Κακοσμία στόματος: Προσοχή στα βακτήρια

Η κακοσμία του στόματος οφείλεται στα προϊόντα βακτηριδιακής διάσπασης πρωτεϊνών, σε πτητικές θειούχες ενώσεις, όπως η μεθυλομερκαπτάνη, το υδρόθειο (όταν πρόκειται για ενδοστοματικά αίτια), και το διμεθυλοσουλφίδιο (όταν πρόκειται για εξωστοματικά αίτια). Με άλλα λόγια τα μικρόβια, που υπάρχουν στο στόμα, διασπούν τις πρωτεΐνες (από τις τροφές, σάλιο κλπ) παράγοντας βρομερές ουσίες. Η κακοσμία του στόματος κατά 80-90%  οφείλεται σε ενδοστοματικά αίτια.Οι συνήθεις ύποπτοι
1. Τα βακτήρια είναι ο νούμερο «ένα» ένοχος για να κατηγορήσει κανείς. Αυτοί οι μικροοργανισμοί καραδοκούν ανάμεσα στα δόντια και με την πρώτη ευκαιρία…σκεπάζουν τη γλώσσα. Όταν τα βακτήρια συσσωρεύονται, έχουν την ιδιότητα να πολλαπλασιάζονται, αφήνοντας κάθε φορά που μιλάει κανείς ή χασμουριέται μία δυσάρεστη οσμή.
2. Ανοίξτε διάπλατα το στόμα και κάντε «Ααααα». Εάν έχετε μεγάλες τρύπες στις αμυγδαλές, οι λεγόμενες κρύπτες, τότε είναι σύνηθες να «αποθηκεύονται» εκεί υπολείμματα τροφών. Στην περίπτωση αυτή, η κακοσμία είναι μαθηματικά βέβαιη.
3. Οι τροφές με έντονη γεύση, μπορεί να ανοίγουν την όρεξη, όταν όμως ανοίγετε το στόμα τότε βγαίνουν και προς τα έξω. Το κρεμμύδι, το σκόρδο και το ψάρι αποτελούν το «τρίπτυχο» της άσχημης μυρωδιάς της αναπνοής – ακόμη κι όταν ο κανόνας είναι το βούρτσισμα των δοντιών αμέσως μετά το φαγητό.
4. Κακές συνήθειες = κακοσμία του στόματος. Το κάπνισμα αφήνει στους λάτρεις του τσιγάρου μία πικρή αίσθηση στο στόμα – αντίστοιχη είναι και η μυρωδιά…
5. Το στομαχικά προβλήματα και οι χρόνιες παθήσεις είναι επίσης ένοχες για την κακοσμία του στόματος. Για παράδειγμα ασθενείς που πάσχουν από γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση είναι δυνατόν να έχουν άσχημη οσμή, η οποία με την αναπνοή βρίσκει δίοδο προς τα έξω. Η ξηροστομία που εκτός από το κάπνισμα προκαλείται και μετά την λήψη συγκεκριμένων φαρμάκων επίσης ευθύνεται.
Κάντε το στόμα σας να μυρίζει… άνοιξη
1. Το βούρτσισμα των δοντιών και της γλώσσας (!) δύο φορές την ημέρα, είναι τις περισσότερες φορές αρκετό για να αποκτήσει κανείς αναπνοή για…φίλημα. Ποιος είπε όμως πως το βούρτσισμα είναι απλή υπόθεση; Εκτός από τα δόντια, «γκρίζα ζώνη» για την ανάσα αποτελεί και το πίσω μέρος της γλώσσας που χρειάζεται καθημερινό καθάρισμα. Η διαδικασία αυτή, αφαιρεί από το στόμα τα βακτήρια. Έρευνα έχει δείξει πως όσοι ακολουθούν τον χρυσό αυτό κανόνα, έχουν μειώσει κατά 70% την δυσοσμία του στόματος τους.
2. Το οδοντικό νήμα κάνει δουλειά. Πώς; Τα τρόφιμα έχουν τον τρόπο τους να κρύβονται ανάμεσα στα δόντια, συνεπώς μόνον κάτι πολύ λεπτό μπορεί να καθαρίσει τις εστίες μόλυνσης. Το νήμα όμως, έχει αποδειχτεί πως είναι και «εχθρός» της οδοντικής πλάκας (κολλώδες μείγμα βακτηρίων και των ουσιών που εκκρίνουν).
3. Οι γαργάρες με στοματικό διάλυμα είναι σημαντικός «σύμμαχος», ιδίως για όσους αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα οδοντικής πλάκας. Πώς θα διαλέξετε το σωστό διάλυμα; Αναζητήστε την απάντηση από τον οδοντίατρο σας. Η πλύση με αλάτι είναι επίσης μία λύση.
4. Το νερό δεν έχει την μόνον την ιδιότητα να ξεδιψάει. Όταν κανείς στερεί το νερό από τον οργανισμό του, τότε είναι πιθανόν να υποφέρει από ξηροστομία.
5. Οι τσίχλες και οι καραμέλες επίσης αυξάνουν τη ροή του σάλιου και συνεπώς βοηθούν κατά της ξηροστομίας – άρα και της δυσοσμίας του στόματος.
6. Δροσιστείτε με γιαούρτι για πιο γλυκιά αναπνοή. Και αυτό γιατί το γιαούρτι αναπληρώνει τα καλά βακτήρια του οργανισμού και βοηθά στην καλή υγιεινή του στόματος.
7. Μία ακόμη «μαγική» τροφή είναι ο μαϊντανός. Το μάσημα μαϊντανού ανάμεσα στα γεύματα φρεσκάρει την αναπνοή, δεδομένου πως το συγκεκριμένο λαχανικό έχει αντιβακτηριδιακές ιδιότητες.
8. Επισκεφτείτε τον οδοντίατρο σας. Το ραντεβού πρέπει να ανανεώνεται κάθε έξι μήνες, με τον καθαρισμό να είναι το ζητούμενο. Τα χαλασμένα δόντια που χρειάζονται επειγόντως σφράγισμα, είναι επίσης εστία κακοσμίας.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ωτίτιδα ενηλίκων

 

Η ωτίτιδα των ενηλίκων, αποτελεί φλεγμονή του ωτός που εμφανίζεται σε ενήλικα άτομα και προκαλείται συνήθως από παθογόνους μικροοργανισμούς που προσβάλλουν την περιοχή του αυτιού. Η ωτίτιδα των ενηλίκων μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια.

1. ΟΞΕΙΑ ΩΤΙΤΙΔΑ

Η οξεία ωτίτιδα στον ενήλικο, εμφανίζεται με αιφνίδιο οξύ πόνο στο αυτί, που μπορεί να συνοδεύεται από φαγούρα ή έκκριμα. Η κατάσταση εμφανίζεται συχνότερα μετά από ιώσεις, έκθεση σε νερό (π.χ. πισίνα), μηχανικό τραύμα (π.χ. χρήση βαμβακοφόρου στειλεού στο αυτί), αλλεργική ρινίτιδα. Στους ενηλίκους πρόκειται συνήθως για εξωτερική ωτίτιδα, σε αντίθεση με τα παιδιά, όπου συνήθως πρόκειται για μέση ωτίτιδα, λόγω στενότητας της ευσταχιανούς σάλπιγγας. Η εξωτερική ωτίτιδα στον ενήλικο συνήθως οφείλεται σε gram αρνητικά (π.χ. ψευδομονάδα) ή μύκητες, ενώ η μέση ωτίτιδα σε πνευμονιόκοκκο, αιμόφιλο, στρεπτόκοκκους.

Η ωτίτιδα σε ανοσοκατεσταλμένους ή διαβητικούς, μπορεί να διαβρώσει παρακείμενα οστά (κακοήθης ωτίτιδα) με αποτέλεσμα την ανάπτυξη οστεομυελίτιδας και παραλύσεις νεύρων, κατάσταση που απαιτεί νοσηλεία.

Σοβαρές επιπλοκές της ωτίτιδας είναι η επέκταση της φλεγμονής, η πνευμονία, η μηνιγγίτιδα, η μαστοειδίτιδα, η θρόμβωση.

Σήμερα υπάρχει αποτελεσματική φαρμακευτική θεραπεία. Η υποτροπιάζουσα οξεία ωτίτιδα, η ωτίτιδα με σοβαρές επιπλοκές και η κακοήθης ωτίτιδα των ατόμων με πτώση του ανοσοποιητικού απαιτεί ενδοφλέβια νοσοκομειακή αγωγή.

2. ΧΡΟΝΙΑ ΩΤΙΤΙΔΑ

Στην χρόνια ωτίτιδα υπάρχει χρόνια φλεγμονή στην περιοχή του ωτός. Αυτή εκδηλώνεται ως χρόνιο αίσθημα βάρους ή πληρότητας στο αυτί ή ως χρόνια έκκριση από το αυτί. Το φαινόμενο στον ενήλικο είναι συνέπεια κακής συνήθους θεραπείας επεισοδίων οξείας ωτίτιδας ή χρόνιας αλλεργικής ρινίτιδας ή βαροτραύματος λόγω αεροπορικών ταξιδιών καταδύσεων και άλλων δραστηριοτήτων κατά τις οποίες υπάρχει απότομη αλλαγή στην ατμοσφαιρική πίεση. Σε κάθε ενήλικο με χρόνια ωτίτιδα που επιμένει πρέπει να γίνεται διερεύνηση προς την κατεύθυνση ορισμένων καρκινωμάτων κεφαλής τραχήλου, που συνοδεύονται από χρόνια ωτίτιδα. Η θεραπεία στις περισσότερες περιπτώσεις χρόνιας ωτίτιδας είναι χειρουργική ή επεμβατική.

Τι πρέπει να γνωρίζετε εσείς, που πάσχετε από συχνά επεισόδια ωτίτιδας επιπροσθέτως :

• Μην τοποθετείτε δάκτυλα, αντικείμενα ή μπατονέτες στο αυτί και μην το σκαλίζετε επιχειρώντας να το καθαρίσετε

• Διακόψτε τις βουτιές και την κολυμβητική δραστηριότητα, εάν σας εμφανιστεί οποιαδήποτε σύμπτωμα από το αυτί

• Κατά την διάρκεια των αεροπορικών ταξιδιών χρησιμοποιείστε προστατευτικές τσίχλες, ιδιαίτερα κατά την προσγείωση και την απογείωση

• Εάν πάσχετε από διαβήτη ή νόσημα με καταστολή του ανοσοποιητικού, να μην λησμονάτε τους απαραίτητους εμβολιασμούς για την γρίπη και την πνευμονία, εφόσον δεν έχετε απαγορευτικές αντενδείξεις. Τα χρόνια νοσήματά σας πρέπει να είναι σωστά ρυθμισμένα

• Η έγκαιρη φαρμακευτική αγωγή στην οξεία ωτίτιδα και η σωστή φαρμακευτική αγωγή στην περίπτωση της οξείας υποτροπιάζουσας ωτίτιδας, οδηγεί στην εκρίζωση των παθογόνων και σας προστατεύει από σοβαρές επιπλοκές και επώδυνα χειρουργεία.

πηγή: healthview.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Τι είναι Βράγχος Φωνής ;

Το βράγχος φωνής είναι ένας γενικός όρος ο οποίος περιγράφει ανώμαλη αλλαγή της φωνής. Στην κατάσταση αυτή η φωνή μπορεί να ακούγεται ανασαίνουσα, γρατζουνιστή, τεταμένη ή μπορεί να υπάρχουν αλλαγές στην ένταση της ή στον τόνο της. Οι αλλαγές στον ήχο συμβαίνουν κυρίως σε διαταραχές των φωνητικών χορδών. Όταν ανασαίνουμε οι φωνητικές χορδές παραμένουν σε απόσταση. Όταν μιλάμε ή τραγουδάμε συμπλησιάζουν και όσο ό αέρας φεύγει από τους πνεύμονες δονούνται και παράγουν ήχο.

  ΑΙΤΙΑ

Υπάρχουν πολλά αίτια βράγχους φωνής. Ευτυχώς τα περισσότερα δεν είναι σοβαρά και παρέρχονταιμετά από σύντομο  χρονικό διάστημα.

Τα πιο συνήθη αίτια είναι η οξεία λαρυγγίτιδα (οίδημα των φωνητικών χορδών) που συνήθως συμβαίνει στο κοινό κρυολόγημα, λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού ή από έντονη φωνή (ουρλιαχτό) π.χ. στο γήπεδο ή σε συναυλία. Παρατεταμένη βραχνάδα μπορεί να παρουσιαστεί όταν χρησιμοποιούμε τη φωνή πολύ ή πολύ δυνατά ή όχι σωστά για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Οι συνήθειες αυτές μπορεί να δημιουργήσουν τύλους(κάλους) στις φωνητικές χορδές (π.χ. τραγουδιστές) ή πολύποδες (πιο εκτεταμένο οίδημα των φωνητικών χορδών). Οι κάλοι είναι συνήθεις σε παιδιά ή ενήλικες που φωνάζουν δυνατά στο παιχνίδι ή την εργασία.

Άλλη μία συνήθης αιτία βραχνάδας σε μεγαλύτερους ενήλικες είναι η γαστροοισοφαγική  παλινδρόμηση, όταν δηλαδή το γαστρικό υγρό του στομάχου παλινδρομεί στον οισοφάγο και ερεθίζει τις φωνητικές χορδές. Συνήθως η φωνή είναι  χειρότερη το πρωί και βελτιώνεται στη διάρκεια της ημέρας. Τα άτομα αυτά μπορεί να έχουν την αίσθηση του ξένου σώματος στο λαιμό ως κολλημένης βλέννας ή μία έντονη επιθυμία να καθαρίσουν τον λαιμό τους.

Το κάπνισμα είναι μία άλλη αιτία βραχνάδας. Επειδή το κάπνισμα είναι βασικός παράγοντας  επικινδυνότητας στον καρκίνο  του λάρυγγα εάν οι καπνιστές παρουσιάζουν επίμονη βραχνάδα καλό είναι να επισκεφθούν τον ΩΡΛγο.

Άλλες αιτίες βραχνάδας, όχι τόσο συχνές είναι οι αλλεργίες, οι παθήσεις του θυρεοειδούς, τα τραύματα του  λάρυγγα, νευρολογικές διαταραχές και σπάνια, μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια, η έμμηνος ρύση.

 ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΩ ΩΡΛ;

 1) Εάν η βραχνάδα έχει διάρκεια μεγαλύτερη από δύο εβδομάδες.

 2) Εάν η βραχνάδα συνοδεύεται από

• αιμόπτυση
• δυσκoλία στην κατάποση
• μία ψηλαφητή μάζα στον τράχηλο
• πόνο στο αυτί

 3) Ολική απώλεια της φωνής ή ξαφνική αλλαγή στη φωνή που διαρκεί πάνω από μερικές μέρες.

 ΠΩΣ ΕΚΤΙΜΑΤΑΙ Η ΒΡΑΧΝΑΔΑ;

Ο ΩΡΛ θα εξετάσει τις φωνητικές χορδές τοποθετώντας ένα καθρέπτη στο πίσω μέρος του λαιμού. Μερικές φορές μπορεί  να χρειαστεί η ενδοσκόπηση του λάρυγγα με εύκαμπτο ή άκαμπτο ενδοσκόπιο.

 ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία της βραχνάδας εξαρτάται κυρίως από την αιτία. Οι περισσότερες βραχνάδες θεραπεύονται με ξεκούραση της φωνής (αφωνία), ή τροποποιώντας τη χρήση της φωνής. Εάν διαπιστωθεί πολύποδας των φωνητικών χορδών χρειάζεται χειρουργική αφαίρεση. Αποφυγή του καπνίσματος ή του παθητικού καπνίσματος συνιστάται σε όλους τους ασθενείς. Η καλή  ενυδάτωση (πολλά υγρά) μπορεί να βοηθήσουν. Οι λογοθεραπείες σε περίπτωση βραχνάδας από κακή ή εκτεταμένη χρήση  της φωνής, μπορεί να βοηθήσουν.

 ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ Ή ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΗΠΙΑΣ ΒΡΑΧΝΑΔΑΣ; 

• Διακοπή ή ελάττωση του καπνίσματος όσο είναι δυνατόν
• Αποφυγή ουσιών που αφυδατώνουν το σώμα, όπως το αλκοόλ και η καφείνη
• Αποφυγή παθητικού καπνίσματος
• Λήψη άφθονων υγρών κυρίως νερού.
• Χρήση στο σπίτι υγραντήρων ή ιονιστών.
• Προσοχή στη διατροφή (οχι πολλά καυτερά )
• Προσπαθήστε να μην χρησιμοποιήτε την φωνή σας για μεγάλο χρονικό διάστημα και δυνατά.
• Αποφυγή ομιλίας και τραγουδιού όταν η φωνή σας είναι βραχνή (δεν περπατάμε με στραμπουληγμένο πόδι.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Οξεία και χρόνια παραρρινοκολπίτιδα

Η μύτη περιβάλλεται από τους παραρρίνιους κόλπους, ανατομικές κοιλότητες, που καλύπτονται από αναπνευστικό επιθήλιο. Οι παραρρίνιοι κόλποι περιλαμβάνουν τα ιγμόρεια, τις ηθμοειδείς κυψέλες, τους μετωπιαίους και τους σφηνοειδείς κόλπους. Στην παραρινοκολπίτιδα αναπτύσσεται φλεγμονή των παραρρινίων κόλπων. Συχνότερα, πρόκειται για ιγμορίτιδα, ενώ σπανιότερα φλεγμαίνουν τα υπόλοιπα παραρρίνια.

Το αναπνευστικό επιθήλιο παράγει βλέννα, το οποίο παροχετεύεται στην ρινική κοιλότητα, με κινήσεις επιφανειακών κροσσών. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η παροχέτευση της βλέννας είναι επαρκής, με αποτέλεσμα οι κόλποι να είναι στείροι μικροβίων.

Στην παραρρινοκολπίτιδα, οι ρινικοί πόροι αποφράσσονται ή η λειτουργία των κροσσών αλλοιώνεται, με αποτέλεσμα την κατακράτηση των εκκρίσεων. Η παραρρινοκολπίτιδα, μπορεί να είναι λοιμώδης, οπότε προκαλείται από λοιμογόνους μικροοργανισμούς που πολλαπλασιάζονται τοπικά (ιούς, βακτήρια, μύκητες) ή μη λοιμώδης, οπότε η φλεγμονή είναι άσηπτη. Μπορεί να είναι οξεία, οπότε έχει διάρκεια κάτω από τέσσερις εβδομάδες, ή χρόνια, οπότε χαρακτηρίζεται από χρονική διάρκεια άνω των τεσσάρων εβδομάδων.

1. Οξεία παραρρινοκολπίτιδαΤα λοιμώδη αίτια αποτελούν τα πιο κοινά αίτια οξείας παραρρινοκολπίτιδας. Άλλα αίτια είναι οι αλλεργίες, τα καρκινώματα, ορισμένα νεοπλάσματα, το βαρότραυμα, χημικές ουσίες, η κυστική ίνωση, συστηματικά κοκκιωματώδη νοσήματα.

Συνήθεις παθογόνοι μικροοργανισμοί που προκαλούν ιγμορίτιδα είναι οι ρινοιοί, ο ιός της γρίπης, ο ιός της παραινφλουέντζας, ο s. pneumonia, o haemophilus influenza, η moraxella, o στρεπτόκοκκος, ο σταφυλόκοκκος. Οι μύκητες αποτελούν επίσης αίτια λοιμώδους παραρρινοκολπίτιδας, αν και οι περισσότερες οξείες περιπτώσεις αφορούν ασθενείς με διαταραχή του ανοσοποιητικού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μουκορμύκωση σε διαβητικούς. Όταν η παραρρινοκολπίτιδα αναπτύσσεται στο νοσοκομείο ή μετά από νοσοκομειακή νοσηλεία, αρκετές φορές εμπλέκονται επιθετικά νοσοκομειακά στελέχη.

Τα συμπτώματα της οξείας παραρρινοκολπίτιδας είναι η ρινική έκκριση, ο πόνος στο πρόσωπο, ο πόνος στα δόντια ή ο πονοκέφαλος. Σε σοβαρές ή παραμελημένες περιπτώσεις, μπορεί να αναπτυχθεί χρόνια ιγμορίτιδα, θρόμβωση σηραγγωδών κόλπων, κυτταρίτιδα, οστεομυελίτιδα, μηνιγγίτιδα, εγκεφαλικό απόστημα, σηψαιμία, επιπλοκές επικίνδυνες για την ζωή και τη σωματική ακεραιότητα του ασθενούς.

2. Χρόνια παραρρινοκολπίτιδαΣτη χρόνια παραρρινοκολπίτιδα, τα αίτια είναι παρόμοια με τα αίτια της οξείας παραρρινοκολπίτιδας. Συνυπάρχει ωστόσο χρόνια δυσλειτουργία στο σύστημα παροχέτευσης των κόλπων ή στο ανοσοποιητικό σύστημα. Η δυσλειτουργία αυτή μπορεί να είναι απότοκος επανειλημμένων κακώς θεραπευμένων λοιμώξεων, να οφείλεται σε υποκείμενο νόσημα (π.χ. ανοσοκαταστολή) ή να είναι άγνωστης αιτιολογίας. Τα συμπτώματα είναι μόνιμη ρινική συμφόρηση, με αίσθημα πίεσης στην περιοχή των παραρρινίων και πονοκέφαλο. 

Τα ευρήματα από τη σωστή ιατρική εξέταση του ασθενούς έχουν κομβικό ρόλο στην εξατομικευμένη αξιολόγηση του ατόμου με οξεία ή χρόνια παραρρινοκολπίτιδα και στον καθορισμό της ενδεικνυόμενης θεραπείας.

Περιστατικά με σοβαρή, υποτροπιάζουσα παραρρινοκολπίτιδα ή χρόνια εμμένουσα παραρρινοκολπίτιδα χρειάζονται νοσοκομειακή διερεύνηση και ενδοφλέβια αγωγή. Ορισμένοι ασθενείς χρειάζονται σωστή χειρουργική παροχέτευση ή χειρουργική αποκατάσταση της τοπικής ανατομίας των κόλπων.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Όσοι έχουν "σούπερ μύτη" με τα κρασιά και τα αρώματα την απέκτησαν κατόπιν εξάσκησης

Υπάρχουν ορισμένοι που έχουν παγκόσμιας κλάσης "μύτη", ικανή να ξεχωρίζει και να εκτιμά και τις παραμικρές διαφορές οσμών στα αρώματα ή τα κρασιά, όμως αυτή η "σούπερ-όσφρηση" είναι αποτέλεσμα συστηματικής εκπαίδευσης για χρόνια και όχι "δώρο" της φύσης, σύμφωνα με μια νέα γαλλική επιστημονική έρευνα, η οποία πάντως δεν γίνεται ομόφωνα αποδεκτή από τους ειδήμονες.

    Κάνοντας πειράματα με 28 εθελοντές, μισούς νέους και μισούς παλαιούς αρωματοποιούς με πάνω από 35 χρόνια εμπειρία, οι Γάλλοι ερευνητές, με επικεφαλής τον νευροεπιστήμονα Ζαν-Πιερ Ρουαγιέ του πανεπιστημίου Κλοντ Μπερνάρ της Λιόν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό για θέματα ανθρωπίνου εγκεφάλου "Human Brain Mapping", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ικανότητα διάκρισης εκατοντάδων ή και χιλιάδων διαφορετικών οσμών εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από την εντατική εξάσκηση σε αυτό τον τομέα.

    «Για να είσαι "μύτη", πρέπει να εξασκείσαι, όπως ένας πιανίστας», δήλωσε ο Ρουαγιέ, ο οποίος διαπίστωσε ότι, με το πέρασμα του χρόνου, όσο περισσότερο εξασκείται κανείς στην όσφρηση τόσο η εγκεφαλική δραστηριότητά του μετακινείται από την περιοχή που ελέγχει τη συνειδητή προσπάθεια σε αυτή όπου οι πράξεις εκτελούνται αυτόματα. Έτσι, όπως οι μουσικοί μπορούν να γίνουν πιο δημιουργικοί από τη στιγμή που δεν χρειάζεται πια να προσέχουν την τεχνική τους εφόσον πια την ελέγχουν αυτόματα, έτσι και οι "σούπερ-μύτες" αντιλαμβάνονται αμέσως ένα νέο άρωμα, ή -αν είναι αρωματοποιοί- το φαντάζονται και μπορούν να το κατασκευάσουν στην πράξη.

    Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι η συνεχής εξάσκηση φέρνει αλλαγές στον εγκέφαλο των καλλιτεχνών (ιδίως των μουσικών) και των αθλητών, αλλά είναι η πρώτη φορά που κάτι ανάλογο διαπιστώνεται και στον τομέα της όσφρησης.

    Οι Γάλλοι ερευνητές ανέλυσαν την εγκεφαλική δραστηριότητα των εθελοντών, την ώρα που οι τελευταίοι κλήθηκαν να κάνουν διάφορα τεστ όσφρησης μεταξύ 300 ουσιών ή να φανταστούν νέα αρώματα με βάση τις ονομασίες διαφόρων χημικών ουσιών. Οι παλαιότεροι ήσαν πιο γρήγοροι και ακριβείς σε όλα τα τεστ, σε σχέση με τους νέους, ειδικά όταν κλήθηκαν να ανακαλέσουν μυρωδιές από τη μνήμη τους. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν, προς έκπληξή τους, ότι διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούνταν στους αρχάριους από ό,τι στους έμπειρους αρωματοποιούς.

    Δεν συμφωνούν όμως όλοι οι επιστήμονες. Σύμφωνα με τον Πάτρικ Μακ Λίοντ του Εργαστηρίου Αισθητηριακής Νευροβιολογίας, κοντά στις Βερσαλλίες, η ικανότητα διάκρισης των οσμών δεν είναι μόνο θέμα μάθησης, αλλά και γενετικό. Όπως επισήμανε, «δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι που να μυρίζουν το ίδιο πράγμα με τον ίδιο τρόπο, με συνέπεια η ακριβής φύση της αίσθησης της όσφρησης να εξαρτάται τόσο από το αντικείμενο, όσο και από αυτόν που μυρίζει».

    Είπε ακόμα ότι, όπως έχουν δείξει οι έρευνες, κάποια άτομα μπορούν να αντιληφθούν με την οσμή τους μια μικρή ποσότητα μιας χημικής ουσίας, αλλά μια άλλη όχι, και κάποια άλλα άτομα μπορεί να αντιληφθούν τη δεύτερη ουσία και όχι την πρώτη. Τα "κατώφλια" όσφρησης μπορεί να διαφέρουν τρομερά μεταξύ των ανθρώπων, ενώ παίζει ρόλο και το ότι το ανθρώπινο γονιδίωμα περιέχει σχεδόν 350 γονίδια σχετικά με την όσφρηση, πολύ περισσότερα σε σχέση με αυτά που αφορούν την όραση ή την ακοή, με συνέπεια η όσφρηση να είναι μια πιο εξατομικευμένη εμπειρία.

    «Δεν είναι ποτέ δυνατόν κάποιος που είναι αναίσθητος στο μόριο μιας χημικής ουσίας, να μάθει μετά να το μυρίζει καλά», τόνισε ο Μακ Λίοντ, αν και παραδέχτηκε ότι η εξάσκηση βοηθά σε γενικές γραμμές στην εκλέπτυνση της όσφρησης, αλλά μέχρι σε ένα βαθμό.

express.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Οι 10 πιο συχνές ερωτήσεις στον Ωτορινολαρυγγολόγο

1. Η μύτη μου ματώνει. Είναι κάτι σοβαρό;

Κάθε φορά που ματώνει η μύτη σας σωστό, καλό είναι να εξετάζεστε από ωτορινολαρυγγολόγο. Αυτό επιβάλλεται όταν οι ρινορραγίες είναι συχνές. Ευτυχώς, στις περισσότερες περιπτώσεις, η αιτία είναι απλή (κιρσοί της μύτης, ρινίτιδες, μικροτραυματισμοί) και η αντιμετώπιση εύκολη (καυτηρίαση, μαλακτικές αλοιφές κ.λπ.). Σπανιότερα όμως η αιτία της ρινορραγίας μπορεί να είναι κάποια σοβαρή πάθηση, όπως υπέρταση, νοσήματα του αίματος, όγκοι της μύτης και των παραρρινίων κόλπων κ.λπ.

2. Τα αφτιά μου βουίζουν. Τι μπορώ να κάνω;

Το βουητό στα αφτιά αποτελεί εκδήλωση πολλών παθήσεων τόσο του ίδιου του αφτιού (απόφραξη από «κερί», ωτίτιδα, μείωση της ακοής) όσο και άλλων συστημάτων (υπέρταση, ορμονικές διαταραχές, αναιμία, παθήσεις των αγγείων, μεταβολικά νοσήματα, παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος κ.λπ.). Θα πρέπει επομένως να ελεγχθείτε από ωτορινολαρυγγολόγο που με τις κατάλληλες εξετάσεις (κλινική εξέταση, τυμπανομετρία, ακοομετρία) θα σας κατευθύνει προς την κατάλληλη θεραπεία ή για περαιτέρω διαγνωστική διερεύνηση.

3. Τα αφτιά μου παράγουν πολύ «κερί». Είναι κάτι παθολογικό;

Η παραγωγή «κεριού» εξυπηρετεί την άμυνά του αφτιού απέναντι σε μολύνσεις και άλλους βλαπτικούς παράγοντες (π.χ. είσοδος εντόμων). Φυσιολογικά, με τις μασητικές κινήσεις, το «κερί» σπρώχνεται και βγαίνει στον έξω ακουστικό πόρο. Όταν υπερπαράγεται «κερί» (ιδιοσυγκρασιακοί λόγοι, δερματοπάθειες, χρήση ακουστικών) ή παρεμποδίζεται η αποβολή του (π.χ. καθημερινή χρήση μπατονέτας), αυτό συσσωρεύεται και προκαλεί βαρηκοΐα, βουητό ή και πόνο. Τα ενοχλήματα αυτά είναι συνήθως παροδικά και υποχωρούν μετά την αφαίρεση του «κεριού».

4. Πως πρέπει να καθαρίζω τα αφτιά μου;

Τα αφτιά μας διαθέτουν τη λειτουργία του «αυτοκαθαρισμού» από την κυψελίδα («κερί») που παράγεται στο δέρμα του έξω ακουστικού πόρου. Οποιοσδήποτε χειρισμός από την πλευρά των ασθενών προς αυτή την κατεύθυνση είναι επιβλαβής. Οι μπατονέτες ή οτιδήποτε ανάλογο χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό του αφτιού, ιατρικά δεν επιτρέπονται. Η εισαγωγή τους στον έξω ακουστικό πόρο μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση «κεριού» αλλά και σε διάφορα ατυχήματα (τραυματισμό του δέρματος και πρόκληση ωτίτιδας, παραμονή βαμβακιού στον πόρο, διάτρηση τυμπάνου κ.λπ.). Η παρέμβαση του ειδικού ωτορινολαρυγγολόγου είναι επιβεβλημένη στις περιπτώσεις που υπάρχει αρκετή συσσώρευση κυψελίδας.

5. Μήπως έχω ωτίτιδα;

Το κυριότερο σύμπτωμα της ωτίτιδας είναι ο πόνος, ενώ μπορεί να συνυπάρχουν φαγούρα, αίσθημα απόφραξης του αφτιού, βαρηκοΐα, βουητό, υγρό ή/και πύον στον έξω ακουστικό πόρο. Θα πρέπει όμως να έχουμε υπόψη μας ότι στα μικρά παιδιά η ωτίτιδα μπορεί να έχει ποικίλες εκδηλώσεις: ανορεξία, ανησυχία, διάρροια αλλά και υποψία βαρηκοΐας από τους γονείς. Για όλα αυτά είναι απαραίτητος ο ειδικός ιατρικός έλεγχος.

6. Τι είναι οι πολύποδες; Πώς θα καταλάβω αν έχω;

Οι πολύποδες της μύτης (ρινοπολύποδες) είναι καλοήθης, φλεγμονώδους ή/και αλλεργικής αιτιολογίας, υπερτροφία του ρινικού βλεννογόνου (δηλαδή του εσωτερικού τοιχώματος της μύτης). Μπορούν να εκδηλωθούν με απόφραξη της μύτης, μείωση ή απώλεια της όσφρησης, υποτροπιάζουσες ρινοκολπίτιδες (ιγμορίτιδες), πονοκέφαλο, πρήξιμο στα κάτω βλέφαρα και ρινορραγίες. Η θεραπεία τους είναι βασικά χειρουργική˙επειδή όμως συχνά υποτροπιάζουν συνήθως χρειάζονται φαρμακευτική θεραπεία και τακτική παρακολούθηση. Οι πολύποδες του λάρυγγα εκδηλώνονται συνήθως με βραχνάδα και σπανιότερα με δύσπνοια. Απαιτείται λεπτομερής ενδοσκοπικός έλεγχος γιατί ένας φαινομενικά αθώος πολύποδας μπορεί να υποκρύπτει σοβαρότερη βλάβη. Η θεραπεία τους είναι η χειρουργική αφαίρεση η οποία ακολουθείται από ιστολογική εξέταση του αφαιρεθέντος πολύποδα. Αξίζει να επισημανθεί ότι με βραχνάδα εκδηλώνονται και πιο σοβαρές παθήσεις του λάρυγγα (κακοήθειες, θηλώματα, άλλοι όγκοι κ.λπ.), οπότε γίνεται σαφής η ανάγκη λεπτομερούς διερευνήσεως κάθε ασθενούς με βραχνάδα.

7. Ο άντρας μου ροχαλίζει. Θα πρέπει να το ελέγξουμε;

Το ροχαλητό, εκτός από ενοχλητικό, μπορεί να είναι και επικίνδυνο, ιδίως αν συνοδεύεται από υπνικές άπνοιες. Είναι ένα πρόβλημα που χρειάζεται έλεγχο και αντιμετώπιση, ανάλογα με την αιτία (π.χ. μείωση του σωματικού βάρους, άσκηση, διακοπή του καπνίσματος, χειρουργική διόρθωση κωλυμάτων του ανώτερου αναπνευστικού ή/και χρήση ειδικής μάσκας στον ύπνο). Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να συνοδεύεται από διαταραχές της λειτουργίας των πνευμόνων, της οξυγόνωσης του εγκεφάλου και της καρδιακής λειτουργίας. Στα παιδιά το ροχαλητό συνήθως οφείλεται σε υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) ή/και των αμυγδαλών και αντιμετωπίζεται με τη χειρουργική αφαίρεσή τους. Σε κάθε περίπτωση πάντως, το ροχαλητό συνήθως προκαλεί κακής ποιότητας ύπνο ή και άπνοια, που εκδηλώνεται με υπνηλία στη διάρκεια της ημέρας, ελλιπή συγκέντρωση και προσοχή, κακή διάθεση, μειωμένη απόδοση στη δουλειά ή στο σχολείο. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι σημαντικός αριθμός τροχαίων ατυχημάτων συνδέεται με τον κακό ύπνο.

8. Έχω προσέξει ότι συχνά δεν αναπνέω από τη μύτη. Πού μπορεί να οφείλεται;

Η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος, οι πολύποδες και η ρινίτιδα είναι οι συχνότερες αιτίες που προκαλούν δυσχέρεια ρινικής αναπνοής. Σπανιότερα όμως ρινική απόφραξη προκαλούν νεοπλάσματα, κολλαγονώσεις, ξένα σώματα,  ρινόλιθοι κ.λπ. Το ακριβές αίτιο της ρινικής απόφραξης μπορεί να προσδιορισθεί με ενδελεχή ωτορινολαρυγγολογικό έλεγχο, ο οποίος, εκτός από την κλινική εξέταση, οφείλει να περιλαμβάνει ενδοσκοπικό ή/και απεικονιστικό έλεγχο.

Η θεραπεία μπορεί να είναι χειρουργική ή συντηρητική, ανάλογα με την περίπτωση.

9.  Τον τελευταίο καιρό νιώθω έναν «κόμπο» στο λαιμό μου, κυρίως όταν καταπίνω. Πού μπορεί να οφείλεται;

Ο «κόμπος» στο λαιμό είναι μια αίσθηση λίγο πολύ γνώριμη στους περισσότερους από εμάς. Συνήθως εντοπίζεται στη βάση του λαιμού, στη μέση γραμμή κι επιδεινώνεται με το στρες. Απαιτείται πλήρης έλεγχος γιατί μπορεί να είναι σύμπτωμα τόσο σχετικά αθώων καταστάσεων (στρες, αναιμία, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση) αλλά και πιο σοβαρών καταστάσεων όπως μεγάλες βρογχοκήλες, όγκοι του φάρυγγα και του οισοφάγου.

10. Πού οφείλεται η ζάλη που νιώθω όταν ταξιδεύω; Είναι κάτι παθολογικό;

Η ζάλη αυτή, γνωστή ως κινήτωση, χαρακτηρίζεται από ωχρότητα, εφιδρώσεις, ναυτία ή/και εμέτους. Δεν αποτελεί ακριβώς νόσο. Πρόκειται για μια μάλλον φυσιολογική αντίδραση που οφείλεται σε ασυμφωνία των πληροφοριών που συλλέγουν ο λαβύρινθος και τα μάτια σε σχέση με το περιβάλλον. Υπάρχουν διάφορα φάρμακα με τα οποία είτε προλαμβάνεται είτε αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της ζάλης αυτής.

πηγή : healthview.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Δοκιμή Rinne

Στη δοκιμασία αυτή συγκρίνεται η ακοή του εξεταζόμενου δια της αέρινης αγωγής και η ακοή του δια της οστέινης αγωγής και μπορεί να καθοριστεί το επίπεδο της βλάβης που προκαλεί τη βαρηκοΐα, εάν αυτή δηλαδή οφείλεται σε βλάβη στο σύστημα αγωγής του ήχου ή πιο μέσα στο νευροαισθητήριο σύστημα.
Τα σκέλη του δονούμενου διαπασών τοποθετούνται μπροστά και σε απόσταση 2 εκ περίπου από τον έξω ακουστικό πόρο και ακολούθως στηρίζεται το στέλεχος του διαπασών πάνω στη μαστοειδή απόφυση. Αν ο ήχος ακούγεται καλύτερα και για περισσότερο χρονικό διάστημα δια της αέρινης αγωγής, η εξέταση θεωρείται θετική και η βαρηκοΐα είναι τύπου νευροαισθητήριου. Όταν όμως ο ήχος ακούγεται καλύτερα και περισσότερο χρονικό διάστημα δια της οστέινης οδού, η εξέταση χαρακτηρίζεται αρνητική και η βαρηκοΐα είναι τύπου αγωγιμότητας.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Προειδοποιητικά σημάδια Προβλήματος στην ακοή του μωρού

Η ικανότητα του μωρού σας να ακούσει είναι σε μεγάλο βαθμό το θεμέλιο της ικανότητάς του να μάθει.
Οι γονείς και το νοσηλευτικό προσωπικό πρέπει να είναι σε ετοιμότητα για τα προειδοποιητικά σημάδια. Να επικοινωνήσετε με το γιατρό του μωρού σας αμέσως εάν παρατηρήσετε κάποιο από τα παρακάτω:

Σημάδια απώλειας της ακοής μπορεί να είναι διαφορετική από μωρό σε μωρό, και η έκταση της μείωσης της ακοής μπορεί να ποικίλει.
Προειδοποιητικά σημάδια: Τα νεογέννητα έως 3 μηνών
δεν ανταποκρίνονται σε ξαφνικό δυνατό ήχο
δεν ανταποκρίνεται στους ήχους, μουσική, ή φωνές
δεν κινείται ή να ξυπνήσει στον ήχο της φωνής όταν κοιμάται σε ένα ήσυχο δωμάτιο
Περίπου 2 μηνών, δεν κάνει ένα φωνήεν που ακούγεται σαν "ohh"
Περίπου 2 μηνών, δεν γίνεται ήσυχο στο άκουσμα γνωστής φωνής


Προειδοποιητικά σημάδια: 4 έως 8 μηνών
Περίπου 6 μηνών, δεν προσπαθεί να μιμηθεί τους ήχους
Δεν ανταποκρίνεται σε «μη» και τις αλλαγές στον τόνο της φωνής
Φαίνεται να δίνει προσοχή σε θορύβους που έχουν δόνηση (εκείνες που μπορούν να γίνουν αισθητές)
Δεν αλλάζει εκφράσεις στο άκουσμα μιας φωνής ή ένα δυνατό θόρυβο όταν είναι σε ένα ήσυχο περιβάλλον
Δεν φαίνεται να απολαμβάνει μια κουδουνίστρα κουνώντας την

Προειδοποιητικά σημάδια: 9 έως 12 μηνών
στο 1 έτος, δεν λέει λόγια, όπως "μπα-μπα» και "μα-μα "στο 1 έτος,
δεν προφέρει σωστά τα σύμφωνα στην αρχή των λέξεων
Δεν καταλαβαίνει τις λέξεις ή εκφράσεις (όπως το "αντίο"), ή τις εντολές (όπως το «Έλα»)Δεν γυρίζει γρήγορα ή απευθείας προς ένα μαλακό ήχο ή όταν «επιβάλλεται σιωπή"
Δεν ανταποκρίνεται στο όνομά του
Δεν ανταποκρίνεται στη μουσική με το άκουσμα
Δεν γυρίζει το κεφάλι ή τα μάτια του προς έναν ήχο που δεν μπορεί να δει

http://eimaimama.blogspot.com/

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Γενετικές μεταλλάξεις σχετίζονται με το τραύλισμα

Αμερικανοί ερευνητές εντόπισαν τρεις μικρές γενετικές μεταλλάξεις (GNPTAB, GNPTG και NAGPA) που επηρεάζουν τον τρόπο που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται το λόγο, και οι οποίες είναι πιο συνηθισμένες σε ανθρώπους που τραυλίζουν.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας για την Πρόοδο της Επιστήμης (AAAS), το τραύλισμα οφείλεται εκτός από ψυχολογικούς και σε γενετικούς παράγοντες.

Η παρατήρηση αυτή, μπορεί να ρίξει φως στο μυστήριο του γιατί μερικά παιδιά, κυρίως αγόρια, αρχίζουν να τραυλίζουν στα πρώτα χρόνια της ζωής τους (συνήθως τριών έως τεσσάρων ετών) και μετά, σε αντίθεση με άλλα παιδιά που είχαν ανάλογο πρόβλημα, δεν μπορούν να το ξεπεράσουν.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ντένις Ντρέινα του Εθνικού Ινστιτούτου για την Κώφωση και άλλες Διαταραχές της Επικοινωνίας των ΗΠΑ, δημιούργησαν στα εργαστήρια το πρώτο γενετικά τροποποιημένο ποντίκι, το οποίο έχει τις ίδιες μεταλλάξεις που πιστεύεται ότι ευθύνονται για το τραύλισμα στους ανθρώπους.

Στόχος των ερευνητών είναι να καταλάβουν καλύτερα τη διαταραχή και να βρουν νέους βιολογικούς τρόπους καταπολέμησής της, τελικά αναπτύσσοντας κάποιο φάρμακο, αν και, όπως παραδέχτηκαν, κάτι τέτοιο, αν γίνει ποτέ, θα πάρει αρκετά χρόνια έρευνας.

Τα μεταλλαγμένα ποντίκια υποβάλλονται σε διάφορα τεστ για να διαπιστωθεί αν οι ήχοι που βγάζουν και δεν μπορούν να ακούσει το ανθρώπινο αυτί, έχουν αλλαγές που μπορούν να συνδεθούν με τις συγκεκριμένες τροποποιήσεις των γονιδίων τους.

Οι μεταβολές του γενετικού υλικού στους ανθρώπους μπορεί να προκαλούν χημικές αλλαγές (παραγωγή λανθασμένων πρωτεϊνών), οι οποίες, με τη σειρά τους, οδηγούν σε αλλοιώσεις στον μεταβολισμό των εγκεφαλικών κυττάρων του λόγου, στη συνέχεια στο «μπλοκάρισμα» της εκφοράς ορισμένων ήχων και τελικά στο τραύλισμα. Επειδή η νευρωνική αυτή βλάβη λαμβάνει χώρα σε μικρή ηλικία, δημιουργείται η εντύπωση ότι πρόκειται για ψυχολογικό πρόβλημα (π.χ. έντονο άγχος).

Αν και οι επιστήμονες δεν πιστεύουν ότι κάθε τραύλισμα προκαλείται από γονίδια, θεωρούν ότι σε σημαντικό ποσοστό οι κληρονομικές μεταλλάξεις δημιουργούν τη σχετική γενετική προδιάθεση.

Υπολογίζεται ότι περίπου οι μισοί άνθρωποι με πρόβλημα τραυλίσματος έχουν οικογενειακό ιστορικό της διαταραχής.

Το τραύλισμα προκαλεί επανάληψη ήχων, συλλαβών ή ολόκληρων λέξεων, διαταράσσοντας την ομαλή ροή του λόγου, την επικοινωνία του ατόμου και την ποιότητα ζωής του. Συχνά όμως όσοι τραυλίζουν, δεν έχουν κανένα πρόβλημα όταν τραγουδούν ή όταν μιλάνε με άλλους ή σε μωρά και κατοικίδια ζώα.

Οι λογοθεραπευτές μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος (με μείωση του άγχους, ρύθμιση της αναπνοής και του ρυθμού της ομιλίας κ.α.), αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία για το τραύλισμα, που εκτιμάται ότι εμφανίζεται στο 1% περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού.

Αντίθετα με άλλες διαταραχές του λόγου, το τραύλισμα δεν εμφανίζεται αμέσως μόλις αρχίσει ένα παιδί να μιλάει, αλλά κάποια στιγμή μεταξύ των δύο και πέντε ετών. Σχεδόν το 5% των παιδιών, γύρω στην ηλικία των πέντε ετών, εκδηλώνει τραύλισμα, αλλά στα περισσότερα το πρόβλημα εξαφανίζεται μόνο του, μέχρι το τέλος της παιδικής ηλικίας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Αμυγδαλίτιδα

Η αμυγδαλίτιδα είναι μια ασθένεια που προκαλείται από τη φλεγμονή των αμυγδαλών. Οι αμυγδαλές μάς προστατεύουν από τα βακτήρια, γι’ αυτό συνήθως μετά την ηλικία των 10 ετών, που ο οργανισμός έχει πια ενδυναμωθεί, η αμυγδαλίτιδα σταματά να εκδηλώνεται. Γενικότερα, πρόκειται για μια συνηθισμένη ασθένεια που προσβάλλει συχνότερα τα παιδιά.
Ποια είναι τα συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας;

Η αμυγδαλίτιδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια: αυτό σημαίνει ότι μπορεί να εκδηλώνεται ξαφνικά ή να υποτροπιάζει συνεχώς. Τα συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας (οξείας και χρόνιας) είναι:

* πονόλαιμος που δυσκολεύει την κατάποση
* κόκκινες και πρησμένες αμυγδαλές, οι οποίες ορισμένες φορές καλύπτονται από κίτρινες κηλίδες
* πυρετός
* πρησμένοι αδένες στο λαιμό
* αναπνοή από το στόμα, ροχαλητό και έρρινη φωνή
* δυσάρεστη αναπνοή.

Πού οφείλεται;

Η αμυγδαλίτιδα είναι μεταδοτική και συνήθως εκδηλώνεται όταν οι αμυγδαλές και τα κρεατάκια (αδενοειδείς εκβλαστήσεις) εκτίθενται σε λοιμογόνα μικρόβια.
Πώς θεραπεύεται η αμυγδαλίτιδα;

Η αμυγδαλίτιδα αντιμετωπίζεται με τη λήψη αντιβιοτικών ή εφόσον χρειαστεί, σε περιπτώσεις που επανεκδηλώνεται, με χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών.
Τι μπορείτε να κάνετε;

Μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να αντιμετωπίσει την αμυγδαλίτιδα χορηγώντας του τα φάρμακα (αντιβιοτικά) και τα αναλγητικά που θα σας συστήσει ο παιδίατρος, δίνοντάς του άφθονα υγρά και ετοιμάζοντάς του μαλακές τροφές που καταπίνονται εύκολα, χωρίς ωστόσο να το πιέζετε να φάει ή να πιει.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ρινορραγία

Η ρινορραγία, η επίσταξη ή αλλιώς το «άνοιγμα της μύτης» είναι η αιμορραγία από τη μύτη. Αν η αιμορραγία ξεκινά από το χαμηλότερο σημείο του διαφράγματος ονομάζεται πρόσθια, ενώ αν ξεκινά από το πίσω μέρος της μύτης ονομάζεται οπίσθια. Η πρόσθια αιμορραγία είναι η πιο συνηθισμένη και ακίνδυνη μορφή ρινορραγίας, ενώ η οπίσθια είναι πιο σπάνια και ενδεχομένως πιο σοβαρή, ειδικά σε άτομα άνω των 50 ετών. Η αιμορραγία από τη μύτη που σταματά μετά από 10-20 λεπτά είναι ένα συνηθισμένο σύμπτωμα που ταλαιπωρεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού και το οποίο δεν εμπνέει ανησυχία.

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Ασκήσεις κατά της υπνικής άπνοιας

Για τους πάσχοντες από υπνική άπνοια, η συνήθης θεραπεία είναι αλλαγές στον τρόπο ζωής (όπως η απώλεια των περιττών κιλών και η διακοπή του καπνίσματος) και η χρήση ειδικής αναπνευστικής συσκευής στη διάρκεια του ύπνου, η οποία ασκεί συνεχή, θετική πίεση και έτσι διατηρεί την αεροφόρο οδό ανοικτή. 

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», όμως, πολλοί ασθενείς διαμαρτύρονται ότι η συσκευή αυτή, που αποτελείται από μία μάσκα και εξοπλισμό στήριξης στο κεφάλι, τους ενοχλεί και προκαλεί δυσάρεστες παρενέργειες, όπως η ρινική συμφόρηση. 

Ορισμένες ασκήσεις που δυναμώνουν τους μυς του λάρυγγα μπορεί να αποτελούν μια φθηνή και απλή εναλλακτική λύση, σύμφωνα με τις υπάρχουσες μελέτες, οι οποίες υποδηλώνουν ότι μπορεί να ελαττώσουν τη σοβαρότητα της πάθησης. 

Σε μία από τις μελέτες, η οποία δημοσιεύθηκε πέρυσι στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Αναπνευστικής και Επείγουσας Ιατρικής», επιστήμονες επιστράτευσαν ομάδα πασχόντων από υπνική άπνοια και τους χώρισαν σε δύο ομάδες. 

Η μία εκπαιδεύτηκε να κάνει καθημερινά ορισμένες αναπνευστικές ασκήσεις, ενώ η άλλη έκανε επί 30 λεπτά ασκήσεις του λάρυγγα- όπως κινήσεις κατάποσης και μάσησης, τοποθέτηση της άκρης της γλώσσας κοντά στη μαλθακή υπερώα (είναι ο ιστός που κρέμεται στο πίσω μέρος του λαιμού) και ολίσθηση προς τα εμπρός, καθώς και εκφώνηση ορισμένων φωνηέντων γρήγορα και ακατάπαυστα. 

Επειτα από τρεις μήνες, οι εθελοντές που είχαν γυμνάσει τον λάρυγγά τους ροχάλιζαν λιγότερο, κοιμούνταν καλύτερα και ελάττωσαν τη σοβαρότητα της πάθησής τους κατά 39% κατά μέσον όρο. Οι υπόλοιποι εθελοντές δεν είχαν σχεδόν καμία βελτίωση. 

Ανάλογα ευρήματα είχαν και άλλες μελέτες, με διαφορετικά είδη άσκησης του λαιμού: σε μία από αυτές, λ.χ., διαπιστώθηκε ότι οι εθελοντές που έμαθαν να παίζουν πνευστά όργανα, όπως το αερόφωνο, μείωσαν την πάθησή τους.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Το ψιθύρισμα βλάπτει τη φωνή

Σας έχει συμβεί ποτέ να χάσετε τη φωνή σας και να διαπιστώσετε πως το μόνο που βγαίνει από τα χείλη σας είναι ένας αδιόρατος ψίθυρος; Πρόκειται για λαρυγγίτιδα, δηλαδή για φλεγμονή στον λάρυγγα η οποία τον τραυματίζει παροδικά. Ωστόσο, το ψιθύρισμα του προκαλεί ακόμη μεγαλύτερο κακό, σύμφωνα με τις ώς τώρα μελέτες.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», μία από τις πιο καλοσχεδιασμένες πραγματοποιήθηκε πριν από λίγα χρόνια από τον δρα Ρόμπερτ Τ. Σάταλοφ, επικεφαλής του Τμήματος Ωτορινολαρυγγολογίας στο Κολέγιο Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Ντρέξελ. 

Ο δρ Σάταλοφ και οι συνεργάτες του επιστράτευσαν 100 εθελοντές και εξέτασαν τις φωνητικές χορδές τους με ενδοσκόπια οπτικών ινών – στην αρχή όταν μετρούσαν με φυσιολογική φωνή από το 1 έως το 10 και στη συνέχεια όταν μετρούσαν ψιθυριστά.

Στους 69 από τους εθελοντές το ψιθύρισμα παραγόταν όταν οι φωνητικές χορδές τους πιέζονταν με μεγάλη δύναμη η μία προς την άλλη, στους 18 έβγαινε εξίσου άνετα με την κανονική τους φωνή και στους υπόλοιπους 13 παραγόταν πιο εύκολα απ' όσο το μέτρημα με κανονική φωνή.

Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν – κατά τον δρα Σάταλοφ – πως για να μην τραυματίζουμε τη φωνή μας, καλό είναι να μιλάμε απαλά, με τον τόνο που θα χρησιμοποιούσαμε εάν θέλαμε να πούμε κάτι στον διπλανό μας, δίχως να μας ακούσουν οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι στο δωμάτιο.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Η μειωμένη ακοή «δείχνει» Αλτσχάιμερ

Οι ηλικιωμένοι που αρχίζουν να πάσχουν από μειωμένη ακοή, είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν νοητικές δυσλειτουργίες, όπως άνοια και Αλτσχάιμερ.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν οι ερευνητές του Τμήματος Ωτορινολαρυγγολογίας της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς στη Βαλτιμόρη, υπό τον δρα Φρανκ Λιν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό νευρολογίας “Archives of Neurology” του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, όπως αναφέρει η βρετανική «Τέλεγκραφ».

Οι επιστήμονες μελέτησαν για πολλά χρόνια 639 άτομα ηλικίας 36 έως 90 ετών, που σε πρώτη φάση δεν είχαν άνοια. Αρχικά οι εθελοντές υποβλήθηκαν σε μια σειρά από νοητικά τεστ και τεστ ακοής. Ένα μέρος των εθελοντών, στην πορεία του χρόνου, εμφάνισαν απώλεια ακοής από ήπια (25 - 40 ντεσιμπέλ) έως σοβαρή (πάνω από 70 ντεσιμπέλ), καθώς επίσης μερικοί εμφάνισαν άνοια και Αλτσχάιμερ.

Έτσι, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος για άνοια και Αλτσχάιμερ αρχίζει να αυξάνεται για όσους έχουν απώλεια ακοής άνω των 25 ντεσιμπέλ και, όσο μεγαλύτερη είναι η απώλεια της ακοής, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος και για άλλες νοητικές δυσλειτουργίες.

Για τα άτομα άνω των 60 ετών, περισσότερο από το ένα τρίτο (36,4%) του κινδύνου άνοιας βρέθηκε να σχετίζεται με την απώλεια ακοής.

Για το Αλτσχάιμερ, ο κίνδυνος επίσης αυξάνεται με την απώλεια ακοής: Για κάθε απώλεια δέκα ντεσιμπέλ στην ικανότητα ακοής, ο κίνδυνος εκδήλωσης της νόσου αυξάνεται περίπου κατά 20%.

«Αν τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαιωθούν και από άλλες έρευνες, τότε θα βοηθήσουν στη διάγνωση των νευροεκφυλιστικών παθήσεων» δήλωσε ο δρ Λιν, γεγονός που θεωρείται πολύ σημαντικό, αφού σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ερευνητών μέχρι το έτος 2050, περίπου 100 εκατ. άνθρωποι διεθνώς (περίπου 1 στους 85) θα πάσχει από άνοια.

ethnos.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Μα, τι μύτη!

Διάφραγμα και ρινοπλαστική. Από μέσα άνεση και απ'έξω εμφάνιση.

Έχετε δυσκολία στην αναπνοή, προβλήματα στον ύπνο, ροχαλίζετε ή αισθάνεστε κουρασμένες; Για όλα αυτά μπορεί να φταίει ένα μικρό κοκαλάκι της μύτης σας, αυτό του ρινικού διαφράγματος.

Το ρινικό διάφραγμα, που χωρίζει το εσωτερικό της μύτης στις δύο ρινικές κοιλότητες, αποτελείται και από χόνδρο, εκτός από κόκκαλο. Καθώς μεγαλώνουμε και αναπτυσσόμαστε, ο χόνδρος αυτός μπορεί να μεγαλώσει περισσότερο απ' όσο μπορεί να χωρέσει το «κοκάλινο» πλαίσιο. Έτσι δημιουργείται η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος, η οποία μπορεί να έχει τις παραπάνω συνέπειες.

Άλλοι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν στη σκολίωση του ρινικού διαφράγματος είναι τραυματισμοί στο πρόσωπο ή κληρονομικότητα.

Το στραβό ρινικό διάφραγμα αντιμετωπίζεται χειρουργικά, αυστηρά μετά την εφηβεία. Παράλληλα με τον ευθειασμό του διαφράγματος γίνεται πάντα και διόρθωση στις ρινικά οστά έτσι ώστε να επιτευχθεί και η συμμετρία των δύο ρινικών κοιλοτήτων.

Η εξωτερική όψη της μύτης δεν επηρεάζεται με τη διόρθωση της σκολίωσης εκτός κι αν η επέμβαση συνδυαστεί με ρινοπλαστική, που σε αυτή την περίπτωση γίνονται ταυτόχρονα.

Πηγή: www.queen.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Η «ωτίτιδα του αεροπλάνου»

Η μέση εκκριτική ωτίτιδα είναι αυτή που επιδεινώνεται στο αεροπλάνο _ όπως έγινε γνωστό σχετικά με την Ντόρα Μπακογιάννη _ ή μπορεί και να δημιουργηθεί από ένα αεροπορικό ταξίδι εάν υπάρχει ευαισθησία στην ευσταχιανή σάλπιγγα του αυτιού.

«Ωτίτιδα είναι η φλεγμονή του αυτιού», εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής Ωτορινολαρυγγολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Δημήτρης Κανδηλώρος. «Υπάρχει η εξωτερική ωτίτιδα και η μέση ωτίτιδα».

Η εξωτερική ωτίτιδα, που προσβάλλει το πτερύγιο και τον έξω ακουστικό πόρο, προκαλείται από μολυσμένα νερά, μύκητες από τα χέρια μας και γενικά μικροοργανισμούς από το εξωτερικό περιβάλλον. Την παθαίνουν συχνά αυτοί που καθαρίζουν τα αυτιά τους με μπατονέτες, γιατί σε έναν τραυματισμό τα μικρόβια (σαπρόφυτα) που υπάρχουν φυσιολογικά στην περιοχή του αυτιού πολλαπλασιάζονται και προκαλούν ωτίτιδες.

«Προκαλούν βαρηκοΐα, πόνο και μαζεύεται λίγο υγρό, αλλά το τύμπανο μένει ανέπαφο», λέει ο κ. Κανδηλώρος. «Είναι πιο απλές από τις μέσες ωτίτιδες, εκτός από τη λεγόμενη κακοήθη εξωτερική ωτίτιδα που εμφανίζεται σε πάσχοντες από διαβήτη ή όσους έχουν ανοσοκατασταλμένο οργανισμό και χρειάζεται γρήγορη αντιμετώπιση, ώστε να μην επεκταθεί στις μήνιγγες και στον εγκέφαλο».

Οι μέσες ωτίτιδες

Η μέση ωτίτιδα προκαλείται συχνά από ιούς και μικρόβια του ανώτερου αναπνευστικού συστήματός μας που επεκτείνονται στο αυτί. Οι μέσες ωτίτιδες διακρίνονται σε χρόνιες, οξείες, εκκριτικές.

Στη χρονία ωτίτιδα, στην οποία ο ασθενής αισθάνεται μέτρια βαρηκοΐα, μπορεί να υπάρχει ρηξη του τυμπάνου. «Η χρονία ωτίτιδα μπορεί να υποτροπιάσει με ένα κρυολόγημα και να εμφανισθεί πυόρροια», επισημαίνει ο κ. Κανδηλώρος. «Οι ασθενείς αυτοί χρειάζονται τυμπανοπλαστική».

Η οξεία μέση ωτίτιδα εκδηλώνεται με έντονο πόνο, βουητό, βαρηκοΐα, αίσθημα πληρότητας στο αυτί και συλλογή πύου. Προκαλείται από λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος που μεταδίδονται στο αυτί μέσω της ευσταχιανής σάλπιγγας ή μέσω του αίματος ή μέσω του λεμφικού συστήματος. «Αντιμετωπίζεται με αποσυμφορητικά», λέει ο κ. Κανδηλώρος, «εάν σε 4-6 εβδομάδες δεν φύγει το υγρό, κάνουμε παρακέντηση».

Στην εκκριτική ωτίτιδα υπάρχει συλλογή άσηπτου υγρού (χωρίς μικρόβια). Ο ασθενής δεν αισθάνεται πόνο, παρά μόνο βαρηκοΐα και αίσθημα πληρότητας στο αυτί. Η ωτίτιδα αυτή μπορεί να δημιουργηθεί από αλλεργία, φλεγμονή και όγκους ή πολύποδες στον ρινοφάρυγγα.

Στο αεροπλάνο

«Εάν ο ασθενής με εκκριτική ωτίτιδα ή με ευαισθησία στην ευσταχιανή σάλπιγγα ταξιδέψει με αεροπλάνο ή ανέβει σε ψηλό βουνό, μπορεί να προκληθεί από την απότομη αλλαγή της ατμοσφαιρικής πίεσης _ επειδή δεν υπάρχει ισορροπία μεταξύ της πίεσης στο εσωτερικό του του αυτιού και της πίεσης στο εξωτερικό αυτί _ το λεγόμενο βαροτραύμα ή και αιματοτύμπανο (οπότε γεμίζει η κοιλότητα του μέσου ωτός με αίμα)», περιγράφει ο κ. Κανδηλώρος.

Αυτό συμβαίνει όταν δεν λειτουργεί καλά η ευσταχιανή σάλπιγγα, η οποία είναι ένα σωληνάκι που ανοίγει όταν καταπίνουμε ή όταν χασμουριόμαστε. «Όσοι πάσχουν από τις άλλες ωτίτιδες, δεν έχουν πρόβλημα με το αεροπλάνο», διευκρινίζει ο κ. Κανδηλώρος. «Δεν απαγορεύεται σε καμία περίπτωση το αεροπλάνο στις ωτίτιδες».

Γι' αυτό ο κ. Κανδηλώρος συνιστά τα εξής σε όσους πρόκειται να ταξιδέψουν με αεροπλάνο ή να ανέβουν σε βουνό και έχουν ήδη εκκριτική ωτίτιδα ή απλώς ευαισθησία στην ευσταχιανή σάλπιγγα:

_ Nα παίρνουν αποσυμφορητικά δύο μέρες πριν από το ταξίδι, για να λειτουργεί καλύτερα η ευσταχιανή σάλπιγγα.

_ Να μασούν τσίχλες πριν από το ταξίδι και κατά τη διάρκειά του.

Μεγαλύτερος ο κίνδυνος για τα παιδιά

Πιο πολύ κινδυνεύουν από τις ωτίτιδες τα παιδιά, γιατί έχουν μικρότερη σε μήκος, φαρδύτερη και πιο ευθεία ευσταχιανή σάλπιγγα σε σχέση με τους μεγάλους. Επιπλέον, έχουν συχνά «κρεατάκια», που είτε φλεγμαίνουν και μεταδίδουν μικρόβια στο αυτί είτε το φράζουν. Ακόμα, τα παιδιά παθαίνουν πολύ συχνά λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, από τις οποίες μεταφέρονται ιοί και μικρόβια στο αυτί.

«Πιο επικίνδυνη είναι η εκκριτική ωτίτιδα στα παιδιά, γιατί είναι ύπουλη», προειδοποιεί ο κ. Κανδηλώρος.

«Τα ενοχλήματα δεν είναι έντονα και τα μικρά παιδιά δεν μπορούν να εκφράσουν τι νιώθουν. Έτσι, μπορεί ένα παιδί με εκκριτική ωτίτιδα να μην ακούει καλά και έτσι να μη μάθει και να μιλά. Εάν είναι μεγαλύτερο, μπορεί να μην ακούει τον δάσκαλο και να νομίζουν ότι δεν είναι έξυπνο. Γι' αυτό κάθε φορά που οι γονείς διαπιστώνουν ότι το παιδί αργεί να μιλήσει ή δεν αποδίδει στο σχολείο, θα πρέπει να κάνουν έλεγχο της ακοής με ακοόγραμμα και τυμπανόγραμμα».

Πότε να πάτε στον γιατρό

_ Εάν έχετε βαρηκοΐα.

_ Εάν αισθάνεστε πόνο.

_ Εάν έχετε αίσθημα πληρότητας στο αυτί.

_ Εάν, όταν μετακινείτε το κεφάλι, αισθάνεστε ότι μετακινείται υγρό στο αυτί.

Πώς να προλάβετε τις ωτίτιδες

_ Να κολυμπάτε σε καθαρά νερά (στην πισίνα ή στη θάλασσα).

_ Να αερίζετε συχνά τους εσωτερικούς χώρους.

_ Να μη χρησιμοποιείτε ταμπονέτες στα αυτί, αλλά να τα σκουπίζετε απαλά με την πετσέτα.

_ Να μην τα ξύνετε με το χέρι ή με αντικείμενα (π.χ. μολύβια).

_ Να μην έχετε κοινά αντικείμενα με άλλους (π.χ. πετσέτες, χαρτομάντιλα).

_ Να μην τα κουκουλώνετε με σκούφους στο κρύο, γιατί συνηθίζουν στον ζεστό αέρα και κρυώνουν εύκολα.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα

Παιδική Ωτίτιδα

Τι είναι οξεία μέση ωτίτιδα;
Είναι φλεγμονή στο μέσο αυτί. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα ενός κρυώματος, πονόλαιμου ή ίωσης.

Τι γνωρίζουμε για τη μέση ωτίτιδα;
Μέχρι την ηλικία των 3 ετών, πάνω από 80% των παιδιών θα έχουν τουλάχιστον 1 επεισόδιο μέσης ωτίτιδας.Τα μισά από αυτά τα παιδιά θα έχουν 3 και παραπάνω επεισόδια.Συνήθως το πρώτο επεισόδιο συμβαίνει γύρω στο χρόνο.Τα αγόρια παθαίνουν περισσότερο μέση ωτίτιδα.Η μέση ωτίτιδα συμβαίνει πιο συχνά το χειμώνα.
Ποια παιδιά παθαίνουν συχνότερα μέση ωτίτιδα;
Κάθε παιδί μπορεί να πάθει μέση ωτίτιδα, όμως παθαίνουν συχνότερα τα παιδιά που:
* Οι γονείς τους καπνίζουν
* Πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό
* Εχουν μεγαλυτερα αδελφακια
* Έχουν οικογενειακό ιστορικό με ωτίτιδες
* Δεν θήλασαν
* Πίνουν από μπουκάλι ανάσκελα
* Έχουν πρόβλημα στην άμυνά τους (σπάνια)
Γιατί συμβαίνει μέση ωτίτιδα;
Η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι ένας σωλήνας που συνδέει το μέσο αυτί με τη μύτη. Όταν ο σωλήνας αυτός μπλοκάρει για οποιοδήποτε λόγο (συνάχι, ίωση, αλλεργία, ανατομική ανωμαλία), υγρό και μικρόβια εγκλωβίζονται στο μέσο αυτί και παράγουν φλεγμονή.
Τι συμπτώματα έχει η μέση ωτίτιδα;
Το παιδί έχει πόνο στο αυτί. Το μικρότερο παιδί μπορεί να κλαίει, να είναι ευερέθιστο, να πιάνει τα αυτιά του. Άλλα συμπτώματα είναι πυρετός, συνάχι, βαρυκοία, υγρό από το αυτί, ανορεξία, έμετοι.
Πως γίνεται η διάγνωση της ωτίτιδας;
Ο παιδίατρος πέρα από το ιστορικό και την κλινική εξέταση θα δει το αυτί με το ωτοσκόπιο.
Πως θεραπεύεται η ωτίτιδα;
Συνήθως θα δοθεί αντιβίωση, η κατά το δυνατόν πιο απλή, για 7-10 μέρες.Αντιπυρετικά, άφθονα υγρά, ξεκούραση.Ρινικές σταγόνες που θα συστήσει ο παιδίατρος μπορούν να χρησιμοποιηθούν – Φυσιολογικός ορός.
Τι είναι μέση ωτίτιδα με υγρό (εκκριτική);
Πολύ συχνά, μετά από ένα επεισόδιο οξείας μέσης ωτίτιδας, υγρό παραμένει στο μέσο αυτί για καιρό, ακόμα και 3 μήνες. Τότε λέμε ότι το παιδί έχει μέση ωτίτιδα με υγρό. Συνήθως δεν υπάρχει πόνος ή πυρετός, αλλά το παιδί μπορεί να μην ακούει καλά.
Πως θεραπεύεται η μέση ωτίτιδα με υγρό;
Τις περισσότερες φορές το υγρό απορροφάται σταδιακά από μόνο του και χρειάζεται απλή παρακολούθηση. Αν το πρόβλημα είναι επίμονο μπορεί να χρειαστεί να γίνει τεστ ακοής. Ο παιδίατρος μπορεί να δοκιμάσει ρινικές σταγόνες, αντιβίωση. Μπορεί το πρόβλημα να είναι ο παιδικός σταθμός, εμβόλια που δεν έχουν γίνει ή πρόβλημα στην άμυνα του οργανισμού. Ίσως χρειαστεί τεστ αίματος. Αν το υγρό παραμείνει πάνω από 3 μήνες, ο παιδίατρος μπορεί να παραπέμψει σε ειδικό ΩΡΛ.
Αν τα συντηρητικά μέτρα δεν αρκούν, υπάρχουν 2 τύποι εγχείρησης που μπορούν να βοηθήσουν:
* Μυριγγοτομή (σωληνάκι στο αυτί)
* Αφαίρεση των αδενοιδών εκβλασήσεων (κρεατάκια)
Ρωτήστε τον παιδίατρο/ ΩΡΛ για λεπτομέρειες.
Υπάρχουν άλλοι κίνδυνοι από την οξεια μέση ωτίτιδα;
Αν δε θεραπευτεί σωστά ή είναι επίμονη μπορεί να συμβεί:
* Λοίμωξη σε γειτονικά μέρη του κεφαλιού (σπάνια)
* Μόνιμη βαρυκοία, συνήθως ελαφρά
* Προβλήματα στην ανάπτυξη του λόγου (σπάνια)
Ποια μπορει να είναι η αιτια που το παιδι μου παθαινει συνεχως ωτιτιδες;
* Περιβαλλον με καπνιστες
* Δε θηλασε
* Πινει γαλα με το μπιμπερο ξαπλωτο
* Δε φυσαει τη μυτη του
* Εχει αλλεργικη ρινιτιδα
* Εχει αγγειοκινητικη ρινιτιδα
* Εχει ανατομικη ανωμαλια στη μυτη/ προσωπο
* Πασχει από αναγωγες/ γαστροοισοφαγικη παλινδρομηση
* Εχει μεγαλα κρεατακια/ αδενοειδεις εκβλαστησεις
* Εχει πεσμενο αμυντικο συστημα
* Δεν εχει κανει τα εμβολια του
* Υπαρχει κακη υγειινη στον παιδικο σταθμο
* Χρησιμοποιει ακομα πιπιλα
* Εχει παρει πολλα αντιβιοτικα με αποτελεσμα να φερει ανθεκτικα μικροβια

Στέλιος Παπαβέντσης
Παιδίατρος
Συνεργάτης του Επιστημονικού

www.iator.gr

Read more »

Διαβάστε Περισσότερα