Υπογλυκαιμία

Η γλυκόζη αίματος φυσιολογικά διατηρείται σε πολύ στενά όρια. Τα όρια αυτά αντανακλούν την πλήρη εξάρτηση του εγκεφάλου από την γλυκόζη που είναι βασικό συστατικό του φυσιολογικού μεταβολισμού του.
Ως υπογλυκαιμία ορίζεται η ελάττωση της γλυκόζης αίματος κάτω των 47mg/dl, η οποία πρέπει να συνοδεύεται από έντονη συμπτωματολογία.
Στα υγιή άτομα το σάκχαρο αίματος παραμένει μεταξύ 69-90mg/dl μετά ολονύκτια νηστεία και αυξάνει παροδικά μέχρι 120-130mg/dl μετά λήψη τροφής.
Ο όρος υπογλυκαιμία προϋποθέτει αμφότερους τους παράγοντες, δηλαδή διαπίστωση χαμηλής γλυκόζης αίματος και την εμφάνιση συμπτωμάτων.
Τα κύρια συμπτώματα για τα οποία παραπονείται ο ασθενής επί υπογλυκαιμίας είναι : νευρικότητα, άγχος, τρόμος, ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών, εφίδρωση, υπέρπνοια, αίσθημα πείνας και σε πιο χαμηλές τιμές σακχάρου αίματος αιφνίδια κεφαλαλγία, διαταραχή όρασης, αδυναμία συγκέντρωσης, ανώμαλη συμπεριφορά, αμνησία και σύγχυση.
Τα αίτια τα οποία μπορούν να προκαλέσουν υπογλυκαιμία είναι πολλά, αλλά εμείς θα αναφερθούμε στα κυριότερα.
1) Ιατρογενής υπογλυκαιμία νηστείας ( από φάρμακα ή άλλες ουσίες )
- Υπερδοσολογία ινσουλίνης ( σε άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη και αντιμετωπίζονται με ινσουλίνη )
- Υπερδοσολογία αντιδιαβητικών δισκίων ( σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη που λαμβάνουν δισκία )
- Χρήση ναρκωτικών ουσιών όπως κοκαΐνη, ηρωίνη κ.λ.π. τα οποία μπορούν να προκαλέσουν επεισόδια υπογλυκαιμίας.
- Λήψη αλκοόλης ( κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ χωρίς σίτιση μπορεί να προκαλέσει υπογλυκαιμία ). Τέτοια επεισόδια έχουν περιγραφεί με πυκνότητες αλκοόλης στο αίμα μεταξύ 10 και 20mg/dl επίπεδα τα οποία επιτυγχάνονται μετά λήψη δύο συνήθων δόσεων ουϊσκυ, περίπου 50ml ).
2) Υπογλυκαιμία νηστείας προκαλούμενη από διάφορα νοσήματα όπως :
-Βαριά διάχυτη ηπατοκυτταρική βλάβη.
-Βαριά νεφρική ανεπάρκεια.
-Βαριά σηπτική κατάσταση ( π.χ. σοβαρή λοίμωξη ).
-Παγκρεατικοί όγκοι ( ινσουλίνωμα – όγκοι παγκρέατος που υπερεκκρίνουν ινσουλίνη ).
-Αυτοάνοσα νοσήματα όπως N. Graves, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.λ.π. σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις.
3) Αντιδραστική υπογλυκαιμία (όχι νηστείας)
- Τροφική ( παρατηρείται σε ασθενείς πού έχουν υποβληθεί σε εγχειρήσεις στομάχου όπως γαστρεκτομή, πυλωροπλαστική, βαγοτομή κ.λ.π.
- Αντιδραστική υπογλυκαιμία διαβήτου.
Παρατηρείται σε ασθενείς οι οποίοι στην συνέχεια ανέπτυξαν διαβήτη.
Αφορά κυρίως παχύσαρκους, με οικογενειακό ιστορικό διαβήτου.
- Λειτουργική ή ιδιοπαθής υπογλυκαιμία, η οποία παρουσιάζεται συνήθως σε νεαρά άτομα που υφίστανται έντονο stress (διάβασμα, εξετάσεις, ανεργία κ.λ.π.).
Τα υγιή άτομα δεν εμφανίζουν υπογλυκαιμία εκτός από τρεις φυσιολογικές καταστάσεις : κύηση, έντονη άσκηση και παρατεταμένη νηστεία.
Τα άτομα λοιπόν που θα εμφανίσουν την προαναφερόμενη συμπτωματολογία υπογλυκαιμίας θα πρέπει να απευθυνθούν στον γιατρό τους. Αυτός θα διεξάγει τον κατάλληλο έλεγχο για την ανεύρεση της αιτίας που προκάλεσε τα επεισόδια υπογλυκαιμίας αλλά και θα τα αντιμετωπίσει ανάλογα με την αιτιολογία τους.
Ο πανικός δεν ωφελεί, αφού οι καταστάσεις αυτές αντιμετωπίζονται σχετικά εύκολα, ακόμη και από τον ίδιο τον ασθενή με λήψη γλυκόζης από το στόμα (χυμός πορτοκάλι ή άλλο σακχαρούχο ποτό) ή με πολλά μικρά γεύματα (έως έξι ημερησίως).
Τα πολύπλοκα περιστατικά θα διερευνηθούν περαιτέρω και θα τεθούν στην κατάλληλη αγωγή.
ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ : Η γρήγορη διάγνωση είναι η καλύτερη λύση στο πρόβλημα μας. Ας μην εφησυχάζουμε λοιπόν και ας δώσουμε την δυνατότητα στους ειδικούς να παρέμβουν.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Νικήστε την κόπωση

Πολλές φορές νιώθετε κουρασμένοι και ίσως το αποδίδετε στις αυξημένες υποχρεώσεις και το καθημερινό στρες.
Αιτίες της κόπωσης είναι η κακή υγιεινή, τα λάθη στη διατροφή, ο εξαντλητικός τρόπος...

 ζωής, μια αρρώστια, η αλλαγή της εποχής. Αλλά υπάρχουν και άλλες αιτίες. Δείτε ποιες.
Δεν κοιμάστε καλά

Ο ανεπαρκής βραδινός ύπνος είναι μια από τις βασικότερες αιτίες κόπωσης την ημέρα. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε αυξημένο στρες, σε υπνική άπνοια που εμφανίζεται κυρίως με το ροχαλητό (μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από πλήρη ή μερική διακoπή της αναπνοής κατά τον ύπνο).
Τι να κάνετε: Δημιουργήστε τις κατάλληλες συνθήκες για έναν ήρεμο ύπνο: ρυθμίστε τη θερμοκρασία του υπνοδωματίου στους 18°C, σβήστε τα φώτα, κλείστε την τηλεόραση τουλάχιστον μία ώρα πριν πέσετε για ύπνο. Αν έχετε πρόβλημα υπνικής άπνοιας επισκεφτείτε έναν πνευμονολόγο ή κάποιο κέντρο ύπνου που υπάρχει σε μεγάλα νοσοκομεία.
Κάνετε καθιστική ζωή

Κι όμως, κούραση μπορεί να προκαλέσει και η πολύωρη ακινησία (μπροστά στον υπολογιστή, στην τηλεόραση). Εάν το σώμα σας δεν έχει καλή φυσική κατάσταση, δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της καθημερινότητας.
Τι να κάνετε: Περπατάτε γρήγορα για μισή ώρα καθημερινά. Μειώνει το στρες, βελτιώνει την ψυχική διάθεση και χαρίζει ενεργητικότητα.
Παραγγέλνετε συχνά απ’ έξω
Με τις προπαρασκευασμένες τροφές ο οργανισμός δεν παίρνει όλα όσα χρειάζεται σε θρεπτικά συστατικά, δεν αποδίδει και κουράζεται. Αυτό συμβαίνει κι όταν κάνετε στερητικές δίαιτες ή δεν τρώτε υγιεινά και δεν φροντίζετε να πίνετε αρκετά υγρά.
Τι να κάνετε: Για να διατηρείτε μια σταθερή παροχή ενέργειας στον οργανισμό σας, καταναλώνετε σύνθετους υδατάνθρακες, όπως ψωμί ολικής αλέσεως, ζυμαρικά ολικής αλέσεως και μπανάνες. Προτιμήστε υγιεινά σνακ, όπως αποξηραμένα φρούτα και ανάλατους ξηρούς καρπούς, και φροντίστε να λαμβάνετε επαρκείς ποσότητες πρωτεϊνών (ψάρια, όσπρια, τυρί, πουλερικά). Μην ξεχνάτε τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Αποφεύγετε τα τρόφιμα και τα ροφήματα με ζάχαρη και την υπερβολική κατανάλωση καφέ (2 την ημέρα αρκούν).
Σας λείπει σίδηρος

Εκτός από γενική αδυναμία και εξάντληση, έχετε πονοκεφάλους και το πρόσωπό σας είναι χλομό; Mια πολύ συχνή αιτία κόπωσης είναι και η σιδηροπενική αναιμία, η οποία οφείλεται σε έλλειψη σιδήρου από τον οργανισμό.
Τι να κάνετε: Μία εξέταση αίματος. Αν τα επίπεδα σιδήρου είναι χαμηλά αναζητήστε ιατρική συμβουλή για την αντιμετώπιση και τον τρόπο θεραπείας. Καλές πηγές σιδήρου είναι το μοσχαρίσιο κρέας και το συκώτι, τα αβγά, τα ψάρια και ο χυμός πορτοκαλιού, επειδή βοηθά στην απορρόφηση του σιδήρου.
Έχετε υπόταση

Oι ειδικοί εξηγούν ότι δεν είναι σπάνιο, ιδιαίτερα οι γυναίκες, να έχουν υπόταση (με τιμές 9 η «μεγάλη», 6 η «μικρή»). Αν αυτό δεν επηρεάζει τη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Τι να κάνετε: Aρχικά ο γιατρός πρέπει να αποκλείσει το ενδεχόμενο να υποκρύπτεται κάποιο οργανικό νόσημα. Χρειάζεται να πίνετε πολλά υγρά και να τρώτε λίγο περισσότερο αλάτι καθώς και να κάνετε καρδιοτονωτικές ασκήσεις.
Υπολειτουργεί ο θυρεοειδής σας
Τα πιο κοινά συμπτώματα είναι η κόπωση, που συνοδεύεται με υπνηλία, αύξηση βάρους, ή δυσκολία να χάσετε βάρος (ακόμη κι αν κάνετε δίαιτα και άσκηση).
Τι να κάνετε: Επισκεφτείτε έναν ενδοκρινολόγο. Ο προσδιορισμός των θυρεοειδικών ορμονών (που γίνεται με ειδικές εξετάσεις αίματος) σε συνδυασμό με το υπερηχογράφημα και το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδή αρκούν για να σας δοθεί κατάλληλη αγωγή.
Το μυστικό

Η ανεξήγητη κούραση μπορεί να οφείλεται στην έλλειψη νερού. Φροντίστε να πίνετε καθημερινά 8-9 ποτήρια νερό και να συμπληρώνετε την πρόσληψη υγρών πίνοντας χυμούς και τρώγοντας φρούτα (τρία την ημέρα) και λαχανικά (δύο σαλάτες ημερησίως).

omorfamistika.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Αναιμία και διατροφή

Τι συμβαίνει στον οργανισμό μας

Υπάρχουν διάφοροι τύποι αναιμίας. Εμείς εδώ θα ασχοληθούμε με αυτούς που είναι αποτέλεσμα έλλειψης ή δυσαπορρόφησης μικροθρεπτικών συστατικών. Καταρχάς, αναιμία έχουμε όταν τα ερυθροκύτταρα είναι λιγότερα σε αριθμό από τα φυσιολογικά ή όταν περιέχουν λιγότερη αιμοσφαιρίνη. Η αιμοσφαιρίνη είναι μια πρωτεΐνη πλούσια σε σίδηρο, που δίνει στα ερυθροκύτταρα το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα και έχει ως βασικό ρόλο να μεταφέρει οξυγόνο για την παραγωγή ενέργειας από τους πνεύμονες στο υπόλοιπο σώμα.

Ευπαθείς ομάδες που εμφανίζουν πιο συχνά αναιμία είναι οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, οι εγκυμονούσες, τα βρέφη, οι έφηβοι και οι ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια ή γαστρεντερικά προβλήματα. Για ανθρώπους που πάσχουν από αναιμία, η διατροφή μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπισή της.

Η πιο συχνή μορφή αναιμίας είναι η σιδηροπενική. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν κόπωση, αδυναμία, μειωμένες επιδόσεις, αργή διανοητική ανάπτυξη, δυσκολία στη διατήρηση θερμοκρασίας σώματος, μειωμένο ανοσοποιητικό και γλωσσίτιδα. Έλλειψη σιδήρου μπορεί να συμβαίνει εξαιτίας απώλειας αίματος κατά τη διάρκεια της περιόδου, εγκυμοσύνης, ελκών, πολυπόδων εντέρου, καρκίνου του παχέος εντέρου, συγγενών ανωμαλιών ή ανεπαρκούς πρόσληψης σιδήρου από τη διατροφή.

Οι απαιτήσεις σε σίδηρο μεταβάλλονται ανάλογα με το φύλο και την ηλικία και εξαρτώνται από τις αποθήκες σιδήρου. Αν οι αποθήκες σιδήρου είναι πλήρεις, τότε απορροφάται λιγότερη ποσότητα σιδήρου από τον οργανισμό. Αντίθετα, η απορρόφηση του σιδήρου αυξάνεται όταν οι αποθήκες του σιδήρου δεν είναι πλήρεις. Αυτή η ρύθμιση στην απορρόφηση του σιδήρου συμβαίνει γιατί η αυξημένη ποσότητα σιδήρου είναι τοξική για τον οργανισμό.

Επίσης, υπάρχουν δύο είδη διατροφικού σιδήρου: ο αιμικός και ο μη αιμικός. Ο αιμικός βρίσκεται σε ζωικές τροφές (κόκκινο κρέας, ψάρια, πουλερικά) ενώ ο μη αιμικός σε φυτικές (φακές, φασόλια). Απορροφάται καλύτερα ο αιμικός σίδηρος αλλά οι πιο πολλές τροφές περιέχουν μη αιμικό σίδηρο. Οι πρωτεΐνες του κρέατος και η βιταμίνη C βελτιώνουν την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου. Οι τανίνες (τσάι), το ασβέστιο (γαλακτοκομικά), οι πολυφαινόλες και τα φυτικά οξέα (όσπρια και ολικής αλέσεως προϊόντα) μειώνουν την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου.

Για το λόγο αυτό, είναι πολύ σημαντικό να καταναλώνονται τροφές που αυξάνουν την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου όταν:
- η ημερήσια πρόσληψη σιδήρου είναι χαμηλότερη από τη συνιστώμενη,
- η απώλεια αίματος είναι μεγάλη,
- οι απαιτήσεις σε σίδηρο είναι υψηλές (εγκυμοσύνη) και
- κάποιος ακολουθεί χορτοφαγική δίαιτα.

Συνεπώς, αν έχετε σιδηροπενική αναιμία συστήνεται:
1. Να επιλέγετε τροφές που είναι καλές πηγές σιδήρου. Καλές πηγές σιδήρου ζωικής προέλευσης είναι το συκώτι χοιρινού, το συκώτι κοτόπουλο και το μοσχαρίσιο συκώτι, η μοσχαρίσια μπριζόλα, οι σαρδέλες και τα στρείδια.

2. Καλές πηγές σιδήρου φυτικής προέλευσης είναι οι φακές, τα κεράσια, οι αγκινάρες, τα μανιτάρια, τα δημητριακά και οι ηλιόσποροι.

3. Καλό είναι να καταναλώνετε τροφές με σίδηρο σε κάθε γεύμα αν αυτό είναι δυνατό.

4. Οι τροφές με σίδηρο να καταναλώνονται μαζί με τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C (μπρόκολο, σγουρό μαρούλι, πορτοκάλι, φράουλες).

5. Αποφεύγετε την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων:
• τσαγιού ή καφέ με τα γεύματα, γιατί περιέχουν ουσίες που εμποδίζουν την απορρόφηση του σιδήρου.
• τροφίμων που περιέχουν EDTA. Για το λόγο αυτό, να διαβάζετε προσεκτικά τις διατροφικές ετικέτες.
6. Μην πίνετε πάνω από 3 φλιτζάνια γάλα την ημέρα γιατί το ασβέστιο μπορεί να εμποδίσει την απορρόφηση του σιδήρου.

Ακόμη, για την αναιμία μπορεί να ευθύνεται η ανεπαρκής πρόσληψη ή απορρόφηση βιταμίνης Β12 ή φυλλικού οξέος (μεγαλοβλαστική αναιμία, κακοήθης αναιμία). Απαραίτητος για την απορρόφηση της B12 είναι ο ενδογενής παράγοντας που εκκρίνεται στο στομάχι.

Προβλήματα δυσαπορρόφησης μπορεί να προκύψουν από χρόνιο αλκοολισμό, νόσο του Κρόν, κοιλιοκάκη, κακοήθη αναιμία, χειρουργεία που αφαιρούν τμήματα του στομάχου ή του λεπτού εντέρου και μακροχρόνια λήψη αντιόξινων και άλλων φαρμάκων. Τα πιο συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν διάρροια ή δυσκοιλιότητα, κούραση, απώλεια όρεξης, ωχρό δέρμα, προβλήματα συγκέντρωσης, δύσπνοια, πρησμένη κόκκινη γλώσσα, αιμορραγία των ούλων.

Σοβαρά συμπτώματα από μακροχρόνια έλλειψη Β12 είναι η άνοια, η κατάθλιψη, η απώλεια ισορροπίας, το μούδιασμα και ο κνησμός. Καλές πηγές βιταμίνης Β12 είναι το κρέας, τα πουλερικά, τα θαλασσινά, τα αυγά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

Γράφει η: Ελένη Δελβινιώτη, Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
Πηγή:mednutrition.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Που οφείλεται ο πονοκέφαλος;

Ο πονοκέφαλος, αν δεν οφείλεται σε κάποιο παθολογικό αίτιο, είναι µια υπόθεση προσωπική, αφού οι αιτίες του είναι διαφορετικές για τον καθένα. Αν λοιπόν τις εντοπίσετε, µπορεί και να τον προλάβετε.
 Ένοχες τροφέςΤυρί: Τα κίτρινα τυριά όπως το τσένταρ, το έµµενταλ, το µπρι, η παρµεζάνα και άλλα «ώριµα» τυριά περιέχουν την ουσία τυραµίνη, η οποία σε κάποιους µπορεί να προκαλεί πονοκέφαλο.

Αλκοόλ: Ειδικά το κόκκινο κρασί θεωρείται συχνά υπεύθυνο για πονοκεφάλους, καθώς επίσης περιέχει τυραµίνη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει τη ροή του αίµατος και προκαλεί αφυδάτωση.

Αλλαντικά: Τα αλλαντικά και όλα τα κατεργασµένα κρέατα, που συχνά περιέχουν τυραµίνη αλλά και προσθετικά τροφίµων, όπως τα νιτρικά (στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα γαριδάκια, πατατάκια κ.λπ.), µπορούν επίσης να δηµιουργήσουν πρόβληµα.

Σοκολάτα: Η σοκολάτα και τα σοκολατούχα γλυκά αυξάνουν πολύ γρήγορα το σάκχαρο στο αίµα, το οποίο στη συνέχεια πέφτει επίσης απότοµα, ανοίγοντας το δρόµο στον πονοκέφαλο.

Καφές: Η υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης –πάνω από 3 φλιτζάνια καφέ ηµερησίως– ενδέχεται να ευθύνεται για το πρόβληµα. Αντίθετα η µέτρια κατανάλωσή της συχνά είναι ωφέλιµη για τον πονοκέφαλο.

Παράλειψη γευµάτων: Αν συνηθίζετε να παραλείπετε γεύµατα, η πτώση του σακχάρου από την έλλειψη τροφής µπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο.

Το περιβάλλον: Οι απότοµες εναλλαγές θερµοκρασίας, η πολλή ζέστη, η υγρασία, το νέφος και τα καυσαέρια συνδέονται µε την αύξηση των πονοκεφάλων. Το ίδιο ισχύει και για τις έντονες µυρωδιές, όπως τα αρώµατα, η µπογιά κ.λπ. Τέλος µπορεί να φταίνε και τα σφιχτά γυαλιά αλλά και τα πολύ δυνατά φώτα ή τα φώτα που αναβοσβήνουν, π.χ. στο σινεµά ή τη νυχτερινή οδήγηση.

Η στάση του σώµατος: Το κύρτωµα των ώµων, το στράβωµα της µέσης, το σκύψιµο του λαιµού προκαλούν συσσώρευση πίεσης και τάσεις στους µυς του λαιµού και του κεφαλιού µε αποτέλεσµα τη λεγόµενη κεφαλαλγία τάσεως, που συνήθως ξεκινάει από το σβέρκο.

Το κάπνισµα: Είτε είστε ενεργητικός είτε παθητικός καπνιστής, κινδυνεύετε από πονοκεφάλους, καθώς η νικοτίνη οδηγεί σε στένωση των αγγείων του εγκεφάλου.

Η εµµηνόρροια: Για τις περισσότερες γυναίκες η περίοδος αποτελεί βασικό ερέθισµα που πυροδοτεί τον πονοκέφαλο. Κατά τη διάρκειά της, λίγες µέρες πριν ή ακόµα και κατά την ωορρηξία ή στην εµµηνόπαυση οι πονοκέφαλοι είναι πολύ συνήθεις εξαιτίας της διακύµανσης των οιστρογόνων.

Το στρες: Η κούραση -σωµατική και ψυχική-, το άγχος, η πίεση, η στενοχώρια και οτιδήποτε ενισχύει τα επίπεδα του στρες µπορούν να οδηγήσουν σε πονοκέφαλο, καθώς προκαλείται απελευθέρωση χηµικών που αλλάζουν τη διαστολή των αγγείων του εγκεφάλου.

Τα αναλγητικά: Η κατάχρηση αναλγητικών φαρµάκων (πάνω από 3-4 την εβδοµάδα) µπορεί να επιδεινώσει την ένταση και τη συχνότητα του υπάρχοντος πονοκεφάλου.


medinfo.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Κώδωνας κινδύνου από τους ειδικούς για τη μηνιγγίτιδα

Η νόσος εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας σε νήπια ηλικίας κάτω του ενός έτους, σε εφήβους και νεαρούς ενηλίκους. Μπορεί να είναι θανατηφόρα τις πρώτες δύο ημέρες, και θεωρείται σωτήρια η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.

Ο εμβολιασμός παραμένει ο πιο αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης, καθώς το εμβόλιο παρέχει προστασία από τα τέσσερα πιο επικίνδυνα στελέχη μηνιγγιτιδόκοκκου.
Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε χθες ο καθηγητής Παιδιατρικής κ. Δημήτρης Καφετζής. Η μηνιγγίτιδα, είπε, είναι μια κεραυνοβόλος και καταστρεπτική νόσος, η οποία πλήττει κυρίως βρέφη, παιδιά έως 4 ετών, εφήβους και νεαρούς ενηλίκους (15 έως 24 ετών). Εχει πολύ υψηλό ποσοστό θνησιμότητας (7% έως 14%). Το 20% όσων επιζήσουν, αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο σοβαρών βλαβών, όπως κώφωση, νεφρική ανεπάρκεια και ακρωτηριασμός κάτω άκρων.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, τρία βακτήρια ευθύνονται για την πλειονότητα των παιδιατρικών περιστατικών μηνιγγίτιδας. Πρόκειται για τον αιμόφιλο της ινφλουέντζας, τον στρεπτόκοκκο και τον μηνιγγιτιδόκοκκο, ο οποίος προκαλεί επιδημίες. Ο παθογόνος αυτός μικροοργανισμός αποικεί τον ρινοφάρυγγα και μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο με άμεση επαφή, δηλαδή τις αναπνευστικές εκκρίσεις, το σάλιο ή με αερογενή σταγονίδια.
Το μικρόβιο του μηνιγγιτιδόκοκκου -εξήγησε ο κ. Καφετζής- βρίσκεται μόνο σε ανθρώπους, και για να μεταδοθεί απαιτείται στενή επαφή με νοσούντα επί πέντε έως οκτώ ώρες. Τα κύρια χαρακτηριστικά της νόσου είναι πυρετός, πονοκέφαλος και εξάνθημα.

 

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Οταν η Γη «Γυρίζει»

Δεν κάνει διακρίσεις: Προσβάλλει όλες τις ηλικίες και τα φύλα. Δεν είναι, όμως, και ανίκητος· με την κατάλληλη πρόληψη, ο ίλιγγος «ακινητοποιείται».

Tα επεισόδια ιλίγγου ή λιποθυμίας πανικοβάλλουν επειδή συνοδεύονται από σωρεία εντυπωσιακών συμπτωμάτων αν και έχουν συνήθως καλοήθη εξέλιξη. O ασθενής παραπονιέται για ζάλη, ψευδαίσθηση περιστροφής του περιβάλλοντος χώρου στο οποίο βρίσκεται, σκοτοδίνη και απώλεια ισορροπίας. Aλλοι ασθενείς αιφνιδιάζονται από λιποθυμικές καταστάσεις, δηλαδή από παροδική και ξαφνική απώλεια ισορροπίας ή πτώση στο έδαφος και ολιγόλεπτη απώλεια των αισθήσεων.

H ικανότητα να ισορροπούμε και να βαδίζουμε όρθιοι μειώνεται με τα χρόνια. Πρόκειται για μια επίκτητη δεξιότητα που τη μάθαμε τους μήνες που «μπουσουλούσαμε». Tότε εκπαιδεύσαμε μάτια, αυτιά και σώμα να στέλνουν στον εγκέφαλο ανάλογα σήματα. H επεξεργασία και ο εναρμονισμός όλων αυτών των αισθήσεων που φτάνουν ταυτόχρονα στον εγκέφαλο μας χαρίζει το αίσθημα της σταθερής επαφής μας με το έδαφος ή της θέσης του σώματος στον χώρο. Oταν οι πολύπλοκες αυτές λειτουργίες παρουσιάσουν δυσαρμονία, η ιχνηλάτηση των αιτιών των παθήσεων που τις προκαλούν είναι δυσχερής, και η θεραπεία τους δυσεπίλυτη. Xαρακτηριστικό παράδειγμα ιλίγγου είναι η ναυτία.

Tο άτομο είναι απόλυτα υγιές, αλλά ενώ τα μάτια του τον πληροφορούν ότι η καμπίνα του πλοίου στο οποίο βρίσκεται είναι «σταθερή», άλλες πληροφορίες που προέρχονται από το έσω ους (αυτί) και το σώμα τού δίνουν την αίσθηση ότι αυτός κινείται, όπως το πλοίο. Στο έσω ους βρίσκεται ένα σημαντικό «όργανο ισορροπίας» αν και δεν έχει σχέση με τη λειτουργία της ακοής. Στον ίλιγγο ύψους τα σήματα που παίρνει ο ασθενής από τα μάτια δεν εναρμονίζονται με τα σήματα που λαμβάνει από τα πόδια, ιδιαίτερα αν ο ασθενής κουνά το κεφάλι (έσω ους). Aυτός είναι ο λόγος για τον οποίο συμβουλεύουμε τον ασθενή να βλέπει κατευθείαν μπροστά του και να μην κουνά το κεφάλι. Στα επεισόδια ιλίγγου τα συμπτώματα που κυριαρχούν είναι αστάθεια, ναυτία και εμετός. Συνήθως είναι καλοήθη και «αυτοπεριοριζόμενα».

Aσθενείς άνω των 65 παρουσιάζουν συχνά προβλήματα αστάθειας, με επακόλουθη την πτώση στο έδαφος. H κατάσταση αυτή, που ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές από κατάγματα, οφείλεται στην αρτηριοσκλήρυνση των αρτηριών του εγκεφάλου ή στην πρωτοπαθή υποβάθμιση των κυττάρων του. H πάθηση εμφανίζεται με αστάθεια και δυσκολία βάδισης, αλλά προοδευτικά προκαλεί χωλότητα και πτώσεις. O ζαχαρώδης διαβήτης προκαλεί χαρακτηριστικές δυσλειτουργίες των αγγείων και των νεύρων των κάτω άκρων με επακόλουθο την αστάθεια.

Bλάβες στο έσω ους (αυτί), όπως η πάθηση Meniere, αλλά και φάρμακα ή τροφές (αλάτι, καφές, αλκοόλ) καθώς και λοιμώξεις (ωτίτιδες παιδικής ηλικίας) παρεμποδίζουν την άρτια λειτουργία του «οργάνου ισορροπίας» και προκαλούν ιλίγγους και αστάθεια που συνοδεύονται από εμβοές. Tο «όργανο ισορροπίας» βρίσκεται στο έσω ους, αλλά είναι ανεξάρτητο από το ακουστικό νεύρο, που «συγκατοικεί» πλησίον του. O ίλιγγος θέσης οφείλεται πρωτοπαθώς σε βλάβες του οργάνου αυτού και χαρακτηριστικά εμφανίζεται μαζί με απότομες κινήσεις της κεφαλής. H διάγνωσή του καθίσταται εύκολη αν ο γιατρός ξαπλώσει τον ασθενή στο κρεβάτι και του κουνήσει το κεφάλι σε διάφορες θέσεις, οπότε ο πάσχων παρουσιάζει αμέσως ίλιγγο και τάση για εμετό.

Σε υπερηλίκους η αστάθεια είναι σοβαρό και αρκετές φορές αναπηρικό νόσημα, επειδή περιορίζει τις κινήσεις του ασθενή ή αποτελεί αιτία πτώσεων, καταγμάτων ή θανάτου. O λαός έχει επισημάνει τη συχνότητα και τη σοβαρότητα της κατάστασης με τη ρήση ότι ο «παππούς θα πάει από πέσιμο ή χ...». Φυσικά, σε αυτές τις ηλικίες συνυπάρχουν και υπολειτουργίες άλλων οργάνων που χρησιμοποιούμε για να διατηρούμε την όρθια στάση ή να ανακτούμε την ισορροπία μας αποτελεσματικά κατά τη διάρκεια εργασίας ή ασκήσεων.

Nέες κοπέλες, όταν σηκώνονται απότομα το πρωί από το κρεβάτι ή την τουαλέτα, ενδέχεται να παρουσιάσουν αιφνίδια ελαφρά λιποθυμικά επεισόδια. Tότε το αναπάντεχο αίσθημα, αν και αθώο, πανικοβάλλει την ασθενή, που παρουσιάζει χαρακτηριστική ζάλη, ταχυκαρδία, κρύους ιδρώτες και αίσθηση «ότι χάνει τον κόσμο». H κατάσταση συνήθως προκύπτει από πτώση της πίεσης του αίματος (ορθοστατική υπόταση) ή αναιμία, φάρμακα, αφυδάτωση, διαταραχές της έμμηνου ρύσης. Tο επεισόδιο αντιμετωπίζεται με τη σωστή πληροφόρηση της ασθενούς και την εκπαίδευσή της να κάθεται στην άκρη της κλίνης για μικρό χρονικό διάστημα πριν σηκωθεί όρθια. Aλλοι γιατροί συνταγογραφούν διάφορα φάρμακα για λίγες ημέρες (το φαινόμενο είναι πάντα καλοήθες και παροδικό) ή της συνιστούν να φορά ειδικές ελαστικές κάλτσες. Eπεισόδια ορθοστατικής υπότασης επανεμφανίζονται τακτικά και είναι συμβατά με την καλή υγεία.

Nοσήματα των οφθαλμών, όπως καταρράκτης, γλαύκωμα, γεροντική αμβλυωπία, οπτική νευρίτιδα και άλλα, οδηγούν σε μείωση της όρασης και προκαλούν αστάθεια ή δυσκολίες κατά την άνοδο ή την κάθοδο σκάλας. H ετήσια πλήρης οφθαλμολογική εξέταση (όχι, απλώς, αλλάζω γυαλιά) αποτελεί αναγκαία προληπτική εξέταση και προφυλάσσει τον υπερήλικα από μοιραίες πτώσεις. Σε αυτές τις ηλικίες, επίσης, γίνεται κατάχρηση φαρμάκων (αντι-υπερτασικά, ηρεμιστικά, υπνωτικά) που λαμβάνονται σε μεγάλες δόσεις και ακανόνιστα, με επακόλουθο την πτώση της πίεσης και τις αρρυθμίες από την καρδιά.

Aδυναμία, ωστόσο, επανάκτησης ισορροπίας είναι σε υπερηλίκους «φυσιολογικό» σύμπτωμα. Oφείλεται στη βαθμιαία υποβάθμιση του μυοσκελετικού συστήματος λόγω καθιστικού τρόπου ζωής και αύξηση της ανενεργούς μάζας (βάρος) του σώματος. H κατάσταση αυτή είναι επικίνδυνη, αν και απόλυτα προβλέψιμη και προλήψιμη. Δεν γερνάμε ξαφνικά ούτε η κυρτή σπονδυλική στήλη, οι καμπουριασμένοι ώμοι και η αδυναμία στα πόδια, που προκαλούν την αστάθεια και το αίσθημα της ζάλης και του ιλίγγου, πρέπει να γίνονται αποδεκτά μοιρολατρικά. Mε τα χρόνια το σώμα μας είναι «χειροποίητο». Το βάρος, η κορμοστασιά, το παράστημα και η κινητικότητα είναι αποτέλεσμα της δικής μας επιστασίας.

Iατρικά είναι βέβαιο ότι άτομα άνω των 50 έχουν ανάγκη γυμναστικής περισσότερο από τροφή. Eιδικά διατροφικά σχήματα προσφέρουν ελάχιστα συγκρινόμενα με ειδικές ασκήσεις σε γυμναστήρια, μπάνιο στη θάλασσα ή πισίνα και συχνούς περιπάτους (ωριαίας) διάρκειας στην ύπαιθρο. H ενδυνάμωση του μυοσκελετικού συστήματος χαρίζει νεανική ευστάθεια και αυτοπεποίθηση σε όλους. H άσκηση είναι η ευφυέστερη επένδυση στη ζωή. Eίναι η μόνη κατάθεση που σας εγγυάται ευχάριστη ανάληψη τόκων και σας χαρίζει τη μοναδική ικανότητα να επισκέπτεστε την τράπεζά σας για να τους εισπράξετε αυτοπροσώπως και μακροχρονίως.

Πηγή: ethnos.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Άνδρες και τσεκ-απ

Το τσεκ-απ είναι μια γενική ιατρική εξέταση που περιλαμβάνει σειρά κλινικών και εργαστηριακών ερευνών για να διαπιστωθεί η κατάσταση των οργάνων και γενικά της υγείας του εξεταζομένου.

Το τσεκ-απ είναι σημαντικό διότι μπορεί να ανιχνεύσει έγκαιρα ορισμένες ανωμαλίες στον ασθενή που μπορούν να οδηγήσουν στη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση τους. Επίσης συμβάλλει στην πρόωρη διάγνωση ασθενειών γεγονός που επιτρέπει καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα.

Στους άνδρες το τσεκ-απ περιλαμβάνει την κλινική εξέταση, τη μέτρηση του δείκτη μάζας σώματος που βασίζεται στο βάρος και ύψος του σώματος, τη μέτρηση της πίεσης, της γλυκόζης αίματος, τον έλεγχο του προστάτη και του παχέος εντέρου και τέλος τον έλεγχο των εμβολιασμών.

Η κλινική εξέταση από το γιατρό είναι η καλύτερη ευκαιρία για να ελεγχθεί η γενική σωματική κατάσταση του ανδρός.

Παράλληλα ο άνδρας έχει την ευκαιρία να ρωτήσει διάφορα πράγματα σε σχέση με την υγεία που τον αφορούν. Επίσης ο γιατρός μπορεί να δώσει συμβουλές στον άνδρα ανάλογα με τα ειδικά προβλήματα στην κάθε περίπτωση.

Η συχνότητα με την οποία ένας άνδρας πρέπει να εξετάζεται από το γιατρό, εξαρτάται από την ηλικία:

18 έως 39 ετών: Κάθε 3 έως 5 χρόνια
40 έως 49 ετών: Κάθε 1 έως 2 χρόνια
Άνω των 50 ετών: Κάθε χρόνο. Στις ηλικίες αυτές η συχνότητα των καρδιακών παθήσεων και του καρκίνου αυξάνονται σημαντικά
Κατά την κλινική εξέταση εκτός των άλλων μπορεί να γίνει μια επισταμένη εξέταση του δέρματος για την ανίχνευση ανησυχητικών αλλαγών του ή προκαρκινικών καταστάσεων. Επίσης η εξέταση των όρχεων είναι δυνατόν να ανιχνεύσει έγκαιρα τον καρκίνο των όρχεων.

Παράλληλα η εξέταση του αγγειακού συστήματος δίνει πληροφορίες για τις αρτηρίες που μεταφέρουν το αίμα στον εγκέφαλο ή στα κάτω μέλη. Ο έλεγχος των ματιών πρέπει να γίνεται για την έγκαιρη διάγνωση ασθενειών όπως το γλαύκωμα και ο εκφυλισμός της ωχράς κηλίδας που αποτελούν τις συχνότερες αιτίες τύφλωσης.

Η μέτρηση της πίεσης πρέπει να γίνεται σε κάθε ιατρική επίσκεψη ή τουλάχιστο κάθε 1 έως 2 χρόνια.

Είναι πολύ σημαντικό να ανιχνεύεται έγκαιρα η ψηλή πίεση διότι είναι αιτία καρδιακών παθήσεων και εγκεφαλικών επεισοδίων. Ψηλή πίεση υπάρχει όταν μετά από την ορθή μέτρηση, η πίεση είναι ίση ή μεγαλύτερη από 140/90 mmHg. Εάν υπάρχει ψηλή πίεση, οι μετρήσεις της πρέπει να γίνονται συχνότερα.

Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, η σωματική άσκηση, η μείωση του αλατιού στη διατροφή και τα φάρμακα εάν χρειάζονται, βοηθούν στην αντιμετώπιση της ψηλής πίεσης.

Η μέτρηση του βάρους και του ύψους επιτρέπουν τον υπολογισμό του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ).

Ο ΔΜΣ υπολογίζεται σαν το πηλίκο του βάρους σώματος (Β) με μονάδα μέτρησης σε κιλά, διαιρούμενο δια του ύψους (Υ) με μονάδα μέτρησης σε μέτρα στο τετράγωνο. Δηλαδή ΔΜΣ=Β/Υ2.

Ο ΔΜΣ είναι πολύ καλύτερος δείκτης του κατά πόσο κάποιος είναι υπέρβαρος ή παχύσαρκος διότι λαμβάνεται υπ΄ όψη στον υπολογισμό του και το ύψος του κάθε ασθενή.

Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπ΄ όψη για να φανεί εάν κάποιος έχει υπερβολικό βάρος σώματος είναι τα ακόλουθα:

Κανονικό βάρος του ατόμου για το ύψος του είναι όταν ο ΔΜΣ κυμαίνεται μεταξύ 18,5 και 24,9
Υπέρβαρα είναι τα άτομα που έχουν ΔΜΣ μεταξύ 25 και 29,9
Παχύσαρκα είναι τα άτομα που έχουν ΔΜΣ από 30 έως 35 και πιο πάνω
Ο υπολογισμός του ΔΜΣ πρέπει να γίνεται σε κάθε κλινική εξέταση από το γιατρό.

Η χοληστερόλη όταν είναι ψηλή στο αίμα, αυξάνει τον κίνδυνο για καρδιακή πάθηση και εγκεφαλικά επεισόδια.

Η μέτρηση της χοληστερόλης στο αίμα πρέπει να γίνεται τουλάχιστο κάθε 5 χρόνια. Σε άτομα με ιστορικό ψηλής πίεσης ή διαβήτη, ο έλεγχος της χοληστερόλης είναι καλό να γίνεται κάθε 1 έως 2 χρόνια.

Ο έλεγχος της γλυκόζης αίματος είναι σημαντικός για την ανίχνευση του διαβήτη.

Πολλοί πάσχουν από διαβήτη ή προδιαβήτη χωρίς να το γνωρίζουν.

Ο διαβήτης παρουσιάζει μια σημαντική αύξηση. Είναι αιτία πολλών άλλων ασθενειών όπως καρδιοπαθειών, νεφροπαθειών, τύφλωσης, αγγειακών παθήσεων και εγκεφαλικών επεισοδίων.

Κανονικά η γλυκόζη αίματος είναι κάτω από 110 mg/dl. Εάν η ανάλυση δείξει πιο πάνω από 125 mg/dl, τότε πρέπει να γίνει μια δεύτερη ανάλυση. Εάν σε δύο διαφορετικές ημέρες η ανάλυση δείξει τιμές μεγαλύτερες από 125 mg/dl, τότε ο ασθενής έχει διαβήτη.

Οι ενδιάμεσες τιμές από 110 mg/dl έως 125 mg/dl δείχνουν ότι ο ασθενής έχει προδιαβήτη με αυξημένο κίνδυνο να προσβληθεί από διαβήτη. Η γλυκόζη αίματος πρέπει να ελέγχεται τουλάχιστο κάθε 3 χρόνια.

Άτομα που είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα, που έχουν οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, ψηλή χοληστερόλη ή ψηλή πίεση διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για διαβήτη και έτσι πρέπει να ελέγχουν τη γλυκόζη αίματος τους συχνότερα.

Ο έλεγχος για τον καρκίνο του προστάτη, αποτελεί ένα επίμαχο θέμα.

Παρά το γεγονός ότι ο καρκίνος του προστάτη είναι ο συχνότερος καρκίνος στους άνδρες, εντούτοις για τα πρώιμα στάδια η αναγκαιότητα ανίχνευσης παραμένει υπό αμφισβήτηση. Οι άνδρες άνω των 50 ετών ή νεώτεροι με οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του προστάτη, θα πρέπει να συζητούν με το γιατρό τους, τις ιδιαιτερότητες, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του τσεκ-απ για τον προστάτη.

Τα τεστ που χρησιμοποιούνται ευρέως για την ανίχνευση του καρκίνου του προστάτη είναι η δακτυλική εξέταση από το ορθό με τη ψηλάφηση του προστάτη και η μέτρηση στο αίμα του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA).

Το τσεκ-απ πρέπει να περιλαμβάνει και εξετάσεις που στόχο έχουν την ανίχνευση καρκίνου του παχέος εντέρου.

Ο καρκίνος αυτός, αποτελεί την τρίτη συχνότερη αιτία θανάτου στους άνδρες.

Όλοι οι άνδρες άνω των 50 ετών πρέπει να υποβάλλονται σε εξετάσεις για την ανίχνευση του καρκίνου παχέος εντέρου. Επίσης νεώτεροι άνδρες με οικογενειακό ιστορικό καρκίνου παχέος εντέρου, είναι επίσης αναγκαίο να ελέγχονται για τον εν λόγω καρκίνο. δυστυχώς οι εξετάσεις αυτές του τσεκ-απ δεν γίνονται παρά μόνο σε λίγες περιπτώσεις.

Οι εξετάσεις που χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό είναι η ανίχνευση αίματος στα κόπρανα (stool guaiac), η κολονοσκόπηση και η σιγμοειδοσκόπηση. Σε άνδρες άνω των 50 ετών, η ανίχνευση αίματος στα κόπρανα πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο.

Η σιγμοειδοσκόπηση σε άνδρες άνω των 50 ετών, πρέπει να γίνεται κάθε 5 χρόνια. Η κολονοσκόπηση σε άνδρες άνω των 50 ετών πρέπει να γίνεται κάθε 10 χρόνια.

Εάν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό για τον καρκίνο αυτό τότε η κολονοσκόπηση να αρχίζει από την ηλικία των 40 ετών. Ανάλογα με την περίπτωση ο γιατρός θα συζητήσει τις ιδιαιτερότητες και θα προσαρμοστούν οι εξετάσεις στις ανάγκες του ασθενούς.

Οι εμβολιασμοί είναι ένας απλός και αποτελεσματικός τρόπος για την πρόληψη σημαντικών μολύνσεων.

Οι εμβολιασμοί πρέπει να περιλαμβάνουν εμβόλια κατά του τετάνου κάθε 10 χρόνια, της γρίπης κάθε χρόνο ιδιαίτερα στα άτομα άνω των 50 ετών, του πνευμονιόκοκκου για πρόληψη της πνευμονίας σε άτομα άνω των 65 ετών. Ο γιατρός θα συστήσει και άλλα εμβόλια όπως αυτά της ηπατίτιδας Β και Α ανάλογα με την περίπτωση.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Μεσογειακός πυρετός: Μια νόσος της Μεσογείου

 

Πρόκειται για μια σπάνια διαταραχή που κληρονομείται με τον αυτοσωματικό υπολειπόμενο τύπο κληρονομικότητας. Το γονίδιο που ευθύνεται για το μεσογειακό πυρετό αναγνωρίστηκε με κλωνοποίηση θέσης το 1997.

Η νόσος προσβάλλει σχεδόν αποκλειστικά άτομα που διαμένουν στην περιοχή της Μεσογείου. Οι πάσχοντες παρουσιάζουν έλλειψη μιας ειδικής πρωτεάσης που απενεργοποιεί την ιντερλευκίνη 8 και τον χημειοτακτικό παράγοντα του συμπληρώματος 5Α σε υγρά του σώματος.

Ο οικογενής μεσογειακός πυρετός χαρακτηρίζεται από επεισόδια πυρετού με φλεγμονή στους ορογόνους υμένες, τον αρθρικό υμένα ή το δέρμα. Πάνω από το 90% των ασθενών παρουσιάζουν επεισόδια κοιλιακού άλγους ή κοιλιακή ευαισθησία. Τα επεισόδια είναι συχνά απρόβλεπτα. Σε ορισμένες περιπτώσεις σχετίζονται με το άγχος, την άσκηση, την έμμηνο ρύση. Η τυπική διάρκεια των κρίσεων είναι 24 – 72 ώρες, ενώ η συχνότητά τους κυμαίνεται από μία κρίση κάθε λίγες ημέρες έως πολύ αραιές κρίσεις με μακροχρόνιες περιόδους χωρίς συμπτώματα.

Οι προσβολές του υπεζωκοτικού υμένα που περιβάλλει τον πνεύμονα εκδηλώνεται με οξύ θωρακικό άλγος. Αρθρίτιδα εμφανίζεται σπανιότερα, ενώ οι απλοί πόνοι των αρθρώσεων είναι πιο συχνοί. Η μυαλγία που προκαλείται από την άσκηση είναι συχνή και ένα μικρό ποσοστό μπορεί να εμφανίσει εμπύρετη μυαλγία διάρκειας αρκετών εβδομάδων. Εξάνθημα στο δέρμα εμφανίζεται σπάνια και έχει συνήθως τη μορφή επηρμένου επίπεδου ερυθήματος, το οποίο εμφανίζεται στη ραχιαία επιφάνεια του άκρου ποδός, του αστραγάλου ή στα κάτω άκρα.

Σοβαρές επιπλοκές της νόσου είναι η περικαρδιακή συλλογή, η φλεγμονή του οσχέου, η άσηπτη μηνιγγίτιδα, η αγγειίτιδα. Η συστηματική αμυλοείδωση, συχνή επιπλοκή της νόσου πριν την ανακάλυψη αποτελεσματικής θεραπείας, είναι η κύρια αιτία θανάτου.

Η διάγνωση τίθεται από την κλινική εικόνα, τον εργαστηριακό έλεγχο και ειδικές γενετικές θεραπείες.

Τι πρέπει να ξέρετε επιπρόσθετα για τον μεσογειακό πυρετό:

• Σήμερα υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία.
• Ορισμένα φυσικά φάρμακα εναλλακτικής ιατρικής δρουν βοηθητικά.
• Η μεταμόσχευση εφαρμόζεται σε ορισμένα σπάνια περιστατικά με αντοχή στη φαρμακευτική θεραπεία.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Σακούλες-Πρήξιμο Ματιών-Πρησμένα Μάτια, Σπασμένα Νύχια-Νύχια που σπάνε εύκολα, Πόνος στον Αυχένα-Πόνος στο Σβέρκο, Τριχόπτωση, Ατονία

 

Η ατονία, η τριχόπτωση, ο πόνος στον αυχένα, ο πόνος στη μέση, τα νύχια που σπάνε και τα πρησμένα μάτια είναι συνήθη παθολογικά συμπτώματα που απασχολούν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού. Οι δημοσιογράφοι του ιατρικού ρεπορτάζ του ALPHA, έγιναν αποδέκτες ανάλογων ερωτημάτων από το τηλεοπτικό κοινό και ζήτησαν σχετική ιατρική ενημέρωση, η οποία έγινε σε συνέντευξη που έδωσα στις 29-11-2009, στα πλαίσια της δημοφιλούς πρωινής εκπομπής ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΗ ΧΑΡΑ. Ευχαριστώ την κ. Ναταλία Γερμανού και όλους τους συντελεστές της εκπομπής για την συμβολή τους στη μάχη της σοβαρής ιατρικής πληροφόρησης.

Η ατονία, η τριχόπτωση, ο πόνος στον αυχένα, ο πόνος στη μέση, τα νύχια που σπάνε και τα πρησμένα μάτια είναι συχνά συμπτώματα που διαταράσσουν την ποιότητα ζωής του σύγχρονου ανθρώπου. Παρά την κοινοτυπία τους, όλα τα συμπτώματα αυτά χρειάζονται σωστή ιατρική αξιολόγηση και ιατρική εξέταση, όταν δεν είναι μικρού βαθμού ή εμμένουν. Αυτό συμβαίνει διότι δεν έχουν πάντοτε αθώο χαρακτήρα. Τα ευρήματα από το ιστορικό και την ιατρική εξέταση κατευθύνουν τον διαγνωστικό έλεγχο, γιατί τα παθολογικά αίτια είναι πολλά, αρκετά μάλιστα παθολογικά αίτια στην περίπτωση των συμπτωμάτων αυτών αλληλεπικαλύπτονται. Στο παρόν άρθρο (καθώς και στην συνέντευξη) εκτίθενται συνοπτικά νοσήματα και παθολογικές καταστάσεις που μπορεί να υποκρύπτουν. Επίσης εκτίθενται διαδεδομένες κακές συνήθειες της καθημερινότητας που τα προκαλούν στην αντίθετη περίπτωση.

ΑΤΟΝΙΑ

Το σύμπτωμα της ατονίας είναι από τα πιο κοινά συμπτώματα. Η ατονία χαρακτηρίζεται από κούραση, αδυναμία και κόπωση. Μπορεί να είναι μικρού βαθμού και βραχείας διάρκειας, μπορεί όμως να είναι σημαντικού βαθμού και παρατεινόμενη με αποτέλεσμα να επηρεάζεται δραματικά η ποιότητα ζωής, η εργασία και η παραγωγικότητα του ατόμου.

Κοινές κακές συνήθειες της καθημερινότητας που προκαλούν ατονία:

- Κατάχρηση αλκοόλ
- Κατάχρηση καφέ, ποτών τύπου cola
- Αϋπνία
- Aναστροφή βιολογικών ρυθμών
- Υπερκόπωση
- Κακή διατροφή, όπως η αποκλειστική κατανάλωση τυποποιημένων τροφίμων, οι ακραίες μονομερείς δίαιτες, η κατανάλωση γρήγορων - γευμάτων ιδιαιτέρως την νύχτα.

Παθολογικά αίτια ατονίας:

- Αιματολογικές διαταραχές
- Ορμονικές ανωμαλίες
- Αναπνευστική ανεπάρκεια
- Καρδιακή ανεπάρκεια
- Ηπατική βλάβη
- Νεφρική βλάβη
- Φλεγμονές
- Λοιμώξεις
- Καρκινώματα
- Αυτοάνοσα νοσήματα
- Βιοχημικές διαταραχές
- Ψυχιατρικά σύνδρομα
- Νευρολογικά νοσήματα
- Διαταραχές στην χρησιμοποίηση ζωτικών στοιχείων
- Άγχος
- Φάρμακα
- Ιδιοπαθές σύνδρομο χρόνιας κόπωσης ή ιδιοπαθής χρόνια κόπωση

ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗ

Η ανθρώπινη κόμη είναι ευαίσθητη σε κάθε παράγοντα που διαταράσσει την ανθρώπινη υγεία ή παρεμποδίζει την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι πριν την ανακάλυψη των αιματολογικών εξετάσεων, τα πλούσια μαλλιά ήταν ο καθρέπτης της υγείας.

Κοινές κακές συνήθειες της καθημερινότητας που προκαλούν τριχόπτωση

Κακή διατροφή, όπως μονομερείς δίαιτες, αποχή από φρούτα και λαχανικά. Σημαντικό ρόλο στην τριχόπτωση έχει ορισμένες φορές η έλλειψη ψευδαργύρου και του πολυακόρεστου λιπαρού λινολεικού οξέος που δεν πρέπει να παραβλέπεται στην Ελλάδα λόγω της κακής ποιότητας λιπαρών που καταναλώνει συχνά ο Έλληνας .
Οι συχνές «περμανάντ», οι κοσμητικές χημικές διεργασίες, η θερμότητα, τα εγκαύματα, είναι παράγοντες που προκαλούν τριχόπτωση. Η συνήθεια ορισμένων ατόμων να έχουν μόνιμα σφιχτές αλογοουρές, να εκτίθενται στον ήλιο χωρίς καπέλο και να μαγειρεύουν όρθια πάνω από τις πυρακτωμένες εστίες, είναι συνήθειες που βάσει μελετών αυξάνουν την ευθραυστότητα της τρίχας και προκαλούν τριχόπτωση.

Παθολογικά αίτια τριχόπτωσης:

- Ορμονικές διαταραχές
- Λοιμώξεις
- Νοσήματα αίματος
- Καρκινώματα
- Ηπατικά νοσήματα
- Νεφρικά νοσήματα
- Νοσήματα δυσαπορρόφησης
- Νοσήματα ΚΝΣ
- Αυτοάνοσα
- Αγγειακά νοσήματα
- Φάρμακα
- Δερματικά νοσήματα ή νοσήματα της τρίχας
- Διαταραχές στην χρησιμοποίηση ζωτικών στοιχείων
- Άγχος
- Ψυχιατρικά σύνδρομα
- Κληρονομικοί παράγοντες

ΠΟΝΟΣ ΑΥΧΕΝΑ-ΣΒΕΡΚΟΥ, ΜΕΣΗΣ

Ο πόνος στο σβέρκο ή στη μέση είναι συχνά συμπτώματα. Σύμφωνα με ορισμένες μελέτες πάνω από το 70% των ανθρώπων θα παρουσιάσουν κάποια στιγμή στη ζωή τους πόνο στον αυχένα ή στη μέση.

Κοινές κακές συνήθειες της καθημερινότητας που προκαλούν αυχεναλγία ή οσφυαλγία:

- Κακές μέθοδοι άσκησης ιδιαιτέρως άρση βαρών χωρίς ικανοποιητική προθέρμανση αποθεραπεία
- Η κακή στάση σώματος, π.χ. πολύωρη εργασία στο computer χωρίς διαλείμματα, η καθιστική ζωή
- Η έκθεση σε κρύα ρεύματα, ιδιαιτέρως μετά από άσκηση
- Η κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας θερμίδων και η συνοδός παχυσαρκία αυξάνουν τα φορτία της σπονδυλικής στήλης
- Η ελλιπής κατανάλωση γάλακτος και γιαουρτιού οδηγεί με την πάροδο της ηλικίας σε οστεοπόρωση και αυξημένους πόνους
- Τα υποδήματα με ψηλά τακούνια επιβαρύνουν ιδιαίτερα τη μέση
- Η ελλιπής λήψη νερού μπορεί να έχουν ως συνέπεια ουρολοιμώξεις και συχνά επεισόδια οσφυαλγίας
- Κούραση

Παθολογικά αίτια πόνων στην σπονδυλική στήλη (αυχένας – οσφύ):

- Τοπικές παθήσεις σπονδυλικής στήλης
- Οστεοπόρωση
- Αρθρίτιδα
- Λοιμώξεις
- Καρκινώματα
- Αιματολογικές παθήσεις
- Παθήσεις παρακείμενων εσωτερικών οργάνων, όπως καρδιά, χοληφόρα

ΕΥΘΡΑΥΣΤΑ ΝΥΧΙΑ
 

Κακές συνήθειες της καθημερινότητας:

- Κακή διατροφή, χαμηλή σε παράγοντες αιμοποίησης, ασβέστιο, βιταμίνες ιδιαιτέρως όταν συνυπάρχει αναιμία
- Η υπερβολική έκθεση σε νερό, απορρυπαντικά, κοσμητικούς παράγοντες των νυχιών αδυνατίζει το νύχι
- Τα στενά υποδήματα επιβαρύνουν και αλλοιώνουν συχνά τα νύχια των ποδιών

Παθολογικά αίτια:

- Τοπικές λοιμώξεις
- Δερματικά νοσήματα όπως η ψωρίαση
- Παθήσεις υποκείμενων ιστών αρθρώσεων
- Παθήσεις εντέρου
- Ηπατικά νοσήματα
- Παθήσεις αίματος
- Παθήσεις πνεύμονα
- Αγγειακά νοσήματα
- Νευρολογικά νοσήματα
- Ορμονικές διαταραχές
- Αλλεργία
- Διαβήτης
- Καρκινώματα
- Σύνδρομα δυσαπορρόφησης
- Άγχος
- Κληρονομικοί παράγοντες

ΣΑΚΟΥΛΕΣ-ΠΡΗΣΜΕΝΑ ΜΑΤΙΑ-ΠΡΗΞΙΜΟ ΜΑΤΙΩΝ

Στην περίπτωση αυτή εμφανίζεται οίδημα στα βλέφαρα ή περικογχικώς.

 Κακές συνήθειες της καθημερινότητας:

- Η αϋπνία
- Η χρήση ακατάλληλων καλλυντικών προϊόντων
- Η κακή διατροφή, όπως η ανεπαρκής λήψη βιταμίνης Α, βιταμίνης c, σιδήρου
- Οι απότομες μεταβολές βάρους

Παθολογικά αίτια

- Τοπικά οφθαλμολογικά νοσήματα
- Αλλεργία
- Νεφρικά νοσήματα
- Ηπατικά νοσήματα
- Καρδιακά νοσήματα
- Ορμονικές διαταραχές
- Αγγειακά νοσήματα
- Διαβήτης
- Αυτοάνοσα νοσήματα
- Σύνδρομα δυσαπορρόφησης

.dromostherapeia.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Σιδηροπενική αναιμία: πρόληψη και αντιμετώπιση

Ο σίδηρος είναι ένα σημαντικό στοιχείο στο μεταβολισμό του ανθρώπινου οργανισμού. Εκτός από τον κύριο ρόλο που παίζει στη μεταφορά και αποθήκευση του οξυγόνου συμμετέχει επίσης σ'ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών βιοχημικών διαδικασιών και τη σύνθεση DNA.
Οι Αρχαίοι Έλληνες, οι Αιγύπτιοι και οι Ρωμαίοι αναγνώριζαν τις θεραπευτικές ιδιότητες του σιδήρου και ο Γαληνός το 2ο μ.Χ. αιώνα τον χαρακτήριζε «τονωτικό» δώρο του Θεού Άρη, ενώ μόλις τον 17ο αιώνα ο Άγγλος Sydenham περιέγραψε τα θεραπευτικά αποτελέσματα του σιδήρου στην αντιμετώπιση της Χλώρωσης.
Το οξυγόνο φθάνει από τους πνεύμονες στους διάφορους ιστούς μέσω της αιμοσφαιρίνης για τη σύνθεση της οποίας απαιτείται σίδηρος. Όταν τα αποθέματα του σιδήρου εξαντληθούν μειώνεται η παραγωγή της αιμοσφαιρίνης και εμφανίζεται σιδηροπενική αναιμία με συμπτώματα έλλειψης οξυγόνου στους ιστούς. Επηρεάζεται ο μεταβολισμός υδατανθράκων και λιπών άρα και η παραγωγή ενέργειας, η κατάσταση των μυών, η εγκεφαλική και νοητική λειτουργία. Πρόσφατες μελέτες συσχετίζουν την έλλειψη σιδήρου με διαταραχές ύπνου, τη νοητική και ψυχοσωματική εξέλιξη των παιδιών. Φαίνεται ότι σε βρέφη και παιδιά μέχρι την ηλικία των 5 χρονών η σιδηροπενική αναιμία και πιθανόν και η σιδηροπενία μπορεί να οδηγήσουν σε νευροαναπτυξιακές διαταραχές και διανοητική καθυστέρηση που μπορεί να είναι και μη αναστρέψιμες.
Η ακεραιότητα του επιθηλίου που καλύπτει τους διάφορους βλεννογόνους και η λειτουργία του αμυντικού συστήματος διασφαλίζονται από την επάρκεια του σιδήρου. Έτσι έλλειψη σιδήρου προκαλεί βλάβες στους βλεννογόνους (π.χ. χειλίτιδα - γλωσσίτιδα ) και συχνές λοιμώξεις στα παιδιά.
Ο οργανισμός μας προκειμένου να διασφαλίσει τα απαραίτητα επίπεδα σιδήρου αλλά και να αποφύγει την τοξική δράση του σε περίσσεια έχει αναπτύξει έναν πολύπλοκο μηχανισμό. Μελέτες τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες έδειξαν ότι ο εντερικός βλεννογόνος παίζει ρυθμιστικό ρόλο στην απορρόφηση του σιδήρου. Όταν τα αποθέματα του σιδήρου είναι άφθονα η απορρόφηση ελαττώνεται ενώ αντίθετα όταν τα αποθέματα είναι περιορισμένα αυξάνεται. Τους πρώτους μήνες της ζωής που τα βρέφη έχουν άφθονα αποθέματα σιδήρου το ποσοστό που απορροφάται από το έντερο είναι μικρό ενώ ένα μεγαλύτερο ποσοστό απορροφάται κατά τους επόμενους μήνες που τα αποθέματα έχουν ελαττωθεί. Γι' αυτό κατά τη διάρκεια της βρεφικής ηλικίας ο συμπληρωματικός σίδηρος χρησιμοποιείται καλύτερα όταν χορηγείται για αποδεδειγμένη έλλειψή του παρά για την πρόληψη της σιδηροπενίας.

Η απέκκριση του σιδήρου γίνεται κυρίως από την πεπτική οδό με την απολέπιση των κυττάρων του εντερικού βλεννογόνου ενώ μικρή ποσότητα αποβάλλεται επίσης από τον ιδρώτα και το ουροποιητικό σύστημα.
Ο σίδηρος αποθηκεύεται στον οργανισμό με μορφή μη τοξική και χρήσιμη σε περιόδους έλλειψης. Όταν η πρόσληψη σιδήρου δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του αρχικά αδειάζουν οι αποθήκες του (σιδηροπενία) και σε δεύτερη φάση προκύπτει αναιμία (σιδηροπενική αναιμία).
Η έλλειψη σιδήρου είναι η πιο συχνή αιτία αναιμίας στα παιδιά.

Πόσο συχνή είναι η έλλειψη σιδήρου;

Η σιδηροπενία και η σιδηροπενική αναιμία είναι συχνότερη στις περιόδους που έχουμε γρήγορη σωματική ανάπτυξη όπως είναι τα πρώτα 2 χρόνια της ζωής αλλά και η εφηβεία. Από μελέτες που έχουν γίνει και στη χώρα μας φαίνεται ότι η συχνότητα της σιδηροπενικής αναιμίας στις ηλικίες που προαναφέρθηκε κυμαίνεται στο 2-3% και της σιδηροπενίας στο 15-30% περίπου ή περισσότερο (ανάλογα με την ηλικία και την περιοχή).
Ο βασικός βιολογικός δείκτης που χρησιμοποιείται στη διάγνωση της σιδηροπενίας είναι η φερριτίνη ορού. Είναι ένας αξιόπιστος δείκτης των αποθηκών σιδήρου. Ο σίδηρος ορού αν και συχνά χρησιμοποιούμενος δεν είναι αξιόπιστος δείκτης διότι επηρεάζεται από πολλαπλούς παράγοντες όπως το φύλο, η ηλικία, η λήψη τροφής και άλλοι.

Αίτια σιδηροπενίας στην παιδική ηλικία

• Αυξημένος ρυθμός ανάπτυξής (βρεφική ηλικία –προ-εφηβεία).
• Αυξημένες ανάγκες (πρόωρα – έμμηνος ρύση).
• Διαιτητικοί παράγοντες (πρόωρη έναρξη αγελαδινού γάλακτος, μη εμπλουτισμένες τροφές, έλλειψη βιταμίνης C, σιδηροδεσμευτικές ουσίες – τσάι).
• Καταστάσεις δυσαπορρόφησης.
• Αιμορραγία από το πεπτικό.
• Αιμορραγία από το ουροποιητικό.
• Αιμορραγία κατά τη γέννηση.
• Ιδιοπαθής πνευμονική αιμοσιδήρωση.
• Έντονη άσκηση.

Ποια παιδιά παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σιδηροπενίας;

• Βρέφη που γεννήθηκαν πρόωρα, με χαμηλό βάρος γέννησης ή μετά από πολύδυμη κύηση.
• Βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά χωρίς να παίρνουν άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο και μετά τον 6ο μήνα.
• Βρέφη που ξεκινούν φρέσκο, μη εμπλουτισμένο γάλα πριν το 1ο έτος.
• Νήπια που πίνουν καθημερινά πάνω από 700ml γάλα.
• Παιδιά με ειδικά νοσήματα ή σε ειδική χρόνια φαρμακευτική αγωγή.
• Παιδιά οικογενειών χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου και μεταναστών.

Εργαστηριακός έλεγχος

Προληπτικός έλεγχος απαιτείται σε όλα τα παιδιά 1-2 χρόνων και στα παιδιά υψηλού κινδύνου σε τακτικά διαστήματα ( τουλάχιστον μέχρι το 5ο έτος ηλικίας ). Μαζικός έλεγχος συνιστάται ανά έτος σε εφήβους με κακές διαιτητικές συνήθειες, στα κορίτσια μετά την έναρξη της εμμήνου ρύσης και σε εφήβους που αθλούνται συστηματικά. Ο έλεγχος περιλαμβάνει Γενική αίματος και Φερριτίνη ορού μακριά από εμπύρετο νόσημα (ένα μήνα μετά).

Πρόληψη - θεραπεία

Η αντιμετώπιση του προβλήματος της σιδηροπενίας πρέπει να επικεντρωθεί στην πρωτογενή πρόληψη η οποία επιτυγχάνεται με την αποκλειστική χρήση μητρικού γάλακτος ή εμπλουτισμένων βρεφικών γαλάκτων, την εξασφάλιση διαιτολογίου πλούσιου σε τροφές με σίδηρο και βέβαια την ανάπτυξη σωστών διαιτητικών συνηθειών στα παιδιά και τους εφήβους όπως κόκκινο κρέας, φυτικές τροφές πλούσιες σε σίδηρο (φακές – σπανάκι) σε συνδυασμό με βιταμίνη C (φυσικός χυμός πορτοκαλιού). Αποφυγή ακραίων διαιτητικών συνηθειών (χορτοφαγία, ακραίες δίαιτες αδυνατίσματος).
Σε ομάδες παιδιών με ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης σιδηροπενίας χορηγείται προληπτικά ποσότητα σιδήρου σε καθημερινή βάση. Σε περίπτωση αναιμίας χορηγείται σίδηρος σε δοσολογία που εξαρτάται από τη βαρύτητα και την ανεκτικότητα του φαρμάκου, τουλάχιστον για 2 μήνες και πάντα με συνταγή παιδιάτρου. Συμπερασματικά η σιδηροπενία παραμένει μια συχνή στερητική κατάσταση και είναι ιδιαίτερα εμφανής στη βρεφική και την εφηβική ηλικία, λόγω των σημαντικών απαιτήσεων που δημιουργεί η ταχεία ανάπτυξη του οργανισμού. Η πρόληψη με κατάλληλες διαιτητικές παρεμβάσεις ή και χορήγηση σιδηρούχων σκευασμάτων είναι απαραίτητο στοιχείο της σωστής ιατρικής παρακολούθησης.

dromostherapeia.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Το πρώτο θύμα της νέας γρίπης στα Χανιά

Σύμφωνα με πληροφορίες, η 43χρονη είχε βαρύ ιατρικό ιστορικό, καθώς έπασχε από χρόνια ασθένεια και είχε αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα...
Την τελευταία της πνοή άφησε, το πρωί του Σαββάτου, στο Νοσοκομείο Χανίων μία 43χρονη γυναίκα στα Χανιά, η οποία είχε προσβληθεί από τον ιό Η1Ν1 και νοσηλευόταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Πρόκειται για τον πρώτο θάνατο στον Νομό Χανίων από τον ιό Η1Ν1. 
Σύμφωνα με πληροφορίες, η 43χρονη είχε βαρύ ιατρικό ιστορικό, καθώς έπασχε από χρόνια ασθένεια και είχε αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα. 


Ακόμη μία γυναίκα με τον ιό Η1Ν1 νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στη Μ.Ε.Θ. του Νοσοκομείου Χανίων.

 

cretalive.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Πονοκέφαλος: Μήπως είναι αυχενικό;

Το αυχενικό σύνδρομο είναι από τις λεγόμενες παθήσεις του πολιτισμού. Ο άνθρωπος από νομάδας και τροφοσυλλέκτης μέσα στην εξελικτική διαδικασία και την επανάσταση της τεχνολογίας εγκλωβίστηκε πολλές ώρες σε ένα γραφείο και μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να εμφανιστούν μυοσκελετικά προβλήματα σε ηλικίες που πριν ήταν άγνωστες και ήταν αποτέλεσμα φθοράς αρθρώσεων και επιδημιολογικά ανήκαν στη μέση ηλικία.
Ο καθιστικός τρόπος ζωής, η έλλειψη άσκησης, η κακή εργονομία του εργασιακού χώρου είχαν σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση "επαγγελματικών" παθήσεων όπως η οσφυαλγία, οι τενοντίτιδες και το αυχενικό σύνδρομο με όλες τις εκφάνσεις του. Το αυχενικό σύνδρομο μπορεί να εμφανιστεί με τη μορφή πιασίματος στον αυχένα, αιμωδιών στα χέρια, πόνου στην πλάτη και πολύ συχνά όλα αυτά τα συμπτώματα να συνοδεύονται από ιλίγγους, πονοκέφαλο, τάση για εμετό, διπλωπία, ανήσυχο ύπνο.
Μια από τις αιτίες του πονοκεφάλου είναι και το αυχενικό σύνδρομο ειδικά όταν εμπλέκεται η άνω αυχενική μοίρα. Μερικές απο τις αιτίες αυτής της παθολογίας είναι ο τραυματισμός "μαστιγίου" (whiplash injury) που συμβαίνει μετά απο τροχαία δυστυχήματα (όχι απαραίτητα πολύ σοβαρά), το έντονο στρες και η κακή στάση ειδικά σε επαγγέλματα γραφείου. Οι αυχενικές νευρικές ρίζες είναι πολύ ευαίσθητες σε τραυματισμό και αντιδρούν με συμπτώματα μετά απο αλλαγή της ατμοσφαιρικής πίεσης ("αλλάζει ο καιρός").
Ειδικά μετά απο τραυματισμό μαστιγίου, οι σπονδυλικές αρθρώσεις δεν λειτουργούν σωστά και έχουμε ερεθισμό τόσο των μηχανοϋποδοχέων όσο και των αυχενικών ριζών. Αυτός ο αυχενικός τραυματισμός μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα πολλά χρόνια μετά το ατύχημα γι’ αυτά ο επαγγελματίας υγείας πρέπει να παίρνει σωστό και λεπτομερές ιστορικό απο τον ασθενή.
Η εμπλοκή των αυχενικών ριζών Α1-Α2-Α3 μπορεί να προκαλέσει πόνο, δυσκαμψία, διαταραχή στην όραση (στο 20% των ασθενών), τάση για εμετό, ίλιγγο κλπ.
Πολλά απο αυτά τα συμπτώματα δημιουργούνται απο την εμπλοκή της σπονδυλοβασικής αρτηρίας που περνά μέσα απο τους Α1,Α2 αυχενικούς σπονδύλους και αιματώνει τον εγκέφαλο μαζί με τις καρωτίδες. Η εμπλοκή των κατωτέρων αυχενικών ριζών Α5, Α6, Α7 είναι αυτές που δημιουργούν τα συμπτώματα στους ώμους και τα μουδιάσματα στα δάχτυλα.
Η καλύτερη διάγνωση γίνεται με την κλασσική ακτινογραφία εκτός αν υπάρχει πρόβλημα σε δίσκο και τότε συστήνεται μαγνητική τομογραφία. Αυτές οι εξετάσεις όμως δεν δείχνουν την εμπλοκή της σπονδυλικής αρτηρίας που είναι το αίτιο του πονοκεφάλου και του ιλίγγου.
Η λύση έρχεται απο την Αμερική και ονομάζεται Θερμογραφία και εκτελείται απο το τελευταίως τεχνολογίας μηχάνημα INSIGHT που αποτελείται απο μια ειδική θερμική κάμερα που ανιχνεύει διαφορές θερμοκρασίας στην σπονδυλική στήλη και τις καταγράφει σε ειδικό λογισμικό.
Πρώτος ο Ιπποκράτης παρατήρησε αυτές τις αλλαγές στη θερμοκρασία στα επίπεδα της σπονδυλικής στήλης και τοποθετώντας λάσπη πάνω στα σώματα των ασθενών εντόπιζε τα προβληματικά σπονδυλικά επίπεδα βλέποντας πού η λάσπη στεγνώνει πρώτα (αυξημένη σωματική θερμοκρασία δηλώνει ερεθισμό νεύρου και φλεγμονή).
Η επαναστατική αυτή μέθοδος γλυτώνει τον ασθενή από τις λάθος διαγνώσεις και του προσφέρει καλύτερη ποιότητα ζωής.


Πηγή: www.iatronet.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

9 μυστηριώδεις νόσοι

 

Σύνδρομο χρόνιας κόπωσης
Το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης αποτελεί ‘κλασική’ νόσο ιατρικώς ανεξήγητων συμπτωμάτων της οποίας η διάγνωση βασίζεται στον αποκλεισμό άλλων πιθανοτήτων. Οι ασθενείς είναι περισσότερο από κουρασμένοι, καθώς συχνά παραμένουν στο κρεβάτι για μέρες κάθε φορά.
Νόσος Creutzfeldt-Jakob
Μια εκδοχή της σπάνιας αυτής νόσου είναι περισσότερο γνωστή ως η ‘νόσος των τρελών αγελάδων’ και μπορεί να προκληθεί από την κατανάλωση μολυσμένου κρέατος. Η συνήθης Creutzfeldt-Jakob είναι επίσης πάντα μοιραία, δρα γρήγορα και αποτελεί την πιο συνήθη μορφή, αλλά εμφανίζεται στους περισσότερους ασθενείς λόγω αιτίας που οι γιατροί θα πρέπει να εντοπίσουν και δεν μπορεί να προληφθεί.
Σχιζοφρένεια
Ειδικοί θεωρούν τη σχιζοφρένεια την πιο περίεργη από τις ψυχικές νόσους όσον αφορά την κατανόησή της. Η νόσος εμποδίζει τον άνθρωπο να διαχωρίσει τη φαντασία από την πραγματικότητα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως μεταξύ των ασθενών και περιλαμβάνουν παραισθήσεις, αποδιοργανωμένο λόγο, ψευδαισθήσεις και έλλειψη βούλησης ή συναισθήματος.

Αυτοάνοσες νόσοι

Όρος που περιλαμβάνει ομάδα παθήσεων όπως ο ερυθηματώδης λύκος και η πολλαπλή σκλήρυνση. Σε αυτές τις νόσους τα όργανα του σώματος και οι φυσιολογικές λειτουργίες φαίνονται σαν εχθρικοί εισβολείς. Συνήθως είναι χρόνιες και οι γιατροί δεν μπορούν να κάνουν πολλά παρά να μειώσουν τα συμπτώματα.
Αλλοτριοφαγία (Pica)

Άνθρωποι που πάσχουν από αλλοτριοφαγία έχουν άσβεστη όρεξη να καταναλώνουν ουσίες που δεν είναι τρόφιμα, όπως χαρτί, κόλλα και πηλό. Αν και πιστεύεται ότι συνδέεται με έλλειψη μετάλλων, ειδικοί δεν έχουν βρει την αιτία και τη θεραπεία της περίεργης πάθησης.
Γρίπη των πτηνών
Οι άνθρωποι δεν έχουν ανοσία στον ισχυρό ιό της γρίπης των πτηνών, η οποία, όπως φοβούνται ειδικοί, θα μπορούσε να μεταλλαχτεί σε στέλεχος που θα την καθιστά εύκολα μεταδόσιμη από άνθρωπο σε άνθρωπο. Τα ποσοστά θνησιμότητας για ανθρώπους που έχουν μολυνθεί είναι περίπου 50% αλλά μέχρι τώρα έχουν μολυνθεί άνθρωποι κυρίως από την άμεση επαφή με μολυσμένα κοτόπουλα. Πρόσφατη ομάδα περιστατικών όμως φαίνεται πως αφορούσε τη μετάδοσή της από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Κοινό κρυολόγημα
Παρόλο που μόνο στις ΗΠΑ υπάρχουν 1 δισ. περιστατικά το χρόνο, οι γιατροί ακόμα γνωρίζουν πολύ λίγα σχετικά με την καταρροή, το βήχα λόγω κρυολογήματος των οποίων τα αίτια μπορεί να είναι εκατοντάδες. Ο χρόνος και η κοτόσουπα και όχι τα αντιβιοτικά είναι συνήθως η μόνη συνταγή που βοηθά.

Νόσος Alzheimer
Χωρίς να πρέπει να συγχέεται με το να ξεχνάει κάποιος, γεγονός που αφορά σχεδόν όλους τους ηλικιωμένους, το Alzheimer αποτελεί εκφυλιστική εγκεφαλική διαταραχή που εμφανίζεται διαφορετικά σερ κάθε πάσχοντα, Η ακριβής αιτία δεν είναι κατανοητή και δεν μπορεί ακόμα να αντιμετωπιστεί η νόσος αποτελεσματικά.

AIDS
Εικοσιπέντε χρόνια μετά την ανακάλυψή του, δεν υπάρχει ακόμα θεραπεία για το AIDS. Παραμένει μεταξύ των πιο ισχυρών εξολοθρευτών, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες, Η νόσος πιθανόν ξεκίνησε όταν ο ιός μεταπήδησε από τον χιμπατζή στον άνθρωπο, όπως αναδείχτηκε από πρόσφατη έρευνα.


Πηγή: iatronet.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Πυρετός: Ένα σύνηθες σύμπτωμα

Η θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος ελέγχεται από τον υποθάλαμο του εγκεφάλου στον οποίο βρίσκονται τα θερμορυθμιστικά κέντρα. Το θερμορυθμιστικό κέντρο στο φυσιολογικό άτομο, διατηρεί την θερμοκρασία του σώματος σταθερή, παρά τις περιβαλλοντικές αλλαγές, διότι εξισορροπεί τις διαταραχές θερμοκρασίας που μπορεί να προκύψουν από την μεταβολική δραστηριότητα του σώματος και την διακύμανση της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα ιατρικών επιστημονικών μελετών, σε υγιή άτομα ηλικίας 18 έως 40 ετών, η μέση θερμοκρασία του στόματος είναι 36,8 + - 0,4 βαθμοί Κελσίου, με χαμηλότερα επίπεδα στις έξι το πρωί και υψηλότερα το απόγευμα στις τέσσερις με έξι το απόγευμα. Η μέγιστη φυσιολογική θερμοκρασία του στόματος είναι 37,2 στις έξι το πρωί και 37,7 στις τέσσερις το απόγευμα.
Ο πυρετός λοιπόν ορίζεται ως θερμοκρασία. άνω του 37,2 κατά τις πρωινές ώρες και ως θερμοκρασία άνω του 37,7 από το στόμα, κατά τις απογευματινές ώρες. Η φυσιολογική ημερήσια διακύμανση είναι 0.5-1 βαθμό Κελσίου. Οι θερμοκρασίες στη μασχάλη είναι κατά μισό βαθμό χαμηλότερες από τις προαναφερόμενες, στο στόμα.
Όσο μεγαλώνει η ηλικία, μειώνεται η ικανότητα αύξησης της θερμοκρασίας του σώματος. Σε γυναίκες με εμμηνορρυσία, η πρωινή θερμοκρασία είναι γενικά χαμηλότερη επί δύο εβδομάδες προ της ωορρηξίας. Στη συνέχεια αυξάνεται κατά 0.6 βαθμούς Κελσίου περίπου με την ωορρηξία και παραμένει σε αυτό το επίπεδο, έως ότου αρχίσει η εμμηνορρυσία. Η κύηση και η δυσλειτουργία των ενδοκρινών αδένων, επηρεάζουν επίσης την θερμοκρασία του σώματος.
Η διαδικασία διατήρησης της θερμοκρασίας του σώματος, ανεξάρτητα από τις συνθήκες της θερμοκρασίας, που επικρατούν στο περιβάλλον, είναι σημαντική στο ανθρώπινο σώμα και υπάρχουν πολυάριθμοι ομοιοστατικοί μηχανισμοί, που περιλαμβάνουν το ρίγος κατά την έκθεση στο κρύο, την εφίδρωση σε συνθήκες καύσωνα, τις αντιδράσεις στη συμπεριφορά, όταν υπάρχει κρύο ή ζέστη.
Η αύξηση της θερμοκρασίας σε επίπεδα ανώτερα του φυσιολογικού, είναι πάντα παθολογικό φαινόμενο και οφείλεται είτε σε αδυναμία του σώματος να αποβάλει την πλεονάζουσα θερμότητα λόγω ανεπάρκειας των ομοιοστατικών του μηχανισμών είτε σε άνοδο του υποθαλαμικού σημείου ρύθμισης, βάσει του οποίου κινητοποιούνται οι ομοιοστατικοί μηχανισμοί, λόγω ιατρικού νοσήματος.
Η παθολογική άνοδος της θερμοκρασίας στην πρώτη περίπτωση, αποκαλείται ιατρικώς υπερθερμία και στην δεύτερη περίπτωση πυρετός, στο παρόν άρθρο όμως, επειδή απευθύνεται στο ευρύ κοινό, ο όρος πυρετός θα χρησιμοποιηθεί όπως είναι ευρύτερα γνωστός, δηλαδή για να περιγράψει την παθολογική αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, ανεξαρτήτως αιτιολογίας.
Ο πυρετός, σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως κατά την επίθεση των μικροβίων, είναι συστατικό στοιχείο ενός αμυντικού συστήματος, το οποίο αμύνεται με επάρκεια. Η μεγάλη άνοδος της θερμοκρασίας ωστόσο, πάνω από 41 βαθμούς Κελσίου, καθώς και σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις, ο πυρετός, μπορεί να προκαλέσει οργανικές βλάβες.
Η παθολογική αδυναμία του σώματος να αποβάλει την πλεονάζουσα θερμότητα, μπορεί να είναι αποτέλεσμα υψηλών περιβαλλοντικών θερμοκρασιών, κόπωσης λόγω ηλικίας, αφυδάτωσης, άσκησης σε θερμό περιβάλλον, λήψης φαρμάκων ή χρήσης ουσιών, όπως αμφεταμινών, κοκαΐνης, λυσεργικού οξέως, σαλικυλικών, λιθίου, αντιχολινεργικών, συμπαθητικομιμητικών, τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, αναστολέων ΜΑΟ, υπερθυρεοειδισμού, φαιοχρωμοκυτώματος, εγκεφαλικών βλαβών.
Η υπερθερμία είναι συστατικό στοιχείο του κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου μίας επικίνδυνης και σπάνιας παρενέργειας ορισμένων ψυχοφαρμάκων, που χαρακτηρίζεται από σύγχυση, μυϊκή δυσκαμψία, πνευμονική συμφόρηση, ακούσιες κινήσεις, άνοδο μυϊκών ενζύμων και πυρετό.
Η άνοδος της θερμοκρασίας μπορεί να οφείλεται σε ανύψωση του θερμορυθμιστικού κέντρου του υποθαλάμου από παράγοντες φλεγμονής. Κατά την διάρκεια μιας λοίμωξης για παράδειγμα εκλύονται πυρετογόνα, με άμεσο αποτέλεσμα την εκκίνηση της διαδικασίας ρύθμισης της κεντρικής θερμοκρασίας σε υψηλότερα επίπεδα από τον υποθάλαμο. Στην παθογένεση του πυρετού στα λοιμώδη νοσήματα, σημαντικό ρόλο έχουν μικρές πρωτεΐνες, που ονομάζονται κυτοκίνες.
Οι κυτοκίνες όπως είναι οι ιντερλευκίνες, η ιντερφερόνη α και, ο παράγοντας νέκρωσης όγκων (TNF) ρυθμίζουν ανοσιακές και αιμοποιητικές διεργασίες και εκλύονται κατά την διάρκεια φλεγμονών. Τα ηλικιωμένα άτομα καθώς και τα άτομα που εξαιτίας συμπαρομαρτούντων νοσημάτων, εμφανίζουν πτώση του ανοσοποιητικού συστήματος, ενδέχεται να μην εμφανίσουν πυρετό ακόμη και κατά τη διάρκεια σοβαρών λοιμώξεων και πρέπει να βρίσκονται σε στενή παρακολούθηση κατά την διάρκεια των λοιμωδών νοσημάτων.
Επιπροσθέτως, ορισμένα φάρμακα, όπως τα κορτικοστεροειδή και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όταν λαμβάνονται συστηματικώς, αλληλεπιδρούν με το ανοσολογικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού, με τέτοιο τρόπο, ώστε να προκαλείται ελάττωση της ικανότητας του οργανισμού να ανεβάζει πυρετό, ακόμη και επί σοβαρών λοιμώξεων.
Εκτός από τις λοιμώξεις, που είναι το πιο κοινό αίτιο πυρετού, υπάρχει μια ποικιλία καταστάσεων, που ενδέχεται να εμφανίσουν πυρετό. Ο κατάλογος είναι μακρύς και περιλαμβάνει εγκεφαλικά νοσήματα, καρκινώματα, πνευμονική εμβολή, καρδιαγγειακά νοσήματα, λοιμώδεις και μη λοιμώδεις ηπατίτιδες, μεσογειακό πυρετό, σαρκοείδωση, χρήση ορισμένων φαρμάκων και ουσιών, αυτοάνοσα νοσήματα, παθήσεις ενδοκρινών αδένων.


iatronet.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ποια είναι τα συμπτώματα της αφυδάτωσης

 

Στο μέσο άτομο η ποσότητα νερού υπερβαίνει το 50% του βάρους του. Στο νεογέννητο το νερό αποτελεί το 75% περίπου του βάρους του, ποσότητα που προοδευτικά μειώνεται από τη γέννηση έως το γήρας. Η παχυσαρκία συνδέεται με ελάττωση της ποσότητας του νερού του σώματος.

 

Το νερό είναι απαραίτητο για την ομαλή διενέργεια των μεταβολικών αντιδράσεων που πραγματοποιούνται στο ανθρώπινο σώμα. Η ομαλή θρέψη του οργανισμού και πληθώρα χημικών αντιδράσεων πραγματοποιούνται με τη μεσολάβηση διαλυμάτων. Το αίμα αποτελεί ουσιαστικά ένα διάλυμα ζωτικών ουσιών και κυττάρων του αίματος, που μεταφέρει στους ιστούς σημαντικές ουσίες και οξυγόνο για τη λειτουργία τους και απάγει από αυτούς άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού και διοξείδιο του άνθρακα. Όταν η ποσότητα του νερού που διατίθεται στο υγιές σώμα είναι επαρκής, οι ιστοί είναι στιλπνοί και υγιείς. Το δέρμα είναι φωτεινό, λείο, υπάρχει μείωση των ρυτίδων, η γλώσσα είναι κόκκινη και υγρή, η αρτηριακή πίεση είναι φυσιολογική, ο ρυθμός καρδιακής λειτουργίας ιδανικός.

Το μεγαλύτερο μέρος του νερού που χρειάζεται ο άνθρωπος, προσλαμβάνεται από το στόμα. Μία μικρή ποσότητα συντίθεται στο σώμα. Υπάρχουν σημαντικοί μηχανισμοί που ρυθμίζουν τη συνολική ποσότητα νερού που χρειάζεται το σώμα για να λειτουργήσει ομαλά. Έτσι μέσω των ούρων, του ιδρώτα, των κοπράνων, της αναπνευστικής οδού, του δέρματος, αποβάλλεται η περίσσια του νερού.

Η αφυδάτωση είναι η παθολογική κατάσταση στην οποία υπάρχει μείωση του νερού που χρειάζεται ο άνθρωπος για να λειτουργήσει σωστά. Τα συμπτώματα είναι η δίψα, η απώλεια της στιλπνότητας του δέρματος, η ξηροδερμία, η ρυτίδωση, η στεγνή και ξηρή γλώσσα, η μείωση της ποσότητας των ούρων, η ατονία, η ζάλη, η λιποθυμία. Σε σοβαρές περιπτώσεις εμφανίζεται πτώση της πίεσης, ταχυκαρδία, καταπληξία και απαιτείται νοσηλεία προς ενδοφλέβια θεραπεία.

Tα ηλικιωμένα άτομα και τα μωρά είναι πιο επιρρεπή στην αφυδάτωση λόγω δυσλειτουργίας των μηχανισμών που εμπλέκονται στη ρύθμιση των υγρών του σώματος (π.χ. μειωμένα αντανακλαστικά δίψας, ελαττωμένη ομοιόσταση).

Η αφυδάτωση οφείλεται κυρίως σε τέσσερις βασικές κατηγορίες παραγόντων:

Παράγοντες που προκαλούν μείωση της πρόσληψης νερού

 

Αφυδάτωση από μειωμένη πρόσληψη νερού παρατηρείται σε πολυάσχολους επαγγελματίες με ψυχογενή μειωμένη πρόσληψη, σε ηλικιωμένους, σε πάσχοντες από ορισμένα οργανικά νοσήματα (π.χ. εγκεφαλικά, ψυχιατρικά σύνδρομα).

Παράγοντες που προκαλούν αυξημένες απώλειες ύδατος

Αφυδάτωση από αυξημένες απώλειες παρατηρείται κατά τη διάρκεια υψηλών περιβαλλοντικών θερμοκρασιών, σε ηλικιωμένους, σε περίπτωση χρήσης ορισμένων φαρμάκων ή τοξικών ουσιών (π.χ. διουρητικά) σε πάσχοντες από ορισμένα οργανικά νοσήματα (π.χ. νεφρικά νοσήματα, διαβήτης, διάρροια) κλπ. Η άσκηση σε περιόδους καύσωνα αυξάνει την πιθανότητα αφυδάτωσης σε υγιή άτομα.

Παράγοντες που προκαλούν απώλεια ολικού αίματος

Η αιμορραγία μπορεί να είναι εμφανής (π.χ. τροχαίο ατύχημα) ή να πρόκειται για εσωτερική αιμορραγία (π.χ. γαστρορραγία).

Παράγοντες που προκαλούν παθολογική συσσώρευση ή εξαγγείωση νερού σε ορισμένες περιοχές του σώματος, με αποτέλεσμα τη στέρησή του σε άλλες. Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει κλασσικά σε περιπτώσεις εκτεταμένων εγκαυμάτων, παγκρεατίτιδας, ασκίτη, ειλεού.

Ο μηχανισμός της αφυδάτωσης είναι μεικτός, σε ορισμένες περιπτώσεις.

Τα ευρήματα από την ορθή παθολογική ιατρική εξέταση του ασθενούς έχουν κομβικό ρόλο στην εξατομικευμένη αξιολόγηση του ασθενούς με αφυδάτωση, στον καθορισμό των εξετάσεων που απαιτούνται σε κάθε περίπτωση και στην παροχή της σωστής θεραπείας.

 

 

 

iatronet.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα