Ένζυμο που μεταβολίζει τη βιταμίνη D προβλέπει την επιβίωση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα

Το επίπεδο ενός ενζύμου που παίζει ρόλο στον μεταβολισμό της βιταμίνης D (CYP24A1) μπορεί να προβλέψει την επιβίωση των ανθρώπων που έχουν εμφανίσει καρκίνο του πνεύμονα, ισχυρίζονται οι Αμερικανοί ερευνητές.

Η συγγραφέας της μελέτης Δρ. Nithya Ramnath της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Michigan επισημαίνει ότι τα επίπεδα του ενζύμου ήταν αυξημένα κατά 50 φορές σε αδενοκαρκίνωμα του πνεύμονα σε σύγκριση με φυσιολογικούς ιστούς των πνευμόνων.

Όσο υψηλότερο είναι το επίπεδο της CYP24A1, τόσο πιθανότερο είναι οι όγκοι να είναι επιθετικοί, διευκρινίζει η Δρ. Ramnath.

Το ένα τρίτο των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα είχαν υψηλά επίπεδα του ενζύμου και αυτοί οι ασθενείς είχαν σχεδόν 50% ποσοστό επιβίωσης μετά από πέντε χρόνια απ' ότι οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα του ενζύμου, αναφέρει η Δρ. Ramnath.

Σύμφωνα με τη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Clinical Cancer Research, το CYP24A1 αλληλεπιδρά με την καλσιτριόλη, δραστική μορφή της βιταμίνης D, όταν όμως τα επίπεδα του CYP24A1 ανεβαίνουν το ένζυμο αρχίζει να εμποδίζει τις θετικές επιδράσεις της βιταμίνης D κατά του καρκίνου.

«Το ήμισυ των καρκίνων του πνεύμονα, θα επανεμφανιστούν μετά από χειρουργική επέμβαση, έτσι είναι σημαντικό να βρεθεί ένας τρόπος για να προληφθεί ή να καθυστερήσει αυτή η επανεμφάνιση», τόνισε η Δρ. Ramnath σε μια δήλωσή της. «Ένα φυσικό συστατικό, όπως η βιταμίνη D είναι ελκυστικό επειδή έχει λίγες παρενέργειες, αλλά είναι ακόμη καλύτερα αν μπορούμε να προσδιορίσουμε με ακρίβεια ποιοί θα ωφεληθούν από τη λήψη της βιταμίνης D».

Πηγή: http://e-hospital.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Μην αγνοείτε τον τσιγαρόβηχα…

Αν είστε καπνιστής ή καπνίστρια και το πρωί που ξυπνάτε βήχετε για να «καθαρίσετε» τον λαιμό σας ή λαχανιάζετε όταν ανεβαίνετε με τα πόδια έναν όροφο, δεν φταίει ούτε ο λαιμός σας ούτε η σκάλα: και τα δύο αποτελούν ένδειξη ότι το τσιγάρο έχει προκαλέσει βλάβες στους πνεύμονές σας.

Οι βλάβες αυτές είναι η απαρχή της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (της ΧΑΠ, όπως την αποκαλούν οι γιατροί), η οποία προκαλεί επί 10-15 χρόνια ήπια ενοχλήματα στους ασθενείς, χωρίς έντονα συμπτώματα.

Καθώς εξελίσσεται, όμως, «κόβει» την ανάσα σε ολοένα και απλούστερες καθημερινές δραστηριότητες, όπως το περπάτημα. Στο τέλος, η δύσπνοια γίνεται συνεχής, οι πάσχοντες νιώθουν μονίμως κουρασμένοι και απλές δραστηριότητες, όπως το ντύσιμο, γίνονται πρακτικά αδύνατες.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε προ ημερών ο κ. Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης, πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας και πρύτανης της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, το 8,4% των ατόμων ηλικίας άνω των 35 ετών στην χώρα μας (ή 500.000 άντρες και γυναίκες) πάσχουν από ΧΑΠ. Υπάρχουν, όμως, και τουλάχιστον άλλες 300.000 οι οποίοι έχουν τη νόσο, αλλά δεν το γνωρίζουν.

Από τους ασθενείς αυτούς, ποσοστό μόλις 4-5% δεν είναι ή δεν υπήρξαν καπνιστές, αλλά ανέπτυξαν την ασθένεια εξαιτίας παραγόντων όπως η έκθεση σε χημικές ουσίες στον επαγγελματικό χώρο, η ρύπανση του περιβάλλοντος, η συστηματική χρήση ξυλόσομπας, το παθητικό κάπνισμα κ.ά.

Οι υπόλοιποι αρρώστησαν εξαιτίας του καπνίσματος, καθώς απ’ όσους καπνίζουν πάνω από 1 πακέτο τσιγάρα την ημέρα, το περίπου 25% παθαίνει τελικά ΧΑΠ. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι συγκεκριμένοι γενετικοί παράγοντες τροποποιούν τον κίνδυνο αναπτύξεως ΧΑΠ που διατρέχει κάθε άτομο ξεχωριστά. Αν όμως ένας άνθρωπος είναι καπνιστής και ταυτοχρόνως εκτίθεται σε άλλους παράγοντες κινδύνου, όπως οι χημικές ουσίες στον επαγγελματικό χώρο, ο κίνδυνος του πολλαπλασιάζεται.

Οι ύποπτες ενδείξεις

«Εάν κάποιος είναι πρώην ή νυν καπνιστής, έχει ηλικία πάνω από 40 ετών, και έχει βήχα ή φλέγματα ή δυσκολία στην αναπνοή (λαχάνιασμα) όταν ανεβαίνει σκάλες ή ανηφόρα, όταν σηκώνει κάποια βάρη (π.χ ψώνια) ή απλώς όταν βαδίζει βιαστικά, τότε είναι πιθανό να έχει ΧΑΠ», εξήγησε ο κ. Γουργουλιάνης.

«Φυσικά, η κατάσταση είναι ακόμα πιο σοβαρή όταν αυτή η δύσπνοια συνοδεύει πιο ελαφριές δραστηριότητες, όπως το ντύσιμο, το πλύσιμο, το δέσιμο των κορδονιών, διάφορες δουλειές με τα χέρια κλπ.»

Όταν παρουσιασθεί για πρώτη φορά κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα (βήχας, φλέγματα, δυσκολία στην αναπνοή) δεν πρέπει να υποτιμηθεί και να θεωρηθεί ότι είναι κάτι απλό, όπως π.χ τσιγαρόβηχας ή δύσπνοια λόγω κακής φυσικής κατάστασης.

«Αυτά τα συμπτώματα είναι σημάδι ότι οι πνεύμονες δεν λειτουργούν φυσιολογικά», είπε. «Δυστυχώς, οι βλάβες που προκαλεί η ΧΑΠ είναι μόνιμες και μη αναστρέψιμες, γι’ αυτό και είναι πάρα πολύ σημαντικό να γίνει εγκαίρως η διάγνωση».

Εξέταση της αναπνοής

Για να διαγνωστεί η ΧΑΠ (αλλά και να παρακολουθείται η πορεία της στους ασθενείς) υπάρχει μια πολύ απλή εξέταση της αναπνοής: η σπιρομέτρηση.

Η εξέταση διαρκεί συνήθως λιγότερο από 10 λεπτά και απαιτεί να πάρει ο ασθενής μια βαθιά ανάσα και να εκπνεύσει με όλη του τη δύναμη σε μια ειδική συσκευή που του δίνει ο γιατρός.

Την εξέταση πρέπει να κάνουν όλα τα άτομα ηλικίας άνω των 40 ετών, ιδίως αν έχουν (πρωινό ή μη) τσιγαρόβηχα, αν λαχανιάζουν εύκολα, αν έχουν φλέγματα, αν κουράζονται εύκολα και αν κρυολογούν συχνά.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Αντιμετωπίζοντας τον ασθενή με ΧΑΠ: Τι πρέπει να αξιολογούμε σήμερα

 

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι η τέταρτη αιτία θανάτου στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά τις παθήσεις της καρδιάς, τον καρκίνο και τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. H ΧΑΠ είναι ένας διαγνωστικός όρος μιας ομάδας διαταραχών, που χαρακτηρίζονται από συμπτώματα του αναπνευστικού (δύσπνοια, βήχα και απόχρεμψη), απόφραξη των αεραγωγών και χρόνια φλεγμονή των πνευμόνων. Στους παράγοντες κινδύνου συμπεριλαμβάνεται η έκθεση σε μεγάλη ποικιλία εισπνεόμενων σωματιδίων και αερίων. Στο δυτικό κόσμο ο πιο σημαντικός γνωστός αιτιολογικός παράγοντας είναι το κάπνισμα.
Η ΧΑΠ είναι κάτι περισσότερο από πνευμονολογική πάθηση, με γνωστές επιδράσεις στην καρδιαγγειακή λειτουργία και αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα, μεταβολικό σύνδρομο, οστεοπόρωση, καχεξία και κατάθλιψη. Από τη στιγμή που οι ασθενείς με ΧΑΠ βρίσκονται σε σημαντικό κίνδυνο να αναπτύξουν σοβαρή συνοσηρότητα, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι συχνά πεθαίνουν με τη νόσο τους αλλά όχι εξαιτίας αυτής. Η σχετιζόμενη με τη ΧΑΠ θνησιμότητα είναι πολύ πιθανό να υποεκτιμάται, αφού η αναγνώριση της ακριβούς αιτίας θανάτου στους ηλικιωμένους ασθενείς με τη νόσο είναι δύσκολη. Με βάση τα χαρακτηριστικά του πληθυσμού που μελετάται περίπου το 1/3 με 1/2 των θανάτων οφείλονται σε αιτίες διαφορετικές από τη ΧΑΠ.
Πολλαπλοί παράγοντες που αντανακλούν τόσο την εξέλιξη της αναπνευστικής νόσου όσο και τη σημαντική συνοσηρότητα μπορούν να προβλέψουν την επιβίωση της νόσου. Όπως αναμένεται, φυσιολογικές διαταραχές όπως είναι η απόφραξη των αεραγωγών, η υποξαιμία, η υπερδιάταση των πνευμόνων και η μειωμένη ικανότητα για άσκηση μπορούν να προβλέψουν την επιβίωση των ασθενών. Η αναιμία, η καχεξία και η μείωση της μυϊκής μάζας του σώματος επίσης σχετίζονται με την πρόγνωση. Πιο υποκειμενικές εκτιμήσεις όπως η δύσπνοια και η ποιότητα της ζωής έχουν επίσης πρόσφατα τεκμηριωθεί σαν σημαντικοί προγνωστικοί δείκτες επιβίωσης. Η ενοποίηση μερικών από τις πιο σημαντικές από αυτές τις μεταβλητές σε σύνθετους δείκτες μπορεί να παρέχει πιο εκτενή αξιολόγηση της σοβαρότητας της νόσου. Για παράδειγμα ένα σύνθετος δείκτης ικανός να προβλέπει καλύτερα τη νοσηλεία και τη θνησιμότητα που σχετίζονται με τη ΧΑΠ, από ότι το κάθε συστατικό του ξεχωριστά είναι ο δείκτης BODE.
Στο δείκτη αυτό ενσωματώνονται ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ), ο βαθμός της απόφραξης των αεραγωγών, η δύσπνοια και η ικανότητα για άσκηση [BODE Index: body mass index (B), degree of airflow obstruction (O), dyspnea (D), and exercise capacity (E)].
Ένας πρόσφατος σύνθετος αλλά πιο απλός δείκτης, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) είναι ο δείκτης ADO. Στο δείκτη ADO ενσωματώνονται η ηλικία, η δύσπνοια και η απόφραξη [ADO Index: age (A), dyspnea (D) and obstruction (O)]. Φαίνεται πως και οι δύο δείκτες μπορούν να βοηθήσουν στην εκτίμηση της πρόγνωσης σε ασθενείς με ΧΑΠ τόσο στις δομές της ΠΦΥ όσο και στις πνευμονολογικές κλινικές. Τέτοια εκτίμηση ενισχύει τη στόχευση της θεραπείας σε μεμονωμένους ασθενείς.
Η ΧΑΠ είναι νόσος με πολλαπλές διαστάσεις που καθορίζουν με μοναδικό τρόπο την κλινική εικόνα, την νοσηρότητα και τη θνησιμότητα των ασθενών. Οι σπιρομετρικοί δείκτες παραδοσιακά χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση και τη σταδιοποίηση όπως επίσης και για την πρόγνωση της νόσου. Η ΧΑΠ πέρα από τις διαταραχές της πνευμονικής λειτουργίας, συνδέεται και με σοβαρές συστηματικές εκδηλώσεις. Η αρνητική επίδραση της νόσου στην ποιότητα της ζωής των ασθενών έχει οδηγήσει στην ανάγκη ανάπτυξης εναλλακτικών για τη συνολική εκτίμηση των ασθενών με ΧΑΠ. Έχει γίνει κατανοητό, ότι κάτω από τον ευρύ όρο της ΧΑΠ περιλαμβάνονται αρκετοί κλινικοί φαινότυποι, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με ανθεκτική υποξαιμία, ασθενών με εμφύσημα και υπερδιάταση και ασθενών με δυσλειτουργία περιφερικών μυών. Οι διαφορές μεταξύ τέτοιων ασθενών καθιστούν επιτακτική ανάγκη για τη συνολική εκτίμηση των ασθενών με ΧΑΠ.
Η ποσοτικοποίηση της δύσπνοιας των ασθενών, η σύσταση του σώματος όπως εκφράζεται από το ΔΜΣ, απλές μετρήσεις της ικανότητας για άσκηση, όπως η δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών, η εκτίμηση της συνοσηρότητας, η αναγνώριση των χαρακτηριστικών που σχετίζονται με διαφορετικούς φαινότυπους, είναι χαρακτηριστικά που οδηγούν στην καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση τέτοιων ασθενών.
Η εκτίμηση κάθε ασθενή με ΧΑΠ προκειμένου να αξιολογηθεί καλύτερα η σοβαρότητα και η πρόγνωση της νόσου μπορεί να συμπεριλαμβάνει, τις παραμέτρους που αναφέρονται παρακάτω. Αυτές οι παράμετροι είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην κλινική εφαρμογή. Κάποιοι από αυτούς του δείκτες είναι πιο χρήσιμοι σε κλινικό (επισημαίνονται με *) και κάποιοι σε ερευνητικό (επισημαίνονται με #) επίπεδο.
• Απλή σπιρομέτρηση (π.χ. FEV1*)
• Άλλες δοκιμασίες της πνευμονικής λειτουργίας (πνευμονική υπερδιάταση#, η ικανότητα διάχυσης#, ανάλυση των αερίων αίματος)
• Ακτινολογική εκτίμηση (ακτινογραφία θώρακος*, αξονική τομογραφία θώρακος, υψηλής ευκρίνειας αξονική τομογραφία)
• Ποσοτικοποίηση δύσπνοιας (π.χ. κλίμακα MRC*, κλίμακα Borg#)
• Σύσταση του σώματος (π.χ. δείκτης μάζας σώματος*, δείκτης μάζας ελεύθερης λίπους#)
• Ικανότητα για άσκηση (π.χ. δοκιμασία βάδισης έξι λεπτών*, καρδιοπνευμονική δοκιμασία άσκησης#)
• Ποιότητα ζωής (π.χ. ερωτηματολόγιο St George*, ερωτηματολόγιο SF-36#)
• Βιολογικοί δείκτες φλεγμονής (π.χ. CRP)
• Εκτίμηση συνοσηρότητας (π.χ. καρδιαγγειακές παθήσεις*, καρκίνος*, οστεοπόρωση*, κατάθλιψη*, αναιμία#, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση#)
• Διαφορετικοί φαινότυποι (π.χ. φύλο#, συνήθεια καπνίσματος*, συχνότητα παροξύνσεων*, εμφύσημα# και χρόνια βρογχίτιδα, γενετικοί παράγοντες)
• Σύνθετοι δείκτες (BODE, ADO)
Η ΧΑΠ χαρακτηρίζεται από ένα φάσμα παθοφυσιολογικών διαταραχών που συνεισφέρουν στην υψηλή μεταβλητότητα της κλινικής εικόνας του ασθενούς όπως επίσης και της ετερογένειας μεταξύ των ασθενών. Φαίνεται πως είμαστε μπροστά στην αλλαγή του παραδείγματος της ΧΑΠ, από απλό πρόβλημα της απόφραξης των αεραγωγών σε πολυσύνθετη νόσο, όπου άλλες εκδηλώσεις μπορεί να γίνουν στόχοι των παρεμβάσεων.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Οσα θέλετε να ξέρετε για τη διαφραγματοκήλη

 

Το διάφραγμα διαχωρίζει τη θωρακική από την κοιλιακή κοιλότητα. Καταφύεται στο κατώτερο στέρνο, στα πλευρικά τόξα και στους πρώτους οσφυϊκούς σπονδύλους .

Στο διάφραγμα υπάρχουν φυσιολογικά ανοίγματα για την διέλευση ορισμένων οργάνων από την μια κοιλότητα στην άλλη όπως η αορτή, ο οισοφάγος, η κάτω κοίλη φλέβα και άλλα όργανα.

Το διάφραγμα επιτελεί τρεις λειτουργίες:

α) Αναπνευστική λειτουργία.

β) Ανατομικός διαχωρισμός της θωρακικής από την περιτοναϊκή κοιλότητα

γ) Φλεβική επαναφορά.

Διαφραγματοκήλες

Διακρίνουμε πέντε τύπους διαφραματοκήλης

1Κήλες οισοφαγικού τρήματος (η πιο συχνή).

2)Παραστερνική κήλη (Morgagni).

3Διαφραγματοκήλη δια του τενόντιου κέντρου.

4Δια της οσφυοπλευρικής σχισμής (Bochdalek).

5)   Τραυματική διαφραγματοκήλη (ρήξη διαφράγματος).

Επειδή στο 98% των περιπτώσεων, πρόκειται για οισοφαγοκήλη, χρησιμοποιώντας στην καθ’ ημέρα πράξη τον όρο «διαφραγματοκήλη» εννοούμε την οισοφαγοκήλη.

Το χαρακτηριστικό τους είναι η πρόπτωση ενδοκοιλιακού οργάνου από  την υψηλής πιέσεως περιτοναϊκή στην χαμηλής πιέσεως  θωρακική κοιλότητα, και όπως και όλες οι άλλες κήλες έτσι και αυτές μπορεί να υποπέσουν σε κίνδυνο συστροφής, αποφράξεως, περισφίξεως του περιεχομένου οργάνου (στομάχου, εντέρου, σπλήνα κλπ).

Ο κίνδυνος και οι επιπλοκές σε ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη οφείλονται σε γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση ενώ σε κήλη Bochdalek η ζωή απειλείται από αναπνευστικές επιπλοκές. 

Οισοφαγοκήλη

Υπάρχουν τρείς μορφές οισοφαγοκήλης

  α) Ολισθαίνουσα (85%).

  β) Παραοισοφαγική (5%).

  γ ) Μικτή (10%).

Ολισθαίνουσα

Η οισοφαγογαστρική συμβολή και η εγγύς μοίρα του στομάχου εισέρχονται στο οπίσθιο μεσοπνευμόνιο.

Παράγοντες  που συμβάλλουν στη δημιουργία της κήλης είναι

1)    Αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση (ευμεγέθης κύστη ωοθήκης, κύηση, μεγάλο BMI…)

2)    Εκφύλιση των μυών λόγω ηλικίας .

3)    Αυξημένος λιπώδης ιστός στα σκέλη του διαφράγματος  (παχυσαρκία).

4)    Όταν εγκατασταθεί Γ.Ο.Π. (ΓαστροΟισοφαγική Παλινδρόμιση) ο σπασμός που ακολουθεί  και η ίνωση του οισοφάγου  έλκουν το στόμαχο προς το θώρακα.

Συμπτώματα

Αποδίδονται στην παλινδρόμηση γαστρικού υγρού το οποίο είναι αρκετά όξινο,και οφείλονται στην οισοφαγίτιδα

Έτσι ο ασθενής παραπονείται για :

¨     Οπισθοστερνικό και επιγαστρικό καυστικό άλγος μετά φαγητού ή κατά την κατάκλιση ,που ανακουφίζεται με την έγερση ή την λήψη υγρών και αντιόξινων.

¨     Ο πόνος μπορεί να μιμείται στηθάγχη.

¨     Αναγωγές πικρού  ή όξινου περιεχομένου.

¨     Δυσφαγία που υποδηλώνει χρονιότητα και επιδείνωση.

¨     Αναιμία λόγω μικροαιμορραγιών σε χρονιότητα.

¨     Έλκη οισοφάγου.

¨     Κακοήθης εξαλαγή.

¨     Πνευμονία από εισρόφηση.

¨     Συστροφή (volvulus).

Παραοισοφαγική κήλη

Πρόκειται για κήλη κατά την οποία μέσα σε προσχηματισθέντα σάκο εισέρχεται εν μέρει ή στο σύνολό του ο στόμαχος προς το μεσοθωράκιο και (ΑΡ) του οισοφάγου, ενώ η καρδιοοισοφαγική συμβολή είναι στη θέση της με οξεία την γωνία του HIS. (Είναι μια σπάνια οντότητα.)

Η συμπτωματολογία οφείλεται μόνο στην ανατομική διαταραχή και εμφανίζεται σε μεγάλης ηλικίας άτομα, όταν η κήλη αυξηθεί σημαντικά, με φαινόμενα πιέσεως, ερυγές , οπισθοστερνικό βάρος , πίεση και αίσθηση παλμών , δυσφαγία, αρρυθμία.

Οι επιπλοκές είναι συχνές  και επικίνδυνες :

• Οξεία διάταση στομάχου.
• Συστροφή του στομάχου.

Αυτές οι σοβαρές και τόσο επικίνδυνες επιπλοκές, είναι ο λόγος που πρέπει να χειρουργείται σε πρώιμα στάδια η παραοισοφαγοκήλη.

Μικτή οισοφαγοκήλη

 Έχουμε συνδυασμό ολισθένουσας και παραοισοφαγοκήλης όπου η συμπτωματολογία έχει σχέση τόσο με την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση όσο και με την πρόπτωση οργάνου στο μεσοθωράκιο.

Διάγνωση 

Στη διάγνωση, εκτός από το ιστορικό και την κλινική εικόνα, βοηθούν ο ακτινολογικός έλεγχος και η οισοφαγοσκόπηση με βιοψία.

• Σε κάθε ακτινολογικό έλεγχο με βαριούχο γεύμα ο ασθενής τοποθετείται σε θέση TRENDELEBURG 20 μοιρών (κεφάλη κάτω) έτσι ώστε να αναδειχτεί η  γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.
• Κατά τον ενδοσκοπικό έλεγχο (γαστροσκόπηση) συμπτωματικών ασθενών διαπιστώνεται η βαρύτητα της φλεγμονής ή άλλες συνοδές καταστάσεις όπως έλκος, ρίκνωση, κακοήθεια. (βιοψία).
• Μανομετρία ,τονομετρία του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα όπου έχουμε πίεση 15mmHg σε σχέση με το φυσιολογικό 30 mmHg.
•   PHμετρία 24ώρου στην περιοχή του κατωτέρου οισοφάγου ,όπου σε γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση  έχουμε αύξηση του PH την διάρκεια της νύχτας , αυτή είναι μια πολύ ευαίσθητη διαγνωστική  μέθοδος .
• Η δοκιμασία Bernstein είναι μια αξιόπιστη μέθοδος η οποία προκαλεί τα συμπτώματα της Γ.Ο.Π. με χορήγηση από ρινογαστρικό καθετήρα διαλύματος NaCl ή HCl .  

Θεραπεία

Η συντηρητική θεραπεία της διαφραγματοκήλης (οισοφαγοκήλης) αποσκοπεί στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και περιλαμβάνει:

• Απώλεια βάρους
• Κατάκλιση με το κεφάλι σε ψηλότερη θέση.
• Λήψη έξι μικρών γευμάτων αντί για τρία την ημέρα, με τροφή εύπεπτη και καλά μασημένη.
• Δίαιτα πλούσια σε πρωτεΐνες και φτωχή σε λιπαρά.
• Το γεύμα να γίνεται 3 έως 4 ώρες πριν την κατάκλιση.
• Αντιόξινα φάρμακα και Η2 υποδοχείς για ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Η εναλλακτική λύση στην μακροχρόνια συντηρητική θεραπεία με οριστικό θεραπευτικό αποτέλεσμα είναι η χειρουργική θεραπεία.

Ενδείξεις χειρουργικής επέμβασης 

• Ασθενείς που δεν μπορούν να συνεργαστούν ώστε να ακολουθήσουν τον καινούργιο τρόπο ζωής  (γεύματα,ειδική τροφή,κλπ)
• Αδυναμία λήψης αναστολέων Η2 υποδοχέων
• Οισοφάγος Barrett
• Οισοφαγίτιδα 3^ου -4^ου  βαθμού
• Έλκος  οισοφάγου
• Ευμεγέθης διαφραγματοκήλη
• Επεισόδια εισρόφησεις και  πνευμονίας
• Νέοι ηλικιακά ασθενείς

Ρομποτική Χειρουργική

Μια από της κυριότερες ενδείξεις εφαρμογής του ρομποτικού συστήματος στα πλαίσια της γενικής χειρουργικής είναι η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης κατά Nissen, με πλεονεκτήματα όπως:

• Ελάχιστα επεμβατική
• Ελάχιστα τραυματική
• Ελάχιστη απώλεια αίματος
• Μεγάλη ακρίβεια στης χειρουργικές κινήσεις
• Τρισδιάστατη (3D) εικόνα του χειρουργικού πεδίου
• Οι βραχίονες και τα ρομποτικά εργαλεία πραγματοποιούν όλες της κινήσεις του ανθρώπινου χεριού (7 βαθμοί ελευθερίας στην κίνηση)
• Ταχύτερη ανάρρωση και έξοδο από το νοσοκομείο

Πηγη: healthview.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Βρογχοσκόπηση

Η βρογχοσκόπηση είναι μία εξέταση με την οποία ο ιατρός μπορεί να δει το εσωτερικό τοίχωμα των αεροφόρων οδών δηλαδή του λάρυγγα, της τραχείας και των βρόγχων. Η βρογχοσκόπηση πραγματοποιείται με τη βοήθεια του βρογχοσκοπίου.
Πρόκειται για ένα λεπτό, εύκαμπτο ή άκαμπτο σωλήνα ο οποίος εισέρχεται από τη μύτη του εξεταζόμενου και προωθείται μέσα στους πνεύμονες. Με τη βοήθεια του βρογχοσκοπίου, ο ιατρός παρατηρεί το εσωτερικό των βρόγχων για ύπαρξη παθολογικών καταστάσεων, όπως ξένα σώματα, αιμορραγίες, όγκους ή φλεγμονή. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά, για να αφαιρέσει τα ξένα σώματα, τους όγκους ή τις εκκρίσεις που συσσωρεύονται και αποφράσσουν τους αεραγωγούς, καθώς και για να πάρει τμήματα για βιοψία.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Πρόγνωση και πρόληψη ροχαλητού και άπνοιας- ελεύθερη αναπνοή

Η Σωστή Αναπνοή
Μέσω της αναπνοής οξυγονώνεται το αίμα και το σώμα μας, έτσι η αναπνοή είναι η σημαντικότερη και ζωτικότερη λειτουργία του οργανισμού μας. Η σωστή αναπνοή βασίζεται κυρίως στην εισπνοή από τη μύτη και την εκπνοή από το στόμα. Eτσι επιτυγχάνεται ένα πρώτο φιλτράρισμα του αέρα δια μέσου του ρινικού βλεννογόνου και επιτυγχάνεται βαθύτερη αλλά και καλύτερη εισπνοή. Αντίθετα όταν κάποιος εισπνέει από το στόμα, λόγω απόφραξης της μύτης (ρινίτιδα, ιγμορίτιδα, αλλεργίες, στραβό διάφραγμα κ.λπ.) ενδέχεται να εμφανίσει αναπνευστικές δυσλειτουργίες όπως άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), βρογχίτιδες κ.λπ. Από μελέτες έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά που φοράνε ορθοδοντικά σιδεράκια, εμφανίζουν τρεις φορές συχνότερα αναπνευστικές παθήσεις λόγω της εισπνοής και από το στόμα.
Ετσι, η σωστή αναπνοή συνεπάγεται ελεύθερη ρινική εισπνοή, άρα και ελεύθερη μύτη.
Η ρινική απόφραξη μπορεί να δημιουργήσει και άλλα προβλήματα και επιπλοκές όπως: ροχαλητό και υπνική άπνοια.
Οφέλη σωστής ρινική αναπνοής

• Καθαρότερος αέρας: Εισπνέοντας από τη μύτη, σκόνη και μικροσωματίδια φιλτράρονται και δεν διεισδύουν στους πνεύμονες.
• θερμοκρασία αέρα: Χρειάζονται μόνο 5/100 του δευτερολέπτου για να ρυθμιστεί θερμοκρασία του αέρα από τη μύτη στους πνεύμονες.
• Αυξημένη υγρασία: Ο ρινικός Βλεννογόνος υγραίνει τον εισπνεόμενο αέρα από 30 % έως 90%.
• Βελτιωμένη δυνατότατα λήψης οξυγόνου: Το οξείδιο του αζώτου, που δημιουργείται στη μύτη, έχει θετική επίδραση στην οξυγόνωση των πνευμόνων.

Στις περισσότερες περιπτώσεις κακής αναπνοής παρατηρείται ροχαλητό και άπνοιες. Το ροχαλητό ως γνωστό αφορά εμμέσως και άμεσα σχεδόν όλους μας.

Επίσης το ροχαλητό άμεσα συσχετίζεται με τις άπνοιες (άπνοια κατά τον ύπνο), οι οποίες έχουν κυριολεκτικά καταστροφικές επιδράσεις στον Οργανισμό, όπως:
• Αρνητική επίδραση στον ύπνο και την ποιότητα ζωής
• Κατά τη διάρκεια άπνοιας κατά τον ύπνο
  Αυξάνεται η αρτηριακή πίεση
  Αυξάνεται η καρδιακή συχνότητα- αρρυθμίες
  Αυξάνεται η γλυκόζη αίματος
  Επιβαρύνεται η αναπνευστική λειτουργία και έχουμε επιδείνωση άσθματος

Συμπερασματικά το ροχαλητό και οι άπνοιες απαιτούν άμεση διερεύνηση και αντιμετώπιση. Απαραίτητη είναι η συμβουλή του θεράποντα Ιατρού, ΩΡΛ κυρίως για το ροχαλητό και ακολούθως Πνευμονολόγο για τις άπνοιες και η διερεύνηση της ανάγκης παρακολούθησης σε εργαστήριο ύπνου ή/και χρήση αναπνευστήρα.

O Δεκάλογος της Σωστής Αναπνοής
• 1. Φρόντιζε ώστε ο αέρας που αναπνέεις να είναι όσο το δυνατόν πιο καθαρός
• 2. Ανάπνεε εισπνέοντας από τη μύτη και εκπνέοντας από το στόμα
• 3. Φρόντιζε ώστε η μύτη σου να είναι πάντα ελεύθερη έτσι ώστε η εισπνοή σου να γίνεται απρόσκοπτα
• 4. Αντιμετώπισε έγκαιρα κάθε ανατομική ανωμαλία της μύτης σου έτσι ώστε αυτή να παραμένει μονίμως ανοικτή
• 5. Αντιμετώπιζε έγκαιρα και αποτελεσματικά κάθε κρυολόγημα που προκαλεί ρινική συμφόρηση και μπούκωμα
• 6. Αντιμετώπισε αποτελεσματικά την αλλεργική ρινίτιδα έτσι ώστε να μην παρεμποδίζεται η αναπνοή σου
• 7. Αν ροχαλίζεις αναζήτησε την αιτία κακής ρινικής αναπνοής και προσπάθησε να την διορθώσεις
• 8. Μέχρι να αποκατασταθεί η ελεύθερη ρινική αναπνοή σε καταστάσεις μόνιμης ή παροδικής ρινικής απόφραξης χρησιμοποίησε ρινικές ταινίες.
• 9. Χρησιμοποίησε ρινικές ταινίες ή ρινικό διαστολέα (π.χ. Nozovent) που αυξάνει τη ρινική παροχή αέρα περισσότερο από 25% σε καταστάσεις που απαιτείται επιπλέον παροχή σε οξυγόνο στον οργανισμό (τρέξιμο, άθληση, ροχαλητό κ.λπ.)
• 10.Υπάρχουν προϊόντα που δείχνουν να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της Ελεύθερης Εισπνοής, ωστόσο αυτό που πρέπει να προσέξει κανείς κατά την επιλογή είναι:
  Να αποφεύγεται η συχνή, παρατεταμένη και αλόγιστη χρήση τοπικά χορηγούμενων Ρινικών Αποσυμφορητικών σκευασμάτων
  Να αποφεύγονται -όταν είναι δυνατόν- φάρμακα που χορηγούνται συστηματικά από το στόμα
  Oταν προτιμάται ένα Μηχανικό - Ιατροτεχνολογικό Βοήθημα Π.χ. Ρινικές Αυτοκόλλητες Ταινίες ή Εσωτερικός Ρινικός Διαστολέας, να έχει κλινικά αποδεδειγμένη δράση και αξιόπιστα τεχνικά χαρακτηριστικά (π.χ. επιλογή υλικών, χώρα προέλευσης, κ.λπ.)

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Πνευμονική εμβολή

 

Τι είναι πνευμονική εμβολή
Είναι η αιφνίδια εγκατάσταση ξένου σώματος συνήθως θρόμβου, δηλαδή τεμαχίου συγκεντρωμένου πηγμένου αίματος στην αρτηρία του πνεύμονα, με αποτέλεσμα να διακόπτεται η ροή του αίματος από εκείνο το σημείο του πνεύμονα και πέρα.
Πόσο συχνά εμφανίζεται η πνευμονική εμβολή
Η ακριβής συχνότητα είναι δύσκολο να διαγνωσθεί, υπολογίζεται όμως ό,τι εμφανίζεται σε 69 ανά 100.000 άτομα ανά έτος και η συχνότητα της είναι ίδια σε άντρες και γυναίκες. Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που ευνοούν την εμφάνιση πνευμονικής εμβολής όπως είναι η ηλικία>40ετών, οι μεγάλες εγχειρίσεις, τα κατάγματα, κυρίως της λεκάνης και η κατάκλιση άνω των 5ημερών.
Ποιο είναι το αίτιο της πνευμονικής εμβολής
Όπως φαίνεται και από τον ορισμό αυτής, το αίτιο της πνευμονικής εμβολής είναι ο θρόμβος. Αυτός είτε έχει σχηματιστεί αλλού, συνήθως στις φλέβες των κάτω άκρων, αποκολλείται από αυτό το σημείο και μεταφέρεται στην αρτηρία του πνεύμονα, είτε, λιγότερο συχνά, σχηματίζεται απευθείας εκεί. Ο θρόμβος σχηματίζεται όταν το αίμα είναι πολύ πηκτό και δεν έχει συνεχή ροή καθώς και όταν τα αγγεία δεν είναι σε καλή κατάσταση.
Ποια είναι τα συμπτώματα της πνευμονικής εμβολής
Η βαρύτητα των συμπτωμάτων της πνευμονικής εμβολής εξαρτάται από το μέγεθος της αρτηρίας που αποφράσσει ο θρόμβος. Έτσι, αν αποφράσσεται «μικρή» αρτηρία του πνεύμονα, τα συμπτώματα είναι ήπια ή μπορεί και να μην υπάρχουν καθόλου. Αντίθετα, αν ο θρόμβος αποφράσσει «μεγάλη-κεντρική» αρτηρία του πνεύμονα, τα συμπτώματα είναι θορυβώδη. Το πιο συχνό είναι η αιφνίδια εμφάνιση δύσπνοιας, η οποία συνοδεύεται πολύ συχνά από αύξηση των αναπνοών και του ρυθμού της καρδιάς. Όταν εξαιτίας της πνευμονικής εμβολής, αποκλειστεί η αιμάτωση τμήματος του πνεύμονα, παρατηρείται επίσης βήχας, πόνος στις πλευρές και πυρετός μέχρι 38 βαθμούς Κελσίου. Δε θα πρέπει να παραλείψουμε τη μαζική πνευμονική εμβολή κατά την οποία αποφράσσεται η κεντρική αρτηρία του πνεύμονα και μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο εντός λίγων ωρών. Αυτή εμφανίζεται με έντονη δύσπνοια, πόνο στο στήθος, μελάνιασμα και αίσθημα επικείμενου θανάτου.
Πώς θα καταλάβει ο γιατρός την πνευμονική εμβολή
Ο γιατρός μαζί με το ιστορικό και τη συμπτωματολογία του ασθενούς, χρειάζεται να κάνει ποικίλες εργαστηριακές εξετάσεις προκειμένου να θέσει τη διάγνωση της πνευμονικής εμβολής. Αυτές κυμαίνονται από απλές εξετάσεις ρουτίνας όπως είναι η γενική εξέταση αίματος όπου παρατηρείται αύξηση των λευκών, τα αέρια αίματος, το ηλεκτροκαρδιογράφημα και η ακτινογραφία θώρακος ως και πιο εξειδικευμένες εξετάσεις όπως είναι το σπινθηρογράφημα πνευμόνων και η πνευμονική αγγειογραφία.
Ποια είναι η πρόγνωση της πνευμονικής εμβολής
Η έκβαση της πνευμονικής εμβολής εξαρτάται από το μέγεθος της αποφράξεως, την ύπαρξη ή όχι υποκείμενης νόσου και την έγκαιρη έναρξη θεραπευτικής αγωγής. Ποσοστό περίπου 10% πεθαίνει εντός της πρώτης ώρας, αν δε διαγνωσθεί και δεν εφαρμοσθεί έγκαιρα θεραπευτική αγωγή. Μεταξύ αυτών που επιζούν, αν γίνει διάγνωση και δοθεί έγκαιρα θεραπευτική αγωγή, το ποσοστό θανάτων είναι 3-8%, αντίθετα, χωρίς αγωγή φθάνει το 30%.
Ποια είναι η θεραπεία της πνευμονικής εμβολής
Η θεραπεία της πνευμονικής εμβολής πρέπει να εξυπηρετήσει δύο σκοπούς:

• Να εμποδίσει την αύξηση του μεγέθους του θρόμβου και γι’αυτό χρησιμοποιούνται αντιπηκτικά φάρμακα δυο ειδών, η ηπαρίνη και τα κουμαρινικά αντιπηκτικά.
• Να διαλύσει το θρόμβο και γι’αυτό χορηγούνται τα θρομβολυτικά φάρμακα, ιδιαίτερα στις μαζικές πνευμονικές εμβολές. Σε μερικές περιπτώσεις, είναι δυνατό να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Όλα όσα δεν ξέρετε για τον καρκίνο του πνεύμονα

Ο καρκίνος του πνεύμονα, είναι από τις κυριότερες αιτίες θανάτου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Προκαλεί περισσότερους θανάτους από ότι όλοι μαζί, οι καρκίνοι του παχέως εντέρου, του μαστού και του προστάτη.

Ο καρκίνος του πνεύμονα προσβάλλει τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Ενώ παλαιότερα ο καρκίνος του πνεύμονα ήταν ένα θλιβερό προνόμιο των ανδρών, σήμερα λόγω της δραματικής αύξησης της συχνότητας του καπνίσματος στις γυναίκες, ο καρκίνος αυτός προσβάλλει ένα μεγάλο και συνεχώς αυξανόμενο αριθμό γυναικών. Άλλοι αιτιολογικοί παράγοντες είναι η έκθεση σε ραδόνιο, αρσενικό, αμίαντο και ραδιενέργεια, καθώς και το οικογενειακό ιστορικό.
Είδη καρκίνου του πνεύμονα
Ο καρκίνος του πνεύμονα ταξινομείται σε μικροκυτταρικό και μη μικροκυτταρικό. Οι δύο αυτές μορφές καρκίνου, έχουν διαφορετική ανάπτυξη, εξάπλωση, εξέλιξη αλλά και θεραπεία. Τα μη μικροκυτταρικά καρκινώματα είναι συχνότερα και εξελίσσονται με αργότερο ρυθμό. Τα μικροκυτταρικά καρκινώματα, είναι σπανιότερα αλλά αναπτύσσονται ταχύτερα, παρουσιάζουν συχνότερα και ταχύτερα μεταστάσεις. Συνήθως όταν γίνει η διάγνωση, οι μεταστάσεις ήδη υπάρχουν. Ο ιστολογικός τύπος έχει καθοριστικό ρόλο στο είδος της θεραπευτικής αγωγής που θα ακολουθηθεί και στην πρόγνωση.
Σημεία και συμπτώματα
Δυστυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις, ο καρκίνος των πνευμόνων δεν προκαλεί συμπτώματα παρά μόνο όταν έχει ήδη επεκταθεί. Εάν η πάθηση ανιχνευθεί έγκαιρα, τότε οι πιθανότητες επιβίωσης του ασθενούς αυξάνονται σημαντικά. Για αυτό είναι αναγκαίο, εάν υπάρχουν σημεία ή συμπτώματα που εμπνέουν ανησυχία, να ζητείται άμεσα η συμβουλή του γιατρού. Ο βήχας συνήθως οφείλεται στο γεγονός ότι ένας αναπτυσσόμενος όγκος, επηρεάζει και αποφράσσει μια δίοδο του αέρα όπως ένα βρόγχο. Η αιμόπτυση είναι η αποβολή αιματωδών πτυέλων ή καθαρού αίματος και συνήθως εκδηλώνεται με το βήχα. Η αιμόπτυση παρατηρείται στον καρκίνο του πνεύμονα άλλα και σε άλλες αναπνευστικές παθήσεις. Ο πόνος στο θώρακα είναι εντοπισμένος σε ένα σημείο ή μια περιοχή του θώρακα. Ο πόνος επιμένει και μπορεί να έχει ή να μην έχει σχέση με το βήχα.
Διάγνωση
Γεγονός είναι ότι κανένα από τα συμπτώματα που προαναφέρθηκαν δεν είναι ειδικό για την νόσο. Κανένα από αυτά από μόνο του, δεν βάζει την σφραγίδα της διάγνωσης στον ασθενή, απλά θα έπρεπε να εγείρει υπόνοιες προσβολής της νόσου. Άνθρωποι που κινδυνεύουν περισσότερο από καρκίνο του πνεύμονα όπως οι καπνιστές, πρέπει να είναι πολύ πιο προσεκτικοί. Περίπου 85% των ασθενών, βρίσκονται στο στάδιο IIIB ή IV της νόσου όταν γίνεται η διάγνωση. Στα στάδια αυτά δεν είναι πλέον δυνατόν να γίνει η πλήρης χειρουργική αφαίρεση του όγκου. Στο 25% των ασθενών ο καρκίνος του πνεύμονα δεν έχει προχωρήσει και μπορεί ο χειρούργος να αφαιρέσει πλήρως τον όγκο, τότε οι πιθανότητες ίασης είναι πολύ ψηλές. Το υψηλό ποσοστό θανάτων που παρατηρείται στον καρκίνο του πνεύμονα, είναι κατά κύριο λόγο συνέπεια του γεγονότος ότι οι ασθενείς παρουσιάζονται στον χειρουργό με σημαντική καθυστέρηση, όταν ήδη η νόσος έχει εξαπλωθεί τοπικά ή έχει κάνει μεταστάσεις σε άλλα όργανα. Όμως σήμερα κατά γενικό κανόνα υπάρχουν σημαντικές καθυστερήσεις στη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα, γεγονός που επιδεινώνει ουσιαστικά την πρόγνωση των ασθενών. Σίγουρα φταίει η φύση της νόσου γι’ αυτό, η οποία είναι «ύπουλη», δεν δίνει συμπτώματα και εξελίσσεται ταχέως.
Αλλά μήπως φταίμε και εμείς;
Φταίμε ως ασθενείς όταν δεν δίνουμε σημασία στα συμπτώματα όσο άτυπα και αν είναι. Όταν παρουσιάζουμε αιμόπτυση δικαιολογούμαστε: «ερεθισμένος ο λαιμός», όταν βήχουμε «είναι ο γνωστός μου τσιγαρόβηχας», όταν πονάμε στο θώρακα «κρύωσα ή πιάστηκα». Όλα αυτά τα ‘άλλοθι’ καθυστερούν τη διάγνωση σε βάρος των εαυτών μας.
Φταίμε ως ιατροί όταν ενισχύουμε τα ‘άλλοθι’ δίνοντας απλοϊκές ερμηνείες χωρίς να προβούμε σε μια έστω απλή ακτινογραφία θώρακα. Φταίμε ως ιατροί όταν κατευθύνουμε τους ασθενείς σε παρηγορητικές θεραπείες (χημειοθεραπεία, ακτινοβολία) όταν δεν συντρέχει λόγος. Η θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα είναι κατά κύριο λόγο ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ. Η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία εφαρμόζονται αναλόγως της σταδιοποίησης του καρκίνου, ως συμπληρωματικές προσεγγίσεις μετά το χειρουργείο, αλλά και σε όσους καρκίνους δεν χειρουργούνται (προχωρημένο στάδιο ή μικροκυτταρικός τύπος καρκίνου).
Φταίμε ως σύστημα υγείας όταν από την στιγμή της υπόνοιας του καρκίνου του πνεύμονα ως την στιγμή της ολοκλήρωσης των εξετάσεων (αξονική τομογραφία θώρακα – εγκεφάλου – κοιλίας, βρογχοσκόπιση, σπινθηρογράφημα οστών, βιοψία του όγκου) περνούν εβδομάδες αλλά και μήνες μέχρι να ολοκληρωθούν. Οι ασθενείς στοιβάζονται στις λίστες αναμονής των ιδρυμάτων υγείας μέχρι να έρθει η σειρά τους για να πραγματοποιήσουν την κάθε μια από αυτές τις εξετάσεις ή λιμνάζουν στην αναμονή για το χειρουργείο. Αυτό αποβαίνει μοιραίο πολλές φορές για τους ίδιους γιατί ο όγκος αυξάνει σε μέγεθος και καθίσταται ανεγχείρητος ως την ώρα του χειρουργείου.
Υψηλό αίσθημα ευθύνης από όλους τους ενδιαφερόμενους, ασθενείς και ιατρούς, θα οδηγήσει στο να μειωθούν οι εκατόμβες των ασθενών που θυσιάζονται στο βωμό της ανευθυνότητας και των σκοπιμοτήτων.
Του Κοσμά Τσακιρίδη, Θωρακοχειρουργού, Χειρουργού Θώρακος-Καρδιάς, Κλινική Αγ.Λουκάς Θεσσαλονίκης και επιστημονικού συνεργάτη του www.iator.gr .

 

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Όταν η καρδιά απειλείται από τους πνεύμονες

Βελτίωση των συμπτωμάτων της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης αλλά και αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης των πασχόντων, που μέχρι πρόσφατα ήλπιζαν μόνο στη μεταμόσχευση πνευμόνων, υπόσχονται τα νέα φάρμακα που έχουν προστεθεί στην ιατρική φαρέτρα τα τελευταία χρόνια.

Ανάμεσα στα φάρμακα που χορηγούνται για την αντιμετώπιση της νόσου είναι η φαρμακευτική ουσία bosentan, η οποία κυκλοφορεί τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα και χορηγείται από το στόμα, αλλά και αγγειοδιασταλτικά όπως η προστασικλίνη (σε ενδοφλέβια, υποδόρια ή εισπνεόμενη μορφή) και η σιδεναφίλη (δραστική ουσία του βιάγκρα), που επίσης λαμβάνεται από το στόμα, αναφέρει στο Aθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, η καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ και διευθύντρια της Μονάδας Αναπνευστικής Ανεπάρκειας του Νοσοκομείου Γ. Παπανικολάου, Παρασκευή Αργυροπούλου - Πατάκα.

Η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, από την οποία πάσχουν 100.000 άτομα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, είναι μία νόσος οποία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την συστηματική αρτηριακή υπέρταση. Αρτηριακή υπέρταση είναι η αύξηση της πίεσης του αίματος μέσα στις αρτηρίες ολόκληρου του σώματος, ενώ αντιθέτως η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση αφορά μόνο τις αρτηρίες των πνευμόνων.

Καθώς αναπτύσσεται η νόσος περιορίζεται η ροή του αίματος διαμέσου των πνευμονικών αρτηριών και η δεξιά πλευρά της καρδιάς δέχεται αυξημένη πίεση για να μπορέσει να ωθήσει το αίμα προς τους πνεύμονες.

«Η αύξηση των αντιστάσεων και πιέσεων στις πνευμονικές αρτηρίες οδηγεί σε αύξηση της πίεσης της δεξιάς κοιλίας της καρδιάς, επιβάρυνση της καρδιακής λειτουργίας, καρδιακή ανεπάρκεια και τελικώς πρώιμο θάνατο.

Η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση είναι μια νόσος που προσβάλλει ανθρώπους όλων των ηλικιών κυρίως, όμως, νέες γυναίκες. Ωστόσο, τα τελευταία ερευνητικά δεδομένα ενδέχεται ν' αλλάξουν τη δυσμενή πορεία της νόσου» εξηγεί η κ. Αργυροπούλου - Πατάκα με αφορμή ημερίδα με θέμα «Η πνευμονική υπέρταση μέσα από τις διάφορες ειδικότητες» που θα πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη.

Επειδή τα συμπτώματα της νόσου (δύσπνοια, εύκολη κόπωση, συγκοπτικό επεισόδιο, πόνος στο θώρακα) δεν είναι χαρακτηριστικά γι'Α αυτή, σε πολλές περιπτώσεις ενδέχεται να διαγνωστεί όταν ήδη έχει φτάσει σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Η εξέλιξη της νόσου είναι άμεση, ακόμη και σε ήπια περιστατικά ασθενών, με αποτέλεσμα, χωρίς την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή, να οδηγούνται σε θάνατο σε 2,8 έτη, κατά μέσο όρο, από τη διάγνωση.

Στις περιπτώσεις εκείνες που η διάγνωση της νόσου γίνει σε αρχικό στάδιο, η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει την πορεία και την εξέλιξη της νόσου, επισημαίνει η κ. Αργυροπούλου - Πατάκα.

Για τη σωστή αντιμετώπιση της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης επιβάλλεται έλεγχος σε εξειδικευμένα κέντρα που υπάρχουν στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, καθώς και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας μας. «Απαραίτητη θεωρείται η συνεργασία των ιατρών, που αντιμετωπίζουν έστω και μεμονωμένα τέτοια περιστατικά με τους γιατρούς αυτών των ειδικών κέντρων» καταλήγει η κ. Αργυροπούλου - Πατάκα

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Οι ελληνίδες άρχισαν να το κόβουν

Για πρώτη φορά, έπειτα από δεκαετίες, παρατηρείται στη χώρα μας μείωση στον επιπολασμό του καπνίσματος κατά 2% έως 3%, στην ετήσια κατάναλωση τσιγάρων κατά 2 εκατομμύρια και στη μικροσωματιδιακή (ΡΜ 2,5), καπνιστικής αιτιολογίας, ρύπανση στους κλειστούς χώρους διασκέδασης και εστίασης περίπου κατά 43%, όπως επισημάνθηκε κατά τη διάρκεια του 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου για τον Ελεγχο του Καπνίσματος, με θέμα «Μαθαίνω να μην καπνίζω».

Η μεγάλη αύξηση του καπνίσματος στο γυναικείο πληθυσμό εμφανίζει σχετική κάμψη την τελευταία διετία. Θεωρείται ιδιαίτερης σημασίας η ανάπτυξη ειδικών προγραμμάτων διακοπής του καπνίσματος στις γυναίκες, με ιδιαίτερη έμφαση στην περίοδο της κύησης, καθώς ο ρόλος της γυναίκας-μητέρας είναι κορυφαίος στη μείωση του καπνίσματος των παιδιών.

Επίσης, τονίστηκε ότι:

* Ο αριθμός και η λειτουργικότητα των ιατρείων διακοπής καπνίσματος γενικά πρέπει να ενισχυθεί.

* Είναι εξαιρετικά επιτυχής, αποτελεσματική και οικονομικά συμφέρουσα η κάλυψη από τους κρατικούς ασφαλιστικούς οργανισμούς της φαρμακευτικής αγωγής που συμβάλλει στη θεραπευτική παρέμβαση για τη διακοπή του καπνίσματος.

Στα μέσα Ιανουαρίου, όμως, εκδόθηκε αρνητική λίστα που περιλαμβάνει και τις θεραπείες για τη διακοπή χωρίς διαφοροποίηση για καπνιστές με συνοδό νόσημα (την ίδια στιγμή με την ανακοίνωση για τον αντικαπνιστικό νόμο) παρά την εισήγηση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας για αποζημίωση των θεραπειών διακοπής του καπνίσματος σε καπνιστές με συνοδά νοσήματα.

Ετσι, αυτό που τελικά δημιουργήθηκε είναι μια σύγχυση για το τι ακριβώς θα συμβεί με τους καπνιστές που είναι στη διαδικασία διακοπής, και ιδιαίτερα μ' αυτούς που έχουν συνοδό νόσημα (όπως καρδιοπαθείς, ασθενείς με ΧΑΠ και διαβητικούς) και οι οποίοι θεωρούν ότι αποζημιώνονται οι θεραπείες αυτές.

Η τρέχουσα ελληνική νομοθεσία για πλήρη απαγόρευση χρήσης καπνού σε κλειστούς δημόσιους χώρους έχει αρχίσει να αποδίδει θετικά αποτελέσματα, τα οποία αναμένεται ότι θα γίνουν ακόμα πιο ουσιαστικά εάν εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι και εφαρμοστεί με μεγαλύτερη επιτυχία και χωρίς υπαναχωρήσεις η αρχή, το πνεύμα και το γράμμα του νόμου.

Ιδιαίτερη εντύπωση στους συνέδρους προκάλεσε η ομιλία του γνωστού ακαδημαϊκού και καθηγητή του Χάρβαρντ, Δημήτρη Τριχόπουλου, με θέμα «Να κάνουμε το κάπνισμα στην Ελλάδα παρελθόν». Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του: «Η ανθρωπότητα σήμερα έχει τρία σοβαρά προβλήματα: τη φτώχεια, τα λοιμώδη νοσήματα και το κάπνισμα».

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Νέοι σύγχρονοι τρόποι βοήθειας για τη διακοπή του καπνίσματος

Με στόχο τη βοήθεια των καπνιστών που θέλουν να κόψουν το κάπνισμα αλλά δεν μπορούν, έχουν οργανωθεί τα Ειδικά Ιατρεία Διακοπής του Καπνίσματος, που λειτουργούν επιτυχώς και στον ελληνικό χώρο πλέον των 10 ετών.

Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία συνετέλεσε πρώτη στην λειτουργία των ιατρείων αυτών και άρχισε την εκπαίδευση του ιατρικού κόσμου με οργανωμένα σεμινάρια, προκειμένου να ενημερώσει και να οργανώσει καταλλήλως τη λειτουργία ειδικών ιατρείων διακοπής καπνίσματος σε όλη την Ελλάδα.

Στα ιατρεία διακοπής καπνίσματος ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία, σύμφωνα με επιστημονικές μεθόδους, ακολουθώντας διεθνείς οδηγίες για τη θεραπευτική περέμβαση στη διακοπή του καπνίσματος. Τα φαρμακευτικά σκευάσματα που χρησιμοποιούνται συχνά ως ιατρική βοήθεια είναι θεραπείες που προτείνονται ως πρώτης επιλογής φαρμακευτική αγωγή από όλες τις διεθνείς οδηγίες και είναι διαθέσιμα στη χώρα μας. Η φαρμακευτική αγωγή περιλαμβάνει φάρμακα όπως τα υποκατάστατα νικοτίνης, τη βουπροπιόνη και πλέον πρόσφατα τη βαρενικλίνη. Τα φάρμακα αυτά ελέγχουν τη διάθεση για κάπνισμα ενώ μειώνουν συγχρόνως τα συμπτώματα στέρησης.

Σύμφωνα με στοιχεία του Ειδικού Ιατρείου Διακοπής Καπνίσματος της Πανεπιστημιακής μονάδας, στο Ευγενίδειο Θεραπευτήριο, η διακοπή καπνίσματος είναι πλέον εφικτή στο 75-80% των συμμετεχόντων στα ειδικά προγράμματα, δηλαδή περίπου 8 στα 10 άτομα καπνιστές κατάφεραν να διακόψουν το κάπνισμα και μεγάλο ποσοστό παραμένουν μη καπνιστές για πάντα. Τα ποσοστά αυτά είναι πολύ σημαντικά, εφόσον είναι γνωστό ότι η προσπάθεια για διακοπή χωρίς ιατρική βοήθεια φτάνει μόλις το 3-5% όσων προσπαθούν μόνοι τους. Σημαντικό επίσης είναι ότι η χορήγηση της φαρμακευτικής αγωγής μπορεί να γίνει και σε ομάδες καπνιστών με χρόνια νοσήματα, όπως είναι οι καρδιοπάθειες και η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, αλλά και σε καπνιστές με ψυχικά νοσήματα με σημαντικά ποσοστά επιτυχίας εφ' όσον υπάρχει -απαραίτητα- η σωστή ιατρική παρακολούθηση.

Ας τονιστεί ότι απαραίτητος και σημαντικός παράγοντας επιτυχίας της διακοπής του καπνίσματος είναι η προσωπική βούληση και θέληση του καπνιστή.

Η εξατομίκευση όμως της θεραπείας ανάλογα με τις ατομικές καπνιστικές συνήθειες και το ατομικό ιστορικό υγείας καθώς και η δυνατότητα υποστήριξης με οργανωμένο πρόγραμμα από ειδικούς εξασφαλίζει μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας και μεγαλύτερο χρόνο αποχής από το κάπνισμα, έως και τη δυνατότητα να κόψει κανείς το κάπνισμα για πάντα!!

Πληροφορίες για το Ειδικό Πρόγραμμα στο site www.life-nosmoking.gr

Τηλ. επικοινωνίας: 210-7293407, 210-7248660.

* Προς ενημέρωση των καπνιστών

Για τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο, στο Ειδικό Κέντρο Διακοπής Καπνίσματος στο Ευγενίδειο Θεραπευτήριο γίνονται μετρήσεις της εξάρτησης από το κάπνισμα και του κινδύνου έκθεσης στο κάπνισμα με ειδικές εξετάσεις δωρεάν σε όλους τους καπνιστές, για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση, ανεξάρτητα από την εφαρμογή των ειδικών θεραπευτικών προγραμμάτων για τη διακοπή του καπνίσματος.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Νέο τεστ θα ανιχνεύει την ασθματική κρίση

Ένα νέο τεστ υπόσχεται να δείχνει την επερχόμενη κρίση άσθματος μία ημέρα προτού αυτή συμβεί! Συγκεκριμένα, ένας ειδικός αισθητήρας κατασκευής Siemens μεγέθους περίπου ενός κινητού τηλεφώνου, αναλύει την αναπνοή του ατόμου και αποφαίνεται αν υπάρχουν ενδείξεις φλεγμονής ή όχι.

Μετράει για την ακρίβεια τα επίπεδα του μονοξείδιου του αζώτου. Τα υψηλά επίπεδα του μονοξειδίου αυτού δείχνουν ότι οι αεραγωγοί του ασθενούς φλεγμαίνουν και ότι ίσως επίκειται κρίση άσθματος. Αν η συσκευή πάρει έγκριση κυκλοφορίας οι ασθενείς θα μπορούν θεωρητικά να προβλέπουν την κρίση και να την αποτρέπουν με τα κατάλληλα φάρμακα.

Οι πνευμονολόγοι και οι αλλεργιολόγοι,όμως,επισημαίνουν ότι αν και η συσκευή είναι πολλά υποσχόμενη, δεν πρέπει να βιαστούμε να την υιοθετήσουμε. Εκείνο που τους απασχολεί είναι ότι ναι μεν αυτή μετράει σωστά τα επίπεδα του μονοξειδίου το αζώτου, όμως αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι επέρχεται οπωσδήποτε ασθματική κρίση. Επίσης, δεν διαφωτίζει ως προς το ποια φάρμακα πρέπει να πάρει ο ασθενής προκειμένου να αποτρέψει την κρίση αυτή.

Πηγή: vita.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Εντοπίστηκε το γονίδιο που συνδέεται με το άσθμα

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας της γερμανίδας επιστήμονα, Μιχαέλα Σέμπελ, το γονίδιο του άσθματος αποτελεί την αιτία των αναπνευστικών προβλημάτων που εμφανίζονται σε παιδιά.

Η 33χρονη ερευνήτρια πιστεύει ότι τα πορίσματά της μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το παιδικό άσθμα και να οδηγήσουν σε νέες θεραπείες για τη δυνητικά θανατηφόρο πάθηση, η οποία πλήττει 100 εκατ. άτομα στην Ευρώπη και τρεις φορές περισσότερα άτομα σε όλο τον κόσμο.

Η έρευνά της Μ. Σέμπελ επικεντρώθηκε σε ένα συγκεκριμένο γονίδιο, το ονομαζόμενο ORMDL3, το οποίο εντοπίστηκε σε ένα από τα χρωμοσώματα που αποτελούν τη βάση για τη μοναδική για κάθε άτομο ταυτότητα DNA.

«Έχουμε μια πρώτη ένδειξη για την αιτιώδη συνάφεια ανάμεσα στο εν λόγω γονίδιο, που εμφανίζεται στο χρωμόσωμα 17 και την ανάπτυξη άσθματος, μιας ασθένειας η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί με αγωγή, αλλά δε μπορεί ακόμη να θεραπευτεί», εξήγησε η επιστήμων. Τα πορίσματα των ερευνών της, η Μ. Σέμπελ θα τα παρουσιάσει στην ετήσια σύσκεψη της Αμερικάνικης Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης (AAAS) που θα γίνει το ερχόμενο σαββατοκύριακο στην Ουάσινγκτον.

Η Μ. Σέμπελ είναι μία από τους 220 ερευνητές που υποστηρίζει η Ε.Ε. από το 2008 και μετά, μέσω προγραμμάτων ανταλλαγών με τις ΗΠΑ. Την αρχική της έρευνα διενήργησε στο πανεπιστήμιο Ludwig-Maximilian του Μονάχου και, πλέον, εργάζεται στο πλαίσιο ομάδας υπό τον καθηγητή Μάικλ Καμπές, ειδήμονα σε θέματα γενετικής αλλεργιών στην Ιατρική Σχολή του Ανόβερου.

Η επίτροπος Ανδρούλλα Βασιλείου, στις αρμοδιότητες της οποίας περιλαμβάνονται οι δράσεις Μαρία Κιουρί, δήλωσε: «Χωρίς την υποστήριξη από την Ε.Ε., η πρωτοπόρος ιατρική έρευνα ίσως να μην υπήρχε. Χαιρετίζω την αφοσίωση των νέων ερευνητών όπως η Μιχαέλα, των οποίων η εργασία μπορεί να αλλάξει ριζικά τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων».

Η Ε.Ε. θα διαθέσει περισσότερα από 4,5 δισ. ευρώ στο πλαίσιο των δράσεων Μαρία Κιουρί, από το 2007 έως το 2013.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Κάπνισμα και βρεφική θνησιμότητα

"Το τσιγάρο σκοτώνει"... Αυτό είναι κάτι πολύ γνωστό. Αυτό που δεν είναι, όμως, γνωστό είναι ότι οι καπνιστές γονείς μπορεί να "σκοτώσουν" τα παιδιά τους εξαιτίας του καπνίσματος.
Ναι, όσο και αν αυτό σας φαίνεται υπερβολικό είναι κάτι που αποτελεί το συμπέρασμα διετούς έρευνας την οποία έκαναν Βρετανοί επιστήμονες από το Βασιλικό Νοσοκομείο για άρρωστα παιδιά στο Μπρίστολ.
Αφού επέρριψαν την ευθύνη για τους περισσότερους από τους μισούς αιφνίδιους θανάτους βρεφών στους γονείς που καπνίζουν, τόνισαν ότι τα παιδιά δεν πρέπει να εκτίθενται με κανέναν τρόπο στον καπνό.
Ποσοστό μεγαλύτερο του 60% του συνδρόμου αιφνίδιου θανάτου των βρεφών θα μπορούσε να προληφθεί αν οι γυναίκες σταματούσαν το κάπνισμα και γενικότερα οι γονείς δεν κάπνιζαν κοντά στα μωρά τους.
Η έρευνα που έγινε με επικεφαλή τον δρ Πίτερ Φλέμινγκ έθεσε ερωτήματα σε 195 γονείς μωρών που πέθαναν και σε 780 που έζησαν τα παιδιά τους, αλλά κινδύνευσαν από το σύνδρομο του αιφνίδιου θανάτου.
Εκείνο που είναι φανερό ήταν ότι το 62% των μητέρων των βρεφών που πέθαναν ήταν καπνίστριες.
Αν ήταν δυνατόν, τόνισε η δρ. Τζόις Επστεν του Ιδρύματος για την Έρευνα Θανάτων των Βρεφών, να απομακρύνουμε όλο τον καπνό από το περιβάλλον ενός βρέφους, θα μειώνονταν οι αιφνίδιοι θάνατοι βρεφών κατά 62%.
Σημείωσε δε ότι αν μια μητέρα καπνίζει πριν και μετά τον τοκετό, ο κίνδυνος αυξάνεται, και όσο περισσότερο εκτίθεται ένα μωρό σε καπνό μετά τη γέννησή του τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος που διατρέχει να πεθάνει.
Κίνδυνος που αυξάνεται κατά 100% για κάθε ώρα ημερησίως που περνάει σε χώρο με καπνό.
Όταν λοιπόν ένα ζευγάρι αποφασίζει να φέρει στον κόσμο ένα υγιές παιδί, πρέπει να σκεφθεί σοβαρά όλα τα παραπάνω. Μερίδιο ευθύνης δεν έχει μόνο η μητέρα καπνίστρια αλλά και ο πατέρας. Πρέπει και οι δύο, λοιπόν, να φροντίσουν έτσι, ώστε το μωρό τους να μην εκτίθεται καθόλου σε καπνό τσιγάρου.
Ο αέρας που θα εισπνέει το βρέφος πρέπει να είναι καθαρός.

Πηγή: Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία,

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Επαγγελματικό άσθμα: Ποιες είναι οι ομάδες υψηλού κινδύνου

Η καθημερινή απασχόληση στην εργασία σας μπορεί να προκαλέσει αλλεργική νόσο. Το επαγγελματικό άσθμα είναι αναπνευστική νόσος που προκαλείται από εισπνεόμενα καυσαέρια, σκόνη ή άλλες δυνητικά επικίνδυνες ουσίες όταν βρίσκεστε στο χώρο εργασίας σας.
Είναι η πιο συχνή ασθένεια που σχετίζεται με το επαγγελματικό περιβάλλον στις ανεπτυγμένες χώρες. Υπολογίζεται ότι μέχρι και το 15% των περιπτώσεων άσθματος σε ενηλίκους σχετίζεται με παράγοντες στο χώρο εργασίας. Το επαγγελματικό άσθμα, επίσης, ευθύνεται για περίπου 24,5 εκατομμύρια χαμένες μέρες εργασίας ετησίως στους ενηλίκους στις ΗΠΑ.
Τα συμπτώματα του επαγγελματικού άσθματος είναι:

·                            Αναπνευστικός συριγμός

·                            Αίσθημα ασφυξίας

·                            Δύσπνοια

·                            Επίμονος βήχας

·                            Ρινόρροια ή ρινική συμφόρηση

·                            Οφθαλμικός ερεθισμός

Η νόσος μπορεί να διαρκέσει μακρύ χρονικό διάστημα, ακόμα κι αν οι εργαζόμενοι δεν εκτίθενται πλέον στις ενοχοποιητικές ουσίες. Τα συμπτώματα συνήθως χειροτερεύουν κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, βελτιώνονται το σαββατοκύριακο και επανεμφανίζονται όταν ο εργαζόμενος επιστρέφει στο χώρο εργασίας του.
Η χρονική διάρκεια της επαγγελματικής έκθεσης που προκαλεί άσθμα μπορεί να κυμαίνεται από μήνες μέχρι χρόνια, πριν εμφανιστούν τα συμπτώματα. Περιστασιακά, ένα ατύχημα στη δουλειά, το οποίο περιλαμβάνει έκθεση στις ερεθιστικές ουσίες σε υψηλές συγκεντρώσεις, μπορεί να προκαλέσει άσθμα μέσα σε 24 ώρες.
Η έγκαιρη αναγνώριση και ο έλεγχος των αιτιών έχουν μεγάλη σημασία για το επαγγελματικό άσθμα. Γιατί όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα οι εργαζόμενοι εκτίθενται στο αλλεργιογόνο περιβάλλον, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να αναρρώσουν πλήρως.
Οι ομάδες υψηλού κινδύνου
Στην περίπτωση του επαγγελματικού άσθματος, τα συμπτώματα εμφανίζονται για πρώτη φορά σε έναν προηγουμένως υγιή εργαζόμενο ή σε έναν εργαζόμενο που είχε παιδικό άσθμα στο παρελθόν και είχε ιαθεί. Σε πολλές περιπτώσεις, το ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό αλλεργιών ευαισθητοποιεί κάποιον περισσότερο στην ανάπτυξη επαγγελματικού άσθματος. Πάντως, πολλοί ασθενείς χωρίς ιστορικό μπορεί να εμφανίσουν άσθμα, εάν εκτεθούν σε παράγοντες που το προκαλούν.
Η επίπτωση του επαγγελματικού άσθματος ποικίλλει ανάλογα με τη βιομηχανία. Για παράδειγμα, στη βιομηχανία παραγωγής απορρυπαντικών, η εισπνοή ενός συγκεκριμένου ενζύμου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή πούδρας καθαρισμού έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη αναπνευστικών συμπτωμάτων στο 25% των εκτεθειμένων υπαλλήλων.
Ποσοστό περίπου 5% των εργαζομένων σε εργαστήρια με πειραματόζωα ή με γάντια φυσικού λάστιχου (λάτεξ) έχει εμφανίσει επαγγελματικό άσθμα. Χημικά ευρέως χρησιμοποιούμενα σε πολλές βιομηχανίες, περιλαμβανομένων χρωμάτων, υλικών μονωτικών και στην παραγωγή πλαστικών αφρού και ελαστικού, μπορούν να προκαλέσουν άσθμα μέχρι και στο 10% των εκτεθειμένων εργατών.
Άλλοι εργαζόμενοι που βρίσκονται σε κίνδυνο είναι:

·                            Αυτοί που χειρίζονται συγκολλητικές ουσίες

·                            Κομμωτές και υπάλληλοι οίκων ομορφιάς

·                            Καθαριστές

·                            Εργάτες υφαντουργείων

·                            Κατασκευαστές χαλιών

·                            Επαγγελματίες υγείας

Η πρόληψη
Από τη στιγμή που η αιτία του άσθματος εντοπιστεί, η έκθεση στους ερεθιστικούς παράγοντες θα πρέπει να μειωθεί. Οι χώροι εργασίας θα πρέπει να παρακολουθούνται συχνά για την ανεύρεση ερεθιστικών ουσιών, έτσι ώστε η έκθεση στους παράγοντες πρόκλησης να μειωθεί στο ελάχιστο.
Σε μερικές περιπτώσεις, η προφυλακτική θεραπεία με ειδικά φάρμακα μπορεί να είναι χρήσιμη. Σε άλλες καταστάσεις, πάντως, είναι αναγκαία η πλήρης αποφυγή της έκθεσης στις ερεθιστικές ουσίες. Μέτρα για τη μείωση της έκθεσης, την κατάλληλη θεραπεία και την προσεκτική αποφυγή θα βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής σας και θα σας βοηθήσουν να αισθανθείτε ανακούφιση από τα συμπτώματά σας.

Πηγές: Ιωάννης Α. Μωυσίδης, MD, Αλλεργιολόγος – Ανοσολόγος

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Βήχας: Αίτια και αντιμετώπιση

Ο βήχας περιλαμβάνεται στα φυσιολογικά αντανακλαστικά, αποστολή των οποίων είναι η προστασία του σώματος από ερεθιστικές και βλαπτικές ουσίες που εισχωρούν σε αυτό. Η έκλυση του αντανακλαστικού γίνεται από μηχανικό ή χημικό ερεθισμό ορισμένων νεύρων, με αποτέλεσμα την σύγκλειση και την απότομη διάνοιξη της γλωττίδας και την ισχυρή εξώθηση αέρα που παρασύρει τελικώς προς τα έξω το τραχειοβρογχικό περιεχόμενο. Τα προσαγωγά ερεθίσματα φθάνουν σε περιοχή του προμήκους του εγκεφάλου που αναφέρεται ως κέντρο του βήχα.
Η σημασία του βήχα ως φυσιολογικό αντανακλαστικό αλλά και σύμπτωμα νοσημάτων είχε αναγνωριστεί από πολύ παλιά. Αναλυτικές αναφορές στον βήχα έχει κάνει ο Ιπποκράτης. 
Ο βήχας είναι περιστασιακό σύμπτωμα σε φυσιολογικά άτομα. Παρατηρείται συχνά σε ορισμένες γυναίκες κατά την κύηση. Εμφανίζεται οξέως κατά την διαδρομή απλών ιογενών λοιμώξεων, οπότε διαρκεί συχνά λίγο. Στις περιπτώσεις αυτές μπορεί να εμφανιστεί παρατεταμένος ερεθισμός του τραχειοβρογχικού δένδρου από τον ιό και ο βήχας μετά την ίωση να παραταθεί ακόμα και επί ένα μήνα. Ο βήχας δεν είναι πάντοτε αθώος όταν εμφανίζεται οξέως, διότι μπορεί να οφείλεται σε πνευμονία ή σε υποκείμενη νόσο που τον πυροδοτεί εύκολα όπως είναι η αλλεργία, η καρδιακή ανεπάρκεια, το άσθμα.
Ο χρόνιος βήχας που επιμένει και διαρκεί πάνω από μήνα, οφείλεται πάντα σε παθολογική οργανική βλάβη η βαρύτητα της οποίας ποικίλλει : Μπορεί να προκαλείται από απλές χρόνιες αλλοιώσεις που προκαλούν αντανακλαστικά βήχα, όπως απλές βλάβες του πνεύμονα από το κάπνισμα, χρόνιες διαταραχές του στομάχου, απλές αλλεργικές καταστάσεις, μπορεί όμως να προκαλείται από καρκίνους, καρδιακά νοσήματα, φυματίωση, αποστήματα, ανευρύσματα.
Δυστυχώς, λόγω της συνήθους σύνδεσης του βήχα με τα απλά σύνδρομα, συχνά ο βήχας αμελείται από τον πάσχοντα ασθενή, οπότε αυτός προσέρχεται καθυστερημένα για ιατρική εξέταση. Είναι σύνηθες, για παράδειγμα, ο οφειλόμενος σε χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση βήχας να μην θεραπεύεται σε πολλά άτομα και περιπτώσεις οισοφαγικού καρκίνου να εξελίσσονται λόγω της βλάβης του οισοφαγικού βλεννογόνου η οποία δεν αποκαθίσταται με την ενδεικνυόμενη αγωγή.
Μία δεύτερη συνήθης κακή ελληνική πρακτική είναι η κατανάλωση αμφιβόλου ποιότητας αντιβηχικών σκευασμάτων που καταστέλλουν το ανατανακλαστικό του βήχα. Με τον τρόπο όμως αυτό παρακωλύεται η διαδικασία της απόχρεμψης που είναι ζωτικής σημασίας σε ορισμένες περιπτώσεις.
Ο ίδιος ο βήχας σε υπερευαίσθητα άτομα όταν είναι έντονος μπορεί να προκαλέσει εμετό, ρήξη πνευμονικής κυψελίδας, συγκοπτική κρίση, κάταγμα πλευρών. 

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Πόσο επικίνδυνο είναι το κάπνισμα

Δεν υπάρχει σήμερα κανένα άτομα που να μην γνωρίζει ότι το κάπνισμα είναι επικίνδυνο. Ακόμη και οι πιο φανατικοί καπνιστές δέχονται ότι το κάπνισμα «τους κάνει κακό» αλλά μία παράξενη δύναμη τους καθιστά ανίκανους να αντιδράσουν σε αυτό τον κίνδυνο και να αποτάξουν αυτό το κακό.
Πόσο επικίνδυνο όμως είναι το κάπνισμα; Για να αντιληφθεί κανείς τον κίνδυνο θα πρέπει να γνωρίζει ότι το κάπνισμα σήμερα σκοτώνει 100.000 άτομα το χρόνο γεγονός που σημαίνει ότι ο 1 στους 4 καπνιστές θα πεθάνει από το κάπνισμα. Πιο απλά ακόμα σημαίνει ότι: 247 άτομα πεθαίνουν κάθε μέρα 11 άτομα πεθαίνουν κάθε ώρα 1 άτομο πεθαίνει κάθε πέντε λεπτά.
Άραγε έχεις υπολογίσει εσύ φίλε καπνιστή σε ποια κατηγορία ανήκεις;
Στα 3 από τα 4 άτομα που δεν θα πεθάνουν από το κάπνισμα ή στο 1 που σίγουρα θα πεθάνει από το κάπνισμα. Και πάλι θα πρέπει να τονίσουμε ότι μπορεί οι 3 στους 4 καπνιστές να μην πεθαίνουν από το κάπνισμα αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν προσβάλλονται από παθήσεις οι οποίες μπορεί να μην είναι θανατηφόρες όμως σίγουρα είναι βασανιστικές αφού προκαλούν σημαντική αναπηρία.
Αν πάλι σαν καπνιστής ανήκεις στην μοιραία κατηγόρια του 1 από τους 4 που θα πεθάνουν από το κάπνισμα αναλογίσου πόσο τυχερός στάθηκες μέχρι σήμερα που ζεις αφού κάθε πέντε λεπτά πεθαίνει και ένας καπνιστής. Τα προηγούμενα 5 λεπτά δεν ήταν η σειρά σου όμως στα επόμενα 5 λεπτά, την επόμενη ώρα, την επόμενη μέρα θα είσαι το ίδιο τυχερός; Μακάρι.
Αν οι παραπάνω αριθμοί δεν σε έπεισαν μάθε ακόμα ότι: αν σήμερα 1000 νεαρά στην ηλικία άτομα αρχίσουν να καπνίζουν 20 τσιγάρα ημερησίως τότε τα άτομα αυτά θα πεθάνουν πριν έρθει η ώρα τους. 
1 λόγω εγκληματικής ενέργειας 
6 λόγω τροχαίου ατυχήματος 
250 λόγω καπνίσματος
Βλέπει λοιπόν κανείς ότι η πιθανότητα να πεθάνει κανείς από το κάπνισμα είναι 40 φορές μεγαλύτερα από το να σκοτωθεί σε ένα τροχαίο ατύχημα. Για αυτό και το επιχείρημα που επικαλούνται πολλοί από τους καπνιστές για να μην κόψουν το κάπνισμα «Δε βαριέσαι αδελφέ ποιος ξέρει αύριο αν δεν με πατήσει κανένα αυτοκίνητο» δεν έχει καμία λογική υποστήριξη αφού οι πιθανότητες για ένα θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα είναι σημαντικά μικρότερες από τις πιθανότητες που έχει ένα άτομο να πεθάνει από κάπνισμα.
Και ηθελημένα οι καπνιστές επικαλούνται σαν επιχείρημα το τροχαίο ατύχημα και όχι το εγκεφαλικό ή το καρδιακό επεισόδιο διότι όλοι λίγο πολύ γνωρίζουν ότι αυτά σχετίζονται με το κάπνισμα.
Θα πρέπει επίσης να είναι γνωστό ότι το κάπνισμα προκαλεί 4 φορές περισσότερους πρώιμους θανάτους από ότι προκαλούν όλες μαζί οι παρακάτω καταστάσεις οι ποίες σημειωτέων μπορούν και αυτές να προληφθούν. 
Τροχαία ατυχήματα 
Κατάχρηση αλκοολούχων ποτών 
Τοξικομανία 
Αυτοκτονίες
Όταν λέμε πρώιμους θανάτους εννοούμε τους θανάτους που έρχονται σε μικρότερη ηλικία από αυτή που λογικά το άτομο θα έπρεπε να πεθάνει. Τα πόσα χρόνια ένας καπνιστής χάνει από τη ζωή του είναι υπολογισμένο και εξαρτάται από τον αριθμό των τσιγάρων που καπνίζει.
Ο ισχυρισμός των καπνιστών «Δε βαριέσαι ας ζήσω και ένα χρόνο λιγότερο καπνίζοντας» απέχει πολύ από την πραγματικότητα.
Υπολογίζεται ότι ένας καπνιστής χάνει περίπου 10-15 χρόνια από τη ζωή του. Εκτός όμως από τα χρόνια που χάνονται θα πρέπει κανείς να υπολογίσει και τα χρόνια που υποφέρει ο καπνιστής από τις αρρώστιες που προκαλεί το κάπνισμα.
Έτσι αν υποθέσουμε ότι ένα άτομο επρόκειτο να ζήσει 70 χρόνια χωρίς να καπνίζει τώρα καπνίζοντας πρόκειται να ζήσει 5 χρόνια. Σημειωτέον ότι από τα 50 ή 45 του χρόνια ο καπνιστής θα αρχίσει να εμφανίζει συμπτώματα τα οποία θα υποβαθμίζουν προοδευτικά την ποιότητα της ζωής καθιστώντας την στο τέλος ανυπόφορη.
Αν ρωτήσετε ένα άτομο με αναπνευστική ανεπάρκεια και συχνές κρίσεις δύσπνοιας μία κατάσταση που στην συντριπτική της πλειοψηφία οφείλεται στο κάπνισμα, πόσο ευχαριστημένο είναι από τη ζωή του θα σας απαντήσεις ότι προτιμάει «χίλιες φορές να πεθάνει παρά να ζει τη μαρτυρική αυτή ζωή». 
Το ίδιο θα απαντήσει και ένας καπνιστής με στεφανιαία ανεπάρκεια και συχνές κρίσεις στηθάγχης. Ένα σφαλερό επιχείρημα που επικαλούνται αρκετοί καπνιστές για να μην κόψουν το τσιγάρο είναι και το ότι ο παππούς τους ή ο τάδε γνωστός τους έφθασε 100 χρονών καπνίζοντας.
Η επιστράτευση αυτού του ακραίου επιχειρήματος δεν αποσκοπεί πουθενά αλλού παρά μόνο στο να απαλύνει τις ενοχές που αισθάνεται ο καπνιστής μέσα στην αδυναμία του να αποτάξει το τσιγάρο, αφού σίγουρα γνωρίζει πολλαπλάσια άτομα στο περιβάλλον του που επλήγησαν από θανατηφόρες ή μη παθήσεις που σχετίζονταν με το τσιγάρο.
Κανείς δεν αρνείται το γεγονός ότι και ένας καπνιστής μπορεί να φθάσει σε βαθιά γηρατειά έστω και ασθμαίνοντας. Αλλά πόστες είναι οι πιθανότητες και πόσα είναι τα περιστατικά αυτά. Το να επικαλείσαι μία εξαίρεση ενός κανόνα για να προσπαθήσεις να εντάξεις και εσύ τον εαυτό σου σε αυτή είναι το λιγότερο άρνηση της πραγματικότητας και της λογικής.
Είναι σαν να ταυτίζουμε τις πιθανότητες που έχει να σκοτωθεί ένα άτομα που πέφτει από τον 20^ο όροφο μιας πολυκατοικίας με αυτές που έχει ένα άτομο που πέφτει από γλίστρημα στο δρόμο. 
Και πράγματι το ανωτέρω παράδειγμα εκφράζει ανάγλυφα τις πιθανότητες που έχει ένας καπνιστής (πτώση από τον 20^ο όροφο) να πάθει κάποιο θανατηφόρο νόσημα σε σύγκριση με έναν μη καπνιστή (πτώση από γλίστρημα στο ίσιωμα). Το ότι επέζησε και κάποιο άτομο που έπεσε από τον 20^ο ή 30^ο όροφο μίας πολυκατοικίας αποτελεί πράγματι είδηση λόγω της σπανιότητας της, που της αξίζει να της αφιερωθεί μία στήλη κάποιας εφημερίδας ή μία αναφορά στα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης. Αλλά πόσο συχνά όμως τέτοια περιστατικά συναντώνται στα φύλα των εφημερίδων ή στα δελτία των ειδήσεων της τηλεόρασης.
Άλλοι πάλι επικαλούνται το γεγονός ότι «τα πάντα γύρω μας είναι μολυσμένα, ο αέρας που αναπνέουμε, τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, το τσιγάρο μας μάρανε». Και όμως έστω και όλες οι τοξικές επιδράσεις του περιβάλλοντος αν αθροιστούν δεν φθάνουν για να ισοφαρίσουν την τοξική δράση του τσιγάρου. Αυτό είναι αποδεδειγμένο και πέραν πάσης αμφισβήτησης.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι άπειρα τα επιχειρήματα που μπορεί να επικαλεσθεί ένας καπνιστής είτε να δικαιολογήσει στον εαυτό του την ολέθρια συνήθειά του και να απαλύνει κατά κάποιο τρόπο τις ενοχές του είτε για να αντικρούσει τις συμβουλές και τις παροτρύνσεις των πιο αγαπητών προσώπων της οικογένειάς του που ικετευτικά του ζητούν να σταματήσει το κάπνισμα με μόνη ελπίδα να τον έχουν μερικά χρόνια πιο πολλά κοντά τους.

iatronet.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα