Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

Οι Έλληνες δεν κλεινουν ραντεβού στον οδοντίατρο

Τις ανισότητες στην πρόσβαση των πολιτών στον οδοντίατρο υπογραμμίζει νέα επιδημιολογική μελέτη. Το αποτέλεσμα είναι ότι η πλειονότητα των ενηλίκων, έχει επισκεφθεί ελάχιστες φορές τον οδοντίατρο και έχει δαπανήσει λιγότερα από 50 ευρώ για οδοντιατρικές υπηρεσίες!
Αθεράπευτα όμως μένουν και τα παιδιά, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στο μέλλον. Και όπως φάνηκε από την ίδια μελέτη, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρώτης τριετίας του «Προγράμματος Προαγωγής και Καταγραφής της Στοματικής Υγείας του Ελληνικού Πληθυσμού», φρένο στην φροντίδα του στόματος βάζει η ανεπαρκής κάλυψη από τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και το υψηλό κόστος της ιατρικής φροντίδας.
Πιο συγκεκριμένα τα στοιχεία έδειξαν ότι:
* Η συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων , επισκέπτεται κυρίως τα ιδιωτικά ιατρεία (84,7% εφήβων, 92,5% ενηλίκων, 81,7% υπερηλίκων). Ενώ, τους δημόσιους φορείς παροχής υπηρεσιών επιλέγουν κυρίως υπερήλικες (14,6%) και άτομα με κατώτερη εκπαίδευση, σε αντίθεση με το 1,8% μόνο των ατόμων με μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών.
* Το υψηλό κόστος και η ανεπαρκής ασφαλιστική κάλυψη επηρεάζουν αρνητικά την προτίμηση των ενηλίκων και των υπερηλίκων προς τον ιδιωτικό τομέα.
Η ποιότητα και το εύρος των υπηρεσιών, η γραφειοκρατία και η ανεπαρκής ασφαλιστική κάλυψη αναδεικνύονται στους σημαντικότερους λόγους μη χρήσης των οδοντιατρικών υπηρεσιών στο δημόσιο τομέα, σε ποσοστά που κυμαίνονταν από 55%- 95%.
* Η πλειοψηφία των εφήβων (51,6%) κάνει χρήση των οδοντιατρικών υπηρεσιών αραιά και κυρίως για έλεγχο (57,6%) και πόνο (20%), ενώ οι ενήλικες για έλεγχο (36,2%) και αποκατάσταση (35,6%) και οι υπερήλικες για πόνο (21,8%) αλλά και για αποκατάσταση (62,4%).
* Το είδος του ασφαλιστικού φορέα και η έλλειψη κονδυλίων και χρηματοδότησης μέσω των ασφαλιστικών ταμείων, φαίνεται ότι είναι καθοριστικά στη χρήση των υπηρεσιών και τη μη αντιμετώπιση των αναγκών του πληθυσμού που αντανακλάται από το γεγονός ότι αν και όλοι έχουν ανάγκες θεραπείας, οι ανασφάλιστοι έχουν 2 έως και 5 φορές περισσότερες εξαγωγές και ανάγκες προσθετικής αντικατάστασης δοντιών από ότι έχουν οι ασφαλισμένοι στο Δημόσιο ή στο Ι.Κ.Α
Μάλιστα, όπως προέκυψε από την ίδια έρευνα, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων θα έκανε συχνότερη χρήση των ιδιωτικών οδοντιατρικών υπηρεσιών, εάν το ταμείο κάλυπτε υψηλότερο ποσοστό των δαπανών.
Ωστόσο, σχεδόν το 50% του πληθυσμού (ασφαλισμένοι Ο.Γ.Α. και Ο.Α.Ε.Ε.) δεν έχει καμία σχεδόν κάλυψη οδοντιατρικής φροντίδας, ενώ το υπόλοιπο 50% (κυρίως ασφαλισμένοι του Ι.Κ.Α.) έχουν περιορισμένη κάλυψη και πρόσβαση σε χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες.
Είναι ενδεικτικό ότι μόλις το 1,23% των δημοσίων δαπανών υγείας διατίθεται για οδοντιατρική φροντίδα στην Ελλάδα, όταν στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες το ποσοστό αυτό κυμαίνεται από 5 έως 10%. Σαν αποτέλεσμα της ελλιπούς χρηματοδότησης, το κάθε νοικοκυριό καλείται να επιβαρυνθεί το κόστος, με αποτέλεσμα το 33,98% των χρημάτων που πληρώνει για δαπάνες Υγείας να αφορούν την οδοντιατρική φροντίδα.
Συνολικά, από τα αποτελέσματα της μελέτης φάνηκε ότι ένα μεγάλο ποσοστό των οδοντιατρικών αναγκών μένει χωρίς αντιμετώπιση, ιδιαίτερα σε άτομα χαμηλότερου κοινωνικοοικονομικού επιπέδου και αγροτικών περιοχών, που δεν χρησιμοποιούν το δημόσιο τομέα λόγω προβλημάτων και τον ιδιωτικό τομέα λόγω κόστους.
Τα δόντια κοστίζουν ακριβά
Την πλάτη τους γυρίζουν οι Έλληνες στους οδοντιάτρους, ενώ εκείνοι που αποφασίζουν να κλείσουν ραντεβού καταφεύγουν στις πιο φθηνές θεραπείες. Θύματα της οικονομικής κρίσης είναι και τα παιδιά και οι έφηβοι σε ό,τι αφορά την στοματικής τους υγεία.
* Η έκταση της τερηδόνας και της περιοδοντίτιδας προσβάλει περισσότερο, τα άτομα που ζουν στις μικρότερες πόλεις, τις αγροτικές περιοχές και τα άτομα με χαμηλότερο εκπαιδευτικό και οικονομικό επίπεδο.
* Οι ανάγκες αυτές μένουν αθεράπευτες, κατά 50% στους έφηβους και ενήλικες και στο σύνολο τους σχεδόν στα πεντάχρονα (87%) και στην τρίτη ηλικία (92%) με αποτέλεσμα την επιδείνωση όλων των δεικτών από ηλικία σε ηλικίαπου καταλήγουν σε περιοδοντίτιδα στους ενήλικες και απώλεια δοντιών στην τρίτη ηλικία γιατί η θεραπεία που ακολουθούν όταν την επιζητούν είναι η χειρότερη (εξαγωγές) ως οικονομικότερη.
«Σχολείο» Στοματικής Υγείας
Θεατρικές παραστάσεις, παιχνίδια, παραμύθια: αυτά είναι τα μέσα που χρησιμοποιούν οι οδοντίατροι με στόχο να εκπαιδεύσουν τα ελληνόπουλα να προσέχουν τα δόντια τους.
Πιο συγκεκριμένα, η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδίακατά την σημερινή συνέντευξη Τύπου, παρουσίασε τιςδράσεις του νέου προγράμματος Καταγραφής και Προαγωγής της Στοματικής Υγείας του Ελληνικού Πληθυσμού, για την τριετία 2010-2013, που περιλαμβάνουν ένα σημαντικό Πρόγραμμα Αγωγής Στοματικής Υγείας με τη μέθοδο Βιωματικής Μάθησης.
Πρόκειται για ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, που μέσω της ενημέρωσης και της διαμόρφωσης ή τροποποίησης συμπεριφορών των ατόμων, στοχεύει στη διατήρηση ή βελτίωση της υγείας τους. Βασίζεται σε παιδαγωγικές τεχνικές όπως: παιχνίδια, role plays, θεατρικά, καλλιτεχνικές δημιουργίες, αφήγηση ιστοριών κτλ.
Οι ηλικίες 9-12 και 13-15, διαπιστώθηκε ότι έχουν τα περισσότερα προβλήματα στοματικής υγείας (τερηδόνα και ουλίτιδα), γι’ αυτό και αποτελούν τις ηλικίες- στόχο, για την υλοποίηση του προγράμματος. Το πρόγραμμα υλοποιείται από τους εκπαιδευτικούς, στην αίθουσα (στις αντίστοιχες ηλικιακές ομάδες), σε συνεργασία με τους Οδοντιατρικούς Συλλόγους και την Οργανωτική Επιτροπή Συντονισμού και Εφαρμογής.
Σημειώνεται ότι μέσω του Προγράμματος Καταγραφής και Προαγωγής της Στοματικής Υγείας του Ελληνικού Πληθυσμού, που σχεδίασε και υλοποίησε η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία, εκπονήθηκε ο πρώτος επιδημιολογικός χάρτης στην Ελλάδα και θεσπίσθηκε ο Νοέμβριος ως Μήνας Στοματικής Υγείας. Επίσης στο πλαίσιο του προγράμματος, από το 2001 έως και σήμερα, έχουν εκπαιδευθεί περισσότερα από 300.000 παιδιά σε θέματα που αφορούν στη σωστή στοματική υγιεινή.


Πηγή : Web Only
Installed and Designed by iks-Team.com