Τί είναι η γαστροσκόπηση;

Ο θεράπων γιατρός σας συμβούλευσε να κάνετε μία ενδοσκόπηση ανωτέρου πεπτικού η οποία είναι γνωστή και σαν γαστροσκόπηση, με σκοπό να βρεθεί το αίτιο των συμπτωμάτων σας.
Οι γιατροί και οι νοσηλεύτριες του ενδοσκοπικού εργαστηρίου όπου θα πραγματοποιηθεί η εξέταση θα σας εξηγήσουν επίσης την διαδικασία, αλλά εάν ακόμα έχετε απορίες παρακαλούμε μην διστάσετε να τις εκφράσετε.
Τι είναι η γαστροσκόπηση ; Η γαστροσκόπηση είναι μία εξέταση η οποία επιτρέπει τον γιατρό να δει απευθείας το εσωτερικό του οισοφάγου, του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου ( του αρχικού δηλαδή τμήματος του λεπτού εντέρου). Για να γίνει η εξέταση ένα ενδοσκόπιο θα περάσει μέσα από το στόμα σας στο στομάχι.
Το ενδοσκόπιο είναι ένας μακρύς και εύκαμπτος σωλήνας, ο οποίος έχει περίπου το πάχος του μικρού δακτύλου του χεριού σας, με ένα δυνατό φως στην άκρη του. Κοιτώντας μέσω του σωλήνα ο γιατρός έχει μια πολύ καθαρή εικόνα του εσωτερικού του στομάχου και είναι σε θέση να εντοπίσει κάποια πάθηση, εάν υπάρχει. Μερικές φορές ο γιατρός θα χρειαστεί να πάρει βιοψίες, μικρά κομμάτια (συνήθως μικρότερα από 1 cm) για να αναλυθούν κάτω από το μικροσκόπιο. Τα μικρά αυτά κομμάτια παίρνονται ανώδυνα μέσω του ενδοσκοπίου με τη βοήθεια μιας πολύ μικρής λαβίδας βιοψίας.
Η προετοιμασία για την εξέταση. Το στομάχι θα πρέπει να είναι άδειο έτσι ώστε να μπορέσει να δει ο γιατρός το εσωτερικό του. Γι’ αυτό το λόγο θα σας ζητηθεί να μην φάτε και να μην πιείτε τίποτα για τουλάχιστον 6 ώρες πριν την εξέταση. Όταν θα φτάσετε στο ενδοσκοπικό εργαστήριο ένας γιατρός θα σας εξηγήσει την διαδικασία, τον σκοπό και τις πιθανές επιπλοκές της εξέτασης και συνήθως θα σας ζητήσει να υπογράψετε σε μια τυποποιημένη φόρμα ότι δέχεστε την ενδοσκοπική αυτή εξέταση.
Σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι να κατανοήσετε πλήρως τον σκοπό και τις συνέπειες της εξέτασης. Παρακαλούμε να αναφέρετε στον γιατρό ή στην νοσηλεύτρια εάν είχατε υποβληθεί σε άλλες ενδοσκοπήσεις στο παρελθόν ή πιθανές αλλεργίες σας καθώς και παλαιότερες αντιδράσεις σας σε φάρμακα και φαρμακευτικές ουσίες. Εάν έχετε απορίες σε αυτή την φάση μην διστάσετε να τις εκφράσετε. Το προσωπικό του ενδοσκοπικού εργαστηρίου έχει σαν βασικό του στόχο την άνετη παραμονή σας και την ηρεμία σας κατά την διάρκεια της εξέτασης γι΄ αυτό και δεν θα παρεξηγήσει τυχόν ερωτήσεις σας.
Ίσως σας ζητηθεί να βγάλετε το πουκάμισο ή την μπλούζα σας και να φορέσετε μια ρόμπα νοσοκομείου. Θα είναι επίσης απαραίτητο να αφαιρέσετε τεχνητές οδοντοστοιχίες, καθώς και γυαλιά οράσεως, τα οποία θα κρατηθούν ασφαλή από το προσωπικό του εργαστηρίου μέχρι το τέλος της εξέτασης.
Κατά την διάρκεια της εξέτασης. Μέσα στην αίθουσα ενδοσκοπήσεων θα ξαπλώσετε αναπαυτικά, στο αριστερό σας πλευρό, σε ένα εξεταστικό κρεβάτι. Μία νοσηλεύτρια θα είναι μαζί σας καθ’ όλη τη διάρκεια της εξέτασης. Ο γιατρός στη συνέχεια θα ψεκάσει τον φάρυγγα σας με τοπικό αναισθητικό spray. Μπορεί ακόμα να σας χορηγήσει, ενδοφλέβια σε μία από τις φλέβες του χεριού σας, υπναγωγό φάρμακο για να είστε ήρεμος /η και ελαφρά ναρκωμένος /η, στη διάρκεια της εξέτασης, όμως πολλές φορές προτιμάται να γίνεται η εξέταση χωρίς υπνωτικά καθώς τα σύγχρονα ενδοσκόπια είναι πολύ μικρά σε πάχος και είναι εύκολο να προωθηθούν στο στομάχι. Για να κρατηθεί το στόμα σας ελαφρά ανοικτό, ένα πλαστικό επιστόμιο θα τοποθετηθεί μεταξύ των δοντιών σας. Όταν ο γιατρός προωθήσει το ενδοσκόπιο στο στομάχι σας δεν θα σας προκαλέσει πόνο ούτε θα σας εμποδίσει την αναπνοή.
Η εξέταση συνήθως διαρκεί από 5–10 λεπτά για να μπορέσει ο γιατρός να εξετάσει προσεκτικά όλα τα τμήματα του οισοφάγου του στομάχου και της αρχικής μοίρας του λεπτού εντέρου (δωδεκαδάκτυλο) και να πάρει βιοψίες εάν είναι απαραίτητο. Κατά τη διάρκεια της ενδοσκόπησης ο γιατρός θα βάζει αέρα στο στομάχι για να διατείνει τα τοιχώματα του και να μπορέσει να εντοπίσει κάποια πάθηση, εάν υπάρχει. Ο αέρας αυτός θα αναρροφηθεί μέσα από το ενδοσκόπιο στο τέλος της εξέτασης. Εάν το στόμα σας γεμίσει με σάλιο κατά τη διάρκεια της εξέτασης αφήστε το να κυλήσει προς τα έξω επάνω στον ειδικό χαρτοβάμβακα που έχει προσεκτικά τοποθετηθεί προηγουμένως κάτω από το κεφάλι σας.
Με το τέλος της εξέτασης το ενδοσκόπιο αποσύρεται από το στομάχι γρήγορα και ανώδυνα.
Μετά την εξέταση

Θα παραμείνετε για τουλάχιστον 30 λεπτά στο εργαστήριο. Θα μπορέσετε να πιείτε κάτι μόλις περάσει η δράση του τοπικού αναισθητικού με το οποίο ψεκάστηκε ο φάρυγγας σας στην αρχή της εξέτασης. Συνήθως αυτό παίρνει 30 λεπτά μέχρι 1 ώρα και στη συνέχεια μπορείτε να φάτε και να πιείτε κανονικά. Ο φάρυγγας σας μπορεί να είναι ερεθισμένος για το υπόλοιπο της ημέρας και επίσης μπορεί να αισθάνεστε το στομάχι σας «φουσκωμένο» εάν μικρή ποσότητα αέρα έχει παραμείνει σ’ αυτό. Και τα δύο αυτά ενοχλήματα θα περάσουν μόνα τους και δεν χρειάζονται ιδιαίτερη αγωγή.

Επιστρέφοντας στο σπίτι

Εάν επιστρέφετε στο σπίτι σας μετά την ενδοσκόπηση είναι απαραίτητο κάποιος να σας συνοδεύσει. Όταν θα φτάσετε στο σπίτι σας είναι σημαντικό να ξεκουραστείτε για το υπόλοιπο της ημέρας. Η επίδραση της νάρκωσης (εάν σας δόθηκε) στη διάρκεια της εξέτασης είναι πιο μακροχρόνια από ότι φαντάζεστε.
Για αυτό το λόγο θα πρέπει να : αποφύγετε να οδηγήσετε αυτοκίνητο αποφύγετε τον χειρισμό μηχανημάτων αποφύγετε να πιείτε αλκοόλ Οι επιδράσεις της νάρκωσης η οποία χορηγήθηκε κατά την ενδοσκόπηση, συνήθως έχουν περάσει την επομένη ημέρα και οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να επανέλθουν στις προ της εξέτασης συνηθισμένες τους δραστηριότητες.
Πότε θα μάθω το αποτέλεσμα της εξέτασης ;

Σε πολλές περιπτώσεις ο γιατρός θα μπορέσει να σας δώσει το αποτέλεσμα αμέσως μετά το τέλος της εξέτασης ή σε περίπτωση που είστε ναρκωμένος / ναρκωμένη, μόλις ξυπνήσετε. Σε περίπτωση που έχει ληφθεί βιοψία, το αποτέλεσμά της θα είναι έτοιμο σε μερικές ημέρες. Θα ήταν καλή ιδέα να συνοδεύεστε από κάποιον όταν μιλήσετε με τον γιατρό στο τέλος της εξέτασης, διότι εάν σας έχει χορηγηθεί ηρεμιστικό φάρμακο μπορεί να ξεχάσετε τι σας είπε ο γιατρός . Μερικοί ασθενείς δεν μπορούν να θυμηθούν καθόλου την ενδοσκόπηση. Λεπτομέρειες για το αποτέλεσμα της εξέτασης καθώς και την περαιτέρω αντιμετώπιση και θεραπεία εάν είναι απαραίτητη θα συζητήσετε με τον θεράποντα γιατρό σας.

Ποια είναι η χρησιμότητα της γαστροσκόπησης;

Η γαστροσκόπηση θεωρείται ως η σπουδαιότερη εξεταστική μέθοδος για την διάγνωση και θεραπεία των περισσότερων νοσημάτων του οισοφάγου, του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου. Και αυτό γιατί επιτρέπει την έμμεση επισκόπηση του εσωτερικού των οργάνων αυτών καταδεικνύοντας και την παραμικρή λεπτομέρεια, ακόμη και την μεταβολή του χρώματος της εσωτερικής επιφάνειας των οργάνων αυτών, δηλαδή του λεγόμενου βλεννογόνου.
Επί πλέον επιτρέπει την λήψη μέσω μιας ειδικής λαβίδος που διέρχεται από το κανάλι βιοψίας του ενδοσκοπίου, μικρών τεμαχιδίων από τον βλεννογόνο του στομάχου, τα οποία αποστέλλονται για την λεγόμενη ιστολογική εξέταση («βιοψία»). Επί πλέον επιτρέπει την λήψη μικρού τεμαχιδίου για την διενέργεια αμέσως μετά το τέλος της εξέτασης του ειδικού Test (CLO Test) για την ανίχνευση τυχόν ύπαρξης λοίμωξης από Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, ενός βακτηριδίου που εγκαθίσταται στο βλεννογόνο του στομάχου και το οποίο είναι το αίτιο της γαστρίτιδος και του έλκους του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου και το οποίο ενέχεται επίσης στην αιτιολογία του καρκίνου του στομάχου.
Έτσι η γαστροσκόπηση προσφέρει την δυνατότητα γρήγορης και ασφαλούς διάγνωσης των παθήσεων του οισοφάγου (οισοφαγίτιδος και των διαβαθμίσεών της, του καρκίνου του οισοφάγου καθώς και καλοήθων όγκων του, των κιρσών του οισοφάγου κλπ), του στομάχου (γαστρίτιδος, έλκους, πολυπόδων, καρκίνου, κλπ) και του δωδεκαδακτύλου (κυρίως έλκους του βολβού του δωδεκαδακτύλου). Όμως η γαστροσκόπηση προσφέρει την δυνατότητα και θεραπευτικής παρέμβασης μέσω του ενδοσκοπίου. Για παράδειγμα αναφέρονται τα ακόλουθα:

Ι. Οισοφάγος Θεραπευτική αντιμετώπιση των αιμορραγούντων κιρσών οισοφάγου (Επείγουσα αιμορραγία ή πρόγραμμα χρόνιας σκληροθεραπείας κιρσών) Αντιμετώπιση στενώσεων (διαστολές οισοφάγου) Αποκατάσταση του αυλού του οισοφάγου που αποφράχθηκε από ξένο σώμα, βλωμό κλπ Τοποθέτηση ενδοπροθέσεων δηλαδή σωλήνων μεταλλικών ή πλαστικών για αποκατάσταση του συνέχειας του αυλού του οισοφάγου που αποφράχθηκε από καλοήθη ή κακοήθη αιτία (π.χ. καρκίνο οισοφάγου)
ΙΙ. Στόμαχος Αντιμετώπιση της αιμορραγίας που προέρχεται από έλκος στομάχου Τοποθέτηση διαστολέων σε περίπτωση απόφραξης της εξόδου του στομάχου προς το δωδεκαδάκτυλο Αντιμετώπιση των «αιμαγγειωμάτων» που υπάρχουν στο εσωτερικό του στομάχου σε ορισμένους ασθενείς και οι οποίες προκαλούν αιμορραγία. Αφαίρεση μέσω του γαστροσκοπίου των πολυπόδων που ενδέχεται να υπάρχουν στο εσωτερικό του στομάχου. Αφαίρεση ξένων σωμάτων που καταπόθηκαν σκοπίμως ή τυχαία.
ΙΙΙ. Δωδεκαδάκτυλο Αντιμετώπιση του αιμορραγούντος έλκους του βολβού του δωδεκαδακτύλου
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από την εξέταση; Οι κίνδυνοι από την διαγνωστική εξέταση είναι γενικώς ελάχιστοι. Περιλαμβάνουν δυσφορία από την διάταση του στομάχου λόγω του αέρα που εισάγει ο ενδοσκόπος για να διευκολύνει την εξέταση του στομάχου, τάση προς έμετο, και μερικές φορές καρδιακή αρρυθμία.
Οι κίνδυνοι αφορούν κυρίως άτομα με συνυπάρχοντα χρόνια νοσήματα όπως καρδιοαναπνευστικά, ηπατικά και νεφρικά νοσήματα. Σπανιότατα έχει περιγραφεί θάνατος από ανακοπή σε άτομα με σοβαρή υποκείμενη καρδιοπάθεια. Γενικώς η γαστροσκόπηση είναι μια πολύ ασφαλής εξέταση.

Ποιες είναι οι αντενδείξεις για την διενέργεια της εξέτασης ;
Η εξέταση δεν πραγματοποιείται στις ακόλουθες περιπτώσεις: Όταν ο ασθενής αρνείται την διενέργειά της και δεν δίδει την συγκατάθεσή του εγγράφως ιδιαίτερα όταν η εξέταση είναι αναγκαίο να γίνει εκτάκτως (π.χ. σε περιπτώσεις ενεργού αιμορραγίας από κιρσούς οισοφάγου ή έλκος στομάχου ή δωδεκαδακτύλου) Όταν υπάρχει πρόσφατο έμφραγμα μυοκαρδίου. Όταν υπάρχει σοβαρή χρόνια πάθηση του αναπνευστικού συστήματος. Σε περίπτωση σοβαρής ψυχικής διαταραχής. Η εγκυμοσύνη δεν αποτελεί αντένδειξη συνιστάται όμως η διενέργειά της στις έγκυες με μεγάλη προσοχή και μόνον όταν υπάρχει απόλυτη ένδειξη για την πραγματοποίησή της.



Πηγή:healthyworld.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Αλκοολική νόσος του ήπατος

Το ήπαρ (συκώτι) είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πολύπλοκα όργανα του σώματός μας. Έχει πάρα πολλές λειτουργίες όπως η παραγωγή πρωτεϊνών και ενζύμων, παράγει ενέργεια και θρεπτικά συστατικά και καθαρίζει τον οργανισμό από βλαβερές ουσίες όπως το αλκοόλ. Το αλκοόλ μεταβολίζεται εξολοκλήρου στο ήπαρ και είναι πολύ ευαίσθητο όργανο στη δράση του.
Το αλκοόλ είναι η πιο διαδεδομένη εθιστική ουσία. Η ευκολία που βρίσκει κάποιος να πιεί και τα «ευχάριστα» αποτελέσματα της λήψης αλκοόλ κάνει το ποτό να είναι κοινωνικά αποδεκτό, απαραίτητο για να περνάει κάποιος καλά όταν βρίσκεται με παρέα, να χαλαρώνει όταν είναι μόνος του, να παίρνει κουράγιο όταν διστάζει, να ξεφεύγει από τα προβλήματα του κ τλ. Αυτά έχουν αποτελέσει μεγάλη παγίδα και πολύς κόσμος από την απλή κοινωνική λήψη αλκοόλ περνάει πολύ εύκολα στην κατάχρηση. Από όσους ανθρώπους κάνουν υπερβολική χρήση, ελάχιστοι παραδέχονται πως είναι αλκοολικοί . Οι περισσότεροι μπερδεύουν τον αλκοολικό με τον μέθυσο. Ο αλκοολικός δεν είναι απαραίτητο να δείχνει μεθυσμένος. Μπορεί να δείχνει σαν ένας φυσιολογικός άνθρωπος. Απλά πίνει πολύ συχνά, σχεδόν καθημερινά και μεγάλες ποσότητες.
Το αλκοόλ από τη στιγμή που μεταβολίζεται από το ήπαρ προκαλεί βλάβες. Δεν παρουσιάζουν όλοι οι άνθρωποι αλκοολική νόσο. Η πιθανότητα να εμφανίσει κάποιος ηπατική βλάβη αυξάνεται όσο αυξάνεται η ποσότητα του αλκοόλ που λαμβάνει κάποιος, το είδος του αλκοόλ, και όσα περισσότερα χρόνια πίνει. Οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες από τους άντρες. Έχει υπολογιστεί πως λήψη 20 gr αλκοόλης σε καθημερινή βάση από γυναίκες για τουλάχιστον 5 χρόνια μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή βλάβη. Αν υπολογίσει κανείς την ποσότητα αλκοόλης που περιέχουν τα ποτά, εύκολα μπορεί να καταλάβει πως 20 γραμμάρια αλκοόλ αντιστοιχούν σε μια μπύρα (με 5% αλκοόλ) ή ένα μεγάλο ποτήρι κρασί!!! Στα ποτά όπου η αλκοόλη είναι 40% όπως η βότκα, το ουίσκι, το τζιν, το τσίπουρο , ρακί και τσικουδιά είναι εμφανές πως οι ποσότητες που χρειάζεται να προκαλέσουν βλάβη είναι πολύ μικρότερες!!!!! Για τους άντρες η ποσότητα είναι λίγο μεγαλύτερη. Αν κάποιος εκτός από την κατάχρηση αλκοόλ πάσχει από κάποια μορφής ηπατοπάθεια όπως ηπατίτιδα Β ή C ή παίρνει ηπατοτοξικά φάρμακα, τότε η βλάβη του ήπατος είναι εντονότερη. Μερικοί άνθρωποι είναι γενετικά πιο ευαίσθητοι στο αλκοόλ λόγω της λειτουργίας ορισμένων ενζύμων, ενώ άλλοι λιγότερο όπως και μερικοί λαοί πχ ασιατικοί. Επίσης όσοι δεν διατρέφονται σωστά, οι παχύσαρκοι και οι διαβητικοί είναι πιο ευαίσθητοι στην ηπατική βλάβη.
Όλα τα παραπάνω δείχνουν πόσο δύσκολο είναι να καθορίσει κάποιος ποια είναι τα τοξικά επίπεδα της αλκοόλης.
Μπορούμε χοντρικά να χωρίσουμε τις βλάβες που προκαλεί το αλκοόλ στο ήπαρ σε 3 μεγάλες κατηγορίες: το λιπώδες ήπαρ, την αλκοολική ηπατίτιδα και την κίρρωση.
Το αρχικό στάδιο είναι το λιπώδες ήπαρ, που είναι μια κατάσταση όπου το συκώτι γεμίζει λίπος, Πολλοί νομίζουν πως το λίπος είναι γύρω γύρω από το συκώτι, στην πραγματικότητα είναι μέσα στα κύτταρα. Στα αρχικά στάδια το λίπος μπορεί να προκαλεί φλεγμονή, όμως με τη διακοπή του ποτού, το λίπος μπορεί να φύγει. Αν παραμείνει, τότε σιγά σιγά καταστρέφει το συκώτι, και οδηγεί σε κίρρωση του ήπατος και καρκίνο. Η κίρρωση δεν έχει συμπτώματα παρά μόνο αν φτάσει σε πολύ προχωρημένα στάδια. Μια άλλη σοβαρότατη κατάσταση είναι η αλκοολική ηπατίτιδα που μπορεί να είναι θανατηφόρα.
Η διάγνωση της αλκοολικής νόσου του ήπατος πολλές φορές δεν είναι εύκολη, κυρίως επειδή οι ασθενείς υποτιμούν την ποσότητα αλκοόλ που πίνουν και πολλές φορές κρύβουν την αλήθεια. Επίσης οι εργαστηριακές εξετάσεις και η κλινική εικόνα δεν δείχνει πάντα ξεκάθαρα ευρήματα γιατί τα ίδια μπορεί να φανούν και σε άλλες παθήσεις. Σε γενικές γραμμές οι τρανσαμινάσες (ιδίως η AST) καθώς και η ggt είναι αυξημένες και στον υπέρηχο μπορεί να φανεί πως το ήπαρ είναι διογκωμένο, ότι έχει λίπος, ή στα πολύ προχωρημένα πως έχει κίρρωση ή καρκίνο.
Ο μόνος τρόπος για να σταματήσει η βλάβη είναι η αποχή από το αλκοόλ, σε συνδυασμό με σωστή διατροφή, έλεγχο της παχυσαρκίας ή του διαβήτη. Σε πολύ προχωρημένες καταστάσεις υπάρχει το ενδεχόμενο μεταμόσχευσης ήπατος.

Μηνύματα που πρέπει να θυμόμαστε

1. Το αλκοόλ είναι η πιο διαδεδομένη εθιστική ουσία.
2. Πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο στην ευαισθησία στο αλκοόλ.
3. Οι περισσότεροι αλκοολικοί δεν ξέουν ότι είναι πάσχοντες και δεν παραδέχονται πως κάνουν κατάχρηση.
4. Η αλκοολική νόσος δεν έχει συμπτώματα παρά μόνο στα τελικά στάδια.
5. Η μόνη θεραπεία είναι η αποχή από το αλκοόλ όσο το δυνατό νωρίτερα.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Η οισοφαγίτιδα δεν αποτελεί κίνδυνο για καρκίνο

Όπως υποστηρίζει νέα έρευνα, αντίθετα με την επικρατούσα άποψη, οι χρόνιες οισοφαγίτιδες δεν ενέχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του στομάχου.

«Πρόκειται για σπάνιο καρκίνο» σχολιάζει ο υπεύθυνος της μελέτης, δρ Joel H. Rubenstein, αναπληρωτής καθηγητής παθολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. «Εάν μάλιστα αναλογιστεί κάποιος πως περίπου ένας στους τέσσερις έχει συμπτώματα οισοφαγίτιδας, αλλά ελάχιστοι έχουν αναπτύξει καρκίνο στην περιοχή, τότε πράγματι είναι σπάνιο».

Η οισοφαγίτιδα ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (Γ.Ο.Π.) είναι η νόσος που προκαλείται από τη συχνή παλινδρόμηση (μετακίνηση προς τα πάνω) υγρών του στομάχου στον οισοφάγο, που είναι ο σωλήνας που μεταφέρει τις τροφές από το στόμα στο στομάχι.

Όσοι πάσχουν από Γ.Ο.Π. συνήθως νιώθουν καούρα στο στήθος (εσωτερικά) ή ψηλά στο στομάχι, αισθάνονται ξινά υγρά να ανεβαίνουν από το στομάχι προς τα πάνω και να φτάνουν μέχρι τον φάρυγγα.

Η πλειονότητα των ατόμων με Γ.Ο.Π. δεν θα έχει επιπλοκές που να επηρεάσουν τη διάρκεια της ζωής τους, μολονότι σχεδόν σε όλους η ποιότητα της ζωής επηρεάζεται αρνητικά σε λιγότερο ή περισσότερο βαθμό.

Στο πλαίσιο της μελέτης, από τα ιατρικά αρχεία καρκίνου των Η.Π.Α. βρέθηκαν ελάχιστα περιστατικά καρκίνου του στομάχου.

Πιο αναλυτικά, άνδρες άνω των 60 ετών που εμφάνιζαν συμπτώματα παλινδρόμησης στομαχικών υγρών αποτελούσαν μόνο το 34% των συνολικών περιστατικών καρκίνου, ενώ οι γυναίκες με τα ίδια συμπτώματα συνιστούσαν το 12%. Άνδρες άνω των 60 ετών χωρίς συμπτώματα αποτέλεσαν επίσης το 34%, ενώ άνδρες κάτω των 60 ετών ήταν το 33% των περιστατικών.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «American Journal of Gastroenterology».

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Στομαχικές ενοχλήσεις και διατροφικές αλλαγές

Οι έντονοι ρυθμοί, οι αυξημένες υποχρεώσεις και το άγχος που προκαλούν αυτές οι καταστάσεις πολλές φορές μας δημιουργούν μια δυσάρεστη αίσθηση στο στομάχι. Έντονες ενοχλήσεις, πόνοι, κάψιμο, δυσάρεστο αίσθημα πληρότητας που δεν σας επιτρέπει να τερματίσετε το γεύμα. Αίτια: η ποιότητα της διατροφής ή η ύπαρξη κάποιου προβλήματος υγείας. Η γαστρίτιδα και το πεπτικό έλκος είναι από τις πιο συχνές ασθένειες, που προκαλούνται από κάποιον ιό, μικρόβιο ή παράσιτο, είτε οφείλονται σε χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής, όπως είναι η χρόνια χρήση φαρμάκων, το κάπνισμα, το στρες αλλά και η υπερκατανάλωση αλκοόλ.
Ανακουφιστείτε
Στην περίπτωση που υποφέρετε από έντονες ενοχλήσεις που επιμένουν είναι σημαντικό να επισκεφθείτε τον γιατρό σας για να εντοπίσει τα αίτια και να συστήσει την κατάλληλη θεραπεία.
Στην περίπτωση που τα συμπτώματα προέρχονται από μια παροδική δυσπεψία μπορείτε να κάνετε μικρές αλλαγές στον τρόπο που τρώτε και να νιώσετε μεγάλη ανακούφιση, αρκεί να δώσετε βάση σε:
Πόσο τρώτε

• Αποφύγετε τα μεγάλα γεύματα.
• Δοκιμάστε να σπάσετε τα κυρίως γεύματα σε δύο μικρότερα.

Πότε τρώτε

• Φροντίστε να κάνετε συχνά γεύματα.
• Αποφύγετε να έχετε πολύ αργά το βραδινό και σε καμία περίπτωση λίγο πριν κοιμηθείτε.

Την ώρα του γεύματος…

• Μην πίνετε νερό μαζί με το φαγητό.
• Τρώτε αργά, μασώντας καλά το φαγητό.
• Περιορίστε γενικά αλλά και μαζί με τα γεύματα το αλκοόλ και το τσιγάρο.

Τι τρώτε

• Αποφύγετε πικάντικα μπαχαρικά και επεξεργασμένα λιπαρά τρόφιμα.
• Αποφύγετε τα πολύ λιπαρά γεύματα τα οποία περιέχουν σάλτσες, dressing, κόκκινο λιπαρό κρέας.
• Αποφύγετε να καταναλώνετε αμέσως μετά το γεύμα τσάι ή καφέ, προτιμήστε να τα πίνετε στα ενδιάμεσα.
• Αποφύγετε να καταναλώνετε όξινα τρόφιμα όπως λεμόνι, χυμό ντομάτας ή χυμό εσπεριδοειδών. Διαφορετικά επιλέξτε τρόφιμα με χαμηλή οξύτητα όπως 100% φυσικούς χυμούς με χαμηλή οξύτητα, χωρίς προσθήκη ζάχαρης από γλυκά πορτοκάλια και χωρίς κομμάτια πορτοκαλιού.
• Αποφύγετε ή μειώστε την ποσότητα των τροφίμων που περιέχουν πάρα πολλές φυτικές ίνες. Προτιμήστε να καταναλώνετε βρασμένα λαχανικά, χυμούς στραγγισμένους ή χωρίς κομμάτια φρούτων, και φρούτα ώριμα.

Πηγές: www.nutrimed.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ευερέθιστο έντερο

 

Τι είναι ευερέθιστο έντερο και πώς γίνεται η διάγνωση;
Το ευερέθιστο έντερο είναι συχνή διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος, που χαρακτηρίζεται από κοιλιακό άλγος, μετεωρισμό και διαταραχές των κενώσεων.
Μερικοί από τους ασθενείς έχουν δυσκοιλιότητα (δυσκολία στην κένωση ή ελαττωμένη συχνότητα κενώσεων), άλλοι έχουν διάρροια (συχνές κενώσεις με ή χωρίς επιτακτική ανάγκη για κένωση), ενώ κάποιοι έχουν και τα δύο.
Η διάγνωση στηρίζεται σε ευρέως αποδεκτά κριτήρια με βάση τα συμπτώματα του ασθενούς, και τον αποκλεισμό οργανικής νόσου.
Παλαιότερα, το ευερέθιστο  έντερο (ΕΕ) είχε διάφορα άλλα ονόματα, όπως σπαστική κολίτιδα, βλεννώδης κολίτιδα, σπαστικό έντερο, λειτουργική διαταραχή του εντέρου. Οι περισσότεροι από τους ανωτέρω όρους είναι ανακριβείς. Για παράδειγμα, ο όρος κολίτις σημαίνει φλεγμονή του παχέος εντέρου. Αντίθετα, το ευερέθιστο έντερο δεν χαρακτηρίζεται από φλεγμονή, και δεν θα πρέπει να συγχέεται με την ελκώδη κολίτιδα η οποία είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου και είναι αρκετά πιό σοβαρή.
Παρόλο που τα συμπτώματα του ΕΕ προκαλούν σημαντικού βαθμού δυσφορία και ενόχληση, δεν προκαλούν μόνιμη βλάβη στο έντερο και δεν οδηγούν σε αιμορραγία, ή άλλη σοβαρή νόσο όπως είναι ο καρκίνος.
Ο ακριβής παθοφυσιολογικός μηχανισμός του ΕΕ είναι μέχρι σήμερα άγνωστος και ως εκ τούτου δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία. Θεωρείται λειτουργική διαταραχή, αφού δεν ανευρίσκονται παθολογικά ευρήματα κατά την εξέταση του εντέρου. Φαίνεται ότι στο ΕΕ υπάρχει κάποιου είδους διαταραχή στον άξονα επικοινωνίας εγκεφάλου-εντέρου. Έτσι, οι ασθενείς εμφανίζουν ενισχυμένη απάντηση των κέντρων του εγκεφάλου στα εντερικά ερεθίσματα, αλλά και αυξημένη ευαισθησία του εντέρου στα ενδοαυλικά αλλά και κεντρικά ερεθίσματα.
Ποιες ομάδες πληθυσμού υποφέρουν περισσότερο από ευερέθιστο έντερο
Το 13% (πάνω από 1 στους 8) του συνολικού πληθυσμού 15-64 αστικών περιοχών (10.000+ κατοίκους) της ηπειρωτικής Ελλάδος δηλώνει ότι υποφέρει από κοιλιακό πόνο.
Το πρόβλημα του κοιλιακού πόνου παρουσιάζεται πιο έντονα στις παρακάτω υποομάδες του πληθυσμού:

• Στις γυναίκες: 19% (ανεβαίνει στο 25%,δηλαδή 1 στις 4, στις ηλικίες 45-64)
• Στις ηλικίες 45-64: 18%-20%
• Στους κατοίκους του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών: 18%

Ενδιαφέρον έχει επίσης ότι το πρόβλημα παρουσιάζεται και στις ηλικίες των 25-34 χρόνων, όπου πάνω από 1 στους 10 (11%) δηλώνει ότι υποφέρει χρονίως από υποτροπιάζοντα επεισόδια κοιλιακού πόνου.
Συνήθως (στο 70% των περιπτώσεων), ο κοιλιακός πόνος συνοδεύεται από φούσκωμα ή πρήξιμο. Είναι αρκετά συχνή διαταραχή αφού επηρεάζει το 10-20% του γενικού πληθυσμού.
Ποια είναι η επίδραση του ευερέθιστου εντέρου στην ποιότητα ζωής των ασθενών;
Η απρόβλεπτη εμφάνιση σπασμών του εντέρου και η έπειξη προς αφόδευση μπορεί να έχει εξαιρετικά δυσμενή επίδραση στην ποιότητα ζωής των ατόμων που υποφέρουν από ΕΕ. Ορισμένοι μπορεί να υποφέρουν τόσο ώστε να περιορίζεται η κοινωνική τους ζωή, να απουσιάζουν συχνά από τη δουλειά, και να φοβούνται να ταξιδέψουν ακόμη και σε μικρές αποστάσεις.
Περίπου το ¼ των ασθενών με ΕΕ εκδηλώνει εντονότερα συμπτώματα, τα οποία αν και συνήθως είναι διαλείποντα επιβαρύνουν σημαντικά την ποιότητα ζωής και εμπλέκονται ανασταλτικά στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Οι ασθενείς αυτοί συχνά αναγνωρίζουν συσχέτιση των ενοχλημάτων τους με εξωγενή ερεθίσματα (λήψη τροφής, άγχος).
Ποια είναι η θεραπευτική προσέγγιση που επιλέγουν οι ασθενείς;
Πάνω από 1 στους 3 (36%) δεν κάνει κάτι και 6 στους 10 (60%) δεν συμβουλεύονται κάποιο γιατρό για να αντιμετωπίσει τον κοιλιακό πόνο. Αυτό συμβαίνει επειδή θεωρούν ότι το πρόβλημα δεν είναι σοβαρό, ότι οι πόνοι δεν διαρκούν και ότι έχουν βρει κάποιο δικό τους τρόπο να τον αντιμετωπίσουν. Επίσης, πιστεύουν ότι ο κοιλιακός πόνος συνδέεται με τη διατροφή τους (κάνουν κακή διατροφή ή τους ενοχλούν ορισμένες τροφές) και το στρες.
Κατ’ επέκτασιν, οι περισσότεροι (56%) από εκείνους που υποφέρουν από κοιλιακό πόνο δεν παίρνουν κάποιο φάρμακο ή σκεύασμα για την αντιμετώπισή του, αν και η χρήση φαρμάκων για την αντιμετώπιση του κοιλιακού πόνου μειώνει τη διάρκεια της κρίσης κατά 38%-45%.
Η μη αντιμετώπιση του κοιλιακού πόνου είναι πιο έντονη στην ηλικιακή ομάδα 25-34 (όπου υποφέρει 1 στους 10) όπου περισσότεροι από τους μισούς (53%) δεν κάνουν κάτι και 3 στους 4 (75%) δεν συμβουλεύονται κάποιο γιατρό για να αντιμετωπιστεί ο κοιλιακός πόνος. Επιπλέον, η μη χρήση φαρμάκων ή σκευασμάτων για την αντιμετώπιση του κοιλιακού πόνου αποτελεί σχεδόν τον κανόνα στην ηλικία 15-24, αφού πάνω από 7 στους 10 (72%) που υποφέρουν δεν χρησιμοποιούν φάρμακα ή άλλα σκευάσματα.
Οι κυριότεροι λόγοι επίσκεψης στο γιατρό (που συνήθως είναι παθολόγος 60% ή γαστρεντερολόγος 43%) είναι η ανησυχία και οι επίμονοι και επαναλαμβανόμενοι πόνοι.
Το σκεύασμα που χρησιμοποιείται πιο συχνά είναι το Buscopan (στο 23% των περιπτώσεων χρήσης κάποιου φαρμάκου για την αντιμετώπιση του κοιλιακού πόνου).
Πρόσφατη επιστημονική ανασκόπηση, που περιλαμβάνει δεδομένα από την πρόσφατη βιβλιογραφία και δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό Drugs, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η υοσκιναμίνη (το γνωστό σε όλους Buscopan®) παρέχει αποτελεσματική και άμεση ανακούφιση, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματά τους και να συνεχίσουν τις καθημερινές τους εργασίες.
Η ανασκόπηση υπογραμμίζει τη σημασία του φαρμάκου, το οποίο μειώνει γρήγορα και αποτελεσματικά τον πόνο που οφείλεται σε σπασμό. Είναι σημαντικό ότι απορροφάται σε μικρό ποσοστό, επομένως ουσιαστικά δρα κυρίως τοπικά στο έντερο. Οι κλινικές μελέτες αλλά και η πρακτική εμπειρία πολλών ετών επιβεβαιώνουν ότι η θεραπευτική αυτή αντιμετώπιση του λειτουργικού πόνου στην κοιλιακή χώρα με το εξειδικευμένο για αυτή την περιοχή φάρμακο είναι αποτελεσματική και ασφαλής.
Η ανασκόπηση αυτή παρουσιάζει επιπλέον πληροφορίες, οι οποίες επιβεβαιώνουν ότι το Buscopan® κατέχει την πρώτη θέση παγκοσμίως στην αντιμετώπιση του κοιλιακού πόνου. Η ανασκόπηση εξέτασε την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου και επιβεβαιώνει την αξιοπιστία του και την καλή ανοχή του από τους ασθενείς.
Σίγουρα, ο γιατρός είναι ο απαραίτητος σύμβουλος για τη σωστότερη αξιολόγηση του προβλήματος και την καταλληλότερη αντιμετώπισή του.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ανακουφιστείτε από τις ενοχλήσεις στο στομάχι

Οι έντονοι ρυθμοί, οι αυξημένες υποχρεώσεις και το άγχος που προκαλούν αυτές οι καταστάσεις πολλές φορές μας δημιουργούν μια δυσάρεστη αίσθηση στο στομάχι.

Έντονες ενοχλήσεις, πόνοι, κάψιμο, δυσάρεστο αίσθημα πληρότητας που δεν σας επιτρέπει να τερματίσετε το γεύμα. Αίτια: η ποιότητα της διατροφής ή η ύπαρξη κάποιου προβλήματος υγείας.

Η γαστρίτιδα και το πεπτικό έλκος είναι από τις πιο συχνές ασθένειες, που προκαλούνται από κάποιον ιό, μικρόβιο ή παράσιτο, είτε οφείλονται σε χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής, όπως είναι η χρόνια χρήση φαρμάκων, το κάπνισμα, το στρες αλλά και η υπερκατανάλωση αλκοόλ.

Ανακουφιστείτε
Στην περίπτωση που υποφέρετε από έντονες ενοχλήσεις που επιμένουν είναι σημαντικό να επισκεφθείτε το γιατρό σας για να εντοπίσει τα αίτια και να συστήσει την κατάλληλη θεραπεία.

Στην περίπτωση που τα συμπτώματα προέρχονται από μια παροδική δυσπεψία μπορείτε να κάνετε μικρές αλλαγές στον τρόπο που τρώτε και να νιώσετε μεγάλη ανακούφιση, αρκεί να δώσετε βάση στο πόσο τρώτε και να αποφύγετε τα μεγάλα γεύματα. Δοκιμάστε να σπάσετε τα κυρίως γεύματα σε δύο μικρότερα.

Πότε τρώτε;
• Φροντίστε να κάνετε συχνά γεύματα.
• Αποφύγετε να έχετε πολύ αργά το βραδινό και σε καμία περίπτωση λίγο πριν κοιμηθείτε.
Την ώρα του γεύματος…
• Μην πίνετε νερό μαζί με το φαγητό.
• Τρώτε αργά, μασώντας καλά το φαγητό.
• Περιορίστε γενικά αλλά και μαζί με τα γεύματα το αλκοόλ και το τσιγάρο.

Τι τρώτε;
• Αποφύγετε πικάντικα μπαχαρικά και επεξεργασμένα λιπαρά τρόφιμα.
• Αποφύγετε τα πολύ λιπαρά γεύματα τα οποία περιέχουν σάλτσες, dressing, κόκκινο λιπαρό κρέας.
• Αποφύγετε να καταναλώνετε αμέσως μετά το γεύμα τσάι ή καφέ προτιμήστε να τα πίνετε στα ενδιάμεσα
• Αποφύγετε να καταναλώνετε όξινα τρόφιμα όπως λεμόνι, χυμό ντομάτας ή χυμό εσπεριδοειδών. Διαφορετικά επιλέξτε τρόφιμα με χαμηλή οξύτητα όπως 100% φυσικούς χυμούς με χαμηλή οξύτητα, χωρίς προσθήκη ζάχαρης από γλυκά πορτοκάλια και χωρίς κομμάτια πορτοκαλιού.
• Αποφύγετε ή μειώστε την ποσότητα των τροφίμων που περιέχουν πάρα πολλές φυτικές ίνες. Προτιμήστε να καταναλώνετε βρασμένα λαχανικά, χυμούς στραγγισμένους ή χωρίς κομμάτια φρούτων και φρούτα ώριμα.

Πηγή: nutrimed.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Γαστροσκόπηση

Η γαστροσκόπηση είναι μια εξέταση με την οποία ο ιατρός έχει τη δυνατότητα να παρατηρήσει το εσωτερικό τοίχωμα του οισοφάγου, του στομάχου και του ανώτερου τμήματος του λεπτού εντέρου που λέγεται δωδεκαδάκτυλο. Η γαστροσκόπηση πραγματοποιείται με τη βοήθεια του γαστροσκοπίου. Πρόκειται για ένα μακρύ και εύκαμπτο σωλήνα ο οποίος έχει φως στην άκρη του. Αφού ο ιατρός ψεκάσει με αναισθητικό σπρέυ το φάρυγγα του εξεταζομένου, τοποθετεί το γαστροσκόπιο στο στόμα του εξεταζόμενου και το προωθεί στον οισοφάγο και το στομάχι. Η εξέταση διαρκεί 5-10 λεπτά και ο εξεταζόμενος πρέπει να μην έχει φάει και πιει τίποτα για τουλάχιστον 6 ώρες πριν την εξέταση.
Η γαστροσκόπηση πραγματοποιείται σε άτομα με συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα, όπως δυσκολία στην κατάποση, κοιλιακός πόνος, διάρροια, έμετοι κ.α, προκειμένου να διαγνωσθούν γρήγορα παθήσεις του οισοφάγου (οισοφαγίτιδα,καρκίνος, κιρσοί), του στομάχου (γαστρίτιδα, έλκος, πολύποδες, καρκίνος, κά) και του δωδεκαδακτύλου. Μπορεί ακόμα να χρησιμοποιηθεί για τη λήψη τμημάτων των οργάνων αυτών για βιοψία καθώς και θεραπευτικά, στην αφαίρεση πολυπόδων, στη διάταση στενωμένων τμημάτων και το σταμάτημα αιμοραγίας. Προκειται για μία ασφαλή εξέταση με ελάχιστους κινδύνους.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Λειτουργία παγκρέατος

Το πάγκρεας είναι ένα οργανο που εντοπίζεται στην κοιλιακή χώρα, σε στενή σχέση με το στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο. Δεν είναι επιφανειακά, γεγονός που δυσκολεύει την κλινική εξέταση και την ερμηνεία των συμπτωμάτων που προέρχονται από αυτό.

Το πάγκρεας είναι μεικτός αδένας, εξωκρινής και ενδοκρινής. Εξωκρινής, διότι παράγει ουσίες που εκκρίνονται στον εντερικό αυλό και σχετίζονται με τη λειτουργία της πέψης. Ενδοκρινής, διότι εκκρίνει στην κυκλοφορία ορμόνες, οι οποίες σχετίζονται κυρίως με τη ρύθμιση του σακχάρου του αίματος.

Η εξωκρινής λειτουργία του παγκρέατος αφορά την έκκριση στον εντερικό αυλό ουσιών που προάγουν την πέψη των λιπών, των πρωτεϊνών και των υδατανθράκων. Παράλληλα εκκρίνεται και ένα αλκαλικό υγρό που έχει ως στόχο την εξουδετέρωση του όξινου περιεχομένου του στομάχου. Τα παγκρεατικά ένζυμα εκκρίνονται από τα αδενικά κύτταρα σε πρόδρομη μορφή και ενεργοποιούνται μόλις έλθουν σε επαφή με τον αυλό του εντέρου. Το παγκρεατικό έκκριμα συγκεντρώνεται στον παγκρεατικό πόρο και εκκρίνεται στον αυλό του δωδεκαδακτύλου σε μια περιοχή που ονομάζεται φύμα του Vater. Στην ίδια περιοχή εκκρίνεται και η χολή. Τα πρόδρομα ένζυμα που εκκρίνουν τα παγκρεατικά κύτταρα είναι το θρυψινογόνο, το χυμοθρυψινογόνο, η παγκρεατική λιπάση και η αμυλάση. Όταν τα πρόδρομα ένζυμα εκκριθούν στον αυλό του εντέρου, το θρυψινογόνο μετατρέπεται σε θρυψίνη, την ενεργό μορφή του ενζύμου, με την επίδραση ενός άλλου ενζύμου που ονομάζεται εντεροκινάση και εκκρίνεται από τον εντερικό αυλό. Στη συνέχεια η θρυψίνη καταλύει την μετατροπή του χυμοθρυψινογόνου σε χυμοθρυψίνη, που είναι η ενεργός μορφή του ενζύμου. Τα ενεργοποιημένα ένζυμα καταλύουν τη διάσπαση των πολυπεπτιδίων και των πολυσακχαριτών σε απλούστερα μόρια που μπορούν ευκολότερα να απορροφηθούν από τον αυλό του εντέρου. Συμμετέχουν επίσης ενεργά στη διαλυτοποίηση των λιπών. Η έκκριση των ενζύμων σε ανενεργή αρχικά μορφή προστατεύει το όργανο από αυτοπεψία. Η ανεπάρκεια αυτού του μηχανισμού προστασίας παίζει σημαντικό ρόλο στην παθογένεια της οξείας παγκρεατίτιδας. Την διέγερση της έκκρισης του παγκρέατος ρυθμίζουν άλλες ορμόνες, όπως η γαστρίνη, η χολοκυστοκινίνη και η εκκριματίνη (ή σεκρετίνη), οι οποίες εκκρίνονται από το στόμαχο και το δωδεκαδάκτυλο ως αποτέλεσμα της διάτασής τους από την παρουσία τροφής.

Η ενδοκρινής λειτουργία του παγκρέατος αφορά την έκκριση των ορμονών γλυκαγόνη, ινσουλίνη, και σωματοστατίνη. Την ενδοκρινή λειτουργία του παγκρέατος αναλαμβάνουν αθροίσματα κυττάρων, διάσπαρτα μέσα στο παρέγχυμα του οργάνου που αποκαλούνται νησίδια του Langerhans. Σε αυτά διακρίνονται διάφοροι τύποι κυττάρων. Τα κύτταρα α παράγουν τη γλυκαγόνη, μια ορμόνη που αυξάνει το σάκχαρο του αίματος σε καταστάσεις υπογλυκαιμίας. Τα κύτταρα β παράγουν την ινσουλίνη, μια ορμόνη που δραστηριοποιείται κατά την πέψη των τροφών, επάγοντας την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών από την κυκλοφορία προς στους περιφερικούς ιστούς προκειμένου να καταναλωθούν ή να αποθηκευτούν. Με τη δράση της αυτή η ινσουλίνη ελαττώνει τα επίπεδα σακχάρου του αίματος. Τα κύτταρα δ παράγουν την ορμόνη σωματοστατίνη, η οποία ασκεί ανασταλτικό έλεγχο στην έκκριση τόσο γλυκαγόνης, όσο και ινσουλίνης.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Μήνας δωρεάν προληπτικού ελέγχου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου

Το Διαδημοτικό Δίκτυο Υγείας, αστικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός με στόχο την ανάπτυξη μηχανισμών ιατρικής πρόληψης διά μέσου της τοπικής αυτοδιοίκησης, οργανώνει από 1 έως 31 Μαρτίου 2011 τον «Μήνα Δωρεάν Προληπτικού Ελέγχου για τον Καρκίνο του Παχέος Εντέρου», υπό την αιγίδα του Υπουργείου Υγείας, Διατροφής & Άθλησης και την επιστημονική υποστήριξη της Ελληνικής Εταιρείας Ογκολογίας Πεπτικού.

Στο πλαίσιο της κοινωνικής αυτής δράσης, οργανώνεται συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011, και ώρα 11.00 π.μ. στο Αμφιθέατρο της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (Λ. Αλεξάνδρας 196).

Ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι ο κ. Γεώργιος Πατούλης, δήμαρχος Αμαρουσίου και πρόεδρος του Διαδημοτικού Δικτύου Υγείας, ο κ. Γιάννης Κυριόπουλος, κοσμήτορας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, καθηγητής Οικονομικών της Υγείας και ο καθηγητής Ιωάννης Τριανταφυλλίδης, διευθυντής της Γαστρεντερολογικής Κλινικής του Γεν. Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ανακουφιστείτε από τον στομαχόπονο

Οι έντονοι ρυθμοί, οι αυξημένες υποχρεώσεις και το άγχος που προκαλούν αυτές οι καταστάσεις πολλές φορές μας δημιουργούν μια δυσάρεστη αίσθηση στο στομάχι.

Έντονες ενοχλήσεις, πόνοι, κάψιμο, δυσάρεστο αίσθημα πληρότητας που δεν σας επιτρέπει να τερματίσετε το γεύμα. Αίτια: η ποιότητα της διατροφής ή η ύπαρξη κάποιου προβλήματος υγείας.

Η γαστρίτιδα και το πεπτικό έλκος είναι από τις πιο συχνές ασθένειες, που προκαλούνται από κάποιον ιό, μικρόβιο ή παράσιτο, είτε οφείλονται σε χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής, όπως είναι η χρόνια χρήση φαρμάκων, το κάπνισμα, το στρες αλλά και η υπερκατανάλωση αλκοόλ.

Ανακουφιστείτε
Στην περίπτωση που υποφέρετε από έντονες ενοχλήσεις που επιμένουν είναι σημαντικό να επισκεφθείτε το γιατρό σας για να εντοπίσει τα αίτια και να συστήσει την κατάλληλη θεραπεία.
Στην περίπτωση που τα συμπτώματα προέρχονται από μια παροδική δυσπεψία μπορείτε να κάνετε μικρές αλλαγές στον τρόπο που τρώτε και να νιώσετε μεγάλη ανακούφιση, αρκεί να δώσετε βάση σε:

Πόσο τρώτε: Αποφύγετε τα μεγάλα γεύματα.
Δοκιμάστε να σπάσετε τα κυρίως γεύματα σε δύο μικρότερα.

Πότε τρώτε;
• Φροντίστε να κάνετε συχνά γεύματα.
• Αποφύγετε να έχετε πολύ αργά το βραδινό και σε καμία περίπτωση λίγο πριν κοιμηθείτε.

Την ώρα του γεύματος
• Μην πίνετε νερό μαζί με το φαγητό.
• Τρώτε αργά, μασώντας καλά το φαγητό.
• Περιορίστε γενικά αλλά και μαζί με τα γεύματα το αλκοόλ και το τσιγάρο.

Τι τρώτε;
• Αποφύγετε πικάντικα μπαχαρικά και επεξεργασμένα λιπαρά τρόφιμα.
• Αποφύγετε τα πολύ λιπαρά γεύματα τα οποία περιέχουν σάλτσες, dressing, κόκκινο λιπαρό κρέας.
• Αποφύγετε να καταναλώνετε αμέσως μετά το γεύμα τσάι ή καφέ προτιμήστε να τα πίνετε στα ενδιάμεσα
• Αποφύγετε να καταναλώνετε όξινα τρόφιμα όπως λεμόνι, χυμό ντομάτας ή χυμό εσπεριδοειδών. Διαφορετικά επιλέξτε τρόφιμα με χαμηλή οξύτητα όπως 100% φυσικούς χυμούς με χαμηλή οξύτητα, χωρίς προσθήκη ζάχαρης από γλυκά πορτοκάλια και χωρίς κομμάτια πορτοκαλιού.
• Αποφύγετε ή μειώστε την ποσότητα των τροφίμων που περιέχουν πάρα πολλές φυτικές ίνες. Προτιμήστε να καταναλώνετε βρασμένα λαχανικά, χυμούς στραγγισμένους ή χωρίς κομμάτια φρούτων, και φρούτα ώριμα.

Πηγή: nutrimed

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ανακουφιστείτε από τις ενοχλήσεις στο στομάχι

Οι έντονοι ρυθμοί, οι αυξημένες υποχρεώσεις και το άγχος που προκαλούν αυτές οι καταστάσεις πολλές φορές μας δημιουργούν μια δυσάρεστη αίσθηση στο στομάχι.

Έντονες ενοχλήσεις, πόνοι, κάψιμο, δυσάρεστο αίσθημα πληρότητας που δεν σας επιτρέπει να τερματίσετε το γεύμα. Αίτια: η ποιότητα της διατροφής ή η ύπαρξη κάποιου προβλήματος υγείας.

Η γαστρίτιδα και το πεπτικό έλκος είναι από τις πιο συχνές ασθένειες, που προκαλούνται από κάποιον ιό, μικρόβιο ή παράσιτο, είτε οφείλονται σε χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής, όπως είναι η χρόνια χρήση φαρμάκων, το κάπνισμα, το στρες αλλά και η υπερκατανάλωση αλκοόλ.

Ανακουφιστείτε
Στην περίπτωση που υποφέρετε από έντονες ενοχλήσεις που επιμένουν είναι σημαντικό να επισκεφθείτε το γιατρό σας για να εντοπίσει τα αίτια και να συστήσει την κατάλληλη θεραπεία.

Στην περίπτωση που τα συμπτώματα προέρχονται από μια παροδική δυσπεψία μπορείτε να κάνετε μικρές αλλαγές στον τρόπο που τρώτε και να νιώσετε μεγάλη ανακούφιση, αρκεί να δώσετε βάση στο πόσο τρώτε και να αποφύγετε τα μεγάλα γεύματα. Δοκιμάστε να σπάσετε τα κυρίως γεύματα σε δύο μικρότερα.

Πότε τρώτε;
• Φροντίστε να κάνετε συχνά γεύματα.
• Αποφύγετε να έχετε πολύ αργά το βραδινό και σε καμία περίπτωση λίγο πριν κοιμηθείτε.
Την ώρα του γεύματος…
• Μην πίνετε νερό μαζί με το φαγητό.
• Τρώτε αργά, μασώντας καλά το φαγητό.
• Περιορίστε γενικά αλλά και μαζί με τα γεύματα το αλκοόλ και το τσιγάρο.

Τι τρώτε;
• Αποφύγετε πικάντικα μπαχαρικά και επεξεργασμένα λιπαρά τρόφιμα.
• Αποφύγετε τα πολύ λιπαρά γεύματα τα οποία περιέχουν σάλτσες, dressing, κόκκινο λιπαρό κρέας.
• Αποφύγετε να καταναλώνετε αμέσως μετά το γεύμα τσάι ή καφέ προτιμήστε να τα πίνετε στα ενδιάμεσα
• Αποφύγετε να καταναλώνετε όξινα τρόφιμα όπως λεμόνι, χυμό ντομάτας ή χυμό εσπεριδοειδών. Διαφορετικά επιλέξτε τρόφιμα με χαμηλή οξύτητα όπως 100% φυσικούς χυμούς με χαμηλή οξύτητα, χωρίς προσθήκη ζάχαρης από γλυκά πορτοκάλια και χωρίς κομμάτια πορτοκαλιού.
• Αποφύγετε ή μειώστε την ποσότητα των τροφίμων που περιέχουν πάρα πολλές φυτικές ίνες. Προτιμήστε να καταναλώνετε βρασμένα λαχανικά, χυμούς στραγγισμένους ή χωρίς κομμάτια φρούτων και φρούτα ώριμα.

Πηγή: nutrimed.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Πώς αντιμετωπίζεται η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση;

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση λέγεται η κατάσταση στην οποία υπάρχει παλινδρόμηση γαστρικών οξέων από το στομάχι στο κατώτερο τμήμα του οισοφάγου.

Η κατάσταση αυτή οφείλεται συνήθως σε ανεπάρκεια του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, ο οποίος είναι ένας φυσιολογικός μηχανισμός ώστε οι τροφές και τα υγρά του στομάχου να μην παλινδρομούν στον οισοφάγο μετά το φαγητό.

Μπορεί να συνυπάρχει και διαφραγματοκήλη, δηλαδή ένα τμήμα του στομάχου να βρίσκεται πάνω από το διάφραγμα μέσα στον θώρακα.

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) είναι μία χρόνια κατάσταση η οποία εκδηλώνεται κλινικά με καυστικό πόνο πίσω από το στέρνο, με όξινες ερυγές, με αναγωγή υγρών ή τροφών στον οισοφάγο συνήθως μετά από τα γεύματα και μετά την κατάκλιση.

Υπάρχουν βέβαια και καταστάσεις που η παλινδρόμηση είναι λανθάνουσα, δεν προκαλεί δηλαδή κανένα σύμπτωμα.

Συνήθως αντιμετωπίζεται με φάρμακα που μειώνουν την γαστρική έκκριση και την οξύτητα των υγρών του στομάχου, ώστε η παλινδρόμηση των υγρών να μην προκαλεί βλάβες στον οισοφάγο.

Πολλές φορές όμως, η συντηρητική θεραπεία με φάρμακα δεν είναι αρκετή για να προστατεύσει τον οισοφάγο από τα καυστικά υγρά του στομάχου, οπότε και δημιουργούνται βλάβες στον βλεννογόνο του κατώτερου οισοφάγου.

Οι βλάβες αυτές μπορεί να ποικίλουν από τις πιο απλές όπως μία ήπια οισοφαγίτιτδα χωρίς δυσπλασία, μέχρι αλλοιώσεις βαριάς δυσπλασίας, μεταπλασίας (οισοφάγος Barrett) ή ακόμα και ανάπτυξη καρκίνου του οισοφάγου.

Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχει παλινδρόμηση μόνο γαστρικών υγρών αλλά και χολής από το δωδεκαδάκτυλο, η οποία δεν αναστέλλεται από κανενός είδους φάρμακο και η οποία σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τον κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου στον οισοφάγο. Οι περιπτώσεις αυτές δεν μπορούν να θεραπευθούν με κανενός είδους φάρμακο και συνεπώς χρειάζονται άμεση χειρουργική αντιμετώπιση.

Στις περιπτώσεις που η φαρμακευτική θεραπεία δεν βοηθά, χρειάζεται χειρουργική αποκατάσταση της παλινδρόμησης. Οι επεμβάσεις που γίνονται, ονομάζονται αντιπαλινδρομικές και στόχο έχουν να δημιουργήσουν έναν σφιγκτήρα στην περιοχή της γαστροοισοφαγικής συμβολής, που διορθώνει την παλινδρόμηση και απαλλάσσει τον ασθενή από τον κίνδυνο των επιπλοκών που αναφέραμε προηγουμένως, αλλά και από την εφ’όρου εξάρτησή του από τα φάρμακα.

Πώς αντιμετωπίζεται;

Η κλασσική αντιπαλινδρομική επέμβαση είναι η λαπαροσκοπική θολοπλαστική Nissen. Η φιλοσοφία της επέμβασης είναι:

Αρχικά να διορθώσει την παρουσία πιθανής διαφραγματοκήλης και να επαναφέρει το στομάχι στην κοιλιά και κατόπιν να δημιουργήσει έναν βαλβιδικό μηχανισμό στην γαστροοισοφαγική συμβολή, με την περιέλιξη του θόλου του στομάχου γύρω από αυτήν.

Η επέμβαση γίνεται λαπαροσκοπικά, διαρκεί περίπου 1 ώρα και στην πλειονότητά τους οι ασθενείς εξέρχονται από το νοσοκομείο την επόμενη μέρα.

Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος όπως στις περισσότερες λαπαροσκοπικές επεμβάσεις και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στην εργασία του και σε πλήρη φυσική δραστηριότητα μετά 2-3 ημέρες.

Του Παναγιώτη Γλεντή, Ειδικού Χειρουργού-Λαπαροενδοσκόπος Λαπαροσκοπικής-Ρομποτικής-Ογκολογικής Ενδοκρινικής Χειρουργικής & Χειρουργικής Παχυσαρκίας και επιστημονικός συνεργάτης του www.iator.gr .

Πηγή: clickatlife.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ελπίδες για την αντιμετώπιση σπάνιου παγκρεατικού καρκίνου

Δύο φάρμακα, που καταστέλλουν την ανάπτυξη των καρκινικών όγκων, μπορεί να διπλασιάζουν στους πάσχοντες από μια σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η ασθένειά τους παύει να εξελίσσεται, σύμφωνα με δύο νέες μελέτες.

Γάλλοι και Αμερικανοί επιστήμονες διαπίστωσαν ότι με αυτό τον τρόπο τα φάρμακα εβερόλιμους και σουνιτινίμπη παρατείνουν σημαντικά την επιβίωση των ασθενών με προχωρημένους νευροενδοκρινείς όγκους του παγκρέατος.

Οι όγκοι αυτοί αποκαλούνται επίσης καρκινώματα των νησιδίων του παγκρέατος και αντιπροσωπεύουν μικρό ποσοστό των κρουσμάτων καρκίνου του παγκρέατος.

Ωστόσο, έχουν καλύτερη πρόγνωση απ’ ό,τι η συνηθέστερη και πιο επιθετική μορφή της νόσου, το αδενοκαρκίνωμα.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου (ACS), λιγότερο από το 20% των πασχόντων από αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος είναι ζωντανοί 1 χρόνο έπειτα από την αρχική διάγνωση, ενώ σύμφωνα με τους συγγραφείς των νέων μελετών η μέση επιβίωση των ασθενών με νευροενδοκρινείς όγκους του παγκρέατος είναι 27 μήνες. 

Ειδικά οι ασθενείς με προχωρημένους νευροενδοκρινείς όγκους έχουν μέση επιβίωση 5 μηνών. Με τα νέα φάρμακα, όμως, έφτασε τους 11 μήνες κατά μέσον όρο, ενώ υπήρχαν και πολλοί ασθενείς (πάνω από ένας στους τρεις) που έφτασαν στους 18 μήνες δίχως σημάδια ότι η νόσος τους εξελίσσεται περαιτέρω.

Οι δύο μελέτες δημοσιεύονται σήμερα στην «Ιατρική Επιθεώρηση της Νέας Αγγλίας» (NEJM).

«Τα αποτελέσματά μας ήταν αυτό ακριβώς που ελπίζαμε», δήλωσε ο δρ Τζαίημς Γιάο, επικεφαλής της μελέτης με το εβερόλιμους και αναπληρωτής διευθυντής Γαστρεντερικής Ιατρικής Ογκολογίας στο φημισμένο Κέντρο Καρκίνου M.D. Anderson του Πανεπιστημίου του Τέξας. «Πιστεύω ότι το μέγεθος της διαφοράς (στους ασθενείς) ήταν πολύ καλό».

Τα δύο φάρμακα, που είναι ήδη εγκεκριμένα για άλλες μορφές καρκίνου, δρουν αναστέλλοντας τους παράγοντες αυξήσεως των παγκρεατικών νευροενδοκρινών όγκων. 

Οι μελέτες

Στη μελέτη του εβερόλιμους συμμετείχαν 410 ασθενείς από 82 νοσηλευτικά κέντρα 18 χωρών. Όλοι οι ασθενείς έπασχαν από ανεγχείρητο ή μεταστατικό νευροενδοκρινή παγκρεατικό καρκίνο. Οι ερευνητές τους χώρισαν σε δύο ομάδες, η μία εκ των οποίων πήρε εβερόλιμους και η άλλη μια ανενεργό ουσία.

Στη μελέτη της σουνιτινίμπης συμμετείχαν 171 ασθενείς, οι οποίοι επίσης πήραν είτε το φάρμακο είτε μια ανενεργό ουσία. Οι ασθενείς αυτοί, οι οποίοι προέρχονται από 42 νοσηλευτικά κέντρα σε 11 χώρες, επίσης έπασχαν από προχωρημένη νόσο.

Και οι δύο μελέτες είχαν ως στόχο να διαπιστώσουν εάν τα φάρμακα αυξάνουν την επιβίωση δίχως εξέλιξη της νόσου (progression-freesurvival) - δηλαδή το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την διάγνωση έως την έναρξη της περαιτέρω εξέλιξης του καρκίνου, η οποία μπορεί και να κοστίσει τη ζωή του ασθενούς.

«Οι νευροενδοκρινείς όγκοι του παγκρέατος είναι σπάνιοι, αλλά ασφαλώς είναι πολύ ενθαρρυντικά τα νέα ευρήματα», δήλωσε ο δρ Μπούμι Μεχρότρα, επικεφαλής του Τομέα Ιατρικής Ογκολογίας στο Ιουδαϊκό Ιατρικό Κέντρο Βορείου Ακτής-Ρόουντ Άιλαντ, στη Νέα Υόρκη. 

Αλλαγή στο πρόγραμμα

Οι ερευνητές του εβερόλιμους άλλαξαν στη διάρκεια της μελέτης το πρόγραμμα, επιτρέποντας σε 148 από τους ασθενείς που έπαιρναν την ανενεργό ουσία να αρχίσουν να παίρνουν το φάρμακο. Και αυτό, διότι οι καρκίνοι τους εξελίχθηκαν, οπότε θα ήταν ανήθικο να τους στερήσουν μια αγωγή που θα μπορούσε να τους κρατήσει στη ζωή.

Από τους ασθενείς που έπαιρναν εβερόλιμους, το 64% παρουσίασε συρρίκνωση του καρκίνου, έναντι του 21% όσων πήραν την ανενεργό ουσία.

Η δράση της σουνιτινίμπης ήταν εξίσου εντυπωσιακή, με αποτέλεσμα να διακόψουν πρόωρα οι ερευνητές τη μελέτη ούτως ώστε να ωφεληθούν και οι ασθενείς που έπαιρναν την ανενεργό ουσία.

Χορηγούνται για άλλες μορφές

Και τα δύο φάρμακα είναι εγκεκριμένα για ορισμένες άλλες μορφές καρκίνου, όπως ο προχωρημένος νεφροκυτταρικός καρκίνος, αλλά η χορήγησή τους στους ασθενείς με προχωρημένους νευροενδοκρινείς όγκους του παγκρέατος βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο. 

Οι νέες μελέτες είναι κλινικές μελέτες φάσης ΙΙΙ, δηλαδή τα φάρμακα βρίσκονται στο στάδιο των τελικών δοκιμών για τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου.

Πηγή : Web Only

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Το τσιγάρο χτυπάει και στο έντερο

Μεγάλη σχέση ανάμεσα στο κάπνισμα και στην εμφάνιση ενός είδους προκαρκινικών πολυπόδων στο παχύ έντερο αποκάλυψε νέα μελέτη. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το εύρημα εξηγεί γιατί ο καρκίνος του παχέος εντέρου έχει την τάση να εκδηλώνεται νωρίτερα στους καπνιστές από ό,τι στους μη καπνιστές. 

Οι συγκεκριμένοι προκαρκινικοί πολύποδες είναι τα επίπεδα αδενώματα, που ουσιαστικά είναι κολλημένα στο εσωτερικό τοίχωμα του παχέος εντέρου. Οπως εξηγούν οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ στη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύεται στο τεύχος Ιουνίου της ιατρικής επιθεώρησης «GΙΕ: Gastrointestinal Εndoscopy», τα επίπεδα αδενώματα είναι πιο επιθετικά και ανιχνεύονται πιο δύσκολα με την κολονοσκόπηση σε σύγκριση με τα αδενώματα που έχουν μίσχο και έτσι αιωρούνται σε απόσταση λίγων εκατοστών από το εσωτερικό του τοίχωμα. 

Η δύσκολη ανίχνευση των επίπεδων αδενωμάτων σε συνδυασμό με το κάπνισμα μπορεί να εξηγεί γιατί ο καρκίνος του παχέος εντέρου συνήθως γίνεται αντιληπτός σε πιο προχωρημένο στάδιο στους καπνιστές, προσθέτουν. 

«Λίγα είναι γνωστά για τους παράγοντες κινδύνου των επίπεδων αδενωμάτων, τα οποία εκτιμάται ότι αποτελούν περισσότερο από το 50% των αδενωμάτων που ανιχνεύονται με υψηλής ευκρίνειας κολονοσκόπηση», λέει ο επικεφαλής ερευνητής δρ Τζόζεφ Αντερσον, από το Κέντρο Καρκίνου Νeag του πανεπιστημίου. 

Ωστόσο, «το κάπνισμα μοιάζει πλέον να αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για νεοπλασίες (σ.σ. σχηματισμός όγκων) στο κόλον και στο ορθό έντερο», προσθέτει. 

Οι περισσότεροι καρκίνοι του παχέος εντέρου πιστεύεται ότι αρχίζουν ως αδενώματα, τα οποία με το πέρασμα των ετών μετατρέπονται σε καρκινικούς όγκους. Γι΄ αυτό τον λόγο, ο έγκαιρος εντοπισμός και αφαίρεση των πολυπόδων του παχέος εντέρου έχει ζωτική σημασία για την πρόληψη του καρκίνου στο όργανο αυτό. 

Στο πλαίσιο αυτό, οι διεθνείς ιατρικοί οργανισμοί συνιστούν να γίνεται μια προληπτική κολονοσκόπηση στην ηλικία των 45-50 ετών και ακολούθως να επαναλαμβάνεται, ανάλογα με τα ευρήματα. Αν όμως έχει κάποιος οικογενειακό ιστορικό πολυπόδων ή καρκίνου του παχέος εντέρου, ο έλεγχος πρέπει να αρχίζει νωρίτερα. 

Η μελέτη 

Οι ερευνητές επιστράτευσαν 600 εθελοντές μέσης ηλικίας 56 ετών, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε κολονοσκόπηση στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Στόνι Μπρουκ στη Νέα Υόρκη. Κανένας από τους εθελοντές δεν είχε συμπτώματα καρκίνου του παχέος εντέρου. 

Από τους εθελοντές ζητήθηκε να απαντήσουν σε ερωτήσεις για τη ζωή τους, μεταξύ των οποίων και αν ήταν νυν ή πρώην καπνιστές. Λίγο περισσότεροι από τους μισούς δεν είχαν καπνίσει ποτέ, 115 ήταν μανιώδεις καπνιστές (κάπνιζαν περισσότερα από 20 τσιγάρα την ημέρα) και 172 ήταν μη μανιώδεις καπνιστές (κάπνιζαν λιγότερα από 20 τσιγάρα την ημέρα). 

Όπως έδειξε η ανάλυση των στοιχείων, οι άνδρες και όσοι είχαν μεγαλύτερη ηλικία διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν επίπεδο αδένωμα, το ίδιο και οι καπνιστές. Οι τελευταίοι είχαν επίσης αυξημένες πιθανότητες να είναι μεγάλα και προχωρημένου σταδίου τα επίπεδα αδενώματά τους. 

Οι ερευνητές συμπέραναν ότι το κάπνισμα αποτελεί ισχυρό παράγοντα κινδύνου όχι μόνο για την ανάπτυξη επίπεδων αδενωμάτων αλλά μεγάλων επίπεδων αδενωμάτων, σε νεώτερη μάλιστα ηλικία. 

Η επιθεώρηση «GΙΕ» σημειώνει ότι με βάση τα νέα ευρήματα οι γιατροί πρέπει να ενημερώνουν τους ασθενείς τους για τις δυνητικές συνέπειες του καπνίσματος στο παχύ έντερο και την ανάγκη να υποβάλλονται σε περιοδικό προληπτικό έλεγχο (τσεκάπ) με κολονοσκόπηση. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί παγκοσμίως την τρίτη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο μετά τον καρκίνο του πνεύμονος και του στομάχου, καθώς κοστίζει ετησίως τη ζωή σε 639.000 ανθρώπους, έναντι 1,3 εκατ. και 803.000 αντιστοίχως. 

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι αν όλοι υποβαλλόμασταν προληπτικά σε κολονοσκόπηση, θα μπορούσε να αποτραπεί τουλάχιστον το 90% των κρουσμάτων και των θανάτων από τον καρκίνο αυτό, καθώς οι πολύποδες θα ανιχνεύονταν εγκαίρως.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Γαστρεντερίτιδα

Η γαστρεντερίτιδα είναι τοπική προσβολή του εντέρου από παθογόνους μικροοργανισμούς και εκδηλώνεται με έμετο, κοιλιακό πόνο, κακουχία, πυρετό, διάρροια.

Ο άνθρωπος με καλό ανοσοποιητικό σύστημα έχει ενδογενείς μηχανισμούς αντίστασης έναντι των λοιμογόνων που εισέρχονται στον οργανισμό μέσω της τροφής και του νερού. Έτσι το γαστρικό οξύ του στομάχου, οι εκκρίσεις του γαστρεντερικού σωλήνα με τα τοξικά ένζυμα και τους ανοσολογικούς παράγοντες, η ωφέλιμη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου, αποτελούν σημαντικά στοιχεία του τοπικού γαστρεντερικού φραγμού έναντι των λοιμογόνων που καταπίνονται. Στη γαστρεντερίτιδα οι παθογόνοι μικροοργανισμοί καταφέρνουν να διαπεράσουν τους τοπικούς αμυντικούς φραγμούς.

Τα περισσότερα λοιμώδη παθογόνα εισέρχονται στον οργανισμό μέσω νερού και τροφίμων. Σπανιότερα το έντερο προσβάλλεται κατά την διάρκεια κολύμβησης σε μολυσμένα ύδατα ή κατά την άσκηση σεξουαλικών πρωκτικών συνηθειών με μολυσμένους ερωτικούς συντρόφους (σεξουαλικώς μεταδιδόμενα παθογόνα που προκαλούν γαστρεντερίτιδες όπως aids, neisseria gonorrhoeae). Τα άτομα που είναι υπό αντιβίωση ή έχουν λάβει αντιβίωση, κινδυνεύουν να νοσήσουν από γαστρεντερίτιδα λόγω καταστροφής της ωφέλιμης μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου, η οποία έχει ουσιαστικό ρόλο στην εξουδετέρωση των παθογόνων.

Η κλινική εικόνα διαφοροποιείται ανάλογα με το επιτιθέμενο αίτιο και την άμυνα του οργανισμού. Οι απλοί ιοί προκαλούν αυτοπεριοριζόμενα σύνδρομα με ήπια διάρροια, κοιλιακό πόνο έμετο. To Escherichia coli, ένα σύνηθες μικρόβιο που παράγει εντεροτοξίνη και προσβάλλει τα κρεατικά, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα αρτοπαρασκευάσματα προκαλεί γενικώς οξεία υδαρή διάρροια χωρίς πυρετό απότομης έναρξης με μικρού βαθμού κοιλιακό πόνο. Η Shigella προκαλεί γενικά οξεία αιματηρή διάρροια και πυρετό, φούσκωμα, κράμπες, κοιλιακό πόνο. Το Campylobacter προκαλεί αθρόα υδαρή ή αιματηρή διάρροια με πυρετό. Η Salmonella προκαλεί γενικά οξεία διάρροια με δέκατα ή πυρετό. Η Aeromonas προκαλεί υδαρή ή αιματηρή διάρροια. Ο Staphylococcus aureus και ο Bacillus cereus που μολύνει κλασσικά στο ξαναζεσταμένο τηγανητό ρύζι, προκαλούν υδαρή διαρροϊκά σύνδρομα με χαμηλό ή καθόλου πυρετό και έντονο εμετό. Oρισμένα παθογόνα, μπορεί να προκαλέσουν συστηματικές εκδηλώσεις, όπως ουρηθρίτιδα – επιπεφυκίτιδα – αρθρίτιδα (σύνδρομο Reiter από Salmonella, Campylobacter, Shigella, Yersinia), αυξημένης θνητότητας αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο (enterohemorrhagic Escherichia coli, Shigella), πυρετό με προσβολή ήπατος (ηπατίτιδα Α). Σε ορισμένες περιπτώσεις επιβάλλεται διερεύνηση με εξετάσεις κοπράνων και αίματος.

Η γαστρεντερίτιδα όταν δεν αντιμετωπιστεί μπορεί να προκαλέσει σημαντική συνολική εξασθένηση του οργανισμού με αφυδάτωση και απώλεια ζωτικών ουσιών, κατάσταση που μπορεί να απειλήσει ακόμα και την ζωή. Σε ορισμένες περιπτώσεις το παθογόνο διαπερνά τον γαστρεντερικό φραγμό, εισέρχεται στην συστηματική κυκλοφορία και προκαλεί βλάβες σε διάφορους ιστούς. Τα άτομα με ορισμένες διαταραχές του ανοσοποιητικού, τα μωρά και οι ηλικιωμένοι ευρίσκονται σε ομάδα υψηλού κινδύνου για εμφάνιση σοβαρών επιπλοκών από κοινές γαστρεντερίτιδες. Σπανιότερα μπορεί να απαιτηθεί νοσοκομειακή εισαγωγή.

Τα μέτρα πρόληψης περιλαμβάνουν το καλό πλύσιμο των χεριών και των τροφίμων, το καλό ψήσιμο των τροφών. Το φαγητό πρέπει να σερβίρεται ζεματιστό. Τα τρόφιμα δεν πρέπει να εκτίθενται στον αέρα, αλλά να συντηρούνται σωστά στο ψυγείο. Τα σκεύη που χρησιμοποιούνται κατά την κοπή και την προετοιμασία του ωμού κρέατος και των ψαριών πρέπει να πλένονται καλά με καυτό νερό και σαπούνι. Δεν πρέπει να καταναλώνονται τρόφιμα από πλανόδιους πωλητές, μη παστεριωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα, αμφιβόλου προέλευσης ποτά, νερό και παγάκια.

Ορισμένα ειδικά διαρροϊκά σύνδρομα σε ομάδες υψηλού κινδύνου προλαμβάνονται με εμβόλια (ηπατίτιδα Α).

Η άσκοπη λήψη αντιβιοτικών πρέπει να αποφεύγεται.

Η χρήση προφυλακτικού κατά την ερωτική επαφή είναι επιβεβλημένη.

Tί πρέπει να γνωρίζετε επιπρόσθετα εσείς που πάσχετε από γαστρεντερίτιδα:

1. Κατά την διάρκεια του επεισοδίου η ανάπαυση και η άφθονη λήψη νερού είναι απαραίτητα μέτρα για την αποφυγή αφυδάτωσης.

2. Το τσάι, ο ζωμός κότας, η σούπα είναι τρόφιμα που τονώνουν τον οργανισμό και συντελούν στην αναπλήρωση χρήσιμων ιχνοστοιχείων κατά την διάρκεια της γαστρεντερίτιδας

3. Η πόση καφέ και αλκοόλ απαγορεύεται κατά την διάρκεια της γαστρεντερίτιδας

4. Μην αναβάλλετε την ιατρική σας εξέταση εάν έχετε κοιλιακό πόνο έντονη διάρροια (πάνω από τέσσερις κενώσεις το 24ωρο) αίμα στα κόπρανα πυρετό δέκατα ή εμετό, εάν η διάρροια διαρκεί πάνω από 48 ώρες, εάν είστε ηλικιωμένος, χρονίως πάσχων από νόσημα που προκαλεί πτώση της ανοσολογικής ικανότητας, εάν έχετε λάβει προσφάτως αντιβιοτικά ή εάν έχετε πρόσφατα ταξιδέψει.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Έρχεται μαστίχα σε χάπι για τα προβλήματα του πεπτικού!

Εν μέσω κρίσης, η ευλογημένη ελληνική γη δίνει τη λύση για παραγωγούς της περιφέρειας και για τα σύγχρονα προβλήματα του πεπτικού. 

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας, οι μαστιχοπαραγωγοί της Χίου κάνουν έρευνες εδώ και καιρό για τις θεραπευτικές ιδιότητες αυτού του μοναδικού στον κόσμο προϊόντος. Αναφορές για τις θεραπευτικές ιδιότητες της μαστίχας υπάρχουν σε αρχαία κείμενα γιατρών όπως οΔιοσκουρίδης και ο Γαληνός.

Σύγχρονοι επιστήμονες επιβεβαιώνουν ότι η μαστίχα – το "δάκρυ" του χιώτικου δέντρου – έχει όντως θεραπευτικές ιδιότητες για ασθένειες του πεπτικού συστήματος, όπως το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και η δυσπεψία.

Εδώ και τέσσερα χρόνια γίνεται έρευνα για το πως σκευάσματα από μαστίχα θα μπορουσαν να κυκλοφορήσουν στην αγορά. Στις 7 Δεκεμβρίου η ένωση μαστιχοπαραγωγών χίου εξαφάλισε ειδική άδεια από τον ΕΟΦ για παραγωγή προϊόντων ειδκής διατροφής με τη μορφή “μαστίχα Χίου σε κάψουλα”.

Ο υπεύθυνος παραγωγής του εργοστασίου των μαστιχοπαραγωγών -βγάζει μέχρι τώρα τις γνωστές τσίχλες- Ηλίας Σμυρνιούδης αναφέρει: “Ο καταναλωτής που ξέρει τις ιδιότητες της μαστίχας και την χρησιμοποιεί για στομαχικές διαταραχές αλλά και για άλλες παθήσεις, ήθελε να έχει τη μαστίχα σε μία μορφή που θα ήταν εύκολη στην κατάποση. Αντί να έχει δηλαδή τη σκόνη που δεν διαλύεται στο νερό, είναι δύσκολη στην κατάποση και μένει σαν ουσία στο στόμα, προχωρήσαμε στην παραγωγή κάψουλας που μπορεί εύκολα να πάρει ο καταναλωτής”.

Ο κ. Σμυρνιούδης αναφέρει επίσης ότι αυτό το εντελώς φυσικό προϊόν με τις θεραπευτικές ιδιότητες μπορεί να “πιάσει” σε νέες αγορές στην Ευρώπη.

Το τμήμα marketing του εργοστασίου λέει ότι η κάψουλα θα είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει στα τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου και μπορεί να φτάνει και τις 20.000 κάψουλες ανά ώρα. Θα κυκλοφορεί στα φαρμακεία.

Μάλιστα μελέτη που έγινε στο νοσοκομείο της Χίου σε ασθενείς που έπασχαν από τη γνωστή καούρα στο στομάχι και άλλα πεπτικάπροβλήματα, διαπιστώθηκε ότι το 75% παρουσίασαν σημαντική βελτίωση με τη μαστίχα. 

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Η νόσος του Crohn

Τι είναι η νόσος του Crohn;
Η νόσος του Crohn είναι μία πάθηση στην οποία το τοίχωμα ενός ή περισσοτέρων τμημάτων του πεπτικού συστήματος πρήζεται, ερεθίζεται και φουσκώνει. Αυτό το πρήξιμο μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα και την στένωση του πεπτικού σωλήνα σε αυτό το σημείο. Τα προσβεβλημένα από Crohn τμήματα μπορεί να είναι από λίγα εκατοστά εντέρου ή και μεγαλύτερα, ένα μέτρο ή και περισσότερο. Μπορεί να προσβληθεί οποιοδήποτε σημείο της περιοχής από το στόμα έως τον πρωκτό ενώ μπορεί να είναι προσβεβλημένες και περισσότερα από ένα σημεία κάθε φορά. Το πιο σύνηθες σημείο όπου παρουσιάζεται η φλεγμονή είναι ο τελικός ειλεός, αλλά μπορεί και να προσβληθεί μέρος του κόλου ή και όλο, είτε μόνο του είτε μαζί με τον πλαϊνό ειλεό. Επίσης είναι συχνή και η φλεγμονή μέσα ή γύρω από τον πρωκτό. Η φλεγμονή μπορεί να διαμορφωθεί σε: (α) σχισμές (ελκώδη ρήγματα) στο δέρμα ή το πρωκτικό κανάλι, (β) συρίγγια (μικρές σχισμές που βγάζουν πύον) γύρω από τον πρωκτό, ή (γ) δακτύλιους (πρησμένα και συχνά επίπονα εξογκώματα) ακριβώς έξω από τον πρωκτό.
Ποια είναι η αιτία της νόσου του Crohn;
Παρά το μέγεθος της ερευνητικής δραστηριότητας, η αιτία της νόσου του Crohn παραμένει αβέβαιη. Δεν είναι μολυσματική ασθένεια και άρα δεν μεταδίδεται από ασθενείς σε υγιείς. Ωστόσο, κάτι μολυσματικό, ίσως ένας ιός ή κάποιο βακτήριο, μπορεί να παίζει ρόλο στην αιτία της, πιθανά ξεκινώντας κάποια χρόνια φλεγμονώδη αντίδραση στο έντερο συγκεκριμένων ανθρώπων, οι οποίοι έχουν κάποια μικρή ατέλεια σε κάποιο σημείο του αμυντικού τους συστήματος.
Η νόσος του Crohn δεν είναι κληρονομική με την ίδια έννοια που δεν είναι κληρονομική η τύφλωση η αιμορροφιλία. Ωστόσο, οι ασθενείς με νόσο του Crohn έχουν συγγενείς στην ίδια κατάσταση ή με ελκώδη κολίτιδα, συχνότερα απ' ότι θα ήταν αναμενόμενο. Εάν έχετε νόσο του Crohn είναι πιθανότερο να έχει και το παιδί σας ή κάποιος άλλος συγγενής σας, απ' ότι κάποιου ανθρώπου που δεν νοσεί.
Τέλος, δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για το αν η νόσος του Crohn οφείλεται στο στρες ή την ανησυχία ή ακόμα αν οι αναποδιές της ζωής προκαλούν εξάρσεις της νόσου. Φυσικά, όταν ο ασθενής είναι σε κακή ψυχολογική κατάσταση, δυσκολεύεται περισσότερο να αντιμετωπίσει με επιτυχία τυχόν εξάρσεις της νόσου. Άλλωστε, η γενική φυσική κατάσταση, το άγχος για την συχνότητα των κενώσεων και η γκρίνια από τους πόνους στην κοιλιά μπορεί πολλές φορές να έχει σαν αποτέλεσμα σε κακή διάθεση, ανησυχία και απελπισία όπως και σε τεταμένες σχέσεις με την οικογένεια. Αυτές οι συναισθηματικές μεταπτώσεις είναι αποτέλεσμα της νόσου και σε καμία περίπτωση δεν είναι οι αιτίες της.
Μεγάλος όγκος έρευνας γινόταν και γίνεται ώστε να βρεθούν οι αιτίες που προκαλούν τη νόσο του Crohn ή και τη θεραπεία, αυτής και άλλων παρόμοιων χρόνιων διαταραχών των εντέρων όπως η ελκώδης κολίτιδα. Η νόσος του Crohn καταβάλλει τους ασθενείς, ενώ ταυτόχρονα προκαλεί διαρκώς τους γιατρούς ώστε σιγά σιγά και κομμάτι κομμάτι να φτιάξουν το παζλ για να υπάρξει μια πιο δραστική θεραπεία και μακροχρόνια η μόνιμη ίαση. Το σίγουρο είναι ότι δεν είναι μεταδοτική (κολλητική). Παρόλο που τα συμπτώματα της μπορεί να είναι τα ίδια με μια γαστρεντερίτιδα από ένα μικρόβιο, έχει σημασία να καταλάβουμε ότι πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική πάθηση που χρειάζεται ειδική θεραπεία.
Ποιοι παθαίνουν νόσο του Crohn;
Η νόσος του Crohn μπορεί να ξεκινήσει σε οποιαδήποτε ηλικία και τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία αύξηση των περιστατικών σε παιδιά. Συνηθέστερα εμφανίζεται για πρώτη φορά μεταξύ των 15 και 40 ετών. Είναι λίγο πιο συχνή στις γυναίκες απ' ότι στους άντρες, ενώ -αντίθετα με την ελκώδη κολίτιδα η οποία εμφανίζεται κυρίως σε μη καπνιστές- η νόσος του Crohn εμφανίζεται συνήθως σε καπνιστές.
Πόσο συχνή είναι η νόσος του Crohn;
Έρευνες στην Μεγάλη Βρετανία και αλλού δείχνουν ότι συνεχώς τυγχάνουν διάγνωσης με αυξανόμενη συχνότητα νέα περιστατικά της νόσου του Crohn. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στο ότι οι γιατροί ενδιαφέρονται πλέον περισσότερο για την συγκεκριμένη διαταραχή. Επί του παρόντος, η νόσος του Crohn προσβάλει περίπου 50 άτομα ανά 100.000 του πληθυσμού. Το ετήσιο νούμερο νέων περιστατικών ποικίλει από 1 έως 8 για 100.000 του πληθυσμού σε διαφορετικές περιοχές.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
Ανάλογα με το σημείο που έχει προσβληθεί, η εντερική φλεγμονή της νόσου της Crohn συνήθως παράγει κοιλιακούς πόνους και διάρροια, αν και κάποιες φορές η στένωση του ειλεού προκαλεί φραγμό προς την έξοδο με αποτέλεσμα τάση για εμετό και δυσκοιλιότητα. Η διάρροια είναι πιθανό να συνοδεύεται και από αιμορραγία, για τους ασθενείς που πάσχουν από νόσο του Crohn του παχέως εντέρου. Οι ασθενείς με ενεργή νόσο του Crohn συχνά νοιώθουν κουρασμένοι και ληθαργικοί και μπορεί να έχουν και πυρετό. Η αναιμία συμβάλει στην κούραση, αλλά μπορεί να είναι αναστρέψιμη κατά μέρος ή και εντελώς διορθώνοντας την έλλειψη του σιδήρου, των βιταμινών, του φολικού οξέος και της Β12, εάν φυσικά υπάρχει τέτοιου είδους έλλειψης.
Ποια άλλα προβλήματα μπορεί να αντιμετωπίσω;
Μία μικρή μερίδα ασθενών με νόσο του Crohn υποφέρει από επεισόδια ή φλεγμονές που επηρεάζουν τα μάτια, το δέρμα, το στόμα, τις αρθρώσεις και την σπονδυλική στήλη. Τα προβλήματα στα μάτια εκδηλώνονται από μόνα τους ως κοκκινίλα στα μάτια που συνοδεύεται από πόνο. Σπανιότερα, στην νόσο του Crohn μπορεί να υπάρχει και ανάμιξη του στόματος, όπου εμφανίζονται εξογκώματα ή και έλκη στο εσωτερικό των παρειών ή ερεθισμός μεταξύ της παρειάς και των ούλων.
Τα έντονα επεισόδια της νόσου του Crohn εμφανίζουν και πρήξιμο στις αρθρώσεις, συχνότερα στα γόνατα, λόγω της συσσώρευσης υγρού στα σημεία αυτά (έκχυση). Συχνά οι φλεγμονές εξαφανίζονται με την θεραπεία μην αφήνοντας εμφανή σημάδια ή ζημιά. Πολλοί ασθενείς βιώνουν πόνους στις αρθρώσεις χωρίς ταυτόχρονα να έχουν πρήξιμο. Η νόσος του Crohn ή οι συγγενείς διαταραχές μπορεί να επηρεάσουν άλλα συστήματα αλλά αυτό συμβαίνει τόσο σπάνια που δεν θα ήταν σωστό να αναφερθούμε και να περιγράψουμε όλα τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν.
Είναι η νόσος του Crohn ένα είδος καρκίνου του εντέρου;
Όχι. Δεν υπάρχει ομοιότητα ανάμεσα στην νόσο του Crohn και τον καρκίνο του εντέρου. Η νόσος του Crohn είναι μια μορφή χρόνιας φλεγμονής, ενώ ο καρκίνος είναι μια ανεξέλεγκτη υπερανάπτυξη των κυττάρων.
Θα έχω νόσο του Crohn σε όλη μου την ζωή;
Η νόσος του Crohn είναι μια χρόνια πάθηση που παρουσιάζει εξάρσεις και υφέσεις. Αυτό σημαίνει ότι είναι μια κατάσταση που έρχεται και φεύγει, δηλαδή μπορεί ένας άρρωστος να είναι εντελώς καλά για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά κάποια στιγμή να παρουσιάσει υποτροπή και συμπτώματα της αρρώστιας.
Από την στιγμή που είχατε ένα επεισόδιο της νόσου, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα έχετε άλλο ένα στο μέλλον. Για πόσο καιρό θα είσαστε εντελώς καλά και πότε θα παρουσιάσετε ξανά υποτροπή δεν μπορεί κανείς να το προβλέψει. Υπάρχουν άτομα που παρουσιάζουν ελάχιστα επεισόδια σε όλη τους την ζωή, ενώ κάποιοι άλλοι, ευτυχώς λίγοι, έχουν συνέχεια συμπτώματα.
Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι πρόκειται για μια κατάσταση με την οποία θα πρέπει να μάθετε να ζείτε, γι' αυτό έχει μεγάλη σημασία να καταλάβετε την φύση της και πώς μπορείτε να την αντιμετωπίσετε.
Έχει η νόσος του Crohn σχέση με το φαγητό ή το ποτό;
Το αν επηρεάζεται ή όχι η νόσος του Crohn από κάποια ειδική δίαιτα είναι μια μεγάλη συζήτηση. Προς το παρόν δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο που να αποδεικνύει ότι μια φυσιολογική διατροφή μπορεί να είναι αιτία πρόκλησης της νόσου. Αποτελέσματα από πολλές έρευνες δείχνουν ότι λίγο πριν ή λίγο μετά την ανάπτυξη της νόσου πολλοί ασθενείς ρέπουν στο να λαμβάνουν υψηλότερες ποσότητες ζάχαρης ή επεξεργασμένων δημητριακών απ' ότι αυτοί που δεν έχουν τη νόσο. Ωστόσο, επιπλέον έρευνα έχει αποδείξει ότι όταν κάποιος νοσεί, το αν ο μειώσει την ζάχαρη ή βγάλει από την διατροφή του τα επεξεργασμένα δημητριακά, δεν σημαίνει ότι θα υπάρξει θετική εξέλιξη για την νόσο.
Κάποιες φορές μια διατροφή απαλλαγμένη από δύσπεπτες τροφές όπως το σκληρό κρέας ή οι χόνδροι, οι ξηροί καρποί, τα ινώδη λαχανικά, τα ωμά πορτοκάλια, ή άλλες τροφές που έχουν την τάση να φουσκώνουν ή να δημιουργούν ινώδεις μάζες, καλό είναι να αποφεύγονται όταν υπάρχουν στενώσεις στα έντερα. Βαριά φαγητά ή ακόμη και μεγάλα γεύματα, μπορούν να δημιουργήσουν φράξιμο στο έντερο με αποτέλεσμα κολίτιδα και μια αίσθηση φουσκώματος και αυξημένων πόνων στην κοιλιά.
Μια δίαιτα με χαμηλά λιπαρά μπορεί να βελτιώσει αισθητά την διάρροια σε ασθενείς με δυσκολία στην απορρόφηση εξ' αιτίας της εκτεταμένης φλεγμονής ή του μικρότερου μήκους των εντέρων.
Γενικά, στους περισσότερους ασθενείς πρέπει να δίνεται έμφαση για μια θρεπτική δίαιτα που να στοχεύει στην διατήρηση του βάρους και της δύναμής τους.
Με ποιο τρόπο γίνεται η διάγνωση της νόσου του Crohn και τι εξετάσεις χρειάζεται να κάνω;
Η νόσος του Crohn μπορεί να ανιχνευθεί σε κάποιον ασθενή, κυρίως σε κάποιον νέο ενήλικα, ο οποίος εμφανίζει διάρροια, πόνους στην κοιλιά και απώλεια βάρους, συμπτώματα που μπορεί να διαρκούν εβδομάδες ή και μήνες. Οι συνήθεις εξετάσεις αίματος είναι πιθανό να δείξουν αναιμία και γενικότερα ενδείξεις φλεγμονής. Η διάγνωση της νόσου του Crohn γίνεται κυρίως με κολονοσκόπηση (αν το πρόβλημα είναι στο παχύ έντερο ή στον τελικό ειλεό), ή με εδική ακτινογραφία του λεπτού εντέρου (εντερόκλυση) αν πάσχει το λεπτό έντερο. Συμπληρωματικές εξετάσεις είναι η γαστροσκόπηση, στις περιπτώσεις που υπάρχει υποψία για προσβολή στο στομάχι, η αξονική τομογραφία στην κοιλιά, η ειδική ακτινογραφία του παχέως εντέρου (βαριούχος υποκλυσμός). Με την κολονοσκόπηση ο γιατρός μπορεί να δει απ' ευθείας όλο το παχύ έντερο στην τηλεόραση, με την βοήθεια ενός λεπτού και εύκαμπτου σωλήνα που μπαίνει από τον πρωκτό, και να εξακριβώσει από τη πάσχει και πόσο ακριβώς τμήμα έχει πρόβλημα. Ακόμα, Με την κολονοσκόπηση ο γιατρός είναι σε θέσει να πάρει μικρά κομματάκια εντέρου (βιοψίες) και να τα στείλει για εξέταση στον παθολογοανατόμο.
Μπορεί να θεραπευτεί η νόσος του Crohn;
Δυστυχώς καμία γνωστή φαρμακευτική ή χειρουργική θεραπεία δεν μπορεί να εγγυηθεί ολοκληρωτική ή μόνιμη εξάλειψη της νόσου του Crohn. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η φαρμακευτική αγωγή δεν βοηθά στην ανακούφιση των έντονων συμπτωμάτων ή ότι μια χειρουργική επέμβαση δεν μπορεί συχνά να φέρει άμεση και κάποιες φορές μόνιμη ανακούφισή τους.
Είναι η ελώδης κολίτιδα μια αρρώστια που μπορεί να χειρουργηθεί;
Με την θεραπευτική αγωγή που ορίζει ο θεράπων ιατρός, μεγάλο ποσοστό των ασθενών, θα περάσει σε ύφεση και δεν θα χρειαστεί να χειρουργηθεί. Χειρουργείο γίνεται μόνο στις έξεις περιπτώσεις:

• Σε πολύ σοβαρό επεισόδιο, όπου ο ασθενής δεν ανταποκρίνεται στην εντατική φαρμακευτική θεραπεία μέσα στο νοσοκομείο
• Σε ασθενείς που υποφέρουν από συνεχείς υποτροπές παρά την θεραπεία που παίρνουν, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή
• Στις περιπτώσεις που υπάρχουν σοβαρά προβλήματα που συνοδεύουν τη νόσο και σε άλλα όργανα του σώματος, όπως στα μάτια, το δέρμα, ή τις αρθρώσεις
• Σε ασθενείς που υπάρχει υποψία καρκίνου ή δυσπλασίας (καρκίνος σε αρχικό στάδιο).

Τι είδους εγχειρήσεις γίνονται;
Τα δύσκολα προβλήματα γύρω από τον πρωκτό όπως τα αποστήματα ή τα συρίγγια αντιμετωπίζονται με τοπικές επεμβάσεις.
Οι περισσότερες μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις περιλαμβάνουν την αφαίρεση συγκεκριμένων τμημάτων του λεπτού ή του παχέως εντέρου, με έντονες φλεγμονές και η αποκατάσταση της συνέχειας του εντέρου συνδέοντας τα δύο κομμάτια των υγιών εντέρων μεταξύ τους. Αυτό το είδος της εγχείρησης είναι πολύτιμο για τους ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στην φαρμακευτική αγωγή και κυρίως για αυτούς που υποφέρουν από παρελκυστικά συμπτώματα λόγω στένωσης του ειλεού ή του κόλον.
Οι ασθενείς με πολλαπλές στενώσεις στο λεπτό έντερο μπορούν να αντιμετωπιστούν με επέμβαση στην οποία οι στενώσεις διαπλατύνονται αντί να αφαιρεθούν. Αυτές οι επεμβάσεις ανακουφίζουν από τα συμπτώματα, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγεται η αφαίρεση ικανών τμημάτων του εντέρου. Από μια χειρουργική επέμβαση μπορούν επίσης να ευεργετηθούν και οι ασθενείς με κάποιο συρίγγιο το οποίο ενώνει το νοσούν έντερο με το δέρμα μπροστά από την κοιλιά, ή με κάποιο εσωτερικό όργανο όπως την ουροδόχο κύστη ή άλλο κομμάτι εντέρου.
Οι γιατροί προσπαθούν να κρατούν κάποια ισορροπία μεταξύ των ευεργετημάτων και των πιθανών προβλημάτων από μια χειρουργική αγωγή και κατευθύνουν τους ασθενείς τους μακριά από την λύση του χειρουργείου, εκτός φυσικά αν είναι αναπόφευκτο.
Δεν υπάρχουν ενδείξεις το ότι η χειρουργική αφαίρεση της ενεργούς νόσου του Crohn αυξάνει την πιθανότητα να αναπτύξει κάποιος ασθενείς την νόσο κάπου αλλού στο έντερο.


iatronet.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα