• Η καθιερωμένη θεραπεία περιλαμβάνει συνδυασμό παραγόντων χημειοθεραπείας που έχουν ως επί το πλείστον αναπτυχθεί πριν από δεκαετίες
• Οι συγκεκριμένοι ασθενείς χρειάζονται περισσότερες θεραπευτικές επιλογές
Παράγοντες κινδύνου
Οι παράγοντες κινδύνου για το υποτροπιάζον ή το ανθεκτικό στη θεραπεία HL είναι η ηλικία, το στάδιο της νόσου, ο συντομότερος χρόνος υποτροπής μεταξύ των αγωγών, ο υψηλός αριθμός λευκοκυττάρων ή ο χαμηλός αριθμός λεμφοκυττάρων. Πρόσθετοι παράγοντες κινδύνου υποτροπής για ασθενείς σε πρώιμο στάδιο της νόσου είναι η παρουσία ευμεγέθων όγκων (π.χ. όγκοι διαμέτρου άνω των 10cm ή μεγαλύτεροι) και εμφάνιση σε πολλαπλές λεμφαδενικές περιοχές. Οι άνδρες με HL είναι πιο πιθανό να υποτροπιάσουν ή να εμφανίζουν αντοχή στη θεραπεία σε σχέση με τις γυναίκες.
Επιλογές θεραπείας
Το λέμφωμα Hodgkin αντιμετωπίζεται συνήθως με χημειοθεραπεία και παρουσιάζει υψηλό ποσοστό ίασης. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη ελεύθερη της νόσου επιβίωση δεν επιτυγχάνεται για όλους τους ασθενείς με HL. Το ποσοστό υποτροπής μετά από αγωγή με χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής ή/και ακτινοθεραπεία κυμαίνεται από 5% για τους ασθενείς σε πρώιμο στάδιο έως 35% για τους ασθενείς με προχωρημένο HL.
Σε περίπτωση υποτροπής ή αν ένας ασθενείς εμφανίζει αντοχή στη θεραπεία, οι επιλογές αντιμετώπισης της νόσου περιλαμβάνουν χημειοθεραπεία ακολουθούμενη συνήθως από μεταμόσχευση αρχέγονων κυττάρων ή μυελού των οστών. Η χρήση μεταμόσχευσης που συνδέεται με υψηλό κόστος και δυνητικά απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές, έχει ως αποτέλεσμα βελτίωση των εκβάσεων σε ασθενείς με υποτροπιάζον HL, αλλά 40-50% των ασθενών υποτροπιάζουν αργότερα. Το λέμφωμα Hodgkin είναι μια θανατηφόρα νόσος χωρίς πρότυπη θεραπεία για ασθενείς που υποτροπιάζουν ή που εμφανίζουν αντοχή μετά από αγωγή. Μάλιστα, το ποσοστό ίασης μακροπρόθεσμα είναι κάτω του 30% για το υποτροπιάζον ή το ανθεκτικό στη θεραπεία HL.
Η έρευνα έχει ήδη οδηγήσει σε εξελίξεις στη θεραπεία του υποτροπιάζοντος ή του ανθεκτικού στη θεραπεία HL, ενώ και οι ειδικοί εξακολουθούν να αναζητούν αποτελεσματικές μεθόδους για τη θεραπεία των ασθενών που υποτροπιάζουν ή εμφανίζουν αντοχή στις διαθέσιμες θεραπείες.
