Μάτια που δακρύζουν

Εκτός από τη συναισθηµατική φόρτιση που µπορεί να προκαλέσει «υπερπαραγωγή» δακρύων, τι άλλο κρύβεται πίσω από τα µάτια που δακρύζουν;
Τα δάκρυα παράγονται κατά κύριο λόγο από το δακρυϊκό αδένα που βρίσκεται κάτω από το άνω βλέφαρο. Ο ρόλος τους είναι ιδιαίτερα σηµαντικός για την οµαλή λειτουργία και υγεία των µατιών δεδοµένου ότι, α. Λιπαίνουν τον κερατοειδή (τον πρόσθιο, διάφανο χιτώνα του µατιού), β. Θρέφουν και προστατεύουν τον κερατοειδή, γ. Προστατεύουν το µάτι από λοιµώξεις λόγω της αντιβακτηριδιακής τους δράσης, δ. Βοηθούν στην αποµάκρυνση βακτηρίων και νεκρών κυττάρων και ε. Συµµετέχουν στην οµαλοποίηση της διάθλασης.
Η υπερπαραγωγή δακρύων
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η φυσιολογική ροή δακρύων εκτρέπεται από το φυσιολογικό. Υπερπαραγωγή δακρύων υπάρχει όποτε ερεθίζεται ο επιπεφυκότας (το «δέρµα» του µατιού ή ο κερατοειδής) από οποιονδήποτε εξωτερικό ή εσωτερικό παράγοντα. Πιο συγκεκριµένα:
1. Έκτοπες βλεφαρίδες, δηλαδή βλεφαρίδες που δεν έχουν τη φυσιολογική κλίση προς τα έξω, αλλά ακουµπούν στον κερατοειδή και τον ερεθίζουν. Αυτή η κατάσταση συχνά σχετίζεται και µε εντρόπιο, παθολογική δηλαδή στροφή του χείλους του βλεφάρου προς τα µέσα, κάτι που παρατηρείται συχνά σε µεγάλες ηλικίες.
2. Βλεφαρίτιδα. Μια φλεγµονή του χείλους του βλεφάρου συνήθως από υπερπαραγωγή σµήγµατος σε συνδυασµό µε αποικισµό από µικρόβια.
3. Ξένο σώµα (ακόµη και µικροσκοπικό σε µέγεθος) στον κερατοειδή, στον επιπεφυκότα ή κάτω από τα βλέφαρα.
4. Επιπεφυκίτιδα, φλεγµονή του επιπεφυκότα οφειλόµενη σε βακτήρια, ιούς ή αλλεργία.
5. Κερατίτιδα, φλεγµονή του κερατοειδούς.
6. Σκληρίτιδα ή επισκληρίτιδα, φλεγµονή του «άσπρου» του µατιού.
7. Ραγοειδίτιδα, φλεγµονή δοµών που βρίσκονται εσωτερικά στο µάτι.
8. Ξηροφθαλµία. Η δακρύρροια από έναν «ξηρό οφθαλµό» ακούγεται κάπως παράδοξη, αλλά, αν τα δάκρυα δεν µπορούν να κρατήσουν αρκετά υγρό τον οφθαλµό, τότε το µάτι ερεθίζεται. Κατά τον ερεθισµό αυτό ο δακρυϊκός αδένας παράγει µεγάλη ποσότητα δακρύων που τελικώς ξεχειλίζουν από το µάτι.
Η εξακρίβωση της αιτίας της δακρύρροιας γίνεται µε ειδικές εξετάσεις, ενώ για την αντιµετώπισή της θα πρέπει να αντιµετωπιστεί η αιτία που την προκαλεί. Aν η αιτία είναι ανατοµική, η φυσιολογική πορεία των δακρύων αντιµετωπίζεται µε απλές επεµβάσεις.


myworld.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Μάτια: Εχθροί τσιγάρο και παχυσαρκία...

Τα προβλήματα της όρασης είναι πάρα πολλά και εξαιρετικά συχνά. Μόνο από γλαύκωμα υπολογίζεται ότι πάσχουν περίπου 250.000 Έλληνες, με τους μισούς όμως από αυτούς να μην το ξέρουν.

Και μετά είναι οι - πολύ συχνότερες - διαθλαστικές ανωμαλίες, δηλαδή οι διαταραχές της όρασης που οφείλονται στο ότι το φως δεν εστιάζει σωστά στο τμήμα του ματιού που θα έπρεπε: στον αμφιβληστροειδή χιτώνα.

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν μυωπία, υπερμετρωπία, αστιγματισμός και πρεσβυωπία, που υπολογίζεται ότι προσβάλλουν το σχεδόν 40% του γενικού πληθυσμού.

Αν τώρα προστεθούν σε αυτά και πολλά άλλα προβλήματα - από τον καταρράκτη και τον κερατόκωνο έως την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας – το αυτονόητο συμπέρασμα είναι πως οι μισοί τουλάχιστον Έλληνες αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα με τα μάτια τους.

Όπως εξηγεί ο κ. Ιωάννης Μ. Ασλανίδης, επίκουρος καθηγητής Οφθλαμολογίας στο Πανεπιστήμιο Weill Cornell της Νέας Υόρκης και επιστημονικός διευθυντής του Οφθαλμολογικού Κέντρου «Εμμετρωπία» στο Ηράκλειο της Κρήτης, για τις περισσότερες από τις οφθαλμολογικές παθήσεις, η επιστήμη έχει εξοπλίσει το οπλοστάσιό της με θεραπείες που εξασφαλίζουν την αποτελεσματική αντιμετώπισή τους και οι οποίες βελτιώνονται διαρκώς.

Για την χειρουργική λ.χ. διόρθωση της μυωπίας, της υπερμετρωπίας και του αστιγματισμού, η τεχνολογία έχει πλέον προοδεύσει τόσο πολύ, ώστε «τα όγδοης γενιάς λέιζερ που χρησιμοποιούμε σήμερα μπορούν να διορθώσουν προβλήματα 3-4 βαθμών μέσα σε λιγότερο από μισό λεπτό, ενώ ταυτοχρόνως εκμηδενίζεται το ενδεχόμενο επιπλοκών», λέει.

Παρ’ όλα αυτά, η πρόληψη παραμένει το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα για υγιή μάτια, προσθέτει.

Έλεγχος μια φορά τον χρόνο

Το αλφαβητάρι της πρόληψης αρχίζει με το συστηματικό και καλό έλεγχο της οράσεως. «Όλοι θα πρέπει να έχουν μία πλήρη οφθαλμολογική εξέταση κάθε χρόνο, ανεξάρτητα από την ηλικία τους», λέει ο κ. Ασλανίδης. «Ειδικά, όμως, όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό σε ασθένειες που σταδιακά φθείρουν την όραση δίχως αυτό να γίνεται αμέσως αντιληπτό – όπως συμβαίνει με το γλαύκωμα - η εξέταση πρέπει να γίνεται ανά 6μηνο».

Οι προληπτικές εξετάσεις από τον οφθαλμίατρο πρέπει να αρχίζουν πολύ νωρίς – πριν καλά-καλά τα παιδιά χρονίσουν, πρέπει να έχει γίνει ο πρώτος έλεγχος της οράσεώς τους. Και αυτό, διότι όταν τα διαθλαστικά προβλήματα των ματιών δεν γίνουν εγκαίρως αντιληπτά, ώστε να αντιμετωπιστούν με τα κατάλληλα γυαλιά ή άλλες θεραπείες, μπορεί να υπονομεύσουν την μετέπειτα ακαδημαϊκή πορεία του παιδιού και, εξαιτίας αυτής, την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθησή του.

Ο τρόπος ζωής

Μόνο οι εξετάσεις, όμως, δεν αρκούν. Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει πως είναι πολλές οι παράμετροι που μπορεί να επηρεάσουν την υγεία των ματιών μας. Το ομοσπονδιακό Εθνικό Ίδρυμα Οφθαλμού (NEI) των ΗΠΑ, παρέχει μερικές συμβουλές που μπορούν να μας βοηθήσουν να διαφυλάξουμε την υγεία τους.

* Προσέξτε τι τρώτε. Σίγουρα θα έχετε ακούσει την παραίνεση «να τρως καρώτα, κάνουν καλό στα μάτια». Εκτός από τα καρώτα, όμως, απαραίτητα είναι και όλα τα άλλα λαχανικά, καθώς και τα φρούτα – ιδίως τα σκουροπράσινα, φυλλώδη λαχανικά όπως το σπανάκι, η κράμβη και το λάχανο, που περιέχουν ουσίες πολύτιμες για τα μάτια μας, αλλά και τα γκρέιπ φρουτ, τα πορτοκάλια, τα ακτινίδια, οι τομάτες, οι πιπεριές, ο αρακάς και τα φασόλια.

Πολλές μελέτες, εξάλλου, έχουν δείξει πως η υγεία των ματιών έχει πολλά να κερδίσει από τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που περιέχονται πρωτίστως στα παχιά (λιπαρά) ψάρια, όπως ο σολομός, το σκουμπρί και ο τόνος.

* Διατηρήστε φυσιολογικό το βάρος σας. Τα περιττά κιλά είναι ένας από τους κιυριότερους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη διαβήτη και άλλων ασθενειών, οι οποίες είναι γνωστές για τις ολέθριες συνέπειές τους στα μάτια (η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια λ.χ. είναι εξαιρετικά συχνή στους διαβητικούς που είτε δεν ξέρουν ότι έχουν πρόβλημα «ζαχάρου» είτε παρ’ ότι το ξέρουν, δεν το ρυθμίζουν καλά).

* Να φοράτε προστατευτικά ματιών. Όταν συμμετέχετε σε αθλήματα με προσκρούσεις με άλλα άτομα ή ασχολήστε με εργασίες που θα μπορούσαν να πληγώσουν τα μάτια σας, πρέπει να φοράτε τα ειδικά προστατευτικά που προορίζονται για κάθε τέτοιου είδους δραστηριότητα ξεχωριστά (τα προστατευτικά των ματιών για όσους χρησιμοποιούν ηλεκτροκόλληση είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα).

* Μείνετε μακριά από το τσιγάρο. Το κάπνισμα βλάπτει τα μάτια, ακριβώς όπως βλάπτει και τον υπόλοιπο οργανισμό. Μελέτες έχουν συσχετίσει το κάπνισμα με αυξημένες πιθανότητες να αναπτυχθεί εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, καταρράκτης και βλάβες στα οπτικά νεύρα – τρία προβλήματα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην τύφλωση.

* Μην ξεχνάτε τα γυαλιά ηλίου. Τα γυαλιά ηλίου αποτελούν μεν αξεσουάρ που καθορίζεται από την μόδα, αλλά για τα μάτια είναι σωτήρια, καθώς τα προστατεύουν από την επιζήμια υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου. Να αγοράζετε τα γυαλιά ηλίου από κατάστημα οπτικών και να βεβαιώνεστε ότι απορροφούν τόσο την UVA όσο και την UVB ακτινοβολία.

* Να ξεκουράζετε τα μάτια σας. Αν περνάτε ατέλειωτες ώρες μπροστά στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές ή έχοντας τα μάτια σας «καρφωμένα» σε κάποιο σημείο, είναι πιθανό να αμελείτε να βλεφαρίζετε, με συνέπεια να κουράζονται και να ξηραίνονται τα μάτια. Δοκιμάστε λοιπόν τον κανόνα 20-20: κάθε 20 λεπτά, να τραβάτε το βλέμμα σας από την οθόνη ή τέλος πάντων από αυτό που κάνετε και να κοιτάτε κάπου μακριά για 20 δευτερόλεπτα, ανοιγοκλείνοντας κατά διαστήματα τα μάτια σας. Η τακτική αυτή μπορεί να μειώσει σημαντικά την κούραση των ματιών.

* Το νου σας με τους φακούς επαφής. Αν και οι φακοί επαφής έχουν διευκολύνει πάρα πολύ τη ζωή όσων χρειάζονται διορθωτικά γυαλιά, πρέπει να χρησιμοποιούνται σωστά, ειδάλλως υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης των ματιών. Να τους βάζετε λοιπόν πάντοτε με πεντακάθαρα χέρια, να φροντίζετε να τους βγάζετε επί αρκετές ώρες κάθε μέρα, να τους συντηρείτε ακριβώς όπως γράφουν οι οδηγίες χρήσεως και να τους αντικαθιστάται ακριβώς στην ώρα τους, και όχι όποτε διευκολυνθείτε.

Tips

Προσπαθήστε να τρώτε τα φρούτα και τα λαχανικά ωμά και με τη φλούδα, για να έχουν την μέγιστη δυνατή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Νέα θεραπεία βελτιώνει την όραση των διαβητικών

Νέες θεραπείες βελτιώνουν την όραση σε χιλιάδες άτομα με διαβήτη που πάσχουν από διαβητικό οίδημα ωχράς κηλίδας, μια από τις κύριες αιτίες τύφλωσης στις ανεπτυγμένες χώρες.
Εως σήμερα η τυπική θεραπεία αυτής της πάθησης ήταν με λέιζερ, που σταθεροποιούσε την όραση στους ασθενείς, αλλά δεν τη βελτίωνε σημαντικά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε πρόσφατα την πρώτη φαρμακευτική ουσία, την ρανιμπιζουμάμπη, για τη θεραπεία αυτών των ασθενών.

«Στις κλινικές μελέτες, οι ασθενείς που έκαναν θεραπεία με την ουσία αυτή άρχισαν να ανακτούν την όρασή τους κατά μέσο όρο 8 ημέρες μετά την πρώτη ένεση, ενώ η βελτίωση της όρασης διατηρήθηκε στον έναν χρόνο», αναφέρει η Γκάμπριελ Λανγκ, καθηγήτρια στην Πανεπιστημιακή Οφθαλμολογική Κλινική του Ουλμ στη Γερμανία, η οποία συμμετείχε στις μελέτες. «Πολλοί από αυτούς τους ασθενείς επανέκτησαν την ικανότητα να διενεργούν καθημερινές δραστηριότητες, όπως το να οδηγούν».
Μια ανεξάρτητη αμερικανική μελέτη που εξέτασε την ρανιμπιζουμάμπη για τη θεραπεία του διαβητικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας σε σύγκριση με την κλασική θεραπεία και η οποία πραγματοποιήθηκε από το Κλινικό Δίκτυο Ερευνας για τη Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια (DRCR.net), κατέδειξε ότι σε χρονικό διάστημα ενός έτους η οπτική οξύτητα των ασθενών που έλαβαν τη φαρμακευτική θεραπεία σε συνδυασμό με λέιζερ ωφελήθηκε κατά 9 γράμματα, ενώ η οπτική οξύτητα εκείνων που έκαναν μόνο λέιζερ ωφελήθηκε 3-4 γράμματα.
Η τρανιμπιζουμάμπη είναι ένα τμήμα αντισώματος που χορηγείται στο μάτι με ένεση και δρα κατά του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF), μιας πρωτεΐνης που αυξάνει την αγγειακή διαπερατότητα, με συνέπεια την τριχοειδική διήθηση και το οίδημα ωχράς κηλίδας. Το αντίσωμα αυτό χρησιμοποιείται ήδη ευρέως για τη θεραπεία της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας υγρής μορφής.
Οι διεθνείς επιστημονικές οδηγίες τονίζουν για τους διαβητικούς ασθενείς την ανάγκη της οφθαλμολογικής εξέτασης τουλάχιστον κάθε χρόνο.


Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Διόρθωση προβλημάτων όρασης, χωρίς το άγγιγμα του ανθρώπινου χεριού

 

Όταν αποφασίζετε να υποβληθείτε σε μία διαθλαστική επέμβαση περιμένετε ότι θα έχετε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα. Όσο πιο τελειοποιημένη είναι η μέθοδος και πιο σύγχρονη η τεχνολογία, τόσο καλύτερο θα είναι το αποτέλεσμα.

Δείτε (βίντεο) τι μπορεί να κάνει το λέιζερ 8ης γενιάς, κάνοντας κλικ εδώ.

Το SCHWIND AMARIS 750S (λέιζερ 8ης γενιάς )είναι η πρωτοποριακή τεχνολογία στις επεμβάσεις με λέιζερ, ανώτερη σε όλους τους σημαντικούς τομείς όπως ασφάλεια, ακρίβεια, ταχύτητα και άνεση η οποία σας προσφέρεται για την διόρθωση του διαθλαστικού σας προβλήματος.

Τι κάνει τη διαφορά στο λέιζερ 8^ης γενιάς;

1) Απόλυτη υπεροχή στην ταχύτητα
Το Amaris 750S , με 750 μικροσκοπικούς παλμούς φωτός το δευτερόλεπτο, είναι 3 φορές ταχύτερο από τα άλλα λέιζερ, διορθώνοντας ένα βαθμό μυωπίας σε μόλις 1,5 δευτερόλεπτο. Οι ασθενείς επωφελούνται από τη μικρή διάρκεια της επέμβασης, έχουν λιγότερο άγχος και ο κερατοειδής εκτίθεται για πολύ λίγο χρόνο ώστε να μην αφυδατώνεται και η επούλωση να γίνεται ταχύτερα.

2) Αυτόματη ρύθμιση δύο επιπέδων ενέργειας για γρήγορη και «απαλή» αφαίρεση ιστού
Ο αλγόριθμος του υπολογιστή του Amaris ρυθμίζει μία ιδανική αναλογία ανάμεσα στο συνολικό αριθμό παλμών του λέιζερ και στην ενέργεια που αποδίδει. Το 80% της επέμβασης γίνεται με μεγάλη απόδοση ενέργειας ώστε να μειωθεί στο ελάχιστο η διάρκειά της και το υπόλοιπο 20% με χαμηλότερη ενέργεια με αποτέλεσμα μία εξαιρετική ομαλή επιφάνεια. Ο συνδυασμός των δύο επιπέδων ενέργειας έχει σαν αποτέλεσμα οικονομία ιστού και μία εξαιρετικά ομαλή επιφάνεια κερατοειδούς στον ελάχιστο χρόνο

3) «Έξυπνος» έλεγχος κατανομής θερμικής ενέργειας στον κερατοειδή
Ο απόλυτος σεβασμός στους περιβάλλοντες ιστούς κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Οι παλμοί του λέιζερ κατανέμονται με τέτοιο τρόπο ώστε ποτέ να βρίσκονται στο ίδιο σημείο ώστε να υπάρχει χρόνος για να ψύχεται ο κερατοειδής ακόμα και στη υψηλή ταχύτητα λειτουργίας του Amaris. Η δυναμική και βελτιστοποιημένη αυτή κατανομή παλμών εξασφαλίζει ομαλή και γρήγορη επούλωση.

4) Ο ταχύτερος παγκοσμίως οφθαλμικός ιχνηλάτης (eye tracker) με έλεγχο των κινήσεων του ματιού σε 6 διαστάσεις
Με 1050 μετρήσεις το δευτερόλεπτο ο οφθαλμικός ιχνηλάτης του Amaris κλειδώνει στην κόρη του ματιού, ανιχνεύει και ελέγχει τις κινήσεις του σε 6 διαστάσεις, αντισταθμίζοντας κάθε παρέκκλιση σε χρόνο τριών χιλιοστών του δευτερολέπτου(3msec). Αυτό εξασφαλίζει απόλυτη ακρίβεια στην τοποθέτηση των παλμών, εξαιρετική ασφάλεια και αποτελέσματα.

5) Μοναδική σταθερότητα των μικροκλιματικών συνθηκών γύρω από τον κερατοειδή
Η πρακτική εφαρμογή της πρωτοποριακής καινοτομίας στην διαθλαστική χειρουργική. Το μοναδικό σύστημα αναρρόφησης σωματιδίων του λέιζερ δημιουργεί σταθερές μικροκλιματικές συνθήκες γύρω από τον κερατοειδή με ένα λεπτό ρεύμα αέρα σε απόσταση 40 χιλιοστών. Σωματίδια που πιθανόν θα έφραζαν την ενέργεια του λέιζερ κατά την επέμβαση, απομακρύνονται αποτελεσματικά και αποφεύγεται η αφυδάτωση του κερατοειδούς.

6) Η No-Touch διαθλαστική, μη παρεμβατική επέμβαση (χωρίς άγγιγμα ανθρώπινου χεριού)
Η περαιτέρω βελτίωση του αλγορίθμου του Amaris για τις επιφανειακές διαθλαστικές επεμβάσεις οδήγησε στην μοναδική διαθλαστική επέμβαση Trans-PRK όπου ακόμα και το επιθήλιο του κερατοειδούς αφαιρείται με το λέιζερ. Κανένα εργαλείο δεν ακουμπά το μάτι και η επέμβαση γίνεται με απείρως μεγαλύτερη ακρίβεια και ευκολία. Από την πλευρά του ασθενούς αυτό μεταφράζεται σε ελάχιστο χρόνο παραμονής στο χειρουργείο, ταχύτερη ανάρρωση και αποκατάσταση της όρασης.

Η τεχνολογική υπεροχή του λέιζερ 8^ης γενιάς υπηρετεί απόλυτα τον υποψήφιο διαθλαστικής επέμβασης καλύπτοντας ταυτόχρονα ζωτικής σημασίας ανάγκες του χειρουργού.

health.in.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Καινοτομία στις διαθλαστικές επεμβάσεις καταρράκτη

Το επετειακό 25ο Διεθνές Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Ενδοφακών και Διαθλαστικής Χειρουργικής το οποίο  διεξάγεται από 24 έως 27 Φεβρουαρίου 2011 στην Αθήνα, αποτελεί το μεγαλύτερο οφθαλμολογικό επιστημονικό συνέδριο για τη χειρουργική του καταρράκτη και τη διαθλαστική χειρουργική που διοργανώνεται στη χώρα μας. Περιλαμβάνει όλες τις νεότερες εξελίξεις σ’ αυτό τον τομέα της οφθαλμολογίας και συμμετέχουν κάθε χρόνο περίπου χίλιοι οφθαλμίατροι από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η μεγάλη καινοτομία του φετινού 25ου Συνεδρίου της ΕΕΕΦΔΧ είναι ένα νέο laser, το femtosecond laser, το οποίο θα χρησιμοποιείται στη χειρουργική του καταρράκτη. Το femtosecond δημιουργεί τομές στον κερατοειδή, αφαιρεί το πρόσθιο περιφάκιο, την κάψα δηλαδή του κρυσταλλοειδούς φακού χωρίς να εισέρχονται εργαλεία στο μάτι. Προετοιμάζει, δηλαδή, το μάτι με μεγάλη ταχύτητα και ακρίβεια για τη δεύτερη φάση της επέμβασης κατά την οποία ο κατακερματισμένος ή πολτοποιημένος πυρήνας αφαιρείται με υπερήχους, χρησιμοποιώντας πολύ χαμηλότερη ενέργεια. Στην τελική φάση της επέμβασης, αφού έχει αφαιρεθεί το περιεχόμενοτου θολομένου φακού τοποθετείται ένας τεχνητός ενδοφακός μέσα στη θήκη του φυσικού φακού.
Αυτά ανακοινώθηκαν στη Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε η Οργανωτική Επιτροπή, με την ευκαιρία του Συνεδρίου, στις 24 Φεβρουαρίου.
Το νέο Laser μπορεί επίσης, με τη βοήθεια χαλαρωτικών τομών στον κερατοειδή να διορθώνει και τον αστιγματισμό, αν αυτός συνυπάρχει με τον καταρράκτη. Σχεδόν η μισή επέμβαση καταρράκτη θα πραγματοποιείται με το femtosecond laser, το οποίο ήδη χρησιμοποιείται στις διαθλαστικές επεμβάσεις Lasik και στις μεταμοσχεύσεις κερατοειδούς. Το πλεονέκτημά του είναι ότι οι τομές θα δημιουργούνται στο επιθυμητό μέγεθος και θέση με μεγάλη ακρίβεια και τα πρώτα στάδια της επέμβασης θα πραγματοποιούνται χωρίς τη βοήθεια χειρουργικών εργαλείων.
Με αυτό τον τρόπο μειώνεται η πιθανότητα επιπλοκών από τραυματισμό των ευαίσθητων ιστών ειδικά σε μάτια με ασταθή στηρικτικά συστήματα φακού. Η απαιτούμενη ενέργεια υπερήχων θα είναι πολύ χαμηλότερη, επειδή θα έχει προηγηθεί ο κατακερματισμός του πυρήνα, με αποτέλεσμα να παρατηρείται ακόμη γρηγορότερη αποκατάσταση της όρασης. Η σύγχρονη επέμβαση καταρράκτη γίνεται μέχρι σήμερα μόνο με υπερήχους, παρόλο που η πλειοψηφία των ασθενών πιστεύει ότι χειρουργήθηκε με κάποιο laser. Σημειώνεται ότι, ακόμη και όταν femtosecond laser θα είναι διαθέσιμο σε περίπου 1 με 2 χρόνια, η παρουσία των υπερήχων θα είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της επέμβασης.
Τα τελευταία χρόνια, ένα μεγάλο μέρος της έρευνας στην οφθαλμολογία είναι αφιερωμένο στη διόρθωση της πρεσβυωπίας. Η πρεσβυωπία είναι η αδυναμία κοντινής όρασης που παρουσιάζεται σε όλους τους ανθρώπους, συνήθως μετά την ηλικία των σαρανταπέντε ετών. Μέχρι στιγμής, η πρεσβυωπία αντιμετωπίζεται εκτός από τα γυαλιά και τους φακούς επαφής και με διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις. Ορισμένες από αυτές πραγματοποιούνται στον κερατοειδή χιτώνα (Excimer Laser, Femtosecond Laser (Intracor), ενδοκερατικά ενθέματα, θερμοκερατοπλαστική με ραδιοκύματα υψηλής συχνότητας) στο σκληρό χιτώνα (LaserAce) και στον κρυσταλλοειδή φακό (πολυεστιακοί και προσαρμοστικοί ενδοφακοί). Κάποιες από αυτές τις μεθόδους είναι ακόμη σε στάδιο κλινικής έρευνας, ενώ άλλες εφαρμόζονται εδώ και μερικά χρόνια. Στη χώρα μας, έχουν πραγματοποιηθεί χιλιάδες επεμβάσεις διόρθωσης πρεσβυωπίας μέχρι σήμερα.
Στο 25ο Συνέδριο θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στη χειρουργική του κερατοειδή, για τον οποίο διοργανώνεται ξεχωριστή ημερίδα την πρώτη μέρα του Συνεδρίου. Μεταξύ άλλων σχετικών θεμάτων, θα συζητηθεί και η ανάγκη για τη δημιουργία ενός σύγχρονου μεταμοσχευτικού κέντρου στην Ελλάδα, καθώς και η αλλαγή του νομικού καθεστώτος για τις μεταμοσχεύσεις κερατοειδούς, το οποίο απαγορεύει στους ιδιώτες χειρουργούς οφθαλμίατρους να κάνουν αυτές τις επεμβάσεις. O νόμος περί μεταμόσχευσης οργάνων, που ισχύει σήμερα, δεν θα έπρεπε να εφαρμόζεται για τον κερατοειδή, ο οποίος είναι ένας ιστός και όχι κάποιο αυτοτελές όργανο. Η μεταμόσχευση κερατοειδούς δεν χρειάζεται ταυτοποίηση συμβατότητας δότη και δέκτη, όπως συμβαίνει με άλλα όργανα και μπορεί να πραγματοποιηθεί σε οποιοδήποτε κατάλληλα εξοπλισμένο οφθαλμολογικό χειρουργείο. Η Ελληνική Εταιρεία Ενδοφακών και Διαθλαστικής Χειρουργικής έχει προβεί σε σειρά ενεργειών προς το Υπουργείο Υγείας και τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων για την αλλαγή του νόμου.
Επίσης, σε ειδική τελετή θα απονεμηθεί το Διεθνές Βραβείο Kelman στον παγκοσμίου φήμης χειρουργό οφθαλμίατρο Howard Fine από τις ΗΠΑ για τη συμβολή του στη σύγχρονη χειρουργική του καταρράκτη. Το διεθνές βραβείο Kelman καθιερώθηκε για πρώτη φορά παγκοσμίως από την ΕΕΕΦΔΧ και απονέμεται κάθε δύο χρόνια από την ΕΕΕΦΔΧ σε εξέχοντες χειρουργούς οφθαλμίατρους από την Ελλάδα ή το εξωτερικό.

iatronet.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ο υπολογιστής και τα… μάτια σας!

Οι αλλαγές που έχει επιφέρει η πληροφορική και το Internet στην καθημερινή μας ζωή, είναι ιδιαίτερα σημαντικές: πλέον μπορούμε να εκδίδουμε εισιτήρια online, να αντλούμε πληροφορίες για κάθε θέμα, να ψυχαγωγούμαστε με πολλούς τρόπους και φυσικά να κάνουμε το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς μας.

Όμως, η σημαντική αύξηση της χρήσης του ηλεκτρονικού υπολογιστή, τόσο στο γραφείο, όσο καις το σπίτι, δε θα μπορούσε παρά να έχει και τις αρνητικές της συνέπειες, μια εκ των οποίων είναι η κόπωση και η βλάβη των ματιών.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο σχετικά με το θέμα, είναι ότι οι έρευνες έχουν αποκαλύψει ότι οι οθόνες υπολογιστών εκπέμπουν λίγη ή μη επικίνδυνη ακτινοβολία, όπως οι ακτίνες «χ» ή οι υπεριώδεις ακτίνες. Επομένως η κόπωση δεν προκαλείται άμεσα από την έκθεση στην οθόνη του υπολογιστή, αλλά από το συνολικό περιβάλλον γύρω της, όπως ο κακός φωτισμός, η ακατάλληλη τοποθέτηση του μηχανογραφικού εξοπλισμού ή της επίπλωσης.

Η υπερβολική κόπωση στα μάτια ή το οφθαλμικό σύνδρομο υπολογιστών - Computer Vision Syndrome (CVS) - μπορεί να οδηγήσει σε φαγούρα ή «κάψιμο» στα μάτια, θολή ή διπλή όραση και πονοκεφάλους. Όλα αυτά τα συμπτώματα μπορεί να οδηγήσουν με τη σειρά τους σε απογοήτευση, ευερεθιστότητα και αδυναμία να ολοκλήρωσης αποτελεσματικά μιας εργασίας.

Τρόποι προστασίας

Φυσικά, υπάρχουν και οι αντίστοιχοι τρόποι, προκειμένου να προστατεύουμε τα μάτια μας από την κούραση και την ένταση:

Αλλαγές στη διάταξη των μηχανημάτων

-Κρατήστε την οθόνη σε απόσταση 50-75 εκατοστά από τα μάτια σας ή αλλιώς σε απόσταση ίση με το μήκος του χεριού σας.

-Τοποθετήστε την οθόνη με τέτοιο τρόπο, ώστε το επάνω μέρος της να βρίσκεται λίγο χαμηλότερα από το επίπεδο των ματιών σας.

-Τοποθετήστε την οθόνη με μικρή κλίση του επάνω μέρους της προς τα πίσω, ώστε να έχετε πιο άνετη οπτική της.

-Ρυθμίστε το φωτισμό της οθόνης στο πιο χαμηλό έντονο και στις λιγότερες αντανακλάσεις. Μπορείτε επίσης να τοποθετήσετε φίλτρο στην οθόνη του υπολογιστή σας. Ένα καλό τεστ είναι να απενεργοποιήσετε την οθόνη και να δείτε τι αντανακλάται στην οθόνη. Ρυθμίστε τη γωνία ή τη θέση της οθόνης, ώστε να μην αντανακλώνται πάνω της φώτα ή άλλες αντανακλάσεις.

-Το φως ή τα αντικείμενα πίσω από την οθόνη σας, δε θα πρέπει να είναι πολύ έντονα, ώστε να μην αποσπούν την όρασή σας και δυσκολεύουν περισσότερο το να εστιάσετε στην οθόνη.

-Ρυθμίστε τη φωτεινότητα ώστε να υπάρχει μια καλή αντίθεση μεταξύ των γραμμάτων και του φόντου. Αντικαταστήστε την οθόνη αν παρατηρήσετε να τρεμοπαίζει.

-Διατηρήστε την οθόνη καθαρή από σκόνη και δαχτυλιές.

-Προτιμήστε τις οθόνες LCD, αντί CRT, καθώς οι πρώτες είναι πιο ξεκούραστες για τα μάτια και συνήθως έχουν αντι-ανακλαστική επιφάνεια.

-Αν ξοδεύετε ώρες περνώντας δεδομένα σε κάποιο πρόγραμμα, η διαβάζοντας μακροσκελή έγγραφα, προτιμήστε μεγαλύτερη οθόνη, ώστε να βλέπετε καλύτερα. Επίσης, φροντίστε η γραμματοσειρά να είναι σε μεγάλο μέγεθος για να μη σας κουράζει.

-Χρησιμοποιείτε κατάλληλη ρυθμιζόμενη καρέκλα για να βελτιώσετε το επίπεδο των ματιών σας με την οθόνη.

Ασκήσεις χαλάρωσης των ματιών

-Οι άνθρωποι τείνουν να μειώνουν το ρυθμό που ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους, όσο εργάζονται στον υπολογιστή. Προσπαθήστε να διατηρείτε έναν καλό ρυθμό, για να υγραίνετε τα μάτια σας και να αποτρέπετε την ξηρότητα και τον ερεθισμό τους. Όσο πιο συχνά μπορείτε, τόσο το καλύτερο για τα μάτια σας.

-Απομακρύνετε τη ματιά σας από τον υπολογιστή, τουλάχιστον κάθε 20-30 λεπτά και εστιάστε σε ένα μακρινό αντικείμενο για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα.

-Κλείστε τα μάτια σας για λίγα λεπτά, όταν η εργασία σας απαιτεί παρατεταμένη εισαγωγή δεδομένων στον υπολογιστή.

-Προσπαθήστε να κάνετε μασάζ και να χαλαρώνετε τους μυς γύρω από τα μάτια σας, κάθε τόσο.

-Κάθε 30 λεπτά, τρίψτε τις παλάμες σας μεταξύ τους, μέχρι να ζεσταθούν και τοποθετήστε τις στα μάτια σας, φροντίζοντας να μπλοκάρουν όλο το φως. Κρατήστε τις εκεί για τουλάχιστον ένα λεπτό. Η άσκηση αυτή θα δώσει στα μάτια σας το τόσο απαραίτητο διάλειμμα από τη φωτεινότητα του υπολογιστή και η οράσή σας θα γίνει πολύ πιο καθαρή.

-Κάντε συχνά διαλείμματα για να τεντωθείτε και να ανακτήσετε την ενέργειά σας. Σηκωθείτε από την καρέκλα και περπατήστε για λίγο, ώστε να κάνετε ένα διάλειμμα για τα μάτια σας, αλλά και να ανασυντάξετε το σώμα και το μυαλό σας.

Γενικές συμβουλές

-Φροντίστε να κάνετε κάθε χρόνο μια επίσκεψη στον οφθαλμίατρό σας, για έναν έλεγχο ρουτίνας.

-Αν είναι δυνατόν, προτιμήστε να φοράτε γυαλιά, αντί φακούς επαφής, όταν δουλεύετε σε υπολογιστή.

-Να έχετε μια διατροφή πλούσια σε βιταμίνες (όπως βιταμίνη Α, C και Ε) που συμβάλλουν στην υγεία των ματιών. Καταναλώνετε καρότα, σπανάκι, αμύγδαλα, σολομό κ.τ.λ.

- Προσπαθήστε να εναλλάσσετε την εργασία ή την ψυχαγωγία μέσω υπολογιστή, με άλλες δραστηριότητες.

Αν χρησιμοποιείτε τον υπολογιστή καθημερινά, οι παραπάνω συμβουλές θα σας βοηθήσουν να χαλαρώσετε τα μάτια σας και να αυξήσετε την παραγωγικότητά σας.

Πηγή: clickatlife.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Επικίνδυνοι οι έγχρωμοι φακοί επαφής

Μπορεί οι έγχρωμοι φακοί επαφής να πωλούνται δίχως συνταγή γιατρού, αλλά οι ειδικοί προειδοποιούν πως μπορούν να προκαλέσουν πόνο, φλεγμονή και σοβαρή λοίμωξη που θα οδηγήσει ακόμη και σε τύφλωση.

Το συμπέρασμα αυτό έρχεται από την επιστημονική ομάδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Οφθαλμολογίας και φέρει τη σφραγίδα του Αμερικανικού Οργανισμού Τροφίμων καιΦαρμάκων (FDA).

«Κάθε τύπος φακού επαφής, είτε για διαθλαστική ανωμαλία, είτε για χρώμα, είναι ιατρικό προϊόν και χρειάζεται έγκριση από γιατρό», αναφέρει ο Thomas Steinemann, καθηγητής οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve του Κλίβελαντ.

Οι χρωματιστοί φακοί επαφής συχνά προωθούνται ως προϊόντα μόδας ή κατατάσσονται στην κατηγορία των καλλυντικών. Επιπλέον, σε αρκετές περιπτώσεις πωλούνται σαν «καπέλα», δηλαδή ένα νούμερο ταιριάζει σε όλα τα κεφάλια.

Αλλά σύμφωνα με τους ειδικούς αυτό μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα βλαβερό για την υγεία, καθώς υπάρχουν αρκετές διαφορετικές κλίσεις του αμφιβληστροειδή και ένας λάθος φακός μπορεί να πληγώσει το μάτι και να προκαλέσει ρήξη αγγείων του κερατοειδούς χιτώνα.

Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η μέτρηση του οφθαλμού από τον ειδικοί και η συνταγογράφηση του κατάλληλου μεγέθους φακού επαφής.

Επιπλέον, σε κάποιες περιπτώσεις που το μάτι έχει μία αρχόμενη λοίμωξη, ένα φακός μπορεί να την επιδεινώσει και να οδηγήσει μείωση της όρασης, ενώ παράλληλα να θέσει σε κίνδυνο το ίδιο το όργανο.

Πηγή : Web Only

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Νέο στοιχείο για την εκφύλιση ωχράς κηλίδας

Διεθνής ομάδα ερευνητών ανακάλυψε νέο στοιχείο για μια από τις κύριες αιτίες τύφλωσης, αισιοδοξώντας ότι τελικά θα οδηγηθούν σε θεραπεία.
Η έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Nature’, ανακάλυψε ένζυμο, γνωστό ως DICER, που σταματά τη λειτουργία οδηγώντας σε νόσο.
Η ωχρά κηλίδα είναι μέρος του οφθαλμού που βρίσκεται στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς και είναι υπεύθυνη για τις λεπτές λεπτομέρειες στο κέντρο του πεδίου της όρασης. Καθώς προχωρά η νόσος, η κεντρική όραση μειώνεται, καθιστώντας το διάβασμα, την οδήγηση και την αναγνώριση ανθρώπων δύσκολη.
Επηρεάζει έναν στους πενήντα ανθρώπους άνω των 50 ετών και έναν στους 5 άνω των 85 ετών.
Η ακριβής αιτία είναι άγνωστη αλλά παράγοντες κινδύνου είναι το κάπνισμα, η υπέρταση και η ύπαρξη συγγενών με την ίδια κατάσταση.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι το ένζυμο DICER1 ήταν λιγότερο ενεργό στον αμφιβληστροειδή ανθρώπων με την πιο συνήθη ξηρά μορφή της νόσου και όταν μπλόκαραν το γονίδιο που παράγει το ένζυμο, σε πείραμα σε ποντίκια, υπέστησαν βλάβη τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς των ζώων.
Στη συνέχεια ανακαλύφτηκε ότι το DICER1 είναι αναγκαίο για την καταστροφή μικρών κομματιών γενετικού υλικού που ονομάζεται Alu RNA.
Χωρίς το DICER1, το Alu RNA συσσωρεύει τοξικά στοιχεία οδηγώντας στο θάνατο του αμφιβληστροειδούς.
Ο Jayakrishna Ambati, από το Πανεπιστήμιο του Κεντάκυ δήλωσε ότι η έρευνα ανοίγει νέους δρόμους.
Αρχικά θα πρέπει να εντοπιστούν αρκετές κατηγορίες μορίων που είτε θα μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδα DICER1 είτε να μπλοκάρουν το Alu RNA έτσι ώστε να αξιολογηθούν σε κλινικές δοκιμές.
Στη συνέχεια θα πρέπει να κατανοηθούν περισσότερα σχετικά με τις βιολογικές διεργασίες που οδηγούν στη μείωση των επιπέδων DICER1 και την ακριβή πηγή των Alu RNA κινήσεων.
Βρετανοί ερευνητές δήλωσαν ότι η νέα έρευνα έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει σημαντική ανακάλυψη.

Πηγές: ‘Nature’.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ένα ένζυμο ευθύνεται για την ασθένεια της ωχρής κηλίδας του ματιού

Μια σημαντική αιτία για την εκφύλιση της ωχρής κηλίδας, που προκαλεί τύφλωση στους ηλικιωμένους, ανακάλυψαν οι επιστήμονες. Η εξέλιξη δίνει ελπίδες στους γιατρούς ότι θα μπορέσουν τελικά να βρουν μια θεραπεία για τη μη αναστρέψιμη μέχρι σήμερα πάθηση, που πλήττει πολλά εκατομμύρια ανθρώπους προχωρημένης ηλικίας σε όλο τον κόσμο, αποτελώντας ουσιαστικά την κυριότερη αιτία τύφλωσης στις ανεπτυγμένες χώρες.

Η ωχρή κηλίδα βρίσκεται στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς και χάρη σε αυτήν ο άνθρωπος βλέπει με λεπτομέρειες στο κέντρο του οπτικού πεδίου του. Όσο η ασθένεια προχωρά, μια σκοτεινή κηλίδα στο κέντρο των ματιών γίνεται ολοένα μεγαλύτερη κι έτσι η όραση γίνεται όλο και πιο αδύναμη, κάνοντας δύσκολο έως αδύνατο το διάβασμα, την οδήγηση, την αναγνώριση των άλλων ανθρώπων κ.λ.π.

Οι ερευνητές βρήκαν ένα ένζυμο (DICER 1) το οποίο, όταν σταματά να λειτουργεί, προκαλεί την ασθένεια "ξηρού τύπου" (τη συνηθέστερη μορφή της νόσου). Η ανακάλυψή τους δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική Telegraph.

Η νόσος της ωχρής κηλίδας πλήττει περίπου ένα στα 50 άτομα άνω των 50 ετών και ένα στα πέντε άνω των 85 ετών. Η ακριβής αιτία της είναι άγνωστη, όμως παράγοντες αυξημένου κινδύνου είναι το κάπνισμα, η κακή διατροφή, η υψηλή πίεση του αίματος και η κληρονομικότητα. Όσο ο πληθυσμός γερνάει στις ανεπτυγμένες χώρες, η εκφύλιση της ωχρής κηλίδας αναμένεται να εξαπλωθεί πολύ περισσότερο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το συγκεκριμένο ένζυμο είναι λιγότερο ενεργό στον αμφιβληστροειδή των ατόμων με τη νόσο και όταν απενεργοποίησαν τελείως σε ποντίκια - πειραματόζωα το γονίδιο που παράγει αυτό το ένζυμο, τότε τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς καταστράφηκαν και τα ποντίκια έχασαν την όρασή τους. Στη συνέχεια ανακαλύφθηκε ότι το προστατευτικό DICER 1 είναι αναγκαίο για να καταστρέφει μικρά τμήματα τοξικού γενετικού υλικού (Alu RNA), που αλλιώς συσσωρεύονται με καταστροφικές συνέπειες για τα μάτια και τελικό αποτέλεσμα την τύφλωση. Το Alu RNA αποτελεί ένα πολύ μεγάλο τμήμα (γύρω στο 11%) του ανθρώπινου γονιδιώματος, αποτελούμενο από περισσότερες από ένα εκατομμύριο αλληλουχίες, ο ρόλος των οποίων ως τώρα ουσιαστικά ήταν άγνωστος, γι' αυτό έχουν θεωρηθεί μέρος του λεγόμενου "σκοτεινού" DNA.

Αν και οι νέες ανακαλύψεις είναι νωρίς ακόμα για να δοκιμαστούν άμεσα σε ανθρώπους, όπως είπε ο υπεύθυνος για την έρευνα καθηγητής οφθαλμολογίας Τζαγιακρίσνα Αμπάτι του πανεπιστημίου του Κεντάκι, ανοίγουν πλέον νέοι ελπιδοφόροι δρόμοι στην έρευνα, που θα καταλήξουν σε κλινικές δοκιμές. Αναμένεται μέχρι το τέλος του 2011 να δοκιμαστούν σε ασθενείς, δύο ειδών εναλλακτικά φάρμακα, που, είτε θα ενισχύουν τη δράση του προστατευτικού ενζύμου DICER 1 στα μάτια είτε θα καταπολεμούν τη συσσώρευση του τοξικού Alu RNA.

enet.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Πώς επηρεάζει ο διαβήτης τον οφθαλμό

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια διαρκής απειλή για την όραση και αποτελεί στις δυτικές κοινωνίες τη συχνότερη αιτία απώλειας όρασης στις παραγωγικές ηλικίες ανάμεσα στα 20 και τα 64 έτη. Είκοσι έτη μετά τη διάγνωση της νόσου το σύνολο σχεδόν των ασθενών με ινσουλινοεξαρτώμενο ή νεανικό διαβήτη τύπου Ι έχουν ευρήματα από τους οφθαλμούς, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τους ασθενείς με μη ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη τύπου ΙΙ είναι περίπου 60%. Ένα σημαντικό μέρος των επιπλοκών αυτών όμως μπορούν να προληφθούν με την κατάλληλη ιατρική φροντίδα. Συνεπώς επιβεβλημένη είναι η τακτική οφθαλμολογική παρακολούθηση και ο αυστηρός έλεγχος του σακχάρου για την πρόληψη όχι μόνο των οφθαλμολογικών επιπλοκών αλλά και των υπολοίπων κινδύνων που απορρέουν από το διαβήτη, όπως το έμφραγμα του μυοκαρδίου, το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή η διαβητική νεφροπάθεια. Σκοπός του άρθρου αυτού είναι η ενημέρωση ασθενών και των οικείων τους, ώστε να μπορούν να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων που επηρεάζουν τη ζωή τους.
Μηχανισμοί της Νόσου
Ο σακχαρώδης διαβήτης επηρεάζει τα αιμοφόρα αγγεία που μεταφέρουν οξυγόνο προς τα όργανα και τους ιστούς του ανθρώπινου οργανισμού. Η βαρύτητα των αλλοιώσεων που προκαλούνται είναι ευθέως ανάλογη του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα αλλά και της διάρκειας της νόσου. Ειδικότερα, επηρεάζεται το μέγεθος του αυλού των αγγείων με αποτέλεσμα να περιορίζεται η παροχή αίματος προς τους ιστούς. Η μειωμένη παροχή αίματος (ισχαιμία) έχει σαν αποτέλεσμα να προκαλείται μια έλλειψη οξυγόνου που με τη σειρά της οδηγεί σε ελαττωματική μεταβολική λειτουργία και κυτταρικές βλάβες. Παράλληλα επηρεάζεται και η στεγανότητα των αγγείων με αποτέλεσμα να διαρρέουν από τα αγγεία προς τους ιστούς μεταβολικά προϊόντα (λιποπρωτεΐνες) και υγρά που φυσιολογικά οφείλουν να παραμείνουν μέσα στα αγγεία. Προκαλείται κατά συνέπεια οίδημα (πρήξιμο) στους ιστούς και επηρεάζεται η εύρυθμη λειτουργία τους.
Στον οφθαλμό, ο ιστός ο οποίος δέχεται τις σοβαρότερες επιδράσεις είναι ο αμφιβληστροειδής χιτώνας, η φωτοευαίσθητη δηλαδή στοιβάδα που επενδύει το εσωτερικό του οφθαλμού και προσλαμβάνει τα φωτεινά ερεθίσματα, όπως το φωτογραφικό φιλμ αποτυπώνει την εικόνα που αποθανατίζουμε. Η ισχαιμία αναγκάζει τον αμφιβληστροειδή να δημιουργήσει νέα αιμοφόρα αγγεία (νεοαγγείωση) με σκοπό να εξασφαλίσει περισσότερο οξυγόνο. Δυστυχώς όμως τα νέα αγγεία δημιουργούνται σε θέσεις που δεν τους αρμόζει και είναι εύθραυστα. Το αποτέλεσμα είναι οι γνωστές οφθαλμολογικές επιπλοκές του διαβήτη, όπως η αιμορραγία, που οφείλεται σε ρήξη των εύθραυστων νέων αγγείων, η ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδή, που οφείλεται σε ρίκνωση αγγείων που αναπτύσσονται όχι στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδή αλλά στην υαλοειδική εσωτερική κοιλότητα του οφθαλμού, και το νεοαγγειακό γλαύκωμα (υψηλή πίεση εντός του οφθαλμού), που οφείλεται στην ανάπτυξη αγγείων και απόφραξη δομών επιφορτισμένων με τη λειτουργία να απομακρύνουν το υγρό που ο οφθαλμός συνεχώς παράγει.
Επιπρόσθετα, η απώλεια στεγανότητας των αγγείων προκαλεί εναπόθεση λιπιδίων, άλλων μεταβολικών προϊόντων και υγρού στον αμφιβληστροειδή διαταράσσοντας τη φυσιολογική αρχιτεκτονική του και προκαλώντας διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας. Η ωχρά κηλίδα βρίσκεται στην κεντρική μοίρα του αμφιβληστροειδή και είναι επιφορτισμένη με το καθήκον της ευκρινούς όρασης. Όταν παρατηρούμε με ευθεία μαύρη γραμμή σε λευκό φόντο, μία αντίστοιχη ευθεία γραμμή αποτυπώνεται πάνω στην ωχρά κηλίδα. Όταν υπάρχει διαβητικό οίδημα (πρήξιμο) στην ωχρά κηλίδα, η ευθεία γραμμή απεικονίζεται παραμορφωμένη με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η ευκρίνεια των αντικειμένων και να ελαττώνεται η οπτική οξύτητα του ασθενή.
Νοσολογικές Οντότητες
Η παρουσία αλλοιώσεων στον αμφιβληστροειδή (π.χ. αιμορραγιών, ορατών αλλοιώσεων στα αγγεία, οιδήματος, εναποθέσεων –σκληρών εξιδρωμάτων- στον αμφιβληστροειδή κ.ο.κ.) ονομάζεται διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, την πιο επικίνδυνη παραγωγική που χαρακτηρίζεται από την παρουσία νέων αγγείων λόγω ισχαιμίας και την πρώιμη μη παραγωγική. Όταν ο ασθενής φτάσει στο στάδιο της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, άμεση θεραπεία είναι αναγκαία, διότι σε διαφορετική περίπτωση σημειώνονται σοβαρές επιπλοκές όπως αιμορραγία στην υαλοειδική κοιλότητα, ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδή ή νεοαγγειακό γλαύκωμα που σχεδόν πάντα οδηγούν σε απώλεια όρασης. Η μη παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια χωρίζεται σε 4 διαφορετικά στάδια βαρύτητας που καθορίζουν τη συχνότητα παρακολούθησης από τον οφθαλμίατρο. Σε γενικές γραμμές η βαθμιαία μετάβαση από το ένα στάδιο βαρύτητας στο επόμενο υπαγορεύει πιο συχνή παρακολούθηση και συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών. Όταν πλέον ο ασθενής βρίσκεται στο 4^ο στάδιο βαρύτητας της μη παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, τότε ο κίνδυνος μετάβασης στην παραγωγική είναι 45% κάθε 1 έτος.
Με οποιοδήποτε στάδιο διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας (εξαίρεση αποτελεί η ήπια μη παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια) ενδέχεται να συνυπάρχει διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας. Η επίπτωση του διαβητικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας κυμαίνεται από 2-75% ανάλογα με το στάδιο της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και τη χρονική διάρκεια του διαβήτη. Από τη στιγμή που το οίδημα στην ωχρά κηλίδα πληρεί κάποια μορφολογικά κριτήρια (χαρακτηρίζεται τότε ως κλινικά σημαντικό οίδημα της ωχρά κηλίδας), είναι επιβεβλημένη η θεραπεία ακόμα και αν δεν έχει ελαττωθεί η οπτική οξύτητα.
Διαγνωστικές Εξετάσεις
Κάθε διαβητικός ασθενής οφείλει να υποβάλλεται σε βυθοσκόπηση, σε λεπτομερή επισκόπηση δηλαδή του αμφιβληστροειδή που πραγματοποιείται με σταγόνες που μεγαλώνουν την κόρη του οφθαλμού (μυδρίαση) και θολώνουν την όραση για 3 με 4 ώρες. Αυτό είναι απαραίτητο τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, ακόμα και χωρίς κανένα παθολογικό εύρημα στον οφθαλμό. Αν διαπιστωθεί διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, τότε αναγκαία είναι πιο συχνή παρακολούθηση ανάλογα με τη βαρύτητα των ευρημάτων όπως συνοψίζεται στον πίνακα 1. Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι σπανίως έχουν οφθαλμολογικά ευρήματα κατά τα 5 πρώτα έτη από τη διάγνωση. Αντιθέτως οι ασθενείς με διαβήτη τύπου ΙΙ αρκετά συχνά έχουν ευρήματα ήδη από τη στιγμή της διάγνωσης, δεδομένου ότι το υψηλό σάκχαρο μπορεί να διαφύγει της προσοχής για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επίσης η εγκυμοσύνη ενδέχεται να προκαλέσει επιδείνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Για αυτό το λόγο είναι αναγκαία μια προληπτική εξέταση στο πρώτο τρίμηνο της κύησης για όλες τις διαβητικές εγκυμονούσες.
Μία εξέταση που επιστρατεύεται αρκετά συχνά είναι η φλουοραγγειογραφία. Κατά την εξέταση αυτή χορηγείται μια φθορίζουσα ουσία ενδοφλέβια και λαμβάνονται διαδοχικές φωτογραφίες του αμφιβληστροειδή που επιτρέπουν την αξιολόγηση της επάρκειας της αιμάτωσής του, της ακεραιότητας των αγγείων και τη διαπίστωση νέων αγγείων που οφείλονται σε ισχαιμία (νεοαγγείωση). Η φλουοραγγειογραφία μπορεί να προκαλέσει σε μικρό ποσοστό ασθενών τάση για εμετό που παρέρχεται σε διάστημα λίγων λεπτών ή αλλεργική αντίδραση που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ήπια.
Όταν σοβαρή αιμορραγία εντός του οφθαλμού δεν επιτρέπει την εξέταση του αμφιβληστροειδή ιδιαίτερα χρήσιμο είναι το υπερηχογράφημα β επιπέδου, το οποίο μας δίνει σημαντικές πληροφορίες σε ότι αφορά την ανατομία του οφθαλμού.
Τέλος μια σχετικά πρόσφατη τεχνολογική εφαρμογή είναι η οπτική τομογραφία συνοχής (ΟCT: Optical Coherence Tomography) που επιτρέπει τη λήψη απεικονίσεων του αμφιβληστροειδή με λεπτομέρειες αντίστοιχες ιστολογικής εικόνας στο μικροσκόπιο. Με την εξέταση αυτή διαπιστώνουμε την παρουσία και τη βαρύτητα αλλοιώσεων της αρχιτεκτονικής του αμφιβληστροειδή, όπως συμβαίνει για παράδειγμα σε περιπτώσεις διαβητικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας, αλλά και την ανταπόκριση της νόσου στη θεραπεία.
Θεραπεία
Η παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αντιμετωπίζεται με παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία, η οποία πραγματοποιείται σε 2 ή 3 συνεδρίες. Εφόσον τα αγγεία του αμφιβληστροειδή δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του σε οξυγόνο με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται παθολογικά νέα αγγεία, ελαττώνουμε τις μεταβολικές ανάγκες του αμφιβληστροειδή σε οξυγόνο και προκαλούμε υποστροφή των παθολογικών αγγείων. Αυτό επιτυγχάνεται με την επιλεκτική καταστροφή περιφερικών τμημάτων του αμφιβληστροειδή προς όφελος των κεντρικών ζωτικών περιοχών. Το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την υποστροφή των παθολογικών αγγείων είναι 6-8 εβδομάδες. Η θεραπευτική αυτή παρέμβαση σπανίως έχει παρενέργειες εφόσον πραγματοποιηθεί σωστά, ενδέχεται όμως να επηρεάσει τη νυχτερινή όραση του ασθενή. Επίσης ενδέχεται να επιδεινώσει τυχόν υφιστάμενο διαβητικό οίδημα της ωχράς, υπάρχουν στρατηγικές όμως που περιορίζουν την πιθανότητα μιας τέτοιας εξέλιξης.
Ορισμένες φορές, όταν η ανάπτυξη νέων αγγείων επεκτείνεται πάνω στην ίριδα (το χρωματιστό διάφραγμα του οφθαλμού ) με συνέπεια τη σημαντική άνοδο της πίεσης εντός του οφθαλμού (νεοαγγειακό γλαύκωμα), άμεση υποστροφή των νέων αγγείων είναι επιβεβλημένη. Σε τέτοιες περιπτώσεις η υποστροφή των νέων αγγείων επιτυγχάνεται με την ενδοβόλβια χορήγηση ενός φαρμακευτικού αντι-αγγειογενετικού παράγοντα, ο οποίος προκαλεί υποστροφή των παθολογικών αγγείων σε λίγες μέρες.
Επιπλέον κάποιες φορές είτε εξαιτίας του καταιγιστικού ρυθμού με τον οποίο αναπτύσσονται νέα αγγεία, είτε λόγω της πλημμελούς παρακολούθησης του ασθενή, η θεραπεία δεν έρχεται στην ώρα της και τα νέα αγγεία αιμορραγούν μέσα στον οφθαλμό με αποτέλεσμα να επέρχεται άμεση και σημαντική έκπτωση της όρασης. Στις περιπτώσεις αυτές δεν είναι δυνατή η εξωτερική εφαρμογή της φωτοπηξίας, διότι ο αμφιβληστροειδής δεν είναι ορατός. Στις περιπτώσεις αυτές συστήνεται βραχεία αναμονή (1-6 μήνες) με την ελπίδα ότι ο οργανισμός θα απορροφήσει την αιμορραγία. Άν αυτό δεν συμβεί, τότε μπορούμε χειρουργικά με μία επέμβαση η οποία καλείται υαλοειδεκτομή ή βιτρεκτομή να καθαρίσουμε την αιμορραγία και ταυτόχρονα να εφαρμόσουμε την παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία που απαιτείται κατά τη διάρκεια της επέμβασης.
Μία από τις πλέον σοβαρές και απειλητικές για την όραση επιπλοκές της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας είναι η ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδή. Εδώ πλέον τα νέα αγγεία αναπτύσσονται προς την υαλοειδκή κοιλότητα, έλκουν και αποκολλούν τον αμφιβληστροειδή. Χωρίς άμεση αντιμετώπιση στο στάδιο αυτό η όραση είναι καταδικασμένη. Ανάλογα με την περίπτωση η επιπλοκή αυτή αντιμετωπίζεται με συνδυασμό υαλοειδεκτομής και παναμφιβληστροειδικής φωτοπηξίας, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις είναι απαραίτητη και η τοποθέτηση σιλικόνης εντός του οφθαλμού για να διατηρηθεί ο αμφιβληστροειδής στη θέση του.
Το διαβητικό οίδημα της ωχράς απαιτεί και αυτό επισταμένη ιατρική μέριμνα. Από τη στιγμή που το οίδημα στην ωχρά κηλίδα αρχίσει να απειλεί την κεντρική όραση (κλινικά σημαντικό οίδημα της ωχράς κηλίδας), η αντιμετώπισή του με εστιακό laser-φωτοπηξία παρέχει συγκεκριμένα οφέλη στον ασθενή. Το laser αφενός επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες αγγειακές ανωμαλίες που θεωρούμε ότι δεν είναι υδατοστεγείς και προκαλούν το οίδημα και αφετέρου συμβάλλει στην απορρόφηση υγρού από τον αμφιβληστροειδή. Νεότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις αποτελούν η ενδοβολβική χορήγηση ενός κορτικοστεροειδούς φαρμάκου (τριαμσινολόνη) ή/και ενός αντι-αγγειογενετικού παράγοντα, διότι και οι δύο φαρμακευτικές ουσίες θεωρητικά περιορίζουν τη διαρροή υγρού από τα αγγεία του αμφιβληστροειδή. Οι προσεγγίσεις αυτές ενδέχεται να είναι πιο αποτελεσματικές σε ότι αφορά την ταχεία ελάττωση του οιδήματος και τη βελτίωση της όρασης, πρέπει να σημειωθεί όμως ότι δεν φείδονται προβλημάτων όπως η επιδείνωση του καταρράκτη και η πιθανή άνοδος της πίεσης του οφθαλμού. Επιπρόσθετα η επανάληψη της χορήγησης του φαρμακευτικού παράγοντα είναι αρκετά πιθανή μετά την πάροδο λίγων μηνών. Μακροπρόθεσμα όμως τουλάχιστον η τριαμσινολόνη για την οποία υπάρχουν περισσότερα στοιχέια δεν φαίνεται να υπερτερεί της παραδοσιακής θεραπείας.
Επίλογος
Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια χρόνια νόσος και ως τέτοια απαιτεί επιμονή και υπομονή. Είναι δεδομένο ότι ο οφθαλμίατρος δεν μπορεί να θεραπεύσει το διαβήτη και απλά προσπαθεί να περιορίσει τις συνέπειες που αυτός έχει στον αμφιβληστροειδή και την όραση. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ένα αίσθημα απογοήτευσης, διότι ενώ o διαβητικός ασθενής τοποθετεί τη φροντίδα του διαβήτη στο επίκεντρο της καθημερινότητάς του, εντούτοις συνεχίζει να χρειάζεται θεραπευτικές παρεμβάσεις. Στις περιπτώσεις αυτές η άρνηση είναι μια δικαιολογημένη αλλά όχι χρήσιμη αντίδραση. Ο ασθενής συχνά φοβάται να μάθει αυτά που πρόκειται να ακολουθήσουν και επιλέγει την απομόνωση. Αρκετά συχνά αντιμετωπίζω στο ιατρείο μου ασθενείς που ενώ έχουν δεχθεί βέλτιστη ιατρική μέριμνα για πολλά έτη, ξαφνικά αποφασίζουν να μην επισκεφθούν τον οφθαλμίατρο για δυσανάλογα μεγάλο διάστημα. Επανέρχονται λοιπόν όταν έχουν ήδη συμβεί ανεπανόρθωτες βλάβες στους οφθαλμούς, βλάβες που θα είχαν προληφθεί με έγκαιρα θεραπευτικά μέτρα. Συμπερασματικά λοιπόν ο ιατρός οφείλει να είναι συνοδοιπόρος στη μακρά πορεία του διαβητικού ασθενή, η καλή πληροφόρηση θωρακίζει τη σχέση ιατρού και ασθενή, και η επικοινωνία και η ανταλλαγή εμπειριών με άλλους ασθενείς μπορεί να αποδειχθεί ωφέλιμη, δεδομένου ότι οι ανησυχίες και τα προβλήματα είναι κοινά. Με λίγη καλή προσπάθεια ο διαβητικός ασθενής μπορεί να διατηρήσει εξαίρετη όραση και να απολαμβάνει μια πολύ καλή ποιότητα ζωής. Ας εργαστούμε λοιπόν όλοι προς αυτή την κατεύθυνση.

Πίνακας Συνιστώμενης Οφθαλμιατρικής Παρακολούθησης Ανάλογα με το Στάδιο της Νόσου
Βαρύτητα Διαβητικών Οφθαλμικών Ευρημάτων	Συχνότητα Παρακολούθησης
Φυσιολογική Βυθοσκόπηση	κάθε 1 έτος
Ήπια Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια (μη παραγωγική)	κάθε 9 μήνες
Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια Μέτριας Βαρύτητας (μη παραγωγική)	κάθε 6 μήνες
Σοβαρή Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια (μη παραγωγική)	κάθε 4 μήνες
Κλινικά Σημαντικό Οίδημα της Ωχράς Κηλίδας	κάθε 2-4 μήνες
Παραγωγική Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια	κάθε 2-3 μήνες

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια: Νεότερα δεδομένα μέσα σε περιβάλλον πληροφόρησης και παραπληροφόρησης

Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας η οποία διαχέεται με τρόπο εκθετικό μέσα στους κοινωνικούς μας ιστούς.  Η πληροφορία αυτή μεταφέρεται και ενισχύεται ποικιλότροπα μέσα στο ανθρώπινο δίκτυο και επηρεάζει τις επιλογές μας και τη στάση μας απέναντι στην αρρώστια, ιδιαίτερα όταν αυτή είναι «χρόνια», όπως ο σακχαρώδης διαβήτης.  Η σχέση ιατρού και ασθενούς επαναπροσδιορίζεται με βάση την επιδημική αυτή «έκρηξη» της πληροφορίας.    

Η μελέτη SHARED ( Έρευνα σύγκρισης των επαγγελματιών υγείας και των ασθενών για την εκτίμηση των πραγματικών αντιλήψεων που αναφέρονται στο διαβήτη) καταγράφει την επιθυμία των διαβητικών ασθενών (σε ποσοστό 90%) να εμπλέκονται περισσότερο στη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων, με τους ιατρούς να εκτιμούν πως μόνο το 44% των διαβητικών ασθενών τους επιθυμεί κάτι τέτοιο.  Η φαινομενική αυτή δυσαρμονία στοιχειοθετεί και την ανάγκη συνεχούς «επαναδιαπραγμάτευσης» της σχέσης ασθενούς-ιατρού μέσα σε ένα δυναμικό περιβάλλον πληροφόρησης και παραπληροφόρησης.

Κάτω από αυτό το πρίσμα καλούμαστε να αξιολογήσουμε τα νεότερα θεραπευτικά δεδομένα που αφορούν στη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.  Επικαλούμαι εκ προοιμίου την ανάγκη εξατομικευμένης ιατρικής συμβουλής μέσα από αμοιβαία σχέση εμπιστοσύνης με τον θεράποντα οφθαλμίατρο. Παραθέτω τα νεότερα δεδομένα  σχετικά με τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια προσπαθώντας να ικανοποιήσω την αποδεδειγμένη επιθυμία του διαβητικού ασθενούς για ενημέρωση. 

Το οίδημα της ωχράς κηλίδας

Ένα θέμα που έχει συγκεντρώσει τη προσοχή μας είναι η αντιμετώπιση του οιδήματος της ωχράς κηλίδας, πάθηση η οποία αποτελεί τη συνηθέστερη αιτία απώλειας όρασης σε διαβητικούς ασθενείς.  Πρόκειται κατ΄ ουσία για τη συλλογή υγρού στη κεντρική περιοχή της όρασης λόγω της υποκείμενης βλάβης των αγγείων του αμφιβληστροειδούς. Η θεραπεία αναφοράς μέχρι πρόσφατα ήταν η εφαρμογή laser φωτοπηξίας στην ωχρά κηλίδα («μικροκαυτηριασμός» των παθολογικών αγγείων), θεραπεία η οποία στόχευε στη σταθεροποίηση, αλλά όχι και στη βελτίωση της όρασης των ασθενών μας.

Νεότερες μελέτες αναδεικνύουν την αποτελεσματικότητα αλλά και ασφάλεια φαρμακευτικών παραγόντων που δρουν ενάντια σε έναν παράγοντα αυξημένης διαπερατότητας των αγγείων (αντι-VEGF).  Οι παράγοντες αυτοί δίνονται ενδοϋαλοειδικά, με μια έγχυση δηλαδή μέσα στο εσωτερικό του ματιού και συχνά επαναλαμβάνονται προκειμένου να επιτευχθεί ένα μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα.  

Τα ευρήματα  κλινικών μελετών έχουν θέσει προ των πυλών της έγκρισης από τον Αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων (FDA) το ranibizumab, έναν αντι-VEGF παράγοντα που χρησιμοποιείται ευρέως στην ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Νεότερες μελέτες επίσης αναδεικνύουν την αποτελεσματικότητα ενθεμάτων βραδείας αποδέσμευσης σκευασμάτων κορτιζόνης στο εσωτερικό του ματιού στοχεύοντας στη  θεραπεία του οιδήματος της ωχράς.  Τα ενθέματα αυτά έχουν εγκριθεί από τον Αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων (FDA) για παθήσεις της ωχράς λόγω φλεβικών αποφράξεων του αμφιβληστροειδούς και βρίσκονται προ των πυλών για την αντιμετώπιση του διαβητικού οιδήματος.  Αποτελούν μια νέα πλατφόρμα ενδοφθάλμιας φαρμακοθεραπείας που δεν αποκλείει θεραπευτικούς συνδυασμούς με το laser ή/και την αντι-VEGF θεραπεία.  Η μικροχειρουργική, επίσης, της ωχράς κηλίδας σε «ανθεκτικά» οιδήματα της ωχράς κηλίδας έχει θέση στο θεραπευτικό μας αλγόριθμο.  Κοινός παρονομαστής όλων βεβαίως αποτελεί η βέλτιστη ρύθμιση του σακχάρου, της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερίνης προκειμένου να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου.

Οι εξελίξεις είναι συνεχείς, και η προσπάθεια τόσο του ιατρού όσο και του ασθενούς να επιλέξει ανάμεσα σε θεραπευτικές κατευθύνσεις είναι αδιάκοπη.  Η εξατομικευμένη ιατρική φροντίδα μέσα σε κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης οφείλει να καθοδηγήσει και τους δυο μέσα στο σημερινό μαζικό κίνημα πληροφόρησης και παραπληροφόρησης.

 healthview.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Απαραίτητα τα γυαλιά ηλίου στα χιόνα

Ο ήλιος είναι δυόμισι φορές πιο επικίνδυνος για τα μάτια μας όταν βρισκόμαστε σε μία χιονισμένη πλαγιά από ότι σε παραλία, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη.

Ερευνητές από το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Καναζάουα και τη φαρμακευτική εταιρεία Johnson & Johnson ανακάλυψαν ότι τα ανθρώπινα μάτια είναι πιθανότερο να καταστραφούν από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου όταν ένα άτομο κάνει σκι σε χιονισμένες πλαγιές, παρά όταν κάνει μπάνιο στη θάλασσα.

Τα αποτελέσματα προέκυψαν έπειτα από μελέτη σε χιονοδρομικό κέντρο στη Βόρεια Ιαπωνία και αντιστοίχως σε τροπική παραλία στο νότιο τμήμα της χώρας.

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δύο κούκλες στα μάτια των οποίων τοποθέτησαν ανιχνευτές της υπεριώδους ακτινοβολίας προκειμένου να μετρήσουν με ακρίβεια την επίδρασή της στα μάτια, τόσο στη θάλασσα όσο και στα χιονισμένα βουνά.

Οι μετρήσεις έδειξαν ότι στην παραλία τα μάτια ήταν εκτεθειμένα σε υπεριώδη ακτινοβολία της τάξεως των 260 κιλοτζάουλ ανά τετραγωνικό μέτρο, σε σύγκριση με 658 κιλοτζάουλ στις χιονισμένες περιοχές.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ελπίδες για θεραπεία πάθησης των ματιών

Διεθνής ερευνητική ομάδα ανακάλυψε μια σημαντική αιτία για την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, που προκαλεί τύφλωση στους ηλικιωμένους. Η εξέλιξη δίνει ελπίδες στους γιατρούς ότι θα μπορέσουν τελικά να βρουν μια θεραπεία για την πάθηση που μέχρι σήμερα δεν αναστρέφεται και πλήττει πολλά εκατομμύρια ανθρώπους προχωρημένης ηλικίας σε όλο τον κόσμο, αποτελώντας ουσιαστικά την κυριότερη αιτία τύφλωσης στις ανεπτυγμένες χώρες.

Οι επιστήμονες, οι οποίοι παρουσίασαν την ανακάλυψή τους στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Telegraph», βρήκαν ένα ένζυμο (DICER 1) που, όταν σταματά να λειτουργεί, προκαλεί την ασθένεια «ξηρού τύπου». Η ωχρά κηλίδα βρίσκεται στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς και χάρη σε αυτήν ο άνθρωπος βλέπει με λεπτομέρειες στο κέντρο του οπτικού πεδίου του. Όσο η ασθένεια προχωρά, μια σκοτεινή κηλίδα στο κέντρο των ματιών γίνεται ολοένα μεγαλύτερη κι έτσι η όραση γίνεται όλο και πιο αδύναμη, κάνοντας δύσκολο έως αδύνατο το διάβασμα, την οδήγηση, την αναγνώριση των άλλων ανθρώπων κ.ά.

Η νόσος πλήττει περίπου ένα στα 50 άτομα άνω των 50 ετών και ένα στα πέντε άνω των 85 ετών. Η ακριβής αιτία της είναι άγνωστη, όμως παράγοντες αυξημένου κινδύνου είναι το κάπνισμα, η κακή διατροφή, η υψηλή πίεση του αίματος και η κληρονομικότητα. Όσο ο πληθυσμός γερνάει στις ανεπτυγμένες χώρες, η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας αναμένεται να εξαπλωθεί πολύ περισσότερο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το συγκεκριμένο ένζυμο είναι λιγότερο ενεργό στον αμφιβληστροειδή των ατόμων με τη νόσο και όταν απενεργοποίησαν τελείως σε πειραματόζωα το γονίδιο που παράγει αυτό το ένζυμο, τότε τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς στα ποντίκια καταστράφηκαν και αυτά έχασαν την όρασή τους. Στη συνέχεια ανακαλύφθηκε ότι το προστατευτικό DICER 1 είναι αναγκαίο για να καταστρέφει μικρά τμήματα τοξικού γενετικού υλικού (Alu RNA), που αλλιώς συσσωρεύονται με καταστροφικές συνέπειες για τα μάτια και τελικό αποτέλεσμα την τύφλωση. Το Alu RNA αποτελεί ένα πολύ μεγάλο τμήμα (γύρω στο 11%) του ανθρώπινου γονιδιώματος, αποτελούμενο από περισσότερες από ένα εκατομμύριο αλληλουχίες, ο ρόλος των οποίων ως τώρα ουσιαστικά ήταν άγνωστος, γι' αυτό έχουν θεωρηθεί μέρος του λεγόμενου "σκοτεινού" DNA.

Αν και οι νέες ανακαλύψεις είναι νωρίς ακόμη για να δοκιμαστούν άμεσα σε ανθρώπους, όπως είπε ο υπεύθυνος για την έρευνα του Πανεπιστημίου του Κεντάκι, ανοίγουν πλέον νέοι ελπιδοφόροι δρόμοι στην έρευνα, που θα καταλήξουν σε κλινικές δοκιμές. Αναμένεται μέχρι το τέλος του 2011 να δοκιμαστούν σε ασθενείς δύο ειδών εναλλακτικά φάρμακα, που είτε θα ενισχύουν τη δράση του προστατευτικού ενζύμου DICER 1 στα μάτια είτε θα καταπολεμούν τη συσσώρευση του τοξικού Alu RNA.

real.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Εγκριση νέας θεραπείας του διαβητικού οιδήματος ωχράς

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε μια νέα ένδειξη για την ουσία ρανιμπιζουμάμπη για τη θεραπεία ασθενών με οπτική βλάβη εξαιτίας διαβητικού οιδήματος ωχράς (ΔΟΩ), το οποίο αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες τύφλωσης του πληθυσμού εργασιακής ηλικίας στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες.

Η τρέχουσα τυπική θεραπεία με laser έχει προσδώσει σταθεροποίηση της όρασης σε πολλούς ασθενείς, ωστόσο δεν έχει καταδείξει σημαντικά ποσοστά βελτίωσης στην όραση. Η χορήγηση της ουσίας είναι η πρώτη εγκεκριμένη θεραπεία που βελτιώνει σημαντικά τόσο την όραση όσο και την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την όραση ασθενών με οπτικές βλάβες λόγω διαβητικού οιδήματος ωχράς (ΔΟΩ).

«Οπως και στην περίπτωση της υγρής μορφής ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας (ΗΕΩ), το διαβητικό οίδημα ωχράς μπορεί να προκαλέσει τύφλωση. Παρ' όλο που η τύφλωση ως συνέπεια του διαβήτη επηρεάζει ένα πολύ μικρό ποσοστό ανθρώπων που πάσχουν από τη νόσο, δεν παύει να είναι μία από τις πλέον επίφοβες επιπλοκές», δήλωσε ο Don Curran, πρόεδρος της AMD Alliance International. «Η οπτική βλάβη επηρεάζει τα πάντα, από τη διαχείριση των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων έως την ικανότητα για εργασία - επομένως για τους περισσότερους ανθρώπους ερμηνεύεται ως απώλεια της ανεξαρτησίας».

«Στις κλινικές μελέτες, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ρανιμπιζουμάμπη άρχισαν να ανακτούν την όρασή τους κατά μέσο όρο 8 ημέρες μετά την πρώτη ένεση, ενώ η βελτίωση της όρασης διατηρήθηκε στον ένα χρόνο», ανέφερε η Gabriele Ε. Lang, καθηγήτρια στην Πανεπιστημιακή Οφθαλμολογική Κλινική του Ουλμ στη Γερμανία. «Η βελτίωση της όρασης για πολλούς από αυτούς τους ασθενείς ήταν κλινικά σημαντική, υπό την έννοια ότι επανέκτησαν την ικανότητα να διενεργούν καθημερινές δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα το να οδηγούν».

Σημειώνεται ότι σήμερα στη χώρα μας ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη υπολογίζεται σε πάνω από 700.000.

Η νέα θεραπεία προσφέρει μια εξ ολοκλήρου νέα φαρμακολογική προσέγγιση στη θεραπεία έναντι της τρέχουσας καθιερωμένης αγωγής για το ΔΟΩ, που περιλαμβάνει χρήση laser με στόχο να διακόψει την τριχοειδική διήθηση μειώνοντας το οίδημα. Η ουσία είναι ένα τμήμα αντισώματος που ενίεται στον οφθαλμό και δρα κατά του ανθρώπινου αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF), μια πρωτεΐνη που αυξάνει την αγγειακή διαπερατότητα, με συνέπεια τριχοειδική διήθηση και οίδημα ωχράς στους διαβητικούς.

Σήμερα η μέθοδος κυκλοφορεί σε περισσότερες από 85 χώρες για τη θεραπεία της υγρής ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς. Παράλληλα υπόκειται σε συνεχή έλεγχο ασφαλείας μέσω μιας συστηματικά εφαρμοζόμενης διαδικασίας φαρμακοεπαγρύπνησης.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ένα ένζυμο ευθύνεται για την ασθένεια της ωχρής κηλίδας του ματιού

Μια σημαντική αιτία για την εκφύλιση της ωχρής κηλίδας, που προκαλεί τύφλωση στους ηλικιωμένους, ανακάλυψαν οι επιστήμονες. Η εξέλιξη δίνει ελπίδες στους γιατρούς ότι θα μπορέσουν τελικά να βρουν μια θεραπεία για τη μη αναστρέψιμη μέχρι σήμερα πάθηση, που πλήττει πολλά εκατομμύρια ανθρώπους προχωρημένης ηλικίας σε όλο τον κόσμο, αποτελώντας ουσιαστικά την κυριότερη αιτία τύφλωσης στις ανεπτυγμένες χώρες.

Η ωχρή κηλίδα βρίσκεται στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς και χάρη σε αυτήν ο άνθρωπος βλέπει με λεπτομέρειες στο κέντρο του οπτικού πεδίου του. Όσο η ασθένεια προχωρά, μια σκοτεινή κηλίδα στο κέντρο των ματιών γίνεται ολοένα μεγαλύτερη κι έτσι η όραση γίνεται όλο και πιο αδύναμη, κάνοντας δύσκολο έως αδύνατο το διάβασμα, την οδήγηση, την αναγνώριση των άλλων ανθρώπων κ.λ.π.

Οι ερευνητές βρήκαν ένα ένζυμο (DICER 1) το οποίο, όταν σταματά να λειτουργεί, προκαλεί την ασθένεια "ξηρού τύπου" (τη συνηθέστερη μορφή της νόσου). Η ανακάλυψή τους δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική Telegraph.

Η νόσος της ωχρής κηλίδας πλήττει περίπου ένα στα 50 άτομα άνω των 50 ετών και ένα στα πέντε άνω των 85 ετών. Η ακριβής αιτία της είναι άγνωστη, όμως παράγοντες αυξημένου κινδύνου είναι το κάπνισμα, η κακή διατροφή, η υψηλή πίεση του αίματος και η κληρονομικότητα. Όσο ο πληθυσμός γερνάει στις ανεπτυγμένες χώρες, η εκφύλιση της ωχρής κηλίδας αναμένεται να εξαπλωθεί πολύ περισσότερο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το συγκεκριμένο ένζυμο είναι λιγότερο ενεργό στον αμφιβληστροειδή των ατόμων με τη νόσο και όταν απενεργοποίησαν τελείως σε ποντίκια - πειραματόζωα το γονίδιο που παράγει αυτό το ένζυμο, τότε τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς καταστράφηκαν και τα ποντίκια έχασαν την όρασή τους. Στη συνέχεια ανακαλύφθηκε ότι το προστατευτικό DICER 1 είναι αναγκαίο για να καταστρέφει μικρά τμήματα τοξικού γενετικού υλικού (Alu RNA), που αλλιώς συσσωρεύονται με καταστροφικές συνέπειες για τα μάτια και τελικό αποτέλεσμα την τύφλωση. Το Alu RNA αποτελεί ένα πολύ μεγάλο τμήμα (γύρω στο 11%) του ανθρώπινου γονιδιώματος, αποτελούμενο από περισσότερες από ένα εκατομμύριο αλληλουχίες, ο ρόλος των οποίων ως τώρα ουσιαστικά ήταν άγνωστος, γι' αυτό έχουν θεωρηθεί μέρος του λεγόμενου "σκοτεινού" DNA.

Αν και οι νέες ανακαλύψεις είναι νωρίς ακόμα για να δοκιμαστούν άμεσα σε ανθρώπους, όπως είπε ο υπεύθυνος για την έρευνα καθηγητής οφθαλμολογίας Τζαγιακρίσνα Αμπάτι του πανεπιστημίου του Κεντάκι, ανοίγουν πλέον νέοι ελπιδοφόροι δρόμοι στην έρευνα, που θα καταλήξουν σε κλινικές δοκιμές. Αναμένεται μέχρι το τέλος του 2011 να δοκιμαστούν σε ασθενείς, δύο ειδών εναλλακτικά φάρμακα, που, είτε θα ενισχύουν τη δράση του προστατευτικού ενζύμου DICER 1 στα μάτια είτε θα καταπολεμούν τη συσσώρευση του τοξικού Alu RNA.

enet.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Νέο στοιχείο για την εκφύλιση ωχράς κηλίδας

Διεθνής ομάδα ερευνητών ανακάλυψε νέο στοιχείο για μια από τις κύριες αιτίες τύφλωσης, αισιοδοξώντας ότι τελικά θα οδηγηθούν σε θεραπεία.
Η έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Nature’, ανακάλυψε ένζυμο, γνωστό ως DICER, που σταματά τη λειτουργία οδηγώντας σε νόσο.
Η ωχρά κηλίδα είναι μέρος του οφθαλμού που βρίσκεται στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς και είναι υπεύθυνη για τις λεπτές λεπτομέρειες στο κέντρο του πεδίου της όρασης. Καθώς προχωρά η νόσος, η κεντρική όραση μειώνεται, καθιστώντας το διάβασμα, την οδήγηση και την αναγνώριση ανθρώπων δύσκολη.
Επηρεάζει έναν στους πενήντα ανθρώπους άνω των 50 ετών και έναν στους 5 άνω των 85 ετών.
Η ακριβής αιτία είναι άγνωστη αλλά παράγοντες κινδύνου είναι το κάπνισμα, η υπέρταση και η ύπαρξη συγγενών με την ίδια κατάσταση.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι το ένζυμο DICER1 ήταν λιγότερο ενεργό στον αμφιβληστροειδή ανθρώπων με την πιο συνήθη ξηρά μορφή της νόσου και όταν μπλόκαραν το γονίδιο που παράγει το ένζυμο, σε πείραμα σε ποντίκια, υπέστησαν βλάβη τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς των ζώων.
Στη συνέχεια ανακαλύφτηκε ότι το DICER1 είναι αναγκαίο για την καταστροφή μικρών κομματιών γενετικού υλικού που ονομάζεται Alu RNA.
Χωρίς το DICER1, το Alu RNA συσσωρεύει τοξικά στοιχεία οδηγώντας στο θάνατο του αμφιβληστροειδούς.
Ο Jayakrishna Ambati, από το Πανεπιστήμιο του Κεντάκυ δήλωσε ότι η έρευνα ανοίγει νέους δρόμους.
Αρχικά θα πρέπει να εντοπιστούν αρκετές κατηγορίες μορίων που είτε θα μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδα DICER1 είτε να μπλοκάρουν το Alu RNA έτσι ώστε να αξιολογηθούν σε κλινικές δοκιμές.
Στη συνέχεια θα πρέπει να κατανοηθούν περισσότερα σχετικά με τις βιολογικές διεργασίες που οδηγούν στη μείωση των επιπέδων DICER1 και την ακριβή πηγή των Alu RNA κινήσεων.
Βρετανοί ερευνητές δήλωσαν ότι η νέα έρευνα έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει σημαντική ανακάλυψη.

Πηγές: ‘Nature’.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα